Strona główna

Wykonawca: Biuro Ekspertyz Ekologicznych „Eko-opinia” mgr Wiesław Tomaszewski


Pobieranie 0.84 Mb.
Strona5/15
Data19.06.2016
Rozmiar0.84 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   15




Wyjaśnienia skrotów: Rodzaj oceny: Podział rzek ze względu na rząd hydrograficzny:

O - tlen rozpuszczony Ch - metoda stężeń charakterystycznych WISŁA - rzeka I rzędu

BZT - biochemiczne zapotrzebowanie tlenu Ch* - wynik najbardziej niekorzystny DRWĘCA - rzeka II rzędu

U - utlenialność nadmanganianowa N-90 - metoda Nesmeraka o prawdopodobieństwie 90 % Skarlanka - rzeka III rzędu

NO2 - azot azotynowy G-90 - metoda st. gwarantowanych o prawdopodobieństwie 90 % Cichówka - rzeka IV rzędu

N - azot organiczny Dopływ z Wronia - rzeka V rzędu

PO4 - fosforany P - fosfor




Jeziora

Na terenie powiatu wąbrzeskiego znajduje się 9 większych jezior, o powierzchni przekraczającej 20 ha. Ich stan czystości przedstawia się następująco:


Tab.6

Jezioro

Powierzchnia

(ha)


Objętość wody

(tys. m3)



Głębokość maksymalna

Klasa czystości wód

Blizno

49,2

3228,0

12,2

III

Frydek

25,4

1829,0

24,0

poza klasą

Płużnickie

43,4

438,0

1,7

poza klasą

Sitno

48,3

541,0

3,0

poza klasą

Szczurkowskie

25,4

480,7

2,8

-

Wieczno Południowe

199,4

4358,0

4,1

II

Wieczno Północne

147,6

5420,0

18,3

III

Wieldządzkie

43,5

2385,0

13,0

poza klasą

Zamkowe

69,6

4133,0

18,0

III


Jezioro Sitno – położone na pograniczu miasta i gminy Wąbrzeźno zajmuje powierzchnię 48,3 ha. Pomimo stosunkowo dużej powierzchni jezioro magazynuje jedynie 541 tys. m3 wody, co uwarunkowane jest niewielką głębokością (max. 3,0 m). Jezioro Sitno jest płytkim zbiornikiem wytopiskowym, o charakterze polimiktycznym, bardzo podatnym na degradację. Zlewnia jeziora o powierzchni ok. 7,2 km2, w dużej części zajęta jest przez zabudowę miejską Wąbrzeźna, w tym zabudowę przemysłową (zakłady tworzyw sztucznych „Ergis”). Jezioro Sitno jest odbiornikiem wód pochłodniczych z zakładów „Ergis”, a także wód popłucznych ze stacji uzdatniania wody i ścieków deszczowych z przelewów burzowych. Znaczny dopływ zanieczyszczeń oraz charakter zalewni spowodowały daleko idącą degradację wód jeziora Sitno. Według badań WIOŚ z roku 1998 wody jeziora zaliczono do pozaklasowych. Jezioro jest silnie zanieczyszczone związkami biogennymi, o charakterze hypertroficznym, z olbrzymim ładunkiem produkcji pierwotnej (zakwity) i minimalną widzialnością (0,3 –0,5 m). W wodach jeziora stwierdzono ponadto obecność substancji toksycznych (m.in. fenoli) i śladów metali ciężkich.

Jezioro Zamkowe – położone na terenie miasta Wąbrzeźna, o powierzchni 69,6 ha i objętości masy wody 4133,0 tys. m3. Według oceny WIOŚ jest zbiornikiem podatnym na degradację (III kategoria), o wodach pozaklasowych. Utrzymujące się od wielu lat znaczne zanieczyszczenie jeziora wynika ze sposobu użytkowania jego wód, a także charakteru zlewni. Do jeziora odprowadzane są ścieki z punktowych źródeł zlokalizowanych wokół zbiornika, a także zanieczyszczenia obszarowe ze zlewni. Z uwagi na położenie i duże znaczenie dla rozwoju miasta jezioro kwalifikuje się do rekultywacji.

Jezioro Frydek – położone w granicach miasta Wąbrzeźna jezioro, o powierzchni 25,4 ha, charakteryzuje się umiarkowana podatnością na degradację (II kategoria). Z uwagi na znaczną presję dopływających zanieczyszczeń zewnętrznych posiada wody silnie zanieczyszczone – pozaklasowe. W wodzie jeziora Frydek stwierdzono m.in. wysoką zawartość materii organicznej, deficyty tlenowe, zakwity oraz bardzo wysoką koncentrację związków fosforu. Obecny stan troficzny jeziora wskazuje na konieczność prowadzenia zabiegów rekultywacyjnych.

Jezioro Wieldządzkie – położone na terenie gminy Płużnica jezioro, o powierzchni 43,5 ha, charakteryzuje się wodami nadmiernie zanieczyszczonymi (pozaklasowymi). Niska jakość wód jeziora wiąże się z rolniczym charakterem zlewni, z której spływają zanieczyszczenia tzw. obszarowe (głównie związki biogenne i zawiesiny mineralne). W celu zmniejszenia tempa degradacji jeziora Wieldządzkiego należy w pierwszej kolejności ograniczyć dopływ biogenów ze zlewni, poprzez zamiany w systemie upraw oraz stosowanie barier biologicznych w postaci pasów zadrzewień i zakrzewień śródpolnych.

Jezioro Płużnickie – jest zbiornikiem bardzo płytkim o powierzchni 43,4 ha. Położone w pobliżu miejscowości gminnej Płużnicy, w otoczeniu zlewni typowo rolniczej jest jeziorem bardzo podatnym na degradację. Wyniki badań wskazują, że jezioro jest nadmiernie zanieczyszczone (poza klasyfikacją), głównie ze względu na dużą koncentrację związków biogennych (azotu i fosforu), powodujących niekorzystne zmiany troficzne („zakwity”) oraz, przy stosunkowo niewielkiej głębokości, wywołujących deficyty tlenowe.

Jezioro Blizno – położone w północnej części gminy Książki jezioro, o powierzchni 49,2 ha, charakteryzuje się II kategorią podatności na degradację i III klasą czystości. W porównaniu do innych dużych jezior powiatu stan czystości jeziora Blizno należy uznać za zadowalający. Skład ilościowy i jakościowy planktonu i bentosu nie wskazuje na silną eutrofizację jeziora, charakterystyczną dla innych podobnych jezior śródpolnych. Wynika to po części z braku źródeł punktowych zanieczyszczeń oraz stosunkowo niewielkiej zlewni.

Jeziora Wieczno – największe jeziora powiatu o powierzchni: Wieczno Północne – 147,6 ha, Wieczno Południowe – 199,4 ha należą do jezior średnio zanieczyszczonych, przy stosunkowo znacznej podatności na degradację. Odmienne warunki morfometryczne powodują, że jeziora posiadają różne typy miktyczne i różną jakość wód. Głębsze jezioro Wieczno Północne (18,3 m) posiada wody III klasy czystości, natomiast większe, ale znacznie płytsze jezioro Wieczno Południowe (4,1 m) charakteryzuje się wodami II klasy czystości. W ostatnich latach zaobserwowano pewną poprawę czystości jezior Wieczno, co wiązać można z mniejszą intensywnością nawożenia pól, w tym znacznym ograniczeniem stosowania gnojowicy.
3.4 Wody podziemne
W granicach powiatu wąbrzeskiego prowadzi się badania jakości wód podziemnych w ramach realizacji monitoringu regionalnego prowadzonego przez WIOŚ. W sieci monitoringu znalazły 3 punkty pomiarowe w: Wąbrzeźnie (Zakład Wodociągów i Kanalizacji), m.Czystochleb (osiedle) i Niedźwiedziu (wszystkie punkty obejmują czwartorzędowy poziom wodonośny i znajdują się poza obszarami Głównych Zbiorników Wód Podziemnych). Zestawienie punktów monitoringu regionalnego wód podziemnych zawiera tab. nr 7.

W kolejnej tabeli nr 8 zawarto wyniki badań wód monitoringu, sklasyfikowane wg „Wskazówek metodycznych dotyczących tworzenia regionalnych i lokalnych monitoringów wód podziemnych”, zalecanych przez PIOŚ do stosowania przez służby ochrony środowiska. Klasyfikacja ta ustala 4 klasy jakości wód podziemnych: klasa najwyższej jakości – Ia, klasa wysokiej jakości – Ib, klasa średniej jakości – II, klasa niskiej jakości – III.

Wskaźniki analityczne pogrupowano na nietoksyczne i toksyczne, do których zaliczono: azotany, azotyny, cyjanki, fenole, fluorki, chrom, glin, kadm, miedź, ołów, pestycydy. Liczby w poszczególnych rubrykach tabeli oznaczają ilość wskaźników ocenionych w poszczególnych klasach przewidzianych dla wyznaczenia jakości zwykłych wód podziemnych. Kolorowa rubryka oznacza klasyfikację wyznaczoną dla danej serii badań. Dopuszcza się przekroczenie granic wyznaczonej klasy czystości do 3 wskaźników, o ile nie są one toksyczne. Należy zwrócić uwagę, że w ramach minitoringu środowiska wód podziemnych badane są wody surowe, nieuzdatnione, tj. takie jakie występują naturalnie w warstwach wodonośnych.

Badania wykazały, że wody z ujęcia w Wąbrzeźnie charakteryzują się średnią i niską jakością, spełniającą wymogi klasy III, głównie z uwagi na występujące przekroczenia zawartości żelaza i mętność. Wody z ujęcia w Niedźwiedziu zaliczają się do klasy II/III z uwagi na podwyższona zawartość żelaza i manganu, natomiast wody z ujęcia w miejscowości Czystochleb mają stosunkowo najwyższą jakość (klasa I/II), przy czym w roku 1997 stwierdzono tu 2-krotnie ponadnormatywną zwartość kadmu i ołowiu.

Według danych PSSE w Wąbrzeźnie w roku 2002 nadzorem sanitarnym objętych było 40 obiektów wodnych , w tym 38 ujęć i studni publicznych zaopatrujących ludzi w wodę do picia i na potrzeby gospodarcze. W kilku przypadkach stwierdzono złą jakość wody, m.in. dotyczyło to: wodociągu publicznego w Ryńsku, Sitnie i Przydworzu gm.Wąbrzeźno, wodociągu zakładowego w Wałyczu, gm.Wąbrzeźno, wodociąg publicznego w Józefkowie i Działowie, gm.Płużnica. Woda z wymienionych ujęć posiadała zwiększoną zawartość żelaza, manganu oraz wysoką twardość ogólną. Wahania składu chemicznego wód wystąpiły ponadto na dużych ujęciach: w Mgowie oraz ujęciu miejskim w Wąbrzeźnie, gdzie notowano zwiększoną zawartość manganu. W związku z wahaniami zawartości manganu w wodzie pochodzącej z wodociągu publicznego w Wąbrzeźnie, zalecono przeprowadzenie prac zmierzających do ulepszenia procesu uzdatniania wody.

W grupie studni publicznych (20 obiektów) i zakładowych (1 obiekt) jakość wody jest znacznie gorsza. Wszystkie badane studnie sklasyfikowano jako nie odpowiadające wymaganiom sanitarnym, ze względu na zły skład fizyko-chemiczny wody (nieuzdatnionej). Z badań wynika, że nieodpowiednia (do spożycia) jakość wody jest bardziej wynikiem naturalnego składu skład fizyko-chemiczny pobierane wody, aniżeli wpływu zanieczyszczeń o charakterze antropogenicznym. Potwierdzają to wyniki badań bakteriologicznych, które nie budzą zastrzeżeń.



Tab. 7

Zestawienie punktów regionalnego monitoringu jakości zwykłych wód podziemnych na obszarze powiatu wąbrzeskiego


Nr

Miejscowość /użytkownik/ kontakt

Gmina

Stra-tygra-fia

Użyt-kowa-nie terenu

Izolac-ja war-stwy wodo-nośnej

nr GZWP (wg. A. S. Kleczkowskiego)

Region hydrogeo-logiczny (wg. B. Paczyń-skiego)

Strop warstwy wodo-nośnej

(m)

Ilość badań monito-ringo-wych

Warunki pobrania próby

Uwagi

50

Wąbrzeźno

/Zakl. Wod i Kan.



Wąbrzeźno




7

C

poza

I

30

3

A




51

Czystochleb

/osiedle otw 1



Wąbrzeźno

Q

7

C

poza

I

16

9

A




52

Niedżwiedż

Dąbrowa Łąka

Q

7

C

poza

I

17

4

A

Włączone do użytku w 2003 r.

Objaśnienia:

użytkowanie terenu wg instrukcji krajowego monitoringu wód podziemnych:

1 – lasy; 2 – użytki zielone; 3 – grunty orne z przewagą gospodarki rozdrobnionej

4 – grunty orne z przewagą gospodarki wielkopolowej; 5 – nieużytki naturalne

6 – nieużytki antropogeniczne; 7 – obszary zabudowane (zabudowa wiejska, zabudowa miejska)

stratygrafia:

Q – czwartorzędowy poziom wodonośny

K – kredowy poziom wodonośny

A – instalacja właściciela (użytkownika studni)


Tab. 8
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   15


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość