Analiza pracy własnej nauczyciela



Pobieranie 14.67 Kb.
Data19.06.2016
Rozmiar14.67 Kb.
Analiza pracy własnej nauczyciela
Przystępując do pracy z klasami po raz pierwszy, a także po kolejnych latach nauczania w danych klasach, warto zapytać uczniów o to, jak oceniają nasz przedmiot i nas samych, nasz system oceniania i inne elementy lekcji.

W ubiegłym roku szkolnym (2005/2006) rozpoczęłam pracę z trzema klasami pierwszymi. W celu rozpoznania podejścia uczniów do uczenia się matematyki i uzyskania punktu wyjścia – do porównań w następnych okresach – przeprowadziłam w swoich klasach ankietę. Po roku pracy z tymi klasami – we wrześniu 2006 – ponownie przeprowadziłam badanie. Ankieta była podobna, ale miała o kilka pytań więcej. Odpowiedzi na poszczególne pytania ankiet przedstawiają kolejne wykresy.



Z powyższego wykresu widać, że w skali ważności od 1 do 5 uczniowie ocenili, że matematyka jest ważna oraz użyteczna (oceny średnie powyżej 4). Stwierdzenie, że matematyka jest ciekawa badani uczniowie ocenili powyżej 3, ale twierdzenie, że matematyka jest przyjemna – otrzymało średnią ocenę poniżej 3. Według dużej liczby uczniów matematyka nie jest relaksująca – twierdzenie to otrzymało ocenę zaledwie 2. Wszystkie wymienione wskaźniki były wyższe we wrześniu 2006, a zatem, na szczęście, nie udało mi się zniechęcić uczniów do swojego przedmiotu. Dodam w tym momencie, że przeprowadziłam też wstępną diagnozę wyników nauczania, po której okazało się, że klasy, które uczyłam w roku minionym (oprócz jednej – w której wyniki są przeciętne) to klasy znacznie poniżej przeciętnej. Średnia wykonania zadań na wstępnej diagnozie z matematyki nie przekroczyła 20%, a średnia ocen na świadectwie z klasy szóstej tylko niewiele przekroczyła 2. Zrozumiałe byłoby, gdyby w takiej klasie matematyka nie należała do zbyt lubianych dyscyplin naukowych.
Z kolejnego wykresu widać, że w moich klasach już na starcie około 50% uczniów boi się odpowiadać na lekcji matematyki, ale ponad 50% z nich lubi matematykę. Uczniowie zdecydowanie nie lubią rozwiązywać zadań przy tablicy (ok. 80%), nie lubią też pisać sprawdzianów (ok. 80%). Jednak tylko ok. 15% uczniów twierdzi, że nigdy nie zrozumie matematyki. Po roku nauki liczba osób lubiących matematykę tylko nieznacznie spadła, wzrosła natomiast liczba osób, które lubią rozwiązywać zadania przy tablicy (bo lepiej rozumieją – tak odpowiadali). Niestety wzrosła też liczba osób, które uważają, że nigdy nie zrozumieją matematyki. Być może jest to związane ze wzrostem wymagań w gimnazjum, w odróżnieniu od szkoły podstawowej.



Większość uczniów, bo prawie 80%, oceniało we wrześniu 2005 stawiane im na matematyce wymagania jako właściwe (w sam raz), a pozostałe 20% oceniało, że wymaga się od nich za dużo. Co ciekawe – najwięcej takich uczniów jest w klasie, która osiągnęła na badaniu diagnostycznym najlepsze wyniki. We wrześniu 2006 liczba osób, które uważają, że wymaga się od nich za dużo wzrosła do 40%. Byli to w większości uczniowie z dwóch klas słabych.

Niemal 100% uczniów stwierdziło we wrześniu 2005, że korzystało z podręcznika do matematyki w czasie lekcji, ponad 80% korzystało z niego przy odrabianiu pracy domowej, ale tylko ok. 25% korzystało z podręcznika pracując samodzielnie w domu. Wyniki z września 2006 były wyższe, tylko spadła liczba uczniów, którzy używali podręcznika do pracy własnej w domu. W obu badanych okresach liczba takich osób oscylowała na poziomie zaledwie 22 – 25%.


Kolejne pytania dotyczyły sposobu korzystania przez uczniów z pomocy w razie trudności z nauką.


We wrześniu 2005 uczniowie stwierdzili, że w razie trudności z matematyką przede wszystkim korzystali z pomocy rodziców lub rodziny – aż 70% uczniów, z pomocy kolegów korzystało nieco ponad 30% uczniów, z pomocy innych osób (np. korepetycji) korzystało ponad 20% uczniów, na zespół wyrównawczy uczęszczało 18% uczniów, a 5% korzystało z konsultacji indywidualnych. Zapytani o to samo we wrześniu 2006 uczniowie odpowiadali podobnie, ale wskaźniki były wyższe. Ponad 90% uczniów mówiło, że korzysta z pomocy rodziców lub rodziny, trochę powyżej 40% korzystało z pomocy kolegów, ponad 40% korzystało regularnie z zespołu wyrównawczego (znaczny wzrost) i 20% z konsultacji indywidualnych organizowanych przez nauczyciela (wolontariat w stowarzyszeniu „Przystań” przy parafii). Mniej niż co trzeci uczeń mówił, że korzystał z pomocy innych osób, w tym korepetycji.
We wrześniu 2006 zapytałam uczniów czy znają zasady przedmiotowego systemu oceniania. Wyniki przedstawia poniższy wykres.

Widać z niego, że prawie 100% uczniów zna zasady oceny punktowej i inne zasady oceniania na matematyce. Około 95% zna zasady poprawiania ocen i zasady oceny aktywności na zajęciach.

Ostatni wykres jest mniej optymistyczny. Jeżeli chodzi o sposób prowadzenia lekcji i jasność tłumaczenia zagadnień – uczniowie wystawili ocenę w granicach 3,5 i 3,2 w skali 1 – 6. Znacznie lepiej ocenili możliwość uzyskania dodatkowej pomocy – powyżej 4 i możliwość poprawiania ocen – nieco poniżej 4. Świadczy to o tym, że mimo moich starań, nie udało mi się dotrzeć do znacznej części uczniów, dla których matematyka jest niestety bardzo mało przystępna.



Po analizie ankiety nasunęły mi się takie wnioski do dalszej pracy:


  1. Będę starała się nie tyle może sprostać wszystkim życzeniom dzieci, np. zmniejszyć liczbę przewidzianych sprawdzianów, ale sprawić, by te, które są, uczniowie napisali dobrze po odpowiednim przygotowaniu na lekcjach i dodatkowo na zespole wyrównawczym.

  2. Będę stosować pracę w grupach z odpowiednim systemem motywacyjnym, by wszyscy uczniowie chcieli pracować.

  3. Postaram się zmienić nastawienie uczniów do matematyki, by nie tylko uważali, że jest ważna i użyteczna, ale także, by nie była dla nich tak bardzo stresująca i nieprzyjemna.

  4. Muszę zwrócić szczególną uwagę na uczniów jednej z klas, w której pojawiło się kilka wyników bardzo negatywnie oceniających wszystkie pytania ankiety, uczniowie ci ocenili negatywnie nawet takie pytania, które pozostali uczniowie niemal w całości ocenili pozytywnie. Kilku takich uczniów w jednej klasie często może całą klasę demobilizować i odciągać od nauki. Nauczyciel powinien starać się znaleźć jednak sposób dotarcia do takich uczniów, żeby i oni zaczęli dostrzegać pozytywy, a nie tylko negatywy.





©snauka.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna
Komunikat prasowy
przedmiotu zamówienia
najkorzystniejszej oferty
Informacja prasowa
wyborze najkorzystniejszej
warunków zamówienia
istotnych warunków
sprawie powołania
Regulamin konkursu
udzielenie zamówienia
przetargu nieograniczonego
zamówienia publicznego
Nazwa przedmiotu
Specyfikacja istotnych
modułu kształcenia
Rozporządzenie komisji
studia stacjonarne
wyborze oferty
Zapytanie ofertowe
Szkolny zestaw
Ochrony rodowiska
ramach projektu
prasowy posiedzenie
trybie przetargu
obwodowych komisji
zagospodarowania przestrzennego
komisji wyborczych
komisji wyborczej
Program konferencji
Wymagania edukacyjne
Lista kandydatów
szkoły podstawowej
która odbyła
Województwa ląskiego
Decyzja komisji
przedmiotu modułu
poszczególne oceny
Sylabus przedmiotu
szkół podstawowych
semestr letni
Postanowienia ogólne
przedsi biorców
produktu leczniczego
Karta przedmiotu
Scenariusz lekcji
Lista uczestników
Program nauczania
Projekt współfinansowany
Informacje ogólne
biblioteka wojewódzka
semestr zimowy