Strona główna

32 omdlenia (Teatr Polonia) – cena biletów 100-150 zł styczeń


Pobieranie 80.71 Kb.
Data18.06.2016
Rozmiar80.71 Kb.
Szanowni Państwo,

W sekretariacie Podyplomowych Studiów Zapobiegania Przestępczości Gospodarczej, Skarbowej i Przeciwko Mieniu można już zamawiać bilety do teatrów i nie tylko… na kolejne zjazdy:

  1. 32 omdlenia (Teatr Polonia) – cena biletów 100-150 zł STYCZEŃ (17 stycznia 2015 r.)

  2. Wąsy (Och Teatr) – cena biletów 35-70 zł STYCZEŃ (17 stycznia 2015 r.)

  3. Proces (Teatr Roma) – cena biletów 50 zł STYCZEŃ (17 stycznia 2015 r.)

  4. Makabreski – muzyczny seans czarnego humoru (musical) (Teatr Syrena) – cena biletów 70-100 zł STYCZEŃ (17 stycznia 2015 r.) godz. 17.00 i 19.00

  5. Nastazja Filipowna (Teatr Ateneum) - cena biletów 80 zł STYCZEŃ (17 stycznia 2015 r.)

  6. Kolacja dla głupca (Teatr Ateneum) – cena biletów 40-90 zł STYCZEŃ (17 stycznia 2015 r.)

  7. Najdroższy (Teatr Współczesny) – cena biletów 58-78 zł STYCZEŃ (17 stycznia 2015 r.)

  8. Król Lear (Teatr Polski) – cena biletów 24-58 zł STYCZEŃ (17 stycznia 2015 r.)

  9. Wszędzie jest wyspa Tu (Teatr Polski) – cena biletów 44-48 zł STYCZEŃ (17 stycznia 2015 r.)

  10. Berek, czyli upiór w moherze (Teatr Kwadrat) – cena biletów 60 - 80 zł STYCZEŃ (17 stycznia 2015 r.)

  11. My dzieci z dworca Zoo (Teatr Kamienica) – cena biletów 55 zł STYCZEŃ (17 stycznia 2015 r.)

  12. Sceny z życia małżeńskiego (Teatr Kamienica) – cena biletów 80 zł STYCZEŃ (17 stycznia 2015 r.)

  13. Złodziej (Teatr Capitol) – cena biletów 85-130 zł STYCZEŃ (17 stycznia 2015 r.)

  14. Daily Soup (Teatr Narodowy) – cena biletów 60-70 zł LUTY (14 luty 2015 r.)

  15. Czechow żartuje (Teatr 6 piętro) – cena biletów 80-100 zł LUTY (14 luty 2015 r.)

  16. Miłość i polityka (Teatr Kamienica) – cena biletów 105 zł LUTY (14 luty 2015 r.)

  17. Zazdrość (Teatr Kamienica) – cena biletów 80 zł LUTY (14 luty 2015 r.)

  18. Muzeum Chopina w Warszawie – cena biletów 22 zł STYCZEŃ- CZERWIEC

  19. Planetarium – Niebo Kopernika (Centrum Nauki Kopernik) - cena biletów 18-23 zł STYCZEŃ-CZERWIEC

    • (17 stycznia 2015 r.)

    • 16.30 – Dobór naturalny – Darwin i największa z jego tajemnic

    • 17.30 – Na skrzydłach marzeń

    • 18.30 – Rejs po niebie. Pokaz

    • (14 luty 2015 r.)

    • 18.30 – Rejs po niebie. Pokaz

O pozostałych wydarzeniach będę informować na bieżąco

Osoby zainteresowane proszone są o kontakt z sekretariatem:

Magdalena Kaliściak

mail: ipk@wpia.uw.edu.pl lub tel. (22) 55 20 529

TEATR POLONIA

32 omdlenia

Data premiery: 15 kwietnia 2011

Reżyseria: Andrzej Domalik

Scenografia i kostiumy: Jagna Janicka

Światło: Katarzyna Łuszczyk

Producent wykonawczy: Rafał Rossa

Obsada: 

Ignacy Gogolewski/Jerzy Łapiński (aktor Teatru Narodowego), Krystyna Janda, Jerzy Stuhr

Czas trwania spektaklu 120 minut, dwie przerwy

Antoni Czechow mistrzem humoru sytuacyjnego? Owszem. Zanim powstały najsłynniejsze dramaty jak "Mewa", "Trzy siostry", "Wiśniowy sad" pisarz marzył o stworzeniu oryginalnego wodewilu rosyjskiego. Niejako "po drodze" powstały jednoaktówki komediowe wystawiane z powodzeniem nie tylko na scenach stołecznych, także i na prowincji. Gatunki komediowe korespondowały z jego ironiczną naturą, prywatną skłonnością do żartu, zawsze przyglądał się z dużym zainteresowaniem aktorstwu komediowemu. 32 omdlenia tworzą trzy żarty sceniczne, jak sam je określał; "Niedźwiedź", "Oświadczyny" i "Historia zakulisowa". Czechow stawia krzywe zwierciadło przed swoimi bohaterami, często korzysta z  kreski karykatury, dokleja im gogolowskie "nosy". Ale przede wszystkim  bawi i każe nam się głośno śmiać. Jest to typowa "propozycja nie do odrzucenia" Obsada budzi dreszcz: Krystyna Janda, Jerzy Stuhr, Ignacy Gogolewski. 


"Czy jest lekarz na sali?!"

Benefisowy spektakl Jerzego Stuhra, przygotowany na 40-lecie debiutu scenicznego.



OCH - TEATR

Wąsy


Data premiery: 20 września 2012

Reżyseria: Maciej Kowalewski

Asystent reżysera: Piotr Tołoczko

Drugi asystent reżysera: Alek Niemiro

Muzyka: Bartosz Dziedzic

Scenografia i reżyseria świateł: Piotr Rybkowski

Kostiumy: Pola Gomółka

Charakteryzacja: Ewa Kowalewska

Producent wykonawczy: Magdalena Kłosińska

Obsada: 


Teatr Montownia - Adam Krawczuk, Marcin Perchuć, Rafał Rutkowski i Maciej Wierzbicki

Czas trwania spektaklu: 120 minut, 1 przerwa

Sztuka “Wąsy” jest dwudziestą drugą sztuką w dorobku dramatopisarskim Macieja Kowalewskiego. Napisał ją na zamówienie Teatru Montownia, w hołdzie wszystkim wąsatym na ciele i umyśle. Jest to antykorporacyjna, ekologiczna tragikomedia omyłek, katastrof mniejszych i tych apokaliptycznych. Dzieje się w równoległej rzeczywistości nad morzem, gdzie grillują cztery małżeństwa, spędzając tam kolejne wakacje. Sztukę “Wąsy” może zagrać od czterech sztuk aktorów, obojętnie jakiej płci, byle tylko wąsy mieli. W przypadku tej realizacji, której reżyserem będzie sam autor sztuki, wszystkie dwanaście postaci grają czterej aktorzy Teatru Montownia: Adam Krawczuk, Marcin Perchuć, Rafał Rutkowski i Maciej Wierzbicki.

Uwaga! Spektakl tylko dla widzów dorosłych.
TEATR ROMA

Proces

PREMIERA: 15.11.2013

czas trwania spektaklu: 1h 30 min

Spektakl „Proces” to pierwsza próba pokazania twórczości Kafki w piosence literackiej. Paradoksalnie, problematyka tej twórczości, jest bardzo bliska dylematom współczesnej młodzieży. Dotyczy zagubienia jednostki w coraz bardziej złożonym świecie. Jako lektura szkolna „Proces” ma opinię książki trudnej.  Okazuje się dzięki prezentacji powieści jako musicalu, może ona trafić do młodych ludzi, uderzyć w znajome struny, sprowokować do dyskusji.

Powieść „Proces” Franza Kafki bezspornie zaliczana jest do klasyki literatury i została ujęta w poczet obowiązujących lektur szkolnych. Przenoszona na deski teatrów całego świata stała się pozycją kontynuującą najlepsze osiągnięcia tradycji dramaturgicznej i teatralnej. Celem inscenizacji w TM ROMA jest możliwość porównania kawkowskiej surrealistycznej wizji świata z naszą współczesną rzeczywistością i odnalezienie w niej podobieństw i odniesień. Młody człowiek do którego adresowany jest spektakl, poprzez niedosłowną adaptacje i interpretacje powieści (przeniesienie w inną czasoprzestrzeń) będzie miał szansę utożsamienia się z głównym bohaterem. Da mu to możliwość szerszego, ale przede wszystkim krytycznego spojrzenia na „dorosły” świat w którym za chwile zacznie stawiać pierwsze kroki.
TEATR SYRENA

Makabreski – muzyczny seans czarnego humoru

Przesycony czarnym humorem spektakl muzyczny nawiązujący do tradycji teatru makabreski i groteski. Podstawą scenariusza jest kilkanaście „pedagogicznych” wierszyków napisanych w XIX w. przez niemieckiego lekarza Henryka Hoffmana. Jego teksty stały się tak popularne, że wychowywały się na nich całe pokolenia dzieci, również polskich (polskie tłumaczenie wierszyków autorstwa W. Szymanowskiego ukazało się w 1858 r.)

Obok tekstów Hoffmana w scenariuszu wykorzystano też utwory innych autorów piszących w duchu dydaktyczno – umoralniającym, przede wszystkim S. Jachowicza i W. Bełzy.

Zbiór wierszyków Hoffmana otwierały słowa: „Czytajcie dzieci, uczcie się / Jak to niegrzecznym bywa źle” – to motto wyjaśnia istotę sprawy: wierszyki są zastraszające, ponure i pełne straszliwych wizji kar, jakie spotkają nieposłusznych.

Wykorzystywane dawniej jako pedagogiczny argument, dziś, te pisane z myślą o małych dzieciach prawdziwe makabreski są dla nas punktem wyjścia do teatralnej zabawy w stylu Witkacowskiego nadkabaretu.

Każdy ze śpiewanych wierszyków zmienia się w pełną horroru teatralną scenkę, w nasyconą wisielczym humorem przewrotną historyjkę skonstruowaną z „okrutnych” obrazów.

Zabawa opiera się tu na kontrastach między grozą obrazowanych zdarzeń, ich moralistycznym przesłaniem i komediowym wydźwiękiem. Klimat przedstawienia współtworzy kolorystyka scenografii i kostiumów, gra elementów plastycznych i muzycznych. Współczesne kompozycje muzyczne zderzone z archaicznym językiem tekstów są źródłem wielu zabawnych rozwiązań. Podobnie jak nowoczesna choreografia zderzona z „archaizującymi” kostiumami i rekwizytami.

"Makabreski" są jednak przede wszystkim spektaklem aktorskim.

Wymaga od wykonawców poczucia humoru i wszechstronnej umiejętności interpretacji piosenki, wyczucia stylu, biegłości w odczytywaniu podtekstów i niuansowych znaczeń ukrytych w pozornie prostym literackim materiale.
TEATR ATENEUM

Kolacja dla głupca

Bogaty wydawca, Pierre Brochant, to człowiek sukcesu, któremu wszystko przychodzi łatwo. Zwłaszcza naigrywanie się z tych, których uważa za nieudaczników. We wtorkowe wieczory Pierre ze swoimi kolegami urządza tytułowe „kolacje dla głupca” - konkursy, na które każdy z nich musi przyprowadzić wyjatkowego nieudacznika. Kiedy Pierre poznaje mało rozgarniętego księgowego z ministerstwa finansów, wydaje mu się, że wygraną na kolejnej kolacji ma już w kieszeni. Przypadek spowoduje, że sprawy przybiorą dla niego niekorzystny obrót.

Tekst Francisa Vebera to komedia z misternie utkaną intrygą i przewrotnym przesłaniem. W Teatrze Ateneum odbyło się już ponad 600 przedstawień „Kolacji dla głupca”, która wciąż cieszy się wśród widzów niezmiennym powodzeniem.

SPEKTAKL TRWA 2 GODZ.

Spektakl dla widzów od lat 16.

WOJCIECH ADAMCZYK, reżyser spektaklu:

Komedia w teatrze wymaga zegarmistrzowskiej wręcz precyzji i specyficznych predyspozycji aktorskich. Aktor komediowy musi być wysokiej klasy profesjonalistą, by w wybitnym stopniu panować nad formą sceniczną; musi posiadać poczucie humoru; świadomość absurdu pomagającą dostrzegać paradoksy oraz znajdywać niekonwencjonalne rozwiązania; wyczucie czasu i słuch muzyczny do perfekcyjnego sterowania słownymi i sytuacyjnymi efektami komediowymi. Wzruszyć widza lub wstrząsnąć nim jest o wiele łatwiej. Często temat sztuki bywa tak porażający, że nie wiadomo, czy doznania estetyczne należy zawdzięczać anegdocie czy też artystycznemu jej przetworzeniu. W komedii efekt ten trzeba zawsze wypracować. Dowcip może powiedzieć na scenie tylko w jeden sposób - i tego sposobu szukają aktorzy, reżyser, scenograf.
TEATR ATENEUM

Nastazja Filipowna



„NASTASJA FILIPOWNA” na motywach „Idioty” Fiodora Dostojewskiego
według pomysłu ANDRZEJA WAJDY

adaptacja i reżyseria – Andrzej Domalik


przekład – Jerzy Jędrzejewicz
scenografia – Marcin Stajewski
kostiumy - Jagna Janicka
światło - Katarzyna Łuszczyk
premiera: 15 grudnia 2013 r. 

W spektaklu wykorzystano muzykę Tomasza Stańki z płyty Peyotl-Witkacy (POLONIA RECORDS)



Występują:
Myszkin – GRZEGORZ DAMIĘCKI
Rogożyn – MARCIN DOROCIŃSKI 

 „Idiota”, jak zresztą kilka innych powieści słynnego pisarza, był już adaptowany na polskie sceny, ale spektakl pod tytułem „Nastasja Filipowna” pojawił się w historii teatru tylko raz: w roku 1977 na scenie krakowskiego Starego Teatru wyreżyserował go Andrzej Wajda. W głównych i jedynych rolach wystąpiło dwóch aktorów, Jan Nowicki jako Rogożyn i Jerzy Radziwiłowicz jako książę Myszkin. Trzecią, niewidoczną bohaterką przedstawienia był trup tytułowej Nastasji Filipowny, byłej kochanki ich obu. Głośny ów spektakl został zaliczony do najwybitniejszych osiągnięć współczesnego teatru w Polsce i na świecie.

Andrzej Domalik skorzystał z pomysłu Wajdy, ale jego adaptacja, więc także projektowana inscenizacja, są niezależnym autorskim dziełem scenarzysty-reżysera. W roli fałszywego Chrystusa-„idioty”, księcia Myszkina, wystąpi Grzegorz Damięcki, w roli „miliardera w kożuchu”, mordercy Rogożyna – Marcin  Dorociński.

Będzie to rzecz o wielkiej miłości i równie wielkiej zdradzie, o okrucieństwie zazdrości i wszystkich innych „przeklętych problemach” duszy, z jakich słynie twórczość genialnego Rosjanina.

Nie należy się spodziewać, że będzie grzecznie i miło, bo nie będzie. Ale wielkość Dostojewskiego także w tym, że nie obiecując raju na ziemi, zajrzał w głąb ludzkiej natury jak nikt inny.
TEATR WSPÓŁZESNY

Najdroższy

Komedia lekka, zwana też „komedią bulwarową”, to typowa specjalność Francuzów, a jej najlepszym współczesnym twórcą jest niewątpliwie Francis Veber (ur.1937). Dramaturg, scenarzysta, reżyser, producent filmowy znany jest w Polsce głównie z filmów m.in.: „Tajemniczy blondyn w czarnym bucie” (1972), „Pechowiec” (1981), „Kolacja dla palanta” (1998 – Cezar za scenariusz, nominacja za reżyserię), „Plotka” (2001), „Czyja to kochanka?”(2006). Widzowie teatralni znają  przede wszystkim jego brawurową komedię „Kolacja dla głupca”.

François Pignon, ulubiony bohater Vebera - niezaradny życiowo przeciętniak, pechowiec -  pojawia się również w najnowszej komedii „Najdroższy” (prapremiera w Paryżu jesienią 2012 w reżyserii samego autora). Tym razem, jako bezrobotny prawnik, porzucony mąż, szukający sposobu na odmianę losu. Jak zwykle u Vebera, twórcy o ogromnym poczuciu humoru, starania bohatera, po serii zabawnych wypadków i zaskakujących zmianach akcji,  kończą się w sposób zupełnie nieprzewidziany…

PRZEDSTAWIENIE TRWA 2 GODZ. 15 MIN., 1 PRZERWA.

Mignon Andrzej Zieliński

Maurin, przyjaciel ze studiów Dariusz Dobkowski

Toulouse, inspektor podatkowy Sławomir Orzechowski Leon Charewicz

Christine, dekoratorka Weronika Nockowska

Marie, była żona Pignona Joanna Jeżewska

Olga, Rosjanka Katarzyna Dąbrowska

Jonville Krzysztof Kowalewski


TEATR POLSKI

Król Lear



Premiera: 26.04.2014, czas trwania: około 3 h 40 min. (1 przerwa), Duża Scena

Jedna z najwybitniejszych tragedii Williama Szekspira na scenie Teatru Polskiego. Reżyseruje legenda europejskiej reżyserii teatralnej - Jacques Lassalle. W roli głównej Andrzej Seweryn.

Datowane na lata 1603-1606 dzieło Williama Szekspira uchodzi za jeden z najwybitniejszych tekstów dramatycznych w historii. "Król Lear" oparty jest na mitycznej postaci Llyra - króla Bretanii, którego los utrwalono w kulturze w postaci licznych celtyckich podań. "Król Lear" doczekał się niezliczonej ilości realizacji i adaptacji teatralnych. Jedna z najbardziej znanych inscenizacji tego tekstu w minionym wieku była dziełem Petera Brooka, słynna z zapisu filmowego, przygotowanego przez reżysera. "Król Lear" był też podstawą literacką jednego z najwybitniejszych filmów w historii kina – filmu "Ran" w reżyserii Akiry Kurosawy.

Dramat Szekspira to bolesna analiza kruchej istoty ludzkiej godności, zagubionej w świecie bez Boga, gdzie granice między wywyższeniem a upadkiem, rozsądkiem a szaleństwem, porządkiem a chaosem ustalają tylko niedoskonali ludzie. Lear – dotąd potężny władca – zrzekając się korony rezygnuje z poczucia bezpieczeństwa jakie dawał mu urząd. Nagle zmuszony jest mierzyć się ze sobą i światem jako zwykły człowiek.

W polskim teatrze tekst Szekspira przeżywa renesans zainteresowania wśród reżyserów. W ostatnich latach, na motywach "Króla Leara" swoje spektakle przygotowywali m.in. Piotr Cieplak, Grzegorz Bral i Krzysztof Warlikowski. Teatr Polski w Warszawie rozpoczął powojenną recepcję "Króla Leara" – w 1962 roku na deskach naszej sceny odbyła się pierwsza inscenizacja tej tragedii po zakończeniu drugiej wojny światowej. W spektaklu reżyserowanym przez Zygmunta Hübnera rolę tytułową zagrał Jan Kreczmar.



Jacques Lassalle (ur. 1936) – Aktor, reżyser teatralny i operowy, dramatopisarz. W młodości związany ze Studio-Théâtre de Vitry. Dyrektor Théâtre National w Strasburgu w latach 1983-1990. Autor licznych inscenizac ji w Comédie-Française, w której pełnił funkcję generalnego administratora w latach 1990-1993. W Polsce reżyserował klasykę dramatu europejskiego ("Tartuffe albo szalbierz", "Umowa, czyli łajdak ukarany", "Lorenzaccio") na scenie Teatru Narodowego. Inscenizował teksty m.in. Moliera, Szekspira, Ibsena, Marivaux, Goldoniego, Labiche’a. Na scenie Teatru Polskiego wyreżyserował spektakl "Szkoła żon" z Anną Cieślak, Andrzejem Sewerynem i Olgierdem Łukaszewiczem w rolach głównych.

TEATR POLSKI

Wszędzie jest wyspa Tu



Premiera: 15.12.2012, czas trwania: 1 godz. 30 min. (bez przerwy), Scena Kameralna

Ostatnimi czasy do teatru chodzę rzadko. Zbyt wiele rzeczy irytuje mnie w nim, albo co gorsza nudzi.

Spektakl Magdaleny Smalary jest równie przekorny jak powyższe zdanie Szymborskiej. Szacunek do języka i osobowości noblistki nie oznacza braku zadziorności, tak jak barwna instrumentalna aranżacja nie musi zakłócać czystego brzmienia poezji.

"Wszędzie jest wyspa Tu" to przedstawienie rozpięte między formą recitalu a wieczoru poetyckiego. Inspiracją do powstania scenariusza były wybrane przez reżyserkę wiersze Wisławy Szymborskiej. Spektakl Smalary ma swoje źródło w "Przypowieści".


Rybacy wyłowili z głębiny butelkę. Był w niej papier, a na nim takie były
słowa: "Ludzie, ratujcie! Jestem tu. Ocean mnie wyrzucił na bezludną
wyspę. Stoję na brzegu i czekam pomocy. Spieszcie się! Jestem tu!"
Przypowieść odnosi się tak do utworu Szymborskiej, jak i do formy literackiej. Zgodnie ze swoją naturą – przypowieść jest prosta, czytelna, wyrazista. Bawiąca alegoriami, zaskakująca skojarzeniami, daleka od oczywistości, poszukująca prawdy w znakach, w starannie dobranych słowach.

Widowisko utrzymane jest w klasycznej formie, skupionej na przekazaniu sensów, ukrytych w wersach poezji Szymborskiej. Na wyspie Tu znajduje się sofa, stolik, maszyna do pisania, krzesło. W tej przestrzeni rezydują cztery postaci kobiece. Ich głosy prowadzą rozbitków przez historię życia, zapisaną w słowach. W tym wielogłosie jest spokój, pewność siebie, wdzięk i potrzeba zatracenia się. Trzech muzyków tworzy na żywo aranżacje, korzystając z instrumentarium, złożonego z wiolonczeli, saksofonu i fortepianu. Poszukują, rozpoczynając od inspiracji. Nie wypaczają znaczeń, zawartych w wierszach Szymborskiej, nawet jeżeli chwilami poczynają sobie odważnie w obszarze muzycznych skojarzeń.

Smalara oddaje hołd Noblistce, nie tracąc przy tym bezpretensjonalności, werwy i zacięcia, z jakim zaprasza widzów do pobytu na wyspie Tu. Jak u siebie poczują się na niej wszyscy miłośnicy poezji, których nie brak wśród naszych widzów oraz wszyscy rozbitkowie poszukujący emocji, wydobywanych ze słów uważną i kunsztowną pracą sceniczną.

MAGDALENA SMALARA (ur. 1978) Absolwentka Wydziału Aktorskiego Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. Aktorka teatralna, telewizyjna i filmowa. Od 2002 r. w zespole Teatru Polskiego. Laureatka Grand Prix, Nagrody Publiczności oraz Nagrody Dziennikarzy w Konkursie na Interpretację Piosenek Agnieszki Osieckiej organizowanym przez Fundację Okularnicy. W 2003 roku, w dwa lata po ukończeniu studiów, otrzymała Nagrodę im. Tadeusza Łomnickiego za wybitne osiągnięcia.

TEATR KWADRAT

Berek, czyli upiór w moherze

OBSADA:


Anna – Ewa Kasprzyk
Paweł – Paweł Małaszyński
Małgorzata – Ilona Chojnowska/Marta Żmuda Trzebiatowska
Wojtek – Marcin Kwaśny/Sebastian Cybulski(gościnnie)

Czas trwania (z przerwą) - ok. 2 godz.

Typowy polski blok. Typowe malutkie mieszkania. W jednym z nich – typowy „moherowy beret”. W drugim – typowy gej. Ona jest już na emeryturze. Jej życie koncentruje się wokół telewizji, toruńskiego radia, religii oczywiście, i córki, która wyprowadziła się z domu i praktycznie zerwała kontakty z matką. On rozpaczliwie szuka miłości. Akceptuje swoją orientację, ale nie potrafi odnaleźć swojej drugiej połowy i nawiązać żadnej trwałej relacji emocjonalnej. Jego gorączkowe poszukiwania „Księcia z Bajki” sprowadzają się do serii przygodnych kontaktów seksualnych. Oboje są samotni i nieszczęśliwi. Oboje się nienawidzą. I to jak się nienawidzą! Anna obwinia Pawła za całe zło i zepsucie, on widzi w niej uosobienie hipokryzji i religijnego fanatyzmu. Oboje zatruwają sobie nawzajem życie ze wszystkich sił, prześcigając się w wymyślaniu coraz bardziej dokuczliwych złośliwości. Nakręcająca się spirala nienawiści musi doprowadzić wreszcie do nieoczekiwanego zwrotu akcji, który z pewnością Państwa zaskoczy.



BOHATEROWIE SZTUKI:

Anna – Ewa Kasprzyk

Emerytowana bufetowa, która mieszka obok Pawła. Całe zawodowe życie spędziła w jednej firmie. Świat Anny jest ograniczony do córki Małgosi, ścian mieszkania, sklepu spożywczego i drogi do kościoła. Jedyny kontakt z rzeczywistością nawiązuje za pomocą telewizji.

Anna nienawidzi Pawła. Nienawidzi wszystkiego, co nie pasuje do jej malutkiego światka, do ciasnej skali zasad i norm. Homoseksualistów – o których nic tak naprawdę nie wie, poza tym, na czym polegają ich seksualne praktyki – obwinia za całe zło świata, na równi z nazistami, lewicowcami i Żydami. W pustym, jałowym i monotonnym życiu Anny Paweł staje się jedną z dwóch najważniejszych spraw – obserwuje go, podgląda, wymyśla coraz nowe sposoby prześladowań. Pielęgnuje w sobie nienawiść do niego, karmi ją i hoduje. Ale owoc, który wyda ta uprawa niekoniecznie będzie jej w smak…
Paweł – Paweł Małaszyński

Urodził się w Warszawie, tu mieszka i pracuje. Skończył właśnie 30 lat i jest copywriterem w niedużej agencji reklamowej. Jego największą pasją jest science fiction – uwielbia trylogię X-Men, książki Bohdana Peteckiego i seriale sf: Sliders, Rodzina Robinsonów, Twilight Zone i Outer Limits.

Paweł ma jeszcze jedną pasję – mężczyzn. Choć prowadzi dosyć swobodny tryb życia, tak naprawdę szuka swojego jednego jedynego. Kłopot w tym, że szuka zbyt energicznie, a przez to pakuje się w kłopoty.

 Małgorzata – Ilona Chojnowska/ Katarzyna Glinka

Druga najważniejsza osoba w życiu Anny, jej córka. Małgosia jest wszystkim, co w życiu Anny najważniejsze – celem, sensem i centrum istnienia. Przytłoczona zachłanną, zaborczą miłością matki dziewczyna oddala się od niej nieuchronnie, odcina i zaczyna znikać – w przenośni i dosłownie.

Na podstawie powieści Marcina Szczygielskiego


Reżyseria: Andrzej Rozhin
Scenografia i kostiumy: Wojciech Stefaniak
Premiera: 13 grudnia 2008

TEATR KAMIENICA

My dzieci z dworca Zoo


My, dzieci z dworca Zoo


Christiane F. miała 12 lat, gdy po raz pierwszy zaczęła palić haszysz. Potem poszło z górki – LSD, kradzieże, heroina i dworzec ZOO, gdzie wszystko miało swój początek i koniec. W ten sposób, w wieku 13 lat Christiane stała się narkomanką. Jaki był świat, do którego tak bardzo chciała należeć osamotniona nastolatka? Czy jej wyobrażenia o dorosłym życiu spełniły się? I co ważniejsze, czy znalazła to, czego szukała?

 

Spektakl „My, dzieci z dworca ZOO” jest opowieścią nie tylko o uzależnieniu i jego skutkach, ale przede wszystkim o tym, jak cienka jest granica między zabawą a tragedią. Sztuka obnaża ludzką bezradność wobec systemu dla którego jednostka jest nieistotna.


Spektakl powstał w oparciu o reportaż Kaia Hermanna i Horsta Riecka o tym samym tytule. Dziennikarze niemieckiego „Sterna” w serii wywiadów przeprowadzonych w połowie lat 70 XX wieku, ujawnili wstrząsający obraz młodzieży berlińskiej, która w latach 60. i 70. XX wieku, w okolicach dworca kolejowego Berlin ZOO, pozbawiona opieki i wsparcia popadała w narkomanię, alkoholizm i nędzę.

Autorzy: Kai Hermann, Horst Rieck


Przekład: Ryszard Turczyn
Realizatorzy:
Reżyseria i adaptacja: Giovanny Castellanos (Kolumbia)
Scenografia i kostiumy: Wojciech Stefaniak
Muzyka: Marcin Rumiński
Asystent reżysera: Katarzyna Sucharda-Szwed

Występują: Magdalena Nieć, Gracja Niedźwiedź, Katarzyna Ptasińska, Marcel Sabat, Adam Serowaniec


TEATR KAMIENICA

Sceny z życia małżeńskiego



„Sceny z życia małżeńskiego” to swoiste studium związku i jego rozpadu. Dwoje, wydawałoby się szczęśliwych, dorosłych i wykształconych ludzi (ona prawnik, on naukowiec) staje przed decyzją o rozstaniu.

Reżyser spektaklu – Barbara Sass – zmierzyła się z trudnym zadaniem obnażenia niedoskonałości ludzkich charakterów oraz zawiłych relacji damsko-męskich. „Myślę, że fabuła jest pretekstem do opowiedzenia o sprawach dużo ważniejszych. To sztuka o rozpadzie współczesnego świata. Autor – Ingmar Bergman zauważył proces zanikania tradycyjnych wartości oraz indywidualizacji prowadzącej do braku zrozumienia uczuć drugiego człowieka już w latach dziewięćdziesiątych poprzedniego wieku.” – mówi Barbara Sass.

Spektakl jest utrzymany w realistycznej konwencji, która raz po raz wymyka się prostemu odbiorowi, aby zaskoczyć nas uogólnieniem. Dystans autora do świata i pogubionych w nim bohaterów potrafi obnażyć aż do śmieszności ich dramaty i tragedie.

Premiera galowa spektaklu odbyła się 18 stycznia 2014 roku.

Spektakl wyłącznie dla widzów dorosłych.

UWAGA! Osoby spóźnione nie będą wpuszczone na spektakl.

Obsada: Justyna Sieńczyłło, Piotr Grabowski (aktor Teatru Narodowego)

TEATR CAPITOL

Złodziej

Dom za miastem, późny wieczór, gospodarze z przyjaciółmi wracają z przyjęcia. Na gorącym uczynku zostaje przyłapany złodziej. Ale nie jest to zwyczajny opryszek. To złodziej sympatyczny, zagrany brawurowo przez Cezarego Żaka. Złodziej, który przeszukując dom poznał najgłębsze tajemnice mieszkańców. Złodziej z fantazją, psycholog, który wywróci wzajemne relacje mieszkańców do góry nogami. 
Złodziej to świetna zabawa, błyskotliwe żarty, brawurowe zwroty akcji i zaskakujący finał.

Obsada:

Cezary ŻAK



Renata DANCEWICZ

Rafał KRÓLIKOWSKI

Leszek LICHOTA

Izabela KUA


Tłumaczenie Elżbieta Woźniak


Reżyseria Cezary Żak


Scenografia Maciej Chojnacki 


Kostiumy Sylwester Krupiński


Muzyka Krzysztof Komeda 


Plakat Daniel Duniak 

Czas trwania: 120 mi. z przerwą



TEATR NARODOWY

Daily Soup


Jedzą i walczą o telewizyjnego pilota. Nie utopią prawdy w codziennej zupie, nie zagłuszą jej serialem.


Na obrazie trzypokoleniowej rodziny powstają rysy i pęknięcia, a tak zwane zwyczajne życie powoli przemienia się w domowe piekło. Banalne rozmowy nie tłumią frustracji bohaterów. Mimo skrzętnie skrywanych prawd odsłania się rodzinny dramat.

reżyseria: Małgorzata Bogajewska 


scenografia: Maciej Chojnacki 
muzyka: Paweł Czepułkowski, Michał Litwiniec 
opracowanie muzyczne: Rafał Kowalczyk

Nagrody:


2007 – Feliks Warszawski w kategorii „najlepsza drugoplanowa rola kobieca” dla Danuty Szaflarskiej za rolę Babki

TEATR 6 PIĘTRO

Czechow żartuje



"CZECHOW ŻARTUJE!" oparty na pomyśle połączenia w jeden wieczór teatralny wszystkich jednoaktówek Antoniego Czechowa jest kolejnym autorskim spektaklem Eugeniusza Korina - współzałożyciela i dyrektora artystycznego Teatru 6.piętro. Spektakl skrzy się scenicznym żartem i olśniewa maestrią aktorskiej gry. Przed oczami widzów przewija się korowód kilkunastu pełnokrwistych, kipiących życiem i namiętnościami postaci, granych  przez trójkę znakomitych aktorów: Annę Dereszowską, Andrzeja Grabowskiego i Wojciecha Malajkata. Ten spektakl to hołd Teatru 6.piętro dla odwiecznej i uniwersalnej sztuki Teatru i jego najważniejszego twórcy – Aktora.

Nikt bowiem nie potrafił opisać wszystkich wariantów związków mężczyzny i kobiety - flirtu, miłości, przyjaźni, zakochania, namiętności, niezrozumienia i wzajemnych rozczarowań - z takim ciepłem, humorem i taką psychologiczną precyzją jak Antoni Czechow. Co by nie przeżywali bohaterowie spektaklu "CZECHOW ŻARTUJE!" - jedni będą wyznawać sobie szaloną miłość po zaledwie kilkunastu minutach burzliwej znajomości, inni brać ślub omal nie zabiwszy się przedtem nawzajem, jeszcze inni  z nienawiścią i mozołem wywiązywać się z obowiązków małżonków - zawsze ich emocjom i uczuciom będzie towarzyszyć niepowtarzalny styl i klimat twórczości  tego autora: wyjątkowe połączenie komediowości z bezwarunkowym szacunkiem i sympatią dla człowieka i jego słabości.  Czechow, który przez całe swoje życie uprawiał czynnie zawód lekarza, swoim widzom „przepisywał” na wszystkie bolączki  i niedomagania duszy jedno lekarstwo - miksturę śmiechu i wzruszenia.

To o tym spektaklu Jacek Wakar, krytyk teatralny, napisał: "Czechow żartuje!" na 6.piętrze daje okazję zobaczyć kilkanaście aktorskich transformacji, posmakować sztuki komediowego grania na najwyższym poziomie,  że o literaturze nie wspomnę. [...] Czechow to bardzo dowcipny gość, Na 6.piętrze spotkał się z równie dowcipnymi - Dereszowską, Grabowskim, Malajkatem i Korinem".

Premiera: 21 grudnia 2013.

Czas trwania spektaklu: ok. 150 min./ 1 przerwa

Tłumaczenie, Adaptacja, Reżyseria: Eugeniusz Korin


Scenografia: Barbara Hanicka

Obsada:
Wąchałowa/ Helena/ Tatiana/ Mierciutkina/ Natalia/ Żmijkina/ Sprzątaczka - Anna Dereszowska


Wąchałow/ Łuka/ Chyrin/ Czubuków/ Światłowidow Andrzej Grabowski
Aplombow/ Smirnow/ Bąbelkin/ Łomow/ Nikita -  Wojciech Malajkat



TEATR KAMIENICA

Miłość i polityka



PREMIERA ODBYŁA SIĘ 15 LISTOPADA 2014

Spektakl „Miłość i polityka” wg sztuki Pierre’a Sauvilla reżyseruje Grzegorz Chrapkiewicz. W obsadzie: Grażyna Wolszczak, Magdalena Wójcik, Paweł Burczyk, Emilian Kamiński oraz Marcel Sabat. 

Utrata twarzy czy żony? Wpływowy polityk (w tej roli Emilian Kamiński) otrzymuje od kolegi z partii pewną niemoralną propozycję. Gra toczy się o wysoką stawkę – władzę, pieniądze i… miłość.

Kto tak naprawdę jest ofiarą, a kto wytrawnym manipulatorem? Ile jest warta przysięga małżeńska? I wreszcie – jakie sekrety kryją gabinety polityków? W tej doskonale skonstruowanej komedii nic nie jest jednoznaczne, a reguły zmieniają się wraz z rozwojem gry. Kto wyciągnie asa, a kto odejdzie z niczym? Przekonacie się Państwo już tej jesieni!

Obsada: Grażyna Wolszczak, Magdalena Wójcik, Paweł Burczyk, Emilian Kamiński, Marcel Sabat

Autor: Pierre Sauvil


Tytuł oryginału: Noire politique et blanche colombe
Tłumaczenie: Barbara Grzegorzewska
Reżyseria: Grzegorz Chrapkiewicz
Scenografia: Wojciech Stefaniak
Kostiumy: Aneta Suskiewicz
Kierownik produkcji: Michał Mazurczak
Asystentka reż.: Wiktoria Konopko
TEATR KAMIENICA

Zazdrość



PREMIERA 27 LISTOPADA

Do czego zdolne są kobiety, gdy kochają i pragną tak mocno, jak tylko się da?

Niezwykła sztuka niemieckiej dramatopisarki Esther Vilar. Autorka poddaje dogłębnej analizie jedno z najważniejszych uczuć, jakim jest zazdrość. Trzy  kobiety, mieszkające w jednym apartamentowcu – pięćdziesięcioletnia prawniczka Helen (Dorota Kamińska), czterdziestoletnia pani architekt Yana (Martyna Kliszewska) oraz dwudziestopięcioletnia studentka hinduistyki Iris (Julia Rosnowska) – łączy wspólny kochanek oraz… zazdrość. Czy któraś z nich ustąpi, podda się i zrezygnuje z walki?

Pełen humoru i ciętych ripost spektakl przedstawia wnikliwą obserwację związków damsko-męskich, jest również próbą zrozumienia uczuć kobiety pochłoniętej zazdrością. Ironia miesza się tu z komizmem, a realizm życia z kobiecą mądrością i doświadczeniem.

Tej jesieni na deskach Teatru Kamienica trzy kobiety stoczą zacięty bój o mężczyznę swoich marzeń.

Miłość, nienawiść i pożądanie – oto czym jest ZAZDROŚĆ!

 Obsada: Dorota Kamińska, Martyna Kliszewska, Julia Rosnowska

MUZEUM CHOPINA W WARSZAWIE


Misja Muzeum

Misją Muzeum Fryderyka Chopina jest kultywowanie pamięci wielkiego Kompozytora oraz udostępnienie wiedzy na temat jego życia i twórczości szerokiemu gronu odbiorców. Celem Muzeum jest gromadzenie i przekazywanie najwyższej jakości wiedzy oraz doświadczeń artystycznych, których indywidualny wybór będzie zależał od widza. Innowacyjna forma zwiedzania oparta będzie na interakcji z publicznością i natychmiastowej reakcji na indywidualne potrzeby zwiedzających.

Nowe Muzeum jest nie tylko placówką centralną dla obchodów Roku Chopinowskiego 2010, ale przede wszystkim narodową instytucją pamięci Fryderyka Chopina. Długoletni plan działalności Muzeum pozwoli utrwalić w społecznej świadomości jego tożsamość jako unikatowej w skali Europy instytucji łączącej wiedzę ze sztuką.


































Wystawy bieżące

W Pałacu Ostrogskich zaprezentowano cykl trzech grafik utalentowanej polskiej artystki Peperski przyjęty do zbiorów Muzeum Fryderyka Chopina w lipcu 2010 roku.

 Cykl Chopin2010byPeperski [In Wien] składa się z trzech monochromatycznych sitodruków powstałych w ramach obchodów 200. rocznicy urodzin Fryderyka Chopina.

Grafiki zaprojektowane przez Peperski w sposób niekonwencjonalny przedstawiają Fryderyka Chopina. Cykl trzech prac powstałych na japońskim papierze Tanbo łączy postać kompozytora obecna w grafice o nazwie Cho_1 poprzez wizerunek głowy Chopina. Komplementarne do Cho_1, abstrakcyjne prace Cho_2 oraz Cho_3 są nawiązaniem do uniwersalności muzyki Chopina oraz fortepianu, instrumentu nierozerwalnie związanego z jego twórczością.

 – Trudno powiedzieć, jak cykl Chopin2010byPeperski wpisze się w kreowanie wizerunku Chopina wobec dzieł Vignerona, Winterhaltera czy Schaeffera, jakże głęboko zakorzenionych w tradycji – zaznacza Alicja Knast, kurator Muzeum Fryderyka Chopina. – Jest to jednak odważna propozycja przedstawienia kompozytora za pomocą prostej i wyraźnej kreski, która sugestywnie i lakonicznie prezentuje Chopina jako ciekawego świata młodzieńca – dodaje.

Uderzająca prostota oraz wyrafinowanie zarówno techniki rysunku, jak i kolorystyki grafik to cecha charakterystyczna twórczości Peperski – pod tym pseudonimem występuje Agata Anna Pierzchanowska, studentka Wydziału Grafiki Warsztatowej na uniwersytecie Sztuk Stosowanych w Wiedniu.

 

 – Podczas realizacji projektu Chopin2010byPeperski [In Wien] znacznie poszerzyła się moja wiedza na temat Fryderyka Chopina, a szczególnie dwóch pobytów kompozytora w Wiedniu. Z obydwu tych okresów zachowały się listy do rodziny i przyjaciół, w których opisywał swoje wrażenia z wizyty w stolicy Austrii, tęsknotę za ojczyzną i bliskimi oraz uczucie osamotnienia – powiedziała podczas wernisażu Agata Pierzchanowska Peperski. – Od trzech lat mieszkam i studiuję w Wiedniu, zatem w listach Chopina do najbliższych odnalazłam samą siebie i uczucia, które stale mi towarzyszą. Zaprojektowanie cyklu grafik na pamiątkę jego 200. urodzin sprawiło mi ogromną przyjemność.

Artystka w 2008 roku zdobyła wyróżnienie w ramach VivatisAWARD’08 za cykl prac inspirowanych tematem „Schlaraffenland” oraz zajęła pierwsze miejsce w konkursie na design limitowanej serii tradycyjnych wiedeńskich czekoladek z Mozartem (Mozartkugeln) firmy Mirabell. Pod koniec tego samego roku Peperski została zaproszona przez Ambasadę Polską w Wiedniu oraz Instytut Polski w Wiedniu do zaprojektowana design obchodów roku Chopinowskiego w Austrii. Powstały koperty, zaproszenia oraz strona internetowa.




Planetarium - Niebo Kopernika


Dobór naturalny - Darwin i największa z jego tajemnic

„Dobór Naturalny” to opowieść o historii teorii ewolucji organizmów żywych. Jest to wspaniała podróż na pokładzie HMS Beagle wraz z Karolem Darwinem w kierunku wybrzeży Ameryki Południowej. Wyprawa ma na celu odkrycie teorii ewolucji. Polecany powyżej 8. roku życia. Seans trwa około 1 godzinę.



Na skrzydłach marzeń

Ile razy śniłeś, że latasz? Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się, jak to jest mieć skrzydła? Odkryj wielką tajemnicę latania z Leonardem da Vinci, braćmi Montgolfier, braćmi Wright i innymi pionierami lotnictwa. „Na skrzydłach marzeń” to niezwykła przygoda z nauką i historią lotnictwa, pozwalająca szybować balonem, sterowcem i samolotem. Marzenie o lataniu wyniosło człowieka jeszcze dalej - w Kosmos. My także odwiedzimy stację kosmiczną i polecimy rakietą. A więc ile razy śniłeś, że latasz? Sny czasem się spełniają…

Film został zrealizowany w studio filmowym Niebo Kopernika. To nasz autorski projekt, nad którym pracowaliśmy trzy lata. To także pierwsza polska produkcja w technologii fulldome, która umożliwia projekcję na sferycznym ekranie, otaczającym widownię z każdej strony. Muzykę do filmu skomponował Michał Lorenc, a roli narratora (również w wersji angielskojęzycznej) podjęła się Danuta Stenka.



Prapremiera filmu odbyła się podczas niemieckiego Fulldome Film Festival w Jenie – to jedna z trzech najważniejszych i najbardziej prestiżowych imprez branży planetaryjnej na świecie. Nasza debiutancka produkcja otrzymała nagrodę główną i nagrodę publiczności. „Na skrzydłach marzeń” może stać się dla filmów fulldome tym, czym „To Fly!” (1976) był dla technologii IMAX – punktem zwrotnym, wyznaczającym nowy kierunek rozwoju.



Film przeznaczony jest dla widzów powyżej 12 lat.


Seans trwa około 50 minut.
Rejs po niebie. Pokaz
Czy zastanawialiście się kiedyś ile jest ryb, wśród konstelacji gwiaździstego nieba? A ile psów? Czym tak naprawdę jest gwiazdozbiór? Zwykle gwiazdozbiór kojarzy się z kształtem powstałym z łączenia gwiazd na niebie. Z pomocą wyobraźni staramy się dostrzegać w tych kształtach przedmioty, zwierzęta albo postacie mitologicznych herosów. Któż nie słyszał o Orionie, Wielkiej Niedźwiedzicy czy Kasjopei? A Wielki Wóz? Czy to też jeden z gwiazdozbiorów? Zapraszamy do planetarium Niebo Kopernika, na nowy pokaz na żywo, w całości poświęcony konstelacjom. Opowiemy o mniej znanych gwiazdozbiorach, takich jak Rzeka Erydan, Wężownik czy Indianin i historiach z nimi związanych. Przyjrzymy się niebu widocznemu z południowej półkuli naszej planety, gdzie dostrzeżemy sylwetkę Centaura i słynny Krzyż Południa. Będzie też okazja przekonać się, co Inkowie sądzili na temat pochodzenia Drogi Mlecznej. Na koniec ujawnimy współczesne oblicze konstelacji, zgodne z XX-wiecznymi postanowieniami Międzynarodowej Unii Astronomicznej.

Pokaz trwa około 45 minut i prowadzony jest na żywo przez prezenterów Nieba Kopernika. Polecany dla widzów powyżej 12 lat, gimnazjalistów i uczniów szkół ponadgimnazjalnych.


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość