Amstaff (amerykański staffordshire terrier) jedna z ras psów, należąca do grupy terierów, zaklasyfikowana do sekcji terierów w typie bull. Charakterystyka



Pobieranie 18.61 Kb.
Data19.06.2016
Rozmiar18.61 Kb.


Amstaff (amerykański staffordshire terrier) - jedna z ras psów, należąca do grupy terierów, zaklasyfikowana do sekcji terierów w typie bull.

Charakterystyka:

Amstaff ma duży temperament, jest odważny, ale zrównoważony. Nie jest psem jednego pana, akceptuje wszystkich domowników, a dzieci traktuje wyjątkowo delikatnie. Jest to pies o średniej wielkości, dużej muskulaturze i krótkiej sierści. Bardzo towarzyski i oddany człowiekowi, chętnie uczestniczący w zabawach i różnego rodzaju szkoleniach gdzie może wykorzystać swoją ogromną inteligencję. Idealnie sprawdza się jako pies stróżujący. Ułożenie tego silnego psa polega na podporządkowaniu go przewodnikowi od szczenięcia, toteż szczenięta należy od początku uczyć przyjaznych kontaktów z innymi psami. Amstaff z wyglądu powinien robić wrażenie psa o dużej sile w stosunku do swojego ciężaru i wzrostu. Jest psem mocnym, umięśnionym, a zarazem zwinnym i eleganckim w ruchu. Jego odwaga jest przysłowiowa.



Pielęgnacja:

Poprzez utrzymywanie psa w odpowiedniej czystości zapewnimy mu ładny wygląd i zdrowie. Szczenię od pierwszych dni pobytu w domu musi być przyzwyczajane do określonych zabiegów higienicznych. Edukację należy rozpocząć od najprostszej czynności tj. szczotkowania.



  • Uszy po każdej kąpieli psa, w domu czy na spacerze, należy dobrze wyczyścić i wysuszyć wnętrze uszu. W tym celu na pęsetę lub patyk nawijamy niezbyt gruby tampon z waty (patyczek higieniczny). Tampon powinien być taki, aby swobodnie można go było włożyć do ucha. Zbyt gruby rozpiera ucho i drażni psa. Tampon wkładamy ruchem wkręcającym i bardzo delikatnie czyścimy wnętrze. Amstaff musi być przyzwyczajony do tego zabiegu. Podobnie jak u innych ras i u amstaffa może dojść do zapalenia przewodów słuchowych. Dokładne, sumienne wysuszanie uszu po każdej kąpieli zazwyczaj skutecznie zapobiega zapaleniom. Niemniej trzepanie z uszami, zapach z ucha, obecność brunatnej wydzieliny jest dowodem stanu zapalnego i trzeba zasięgnąć porady lekarza weterynarii.



  • Pazury - kiedy są za długie pobiegaj z psem po asfalcie, dotrą się same do odpowiedniej długości. Bez ryzyka, że ze zbyt krótko przyciętego pazura zacznie lecieć krew.



  • Kąpiel - nie powinno się kąpać szczeniąt przed ukończeniem sześciu, a nawet zdaniem niektórych lekarzy weterynarii ośmiu miesięcy życia. Zabrudzenia należy zetrzeć lub zmyć szmatką zwilżoną wodą. Można użyć do tego małej ilości dobrego gatunkowo mydła, jeżeli zabrudzenia są tłuste. Częste kąpanie nie jest wskazane gdyż odtłuszcza skórę i włosy. Częstotliwość kąpieli należy odpowiednio regulować co trzy, a nawet sześć miesięcy, ale przede wszystkim rezerwować ja na sytuacje "awaryjne", no i przed wystawami. Temperatura wody podczas kąpieli powinna być zbliżona do temperatury psa tj. 38 40 stopni C. Psy nie znoszą gorącej wody i uciekają. W wannie należy położyć specjalne wkładki gumowe lub wycieraczki podłogowe, aby pies stał pewnie i nie ślizgał się. Do mycia najlepiej używać dobrych gatunkowo szamponów przeznaczonych tylko i wyłącznie dla psów. Po kąpieli należy psa dobrze wytrzeć i pozostawić do całkowitego wyschnięcia. Amstafy uwielbiają natomiast letnie kąpiele w zbiornikach wodnych. Gdy pies nie chce wejść do wody sam nie należy psa do wody wrzucać.



  • Szczotkowanie - robić to trzeba bardzo delikatnie włosianą miękką szczotką, kawałkiem irchy itp. Szczenię przyjmie to z wielką przyjemnością, gdyż będzie odczuwało szczotkowanie jako kontynuację pielęgnacyjnych czynności matki w kojcu. Najlepiej jest wówczas trzymać szczenię na kolanach, ale stopniowo powinno się je przyzwyczajać do samodzielnego stania na twardym podłożu, np. na stoliku czy podłodze. Starsze, kilkumiesięczne psy można już czesać twardszą szczotką z naturalnego włosia i przecierać irchą lub czystą ściereczką. Psa należy szczotkować codziennie, choćby krótko. Daje to lepszy efekt niż długie czesanie np. raz w tygodniu.



  • Pielęgnacja zębów - jest to zabieg niezwykle ważny ze względu na higienę jamy ustnej. Psa należy przyzwyczajać do czyszczenia zębów już od szczeniaka, tworząc atmosferę zabawy. Między czwartym a szóstym miesiącem życia szczeniaka następuje zmiana zębów z mlecznych na stale. Do czyszczenia najlepiej używać pasty zawierającej kredę. Należy unikać zwykłej kredy technicznej, szkolnej, gdyż może ona zawierać substancje toksyczne. Dobrze jest też przecierać zęby sokiem cytrynowym, 3% roztworem wody utlenionej, czasami z dodatkiem pasty. Do czyszczenia można używać małej szczoteczki do zębów lub tamponu z waty. Można w zabawie pozwolić psu na szarpanie kawałka szmaty nasączonej wodą utlenioną. Czyszczenie wykonujemy raz dwa razy w tygodniu. Zbyt częste zabiegi mogą zniechęcić psa. Należy czyścić zęby bardzo delikatnie i uważać, aby nie ściskać psu warg i nie zatykać nosa. Przy tendencji do odkładania kamienia nazębnego można używać sproszkowanego węgla leczniczego zmieszanego z pastą i często przecierać zęby sokiem z cytryny. Zaniedbania prowadzą do powstania złogów gnilnych, a nawet przedwczesnego wypadania zębów. Duże złogi kamienia powinny być usuwane mechanicznie przez lekarza weterynarii. Jest to zabieg trudny, bolesny więc "lepiej zapobiegać niż leczyć".

Karmienie:

Należy pamiętać, że naszemu pupilowi musimy dostarczyć w pokarmie wszystkie niezbędne mu składniki pokarmowe, witaminy i mikroelementy. Do tego potrzebne jest nie tylko mięso, ale i produkty roślinne. Oczywiście najwygodniejszym rozwiązaniem są gotowe karmy - zwłaszcza, że stworzenie dobrze zbilansowanej diety o odpowiedniej zawartości wszystkich elementów nie jest zadaniem łatwym. W końcu zarówno zbyt mała, jak i zbyt duża ilość danego składnika pokarmu może mieć negatywny wpływ na wzrost i zdrowie psa, szczególnie jeśli chodzi o szczeniaka. Właśnie gotowe karmy pozwalają uniknąć wielu problemów związanych z żywieniem naszych kochanych czworonogów. Wystarczy tylko dobrać odpowiednią ilość jedzenia, która zależy od wagi i aktywności zwierzęcia i często orientacyjnie podana jest na opakowaniu. Najlepiej dzienną porcję rozdzielić na dwa posiłki. Nie można zapomnieć o zapewnieniu stałego dostępu do czystej wody pitnej.

W sklepach zoologicznych dostępne są bardzo różnorodne smakołyki, jak na przykład konserwy, a także gryzaki i patyczki. Takie rarytasy są dużo zdrowsze od kiełbasy czy żółtego sera, poza tym mają pozytywy wpływ na zęby. Dlatego warto od czasu do czasu uraczyć naszego ulubieńca czymś wyjątkowym pamiętając przy tym, że warto wybierać produkty, których skład jest dokładnie wyszczególniony na opakowaniu.

Wiele osób zastanawia się, czy psy powinny jeść kości. Odpowiedź brzmi - tak, ale tylko wołowe, przed "podaniem" dobrze wygotowane. Są one mniej kruche od kości drobiowych i wieprzowych, a przez to zdecydowanie bezpieczniejsze.

Elementem psiej diety może być oczywiście mięso, ale należy pamiętać o odpowiednim jego przygotowaniu - ugotowaniu lub upieczeniu. Jeśli tego nie zrobimy, naszemu czworonożnemu przyjacielowi może grozić prawdziwe niebezpieczeństwo w postaci np. salmonelli czy wirusa wywołującego nieuleczalną chorobę Aujeszky'ego prowadzącą do szybkiej śmierci.


Wychowanie:

Przede wszystkim od początku trzeba wymagać od niego tego, czego będziemy oczekiwać w przyszłości. W końcu szczeniak łatwo się uczy i zasady wpojone mu na początku będą owocować w dalszym życiu. Jest jeszcze jeden powód, dla którego wychowanie psa należy zacząć już od pierwszego dnia - mały piesek pojmuje szkolenie jako dobrą zabawę i dlatego też chętnie przyswaja kolejne zdolności i umiejętności. Należy nauczyć psa, by reagował na własne imię. Najlepiej, gdy jest ono dwusylabowe i kończy się samogłoską. Piesek powinien wiedzieć, co oznaczają pewne komendy i wyrażenia. Na przykład "fe" informuje go, że robi coś nieodpowiedniego i powinien przestać. Przy stanowczym wypowiadaniu tej sylaby powinno się odwrócić do zwierzęcia tyłem i poczekać, aż zmieni swe zachowanie na właściwe. Wtedy można psa nagrodzić. Poza tym już w wieku 6 tygodni powinno się wprowadzać naukę prostych komend, takich jak "siad", "do mnie" czy "zostań". Obowiązkowym zadaniem dla naszego kudłatego malucha jest nauka czystości. Widząc znaki ostrzegawcze, do których zaliczmy chodzenie w kółko, siadanie pod drzwiami oraz szczególne spojrzenie, należy przenieść szczenię na gazetę. Powinno się ją ustawiać coraz bliżej drzwi, aż w końcu znajdzie się za nimi. Również tutaj warto zastosować system nagradzania za załatwienie się we właściwym miejscu. NIE WOLNO psa karać, gdy załatwi się tam, gdzie nie trzeba. Trzeba pamiętać, że bardzo ważne jest pokazanie psu, że nie jest w domu najważniejszy. Chcący nas zdominować szczeniak nie jest jeszcze tak dużym problemem i można go ułożyć, z dorosłym psem niestety nie jest już tak łatwo. Dlatego też warto po powrocie do domu przywitać się najpierw z ludźmi, a na koniec dopiero wykazać zainteresowanie psem. Nie należy ulegać każdym zachętom pupila, gdy chce być głaskany, karmiony czy ma też ochotę na zabawę. Nauczy się wówczas, że nie jesteśmy na każde jego "zawołanie". Nie można też pozwolić, by zwierzak wylegiwał się na kanapie czy wsadzał swój nos w nasze jedzenie. Amstaffy mają skłonność do dominacji, dlatego w ich przypadku ustalenie hierarchii ważności jest szczególnie istotne.



Opracowała: Aleksandra Marzec kl. II c




©snauka.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna
Komunikat prasowy
przedmiotu zamówienia
najkorzystniejszej oferty
Informacja prasowa
wyborze najkorzystniejszej
warunków zamówienia
istotnych warunków
sprawie powołania
Regulamin konkursu
udzielenie zamówienia
przetargu nieograniczonego
zamówienia publicznego
Nazwa przedmiotu
Specyfikacja istotnych
modułu kształcenia
Rozporządzenie komisji
studia stacjonarne
wyborze oferty
Zapytanie ofertowe
Szkolny zestaw
Ochrony rodowiska
ramach projektu
prasowy posiedzenie
trybie przetargu
obwodowych komisji
zagospodarowania przestrzennego
komisji wyborczych
komisji wyborczej
Program konferencji
Wymagania edukacyjne
Lista kandydatów
szkoły podstawowej
która odbyła
Województwa ląskiego
Decyzja komisji
przedmiotu modułu
poszczególne oceny
Sylabus przedmiotu
szkół podstawowych
semestr letni
Postanowienia ogólne
przedsi biorców
produktu leczniczego
Karta przedmiotu
Scenariusz lekcji
Lista uczestników
Program nauczania
Projekt współfinansowany
Informacje ogólne
biblioteka wojewódzka
semestr zimowy