Strona główna

Zgromadzenie plenarne


Pobieranie 87.5 Kb.
Data18.06.2016
Rozmiar87.5 Kb.



rue Belliard 99 – B-1040 Bruksela – tel. +32 (0)2 546 90 11 – faks +32 (0)2 513 48 93 – internet http://www.eesc.europa.eu


PL


Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny

Bruksela, 23 stycznia 2009 r.




ZGROMADZENIE PLENARNE
Z DN. 14 15 STYCZNIA 2009 R.


ZESTAWIENIE PRZYJĘTYCH OPINII



Pełna treść opinii EKES-u dostępna jest we wszystkich językach urzędowych
na stronie internetowej Komitetu:



http://eesc.europa.eu/activities/press/summaries_plenaries/index_fr.asp




Spis treści:


1. RYNEK WEWNĘTRZNY BEZ BARIER 3

2. ODNOWIONA AGENDA SPOŁECZNA 5

3. GOSPODARKA I WZROST 8

4. ENERGIA 9

5. SPRAWIEDLIWOŚĆ, WOLNOŚĆ, BEZPIECZEŃSTWO 11

6. JEDNOLITA EUROPEJSKA PRZESTRZEŃ POWIETRZNA 14

7. TELEFONIA RUCHOMA 14

8. INNOWACJE I BADANIA NAUKOWE 15

9. ŚRODOWISKO NATURALNE 16

10. ZDROWIE 17

11. PRZEMYSŁ 17

12. PRAWO SPÓŁEK 18

13. OBSZARY WIEJSKIE 18

W obradach Zgromadzenia Plenarnego wziął udział Alexander VONDRA, wicepremier Republiki Czeskiej ds. europejskich, reprezentujący obecną prezydencję Rady.




1.RYNEK WEWNĘTRZNY BEZ BARIER





  • Wymiar społeczny i środowiskowy rynku wewnętrznego

  • Sprawozdawca: Andrzej ADAMCZYK (Pracownicy – PL)




  • Dokumenty: opinia z inicjatywy własnej – CESE 36/2009




  • Główne punkty:

Choć nie jest celem samym w sobie, rynek wewnętrzny oferuje większe możliwości zarówno przedsiębiorstwom – dzięki rozszerzeniu rynku towarów, usług, swobodzie inwestowania – jak I pracownikom, dając im bezprecedensową szansę poszukiwania zatrudnienia w dowolnie przez nich wybranym kraju UE.


Jeśli Europa chce pozostać konkurencyjna w perspektywie długofalowej, rynek wewnętrzny powinien zapewniać zrównoważony wzrost w długim okresie, co oznacza także potrzebę uwzględnienia wymiaru środowiskowego.
W swoim podejściu do pogłębiania rynku wewnętrznego instytucje europejskie powinny wziąć pod uwagę słuszne interesy przedsiębiorstw i konieczność przestrzegania podstawowych praw społecznych uznanych przez legislację UE, międzynarodowe standardy pracy oraz ustawodawstwo poszczególnych państw członkowskich, w tym także prawo do negocjacji zbiorowych.
Warunkiem dalszego rozwoju i pogłębiania rynku wewnętrznego są jasne i przewidywalne ramy prawne.
Za powodzenie rynku wewnętrznego odpowiadają wspólnie Unia Europejska i państwa członkowskie. Należy ponadto podkreślić rolę, jaką partnerzy społeczni odgrywają w budowie i wdrażaniu rynku wewnętrznego.


  • Kontakt: Jean-Pierre Faure

(tel. 00 32 2 546 96 15 e-mail: jean-pierre.faure@eesc.europa.eu)


  • Program „Small Business Act”

  • Sprawozdawca: Henri Malosse (Pracodawcy – FR)

  • Współsprawozdawca: Claudio CAPPELLINI (Inne Podmioty – IT)




  • Dokumenty: COM(2008) 394 wersja ostateczna – CESE 38/2009




  • Główne punkty:

EKES opowiedział się już za ambitnym programem „Small Business Act” dla Europy, na miarę potencjału wzrostu i zatrudnienia, jaki stanowią dla Unii 23 miliony małych i średnich przedsiębiorstw i wszystkie dodatkowe, które mogłyby powstać. Będąc zdania, że projekt Komisji Europejskiej nie pozwala sprostać temu wyzwaniu, Komitet proponuje ambitny program „Small Business Act” dla Europy (SBAE), obejmujący w szczególności:




  • wiążący instrument prawny służący stosowaniu zasady „Najpierw myśl na małą skalę” w celu zagwarantowania, w jak najbardziej wiążącej formie, efektywnego i konkretnego wdrożenia tej zasady zarządzania zarówno na szczeblu wspólnotowym, jak i w państwach członkowskich i regionach;

  • plan działania wraz z dokładnym harmonogramem i odpowiednimi środkami służącymi wdrożeniu konkretnych przepisów SBAE na szeroką skalę;

  • jasne zobowiązania dotyczące ograniczenia obciążeń biurokratycznych, a w szczególności zasadę jednorazowego wypełniania wszelkich formalności administracyjnych;

  • przekształcenie służb Komisji Europejskiej w celu zapewnienia MŚP jednostki kontaktowej oraz instrumentów na rzecz „europeizacji” przedsiębiorstw;

  • instrumenty europejskie mogące służyć za dźwignię kapitalizacji, tworzenia sieci, inwestycji i kształcenia przez całe życie w małych i średnich przedsiębiorstwach;

  • spójne ramy polityczne dla wszystkich strategii europejskich, aby małe i średnie przedsiębiorstwa były uważane za regułę, a nie za wyjątek;

  • uwzględnienie celów SBAE na szczeblu krajowym, w tym na poziomie ustawodawczym;

  • powrót do praktyki stałych konsultacji z organizacjami pośredniczącymi i partnerami społecznymi.




  • Kontakt: Luis Lobo

(tel. 00 32 2 546 97 17 – e-mail: luis.lobo@eesc.europa.eu)



  • Prawa autorskie

  • Sprawozdawca: Panagiotis GKOFAS (Inne Podmioty – EL)




  • Dokumenty: COM(2008) 464 wersja ostateczna – 2008/0157 COD – CESE 39/2009




  • Główne punkty:

Komitet wnosi o ustanowienie pomiędzy państwami członkowskimi jednolitego systemu ochrony i harmonizacji w odniesieniu do twórczości muzycznej, obejmującego dzieła różnych twórców, tak aby uniknąć trudności w transgranicznym rozdzielaniu opłat licencyjnych za wykorzystywanie utworu.


Ponadto obok innych sugestii Komitet:


  • Wnosi, by utwór będący kompozycją muzyczną z tekstem był uznawany za jedno tylko dzieło i objęty został okresem ochronnym, który wygasa po 70 latach, licząc od dnia śmierci ostatniego z jego autorów.

  • Zauważa, że w celu pobierania opłat na rzecz osób, którym przysługują prawa autorskie do utworu, oraz ochrony tych praw, należy ustanowić jeden organizm zarządzania prawami autorskimi, który jednocześnie będzie jedynym organem odpowiedzialnym za pobieranie opłat z tego tytułu, ale także, w razie potrzeby, za zachowanie tych kwot do dyspozycji innych organów przedstawicielskich tychże osób w terminie późniejszym, bez względu na to, czy organy te już istniały, czy też zostały dopiero utworzone.

  • Proponuje, by okres ochronny w odniesieniu do materialnych utrwaleń wykonań został wydłużony z 50 na 85 lat.

  • Jest szczególnie zaniepokojony faktem, że ogólnie rzecz biorąc legislacja wspólnotowa ma na celu ochronę praw autorskich i praw pokrewnych, jednak nie uwzględnia praw użytkowników i konsumentów końcowych.




  • Kontakt: Filipa Pimentel

(tel. 00 32 2 546 84 44 – e-mail: filipa.pimentel@eesc.europa.eu)


2.ODNOWIONA AGENDA SPOŁECZNA





  • Agenda społeczna

  • Sprawozdawca: Evelyn REGNER (Pracownicy – AT)

  • Współsprawozdawca: Antonello PEZZINI (Pracodawcy – IT)




  • Dokumenty: COM(2008) 412 wersja ostateczna – CESE 48/2009




  • Główne punkty:

Komitet z zadowoleniem przyjmuje komunikat Komisji i uważa go za właściwy krok w kierunku modernizacji europejskiego państwa opiekuńczego.
Wobec kryzysu finansowo-gospodarczego Unia Europejska powinna dążyć do wzmocnienia społecznego i konkurencyjnego charakteru Europy.
Europa pilnie potrzebuje nowoczesnej polityki rynku pracy oraz silnych, zrównoważonych systemów społecznych sprzyjających zatrudnieniu.
Minimalne standardy prawa pracy powinny, tam gdzie to konieczne i sensowne, stanowić element każdej agendy społecznej.
Dialog społeczny pozostaje jednym z najważniejszych filarów europejskiego modelu społecznego.
Konieczne jest wzmocnienie otwartej metody koordynacji, w szczególności dzięki dalszemu stosowaniu ambitnych celów ilościowych i jakościowych.
Przy stosowaniu, ujednolicaniu i kontroli wspólnych zasad flexicurity niezbędne jest wsparcie państw członkowskich przez Unię przy ścisłej współpracy z partnerami społecznymi.
Konieczne jest odpowiednie reagowanie na bieżące orzeczenia ETS, odnoszące się do delegowania pracowników i działań związków zawodowych.
Jeśli jest to konieczne i właściwe, należy jak najszybciej podjąć właściwe i konkretne działania służące ochronie pracowników, które uczynią jasnym, że ani swobody gospodarcze, ani reguły konkurencji nie mają pierwszeństwa przed podstawowymi prawami socjalnymi.
Aby zapewnić wysokiej jakości opiekę zdrowotną, trzeba wypracować właściwe, jasne i przejrzyste cele oraz uzupełnić je odpowiednim monitorowaniem i promocją.
Oprócz nowych szans oraz zwiększenia stopy wzrostu gospodarczego i konkurencyjności, migracja wiąże się również z niekorzystnymi zjawiskami. W przyszłości Komisja powinna zbadać również te aspekty.
Duże znaczenie ma stosowanie i egzekwowanie obowiązujących przepisów. Trzeba w szczególności zwrócić większą uwagę także na opracowanie skutecznych środków w odniesieniu do sytuacji transgranicznych.
Komitet z zadowoleniem przyjmuje apel Komisji do wszystkich państw członkowskich, aby ratyfikowały i wdrożyły konwencje MOP, które zostały przez MOP uznane za aktualne.


  • Kontakt: Gerald Klec

(tel. 00 32 2 546 99 09 – e-mail: gerald.klec@eesc.europa.eu)

    • Równe traktowanie bez względu na religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną

  • Sprawozdawca: Thomas CROOK (Pracownicy – UK)




  • Dokumenty: COM(2008) 426 wersja ostateczna – 2008/0140 (CNS) – CESE 49/2009




  • Główne punkty:

Komitet:



      • Z zadowoleniem przyjmuje projekt dyrektywy, który szeroko stosuje się do zaleceń przedstawionych w sporządzonej przezeń niedawno opinii z inicjatywy własnej w sprawie działań przeciw dyskryminacji w obszarach innych niż zatrudnienie i powinien doprowadzić do ustanowienia spójnych standardów ochrony przed wszystkimi rodzajami dyskryminacji określonymi w art. 13 TWE na terenie całej UE.

      • Niemniej jednak jest zdania, że w niektórych obszarach przedmiotowa dyrektywa zapewnia mniejszą ochronę w porównaniu z obecnie istniejącą ochroną, jaką gwarantują dyrektywy w sprawie równości rasowej i w sprawie równości płci. Jest tak w przypadku art. 2, w którym dopuszcza się istnienie wyjątków od zakazu dyskryminacji, szczególnie w odniesieniu do usług finansowych. Zaleca, aby te same wymogi dotyczące przejrzystości, przeglądu i nadzoru, które mają zastosowanie do płci, miały również zastosowanie do wieku i niepełnosprawności.

      • Uważa, że art. 3 określający zakres zastosowania przedmiotowej dyrektywy wyznacza granice i dopuszcza szereg wyjątków, które osłabią skuteczność dyrektywy jako całości.

      • Jest zdania, że zakres spoczywających na dostawcach towarów i usług obowiązków związanych z podejmowaniem działań mających na celu przewidywanie potrzeb osób niepełnosprawnych i zapewnianie im racjonalnych usprawnień, o których mowa w art. 4, jest zbyt ograniczony.

      • Zauważa, że organy ds. równości, które mają zostać wyznaczone na mocy z art. 12, w przeciwieństwie do organów wyznaczonych na podstawie dyrektyw w sprawie równości rasowej i w sprawie równości płci, nie zajmowałyby się obszarem zatrudnienia, i zaleca, by kwestia ta została uregulowana poprzez dodanie nowego motywu do preambuły.

      • Wyraża ubolewanie w związku z tym, że przedmiotowa dyrektywa nie odnosi się w sposób odpowiedni do spraw związanych z różnego rodzaju dyskryminacją i wzywa Komisję do przedstawienia zalecenia w tej sprawie.




(tel. 00 32 2 546 96 19 – e-mail: torben.bachnielsen@eesc.europa.eu)


3.GOSPODARKA I WZROST





  • Europejski plan naprawy gospodarczej

  • Sprawozdawca: Thomas DELAPINA (Pracownicy – AT)




    • Dokumenty: COM(2008) 800 wersja ostateczna – CESE 50/2009




  • Główne punkty:

Za pomocą globalnego programu stabilizacji sektora finansowego we wszystkich jego krajowych wydaniach międzynarodowa wspólnota państw wysłała wyraźny sygnał: polityka gospodarcza przejęła jasną odpowiedzialność za globalną stabilność gospodarczą. Obecnie za pomocą europejskiego planu naprawy gospodarczej również Unia Europejska wyraźnie pokazała swoją gotowość do zdecydowanego przeciwdziałania kryzysowi z wykorzystaniem wszystkich dostępnych środków.


Efekt psychologiczny planu naprawy gospodarczej należy uznać za równie istotny jak wyniki osiągnięte dzięki wykorzystaniu środków finansowych. Te sygnały polityki gospodarczej powinny bowiem wywołać zdecydowaną stabilizację zaufania konsumentów i inwestorów. Jednakże po nich nastąpić powinny szybkie działania wszystkich zainteresowanych podmiotów – w szczególności Komisji Europejskiej i państw członkowskich – aby pesymistyczne oczekiwania nie umocniły się.
Działania służące ożywieniu gospodarki realnej mogą przynieść oczekiwane skutki jedynie wtedy, gdy przywrócona zostanie pełna funkcjonalność sektora finansowego. W tym celu oprócz różnych pakietów ratunkowych niezbędne są przywracająca zaufanie reorganizacja i uregulowanie na nowo rynków finansowych na wszystkich szczeblach.
W europejskiej polityce gospodarczej dostrzeżono konieczność uzupełnienia dotychczasowej orientacji podażowej o aktywną makroekonomiczną politykę antycykliczną. Ponadto EKES z zadowoleniem przyjmuje dążenie do lepszej ochrony najsłabszych członków społeczeństwa oraz do skuteczniejszej koordynacji polityki gospodarczej. Jednakże w porównaniu do pakietów przygotowanych w innych regionach świata europejski plan naprawy gospodarczej wydaje się dość skromny.


    • Kontakt: Gilbert Marchlewitz

(tel. 00 32 2 546 93 58 e-mail: gilbert.marchlewitz@eesc.europa.eu)


4.ENERGIA





  • Wyzwania związane z zaopatrzeniem w ropę naftową

  • Sprawozdawca generalny: Derek OSBORN (Inne Podmioty – UK)




  • Dokumenty: wniosek od Parlamentu Europejskiego – CESE 46/2009




  • Główne punkty:

W następnych dziesięcioleciach szczególny wpływ na przemysł naftowy będą miały następujące zjawiska:



      • zwiększenie tempa zmian klimatu, w dużej mierze spowodowane wzrostem emisji dwutlenku węgla ze spalania paliw kopalnych,

  • ograniczony charakter światowych zasobów ropy naftowej oraz stopniowe zwiększanie się technicznych i politycznych trudności w zakresie uzyskiwania bezpiecznego i łatwego dostępu do zasobów.

Gospodarka światowa powinna dokonać szybkich przekształceń niezbędnych do tego, by położyć kres nadmiernemu uzależnieniu od paliw kopalnych. Do 2050 r. popyt zgłaszany przez odbiorców europejskich powinien zostać ograniczony o co najmniej 50%, a prawdopodobnie w jeszcze znacznie większym stopniu.


Rynek nie może samodzielnie tego dokonać. W szczególności należy rozbudować środki fiskalne, które mają podwyższyć cenę ropy za pomocą podatków od emisji dwutlenku węgla lub podatków od ropy naftowej albo zezwoleń na handel uprawnieniami do emisji dwutlenku węgla.
System handlu uprawnieniami do emisji w Unii Europejskiej należy rozwinąć w taki sposób, aby ustalona została minimalna cena emisji dwutlenku węgla. Cena minimalna powinna następnie być systematycznie podwyższana w ciągu kolejnych trzech dziesięcioleci, tak aby skłonić dostawców energii do odchodzenia od paliw kopalnych.

W sektorze transportu należałoby planować miasta w sposób pozwalający skrócić odległości i czas podróży oraz ciągle zwiększać efektywność energetyczną różnych rodzajów transportu oraz ulepszać ich parametry emisji dwutlenku węgla.

Społeczeństwo obywatelskie musi być na znacznie szerszą skalę i bardziej systematycznie angażowane w proces podnoszenia świadomości i zwiększania akceptacji dla potrzebnych zmian, w szczególności tych zmian, które będą miały wpływ na styl życia i zachowania.




  • Kontakt: Sven Dammann

(tel. 00 32 2 546 93 66 – e-mail: sven.dammann@eesc.europa.eu)


  • Wymiar zewnętrzny europejskiej polityki energetycznej

  • Sprawozdawca: Ulla SIRKEINEN (Pracodawcy – FI)




  • Dokumenty: opinia z inicjatywy własnej – CESE 52/2009




  • Główne punkty:

Zalecenia i wnioski




  • EKES proponuje dwa filary zewnętrznej polityki energetycznej: zabezpieczanie dostaw energii do UE oraz prowadzenie aktywnej i odpowiedzialnej polityki energetycznej i klimatycznej.

  • EKES jest zdania, że UE musi posiadać dobrze rozwiniętą strategię w sprawie zewnętrznej polityki energetycznej i praktyczny plan działania. Biorąc pod uwagę wzajemną zależność dostawców i użytkowników energii, EKES wzywa w szczególności do stosowania zasady wzajemności, jeśli chodzi o dostęp do sieci, i do tworzenia warunków do inwestycji, w tym do inwestycji w segment wydobywczy.

  • EKES podziela pogląd, że skuteczna strategia zewnętrzna i osiągnięcie odpowiednich wyników na tym polu nie będą możliwe bez przyjęcia jasno określonej, wspólnej polityki wewnętrznej w tym zakresie oraz bez dobrze funkcjonującego wewnętrznego rynku energetycznego. EKES podkreśla, że środki podejmowane w ramach wewnętrznej polityki energetycznej mogą znacząco zmniejszyć zależność od zewnętrznych dostawców energii oraz zwiększyć bezpieczeństwo dostaw – chodzi tu zwłaszcza o środki w zakresie efektywności energetycznej, zróżnicowanego koszyka energetycznego, odpowiednich inwestycji w infrastrukturę, oraz środki zapobiegania kryzysom, takie jak mechanizm wczesnego ostrzegania, dzielenie się informacjami oraz gromadzenie zapasów lub zastępowanie paliw.

  • UE powinna nadal odgrywać wiodącą rolę w globalnej polityce klimatycznej oraz wszelkimi możliwymi sposobami wspierać zrównoważoną przyszłość energetyczną w krajach rozwijających się.

  • EKES wzywa do skierowania przez UE, państwa członkowskie oraz przedsiębiorstwa odpowiednich środków finansowych na badania, rozwój i innowacje w dziedzinie energii, a także do szerszej ogólnoświatowej współpracy w zakresie badań i rozwoju w tej dziedzinie.

  • EKES wzywa państwa członkowskie do wspólnego działania w zakresie polityki zewnętrznej i do przeciwdziałania wykorzystywaniu energii jako narzędzia walki w konfliktach międzynarodowych.

  • EKES zaleca, by mandaty do prowadzenia wielostronnych oraz dwustronnych negocjacji z krajami i regionami były wystarczająco ambitne, a zarazem wykonalne, by przynieść wymierne rezultaty w zakresie energii.

  • EKES zaleca, by w kontekście tego typu negocjacji przedstawiciele rządów państw członkowskich UE wymagali, jako warunek wsparcia danej inicjatywy, by dany kraj trzeci zastosował na swoich rynkach określone przepisy dotyczące na przykład wzajemności, równego traktowania, przejrzystości, ochrony inwestycji, czy też przestrzegania zasad praworządności i praw człowieka. EKES zaleca ponadto Radzie uzgodnienie ramowego zbioru tego typu przepisów, które powinny być stosowane we wszystkich negocjacjach dotyczących zawierania umów energetycznych z krajami trzecimi.

  • EKES zaleca, by uwzględniać stanowisko partnerów społecznych, organizacji działających na rzecz ochrony środowiska i innych przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i by aktywnie włączać ich w określanie strategii w zakresie zewnętrznej polityki energetycznej. Ich zdolność do wspierania międzynarodowego dialogu i negocjacji powinna być w pełni wykorzystana.

  • EKES zachęca organizacje reprezentujące społeczeństwo obywatelskie do tego, by nakłaniały władze krajowe i regionalne do wspólnego działania w tej dziedzinie na szczeblu UE. Zasada solidarności miedzy Europejczykami powinna zastąpić wąsko pojęte interesy lokalne lub krajowe, ponieważ cel zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego i wzięcia na siebie międzynarodowej odpowiedzialności w tej dziedzinie może zostać lepiej osiągnięty we wspólnym działaniu.

  • Kwestie energii powinny stać się lub pozostać stałym punktem porządku obrad posiedzeń EKES-u i spotkań przy okrągłym stole z udziałem międzynarodowych partnerów.

  • EKES jest zdania, że jego rola mogłaby między innymi polegać na regularnym organizowaniu seminariów poświeconych zewnętrznym aspektom polityki energetycznej UE, w których brałoby udział wiele zainteresowanych stron, zwłaszcza zaś organizacje reprezentujące społeczeństwo obywatelskie z krajów i regionów poza UE.




  • Kontakt: Tuula Turunen

(tel. 00 32 2 546 93 68 – e-mail: tuula.turunen@eesc.europa.eu)


5.SPRAWIEDLIWOŚĆ, WOLNOŚĆ, BEZPIECZEŃSTWO





  • Europejski instrument na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka

  • Sprawozdawca: Giuseppe Antonio Maria IULIANO (Pracownicy – IT)




  • Dokumenty: opinia z inicjatywy własnej – CESE 53/2009




  • Główne punkty:

Komitet nie został dotychczas włączony w politykę w zakresie praw człowieka, prowadzoną przez UE w krajach trzecich. Pragnąłby teraz wypowiedzieć się w tej sprawie i zaproponować następujące priorytety:



1. Wzmocnienie praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych: EKES apeluje, by Unia Europejska nadała większe znaczenie prawom gospodarczym, społecznym i kulturalnym, co dotąd nie miało miejsca, bowiem absolutne pierwszeństwo przyznawano prawom obywatelskim i politycznym. Kryzys finansowy i gospodarczy sprawia, że priorytet ten staje się pilniejszy niż kiedykolwiek wcześniej. Niedawne przyjęcie fakultatywnego protokołu do paktu praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych Organizacji Narodów Zjednoczonych stanowi dla Komisji i państw członkowskich okazję do uwzględnienia tego zagadnienia w prowadzonym z krajami trzecimi dialogu dwustronnym. Jest to dla Unii Europejskiej okazja do wezwania do powszechnej ratyfikacji i wprowadzenia w życie paktu oraz protokołu.




2. Dialog społeczny oraz wsparcie dla partnerów społecznych: EKES wzywa, by partnerzy społeczni, będący uczestnikami dialogu społecznego, byli postrzegani jako niezbędne podmioty i partnerzy UE oraz zostali w pełni włączeni w dialog polityczny. Apeluje również, by organizacje partnerów społecznych mogły skorzystać ze wsparcia finansowego UE, jeśli działają w trudnych warunkach.




3. Godna praca niezbędnym elementem polityki w zakresie praw człowieka: Komitet podkreśla wagę ochrony pracy i praw pracowników zgodnie z definicjami określonymi w podstawowych konwencjach międzynarodowych MOP (prawo do pracy, swoboda zrzeszania się i negocjacji zbiorowych, niedyskryminacja w miejscu pracy, zakaz pracy nieletnich i pracy przymusowej). Komitet popiera program godnej pracy określony w Deklaracji MOP dotyczącej sprawiedliwości społecznej na rzecz uczciwej globalizacji, przyjętej jednomyślnie w czerwcu 2008 r. przez trójstronne delegacje ze 182 państw będących członkami tejże organizacji (zatrudnienie, zasady i prawa podstawowe w miejscu pracy, ochrona socjalna, konsultacje trójstronne oraz dialog społeczny).




4. Wzmocnienie roli społeczeństwa obywatelskiego w procesie konsultacji dotyczących praw człowieka: Komitet wzywa ogólnie do lepszego angażowania społeczeństwa obywatelskiego w określanie, realizację i ocenę strategii w obszarze praw człowieka. EKES pragnie odgrywać aktywną rolę w tym procesie, korzystając ze swoich doświadczeń i swoich sieci konsultacyjnych (czyli podmiotów gospodarczych i społecznych oraz rad społeczno-gospodarczych). Komitet sugeruje także rozważenie stworzenia centralnych punktów wsparcia obrońców praw człowieka, które umożliwiłyby poszczególnym instytucjom i organom UE działanie w sieci zgodnie ze swymi kompetencjami. Podjęto decyzję o utworzeniu grupy monitorującej ds. europejskiego instrumentu na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka.





  • Kontakt: Andrea Subhan

(tel. 00 32 2 546 87 38 e-mail: andrea.subhan@eesc.europa.eu)


6.JEDNOLITA EUROPEJSKA PRZESTRZEŃ POWIETRZNA





  • Poprawa skuteczności działania europejskiego systemu lotnictwa

  • Rozszerzenie wspólnych reguł europejskiego systemu lotnictwa

  • Sprawozdawca: Jacek KRAWCZYK (Pracodawcy – PL)




  • Dokumenty: COM(2008) 388 wersja ostateczna – 2008/0127 COD – CESE 44/2009

COM(2008) 390 wersja ostateczna – 2008/0128 (COD) – CESE 44/2009


  • Główne punkty:

Komitet z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji, postrzegając go jako ważny krok na drodze do urzeczywistniania jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej. Pakiet ten znany jako jednolita europejska przestrzeń powietrzna II (SES II) zawiera propozycje naprawy wielu niedostatków towarzyszących realizacji SES I, która miała miejsce w 2004 r. Nie należy zatem opóźniać wniosku legislacyjnego w sprawie SES II. EKES wzywa ustawodawcę UE do zawarcia ostatecznego porozumienia przed marcem 2009 r. Konieczne są dalsze konsultacje w sprawie przepisów wykonawczych po zatwierdzeniu SES II. Konsultacje takie należałoby podjąć na każdym szczeblu realizacji SES II (unijnym, krajowym i regionalnym) oraz pomiędzy partnerami i zainteresowanymi podmiotami ze strony społecznej i z branży przemysłowej.




  • Kontakt: Ana-Cristina Costea

(tel. 00 32 2 546 88 97 – e-mail: anacristina.costea@eesc.europa.eu)


7.TELEFONIA RUCHOMA





  • Przegląd rozporządzenia w sprawie roamingu w telefonii ruchomej

  • Sprawozdawca generalny: Raymond HENCKS (Pracownicy – LU)




  • Dokumenty: COM(2008) 580 wersja ostateczna – 2008/0187 (COD) – CESE 45/2009




  • Główne punkty:

EKES popiera nowe obniżki maksymalnych cen połączeń głosowych w roamingu, które uważa za współmierne i odpowiednie. Popiera również wprowadzenie maksymalnej eurotaryfy dla opłat detalicznych za wiadomości SMS, a także maksymalnych pułapów cenowych na poziomie hurtowym. Co się tyczy usług transmisji danych w roamingu, EKES ubolewa, że proponowana obniżka opłat dotyczy jedynie usług transmisji danych na poziomie hurtowym, podczas gdy opłaty detaliczne również są nadmiernie wysokie, ze względu na niedostateczną presję konkurencyjną. Wreszcie EKES uznaje wzmocnienie prawa konsumentów do dostępu do informacji za bezwzględnie konieczne w celu poprawy ich ochrony i zwiększenia przejrzystości cen.




  • Kontakt: Georgios Karageorgos

(tel. 00 32 2 546 87 54 – e-mail: georgios.karageorgos@eesc.europa.eu)


8.INNOWACJE I BADANIA NAUKOWE





  • Europejska infrastruktura badawcza (ERI)

  • Sprawozdawca: Cveto STANTIČ (Pracodawcy – SI)




  • Dokumenty: COM(2008) 467 wersja ostateczna – 2008/0148 CNS – CESE 40/2009




  • Główne punkty:

Zdaniem EKES-u najwyższej klasy infrastruktura badawcza jest jednym z głównych filarów, na których opiera się dalszy rozwój europejskiej przestrzeni badawczej.


Ponadto obok innych sugestii Komitet:


  • popiera opracowany przez Europejskie Forum Strategii ds. Infrastruktur Badawczych (ESFRI) plan działania dotyczący budowy w ciągu najbliższych kilkunastu lat 44 nowych, wielkoskalowych infrastruktur badawczych o znaczeniu ogólnoeuropejskim;

  • popiera proponowane rozporządzenie w sprawie wspólnotowych ram prawnych europejskiej infrastruktury badawczej;

  • zauważa, że koncentracja wielkoskalowej infrastruktury wyłącznie w krajach rozwiniętych mogłaby, w krótkim okresie, spowodować drenaż mózgów wewnątrz UE;

  • wzywa państwa członkowskie, by poszły śladem inicjatywy ESFRI i Komisji oraz jak najszybciej sporządziły krajowe plany działania na rzecz rozwoju i modernizacji infrastruktury badawczej;

  • popiera zwolnienie europejskich infrastruktur badawczych (ERI) z podatku od wartości dodanej oraz akcyzowego.




  • Kontakt: Filipa Pimentel

(tel.00 32 2 546 84 44 – e-mail: filipa.pimentel@eesc.europa.eu)


9.ŚRODOWISKO NATURALNE





  • Maszyny do stosowania pestycydów

  • Sprawozdawca: Ludvík JÍROVEC (Inne Podmioty – CZ)




  • Dokumenty: COM(2008) 535 wersja ostateczna – 2008/0172 (COD) – CESE 41/2009




  • Kontakt: Magdalena Belarova-Carabin

(tel.00 32 2 546 83 03 – e-mail: magdalena.belarova-carabin@eesc.europa.eu)


  • Emisje przemysłowe (przekształcenie)

  • Sprawozdawca: Stéphane BUFFETAUT (Pracodawcy – FR)




  • Dokumenty: COM(2007) 844 wersja ostateczna – 2007/0286 (COD) – CESE 47/2009




  • Główne punkty:

Trzy zasady obecnej dyrektywy:


– zintegrowane podejście do skutków działalności przemysłowej;

– wykorzystanie najlepszych dostępnych technik;



– możliwość uwzględnienia warunków lokalnych w celu określenia zasad pozwolenia,
spotykają się z uznaniem zainteresowanych przedsiębiorstw i są wyrazem kompleksowego i stałego podejścia mającego na celu poprawę wyników zakładów przemysłowych w zakresie ochrony środowiska.
Należy utrzymać obecne podejście: BAT to techniki, które w poszczególnych przypadkach pozwalają na spełnienie wymogów stawianych przez przepisy, a także mają na celu między innymi kontrolowanie emisji przemysłowych, zapewniając ochronę środowiska i uwzględniając jednocześnie koszty i korzyści związane z zastosowaniem tych technik. Jeśli chodzi o przepisy, to powinny one w tym samym momencie wchodzić w życie w całej Unii Europejskiej, by uniknąć powszechnego zamętu, wynikającego z terminów przeglądu pozwoleń, terminów przeglądu branżowych dokumentów BREF, mniej lub bardziej konserwatywnego podejścia przyjętego przez dany sektor. Techniki BAT muszą również przyczynić się do zmniejszenia zakłóceń konkurencji.
Wejście w życie dyrektywy, przewidziane na styczeń 2016 r., wydaje się zbyt bliskie w świetle doświadczeń przy wdrażaniu obecnej dyrektywy IPPC. Z punktu widzenia spójności należałoby zharmonizować wniosek dotyczący dyrektywy z innymi przepisami w dziedzinie ochrony środowiska i przewidzieć datę jego wdrożenia na 2020 r., a nie 2016 r.
Jeśli dyrektywa IPPC została wprowadzona w życie w sposób niezadowalający, warto byłoby teraz podjąć maksymalne wysiłki wspólnie z państwami członkowskimi i wszystkimi zainteresowanymi podmiotami w celu szybkiej poprawy jakości wdrażania obecnej dyrektywy, tak aby mogła ona służyć za konkretną podstawę jej przekształcenia, jak przewidziano w komunikacie Komisji i w planie działania na lata 2008–2010 dotyczącym wdrażania prawodawstwa w zakresie emisji przemysłowych. Cele przeglądu tekstu powinny być następujące: skuteczność ekologiczna i ekonomiczna, przejrzystość, uzgodnienia skonsultowane z zainteresowanymi przedsiębiorcami, właściwa równowaga między kosztami a zyskami oraz poszanowanie zasady sprawiedliwości i solidarności w rozdzielaniu zadań między państwa członkowskie.


  • Kontakt: Jakob Andersen

(tel. 00 32 2 546 92 58 – e-mail:jakob.andersen@eesc.europa.eu)


10.ZDROWIE





  • Wprowadzanie do obrotu produktów biobójczych

  • Opinia kategorii C




  • Dokumenty: COM(2008) 618 wersja ostateczna – 2008/0188 COD – CESE 42/2009




(tel. 00 32 2 546 92 45 e-mail: joao.pereiradossantos@eesc.europa.eu)


11.PRZEMYSŁ





  • Bezpieczeństwo ogólne pojazdów silnikowych

  • Sprawozdawca: Virgilio RANOCCHIARI (Pracodawcy – IT)




  • Dokumenty: COM(2008) 316 wersja ostateczna – 2008/0100 COD – CESE 37/2009




  • Główne punkty:

Komitet z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji Europejskiej dotyczący wymogów w zakresie homologacji pojazdów silnikowych i opon. Obawia się jednak, że uchylenie ponad 150 obowiązujących dyrektyw i zastąpienie ich jednym rozporządzeniem może sprawić – jeśli wariant ten nie zostanie właściwie wyważony i poprawiony – że na obecnie obowiązujące procedury zostaną nałożone nowe, nie zawsze z nimi spójne. EKES utrzymuje, że wniosek dotyczący rozporządzenia może zazębiać się z ostatnią dyrektywą ramową w sprawie homologacji europejskiej (2007/46/WE) oraz z normami EKG ONZ. W odniesieniu do przepisów dotyczących opon EKES uważa za możliwą do przyjęcia propozycję odnośnego sektora, lecz równocześnie upraszcza ją, przewidując dwa cykle wdrażania zamiast pierwotnie zaplanowanych pięciu. EKES obawia się, że znaczne dodatkowe koszty dla przemysłu i dla konsumentów, a ponadto obecny kryzys gospodarczy, spowolnią jeszcze bardziej proces wymiany europejskiego parku pojazdów. EKES zaleca, by kiedy wspomniane wyżej rozporządzenie zostanie przyjęte, organy państw członkowskich zajmujące się kontrolą homologacji zwracały czujniejszą uwagę na wymogi bezpieczeństwa wwożonych do Europy pojazdów i opon.




  • Kontakt: Roxana Maliti

(tel. 00 32 2 546 87 49 – e-mail: roxana.maliti@eesc.europa.eu)

12.PRAWO SPÓŁEK





  • Wspólny system opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich (wersja ujednolicona)

  • Opinia kategorii C




  • Dokumenty: COM(2008) 691 wersja ostateczna – 2008/0206 CNS – CESE 51/2009




  • Kontakt: Siegfried Jantscher

(tel. 00 32 2 546 82 87 – e-mail: siegfried.jantscher@eesc.europa.eu)


13.OBSZARY WIEJSKIE





  • Kołowe ciągniki rolnicze i leśne

  • Opinia kategorii C




  • Dokumenty: COM(2008) 690 końcowy – 2000/0213 (COD) – CESE 43/2009




  • Kontakt: João Pereira dos Santos

(tel. 00 32 2 546 92 45 e-mail: joao.pereiradossantos@eesc.europa.eu)

_____________



Greffe CESE 2/2009 DE,EN,FR – DW(JT)/ak


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość