Strona główna

Związków kompleksowych oraz te dotyczące ciała stałego


Pobieranie 6.86 Kb.
Data20.06.2016
Rozmiar6.86 Kb.
Ćwiczenia laboratoryjne z chemii nieorganicznej można podzielić na dwie podgrupy: te dotyczące związków kompleksowych oraz te dotyczące ciała stałego. Ze względu na to, że znaczna część zagadnień teoretycznych pokrywa się w obrębie ćwiczeń z tych dwóch grup można spodziewać się zróżnicowanego nacisku. Główne problemy z grupy ćwiczeń dotyczących związków kompleksowych to:

  • nazewnictwo (2.1 i 8),

  • izomeria (18),

  • termy (głównie 2.1, także 18),

  • teoria pola krystalicznego, szereg spektrochemiczny (2.1),

  • trwałość i labilność (8).

Z ćwiczeniami związane są także pewne zagadnienia związane z metodami pomiarowymi (technikami). Można tu wymienić następujące hasła:

  • spektroskopia UV-VIS (2.1),

  • konduktometria (2.1),

  • woltamperometria cykliczna (17),

  • pomiary kinetyczne (6.1 i 18),

  • pomiary fotochemiczne (6.1).

Dodatkowo tłem ćwiczenia jest chemia wybranego pierwiastka; tak jest np. w przypadku ćwiczeń:

  • 2.1 (kobalt),

  • 6.1 (żelazo),

  • 9 (nikiel),

  • 18 (chrom).

Tam, gdzie uzyskuje się wynik w postaci liczb głównym celem jest wyznaczenie wielkości. Przy czym nieodzownym jest przeprowadzenie oceny wiarygodności uzyskanych wyników. Argumentami w tej ocenie może być formalna analiza błędów, ocena metody, sposobu przeprowadzenia oznaczenia, warunków rzeczywistych oraz optymalnych. Warto skupić się na zagadnieniach kluczowych dla danego ćwiczenia, pod tym kątem wybrać i czytać literaturę. Przede wszystkim jednak zapoznać się z zawartością instrukcji!

Zazwyczaj komentarz do poszczególnych ćwiczeń jest podzielony na trzy części, dotyczące kolejno: przygotowania, wykonania i opracowania wyników. Każde ćwiczenie kończy się napisaniem sprawozdania, którego ogólny wzór jest taki sam dla wszystkich ćwiczeń. Jednak za każdym razem można (i należy) zastanowić się nad tym, co w danym ćwiczeniu było najistotniejsze i temu podporządkować strukturę i szczegółową zawartość sprawozdania. Pewne wskazówki lub sugestie tego dotyczące można znaleźć w odpowiednich częściach komentarzy do poszczególnych ćwiczeń czyli „opracowaniu wyników” oraz „orientacyjnymi kryteriami oceny sprawozdania”. Podane przykładowe kryteria pozwalają na przeprowadzenie samosprawdzenia (autoewaluacji) na zasadzie tzw. checklisty (czy wszystko zostało zrobione?).



Strona jest aktualizowana w dużej mierze dzięki konsultacjom z pracownikami i doktorantami prowadzącymi ćwiczenia (dotychczas byli to: dr Ewa Wasielewska, dr Tomasz Korzeniak, dr hab. Konrad Szaciłowski, dr Stefan Witkowski) oraz sygnałom od Studentów – za jedne i drugie jestem ogromnie wdzięczny prosząc jednocześnie o dalsze komentarze. Dziękuję także osobom, które wspomogły mnie radą, pomimo, że nie prowadziły w danym roku żadnego z tych ćwiczeń; byli to: dr hab. Andrzej Kotarba, dr Krzysztof Szczubiałka.


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość