Strona główna

Wykorzystanie metod biotechnologicznych do wytwarzania wyjściowych materiałów hodowlanych kapusty głowiastej Uniwersytet Rolniczy im. H. Kołłątaja w Krakowie Katedra Genetyki, Hodowli I Nasiennictwa Kierownik: dr hab


Pobieranie 11.65 Kb.
Data20.06.2016
Rozmiar11.65 Kb.
Wykorzystanie metod biotechnologicznych do wytwarzania wyjściowych materiałów hodowlanych kapusty głowiastej
Uniwersytet Rolniczy im. H. Kołłątaja w Krakowie

Katedra Genetyki, Hodowli i Nasiennictwa
Kierownik: dr hab. Adela Adamus, prof. UR
Zadanie 1. Zwiększenie efektywności procesu androgenezy i poprawa etapu konwersji

zarodków w rośliny podwojonych haploidów

Badania nad indukcją androgenezy w kulturach mikrospor kapusty głowiastej białej i czerwonej wykazały, że w celu selekcji roślin donorowych należy stosować przynajmniej dwie metody oceny heterozygotyczności ze względu na niski polimorfizm obiektów pod względem locus Pgi. Rośliny donorowe wybrane do androgenezy powinny charakteryzować się bardzo dobrą kondycją fizjologiczną i wysoką płodnością.

Średnia efektywność androgenezy wynosiła 34 zarodki/100 pąków użytych do założenia kultur mikrospor i była zależna od czynnika genetycznego. Najbardziej embriogennymi były obiekty kapusty głowiastej białej nr 910 i nr 176. Z dużej liczby otrzymanych androgenicznych zarodków dalszy rozwój w rośliny podjęłą tylko część (13%), mimo zastosowania desykacji zarodków. Modyfikacja pożywek regeneracyjnych poprzez dodatek poliamin nie przyniosła spodziewanego efektu w postaci lepszej konwersji zarodków w rośliny.

Ocena ploidalności otrzymanych regenerantów przeprowadzona przy użyciu cytometru przepływowego wykazała, że większość z badanych roślin było haploidami (63%), diploidów było 19%, triploidów 4%, tetraploidów 14%. Obserwowano zróżnicowane spektrum ploidalności wśród androgenicznych roślin pochodzących z różnych obiektów.

Duża liczba roślin haploidalnych w otrzymanej androgenicznej populacji wymaga opracowania skutecznej metody podwajania ich genomu.



Zadanie 2. Rozpoznanie patotypów kiły (Plasmodiphora brassicae Wor.) występujących na

terenie Polski i ich wirulencji w stosunku do krajowych materiałów hodowlanych

W roku 2008 badano różnice w patogeniczności siedmiu nowo zgromadzonych izolatów Plasmodiophora brassicae . W stadium rozsady najbardziej wirulentne okazały się izolaty pochodzace z okolic Szczecina i Ostromęczyna. Powodowały one bardzo silne porażenie korzeni roślin u obiektów wrażliwych na kiłę – linii JQ i HTM. Ich indeks wrażliwości wynosił powyżej 7,0. Izolaty te dawały nawet niewielkie objawy chorobowe na roślinach odpornych linii BS i O123. W pełni odporną była odmiana Kilaxy firmy Syngenta.

Rośliny kapusty odporne na kiłę w teście rozsadowym były następnie wysadzone na pole „śmierci” katedry, które jest zainfekowane patotypami Plasmodiophora brassicae pochodzącymi z różnych rejonów Polski. Natężenie zoospor grzyba w glebie jest bardzo duże o czym świadczy zamieranie w trakcie wegetacji wszystkich roślin wrażliwych. W warunkach polowych potwierdzono odporność odmiany Kilaxy, wszystkie jej rośliny miały zdrowe korzenie, a IW wynosił 1,0. Linie BS i 0123 cechował IW od 1,0 do 5,8, przy czym korzystniejsze okazały się sublinie pokolenia S4.

Ocenione materiały nadesłane przez spółki KHiNO Polan i PlantiCo Zielonki wykazywały segregację roślin pod względem reakcji na infekcję zarodnikami kiły. Pozwoliło to na wybór roślin do dalszych badań.

Zastosowana dwustopniowa ocena pozwala na eliminację wrażliwych roślin już w stadium rozsady, co ogranicza liczbę roślin dodatkowo testowanych na polu kiłowym, a tym samym obniża koszty selekcji.



Zadanie 3. Zastosowanie markerów molekularnych do identyfikacji roślin o określonych

allelach samoniezgodności

Na podstawie porównania uzyskanych profili elektroforetycznych uwidoczniono podobieństwo następujących obiektów:

- P219 i KZM-9,

- KZM-5 i KZM-6,

- KZM-7 i KZM-10,

- KZM-5 i KZM-13,

- KZM-7 i KZM-8,

- KZM-11 i KZM-12,

- P20 i P80.

Porównanie tablic identyfikacyjnych wzorców oraz badanych obiektów uwidoczniło następujące podobieństwa:

1. całkowite:

- wzorca S55 oraz obiektów KZM-3 i KZM-4;

2. częściowe:

- wzorca S2 oraz obiektów KZM-7, KZM-10;

- wzorca S9 oraz obiektu KZM-11;

- wzorca S15 oraz obiektu KZM-6;

- wzorca S28 oraz obiektów KZM-11, KZM-13;



- wzorca S50 oraz roślin P20/2, P80/1, P80/8;

-wzorca S55 oraz rośliny P78/3 i obiektów KZM-3, KZM-4, KZM-1.


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość