Strona główna

Drugie życie lucii


Pobieranie 16.93 Kb.
Data20.06.2016
Rozmiar16.93 Kb.

DRUGIE ŻYCIE LUCII


LA LLAMADA / IL RICHIAMO / THE CALL

Podróż na kraniec świata. Od zdrady do miłości.

Reżyseria: Stefano Pasetto

Włochy/Argentyna 2010, dramat 93 min.

Polska premiera kinowa: 30 września 2011

TORONTO INTERNATIONAL FILM FESTIVAL – oficjalna selekcja

54th LONDON BFI FILM FESTIVAL – oficjalna selekcja

VILLERUPT ITALIAN FILM FESTIVAL – nagroda Jury

SEVILLA EUROPEAN FILM FESTIVAL – pokaz specjalny

VENTANA SUR 2010 – pokaz specjalny




Opis krótki


Film o ucieczce dwóch kobiet na koniec świata, do odległej Patagonii. Boleśnie szczera podróż od zdrady do miłości. Odważne i subtelne kino kobiece otwarcie nawiązujące do największych dokonań Krzysztofa Kieślowskiego. Kino europejskie w najlepszym wydaniu.

Opis długi (1)


Co zrobić, gdy Twoje życie wali się w gruzy? Lucia ma poważne problemy ze zdrowiem, a w dodatku odkrywa, że zdradza ją mąż. Rzuca więc wszystko i wraz z przyjaciółką, Leą – z którą połączyła ją zmysłowa fascynacja – rusza na koniec świata. Czy wśród skał wybrzeża Patagonii, w magicznej krainie wielorybów, bohaterki znajdą rozwiązanie swoich problemów? Czy przeżyją tu oczyszczenie i przemianę duchową?

Nawiązujący do najwybitniejszych osiągnięć Krzysztofa Kieślowskiego film Stefana Pasetto to nastrojowe i odważne kino kobiece. Lucia i Lea szukają swego miejsca na Ziemi. Uciekają od mężczyzn, którzy ich nie rozumieją. Chciałyby zacząć wszystko od nowa.

Zobacz DRUGIE ŻYCIE LUCII - kino europejskie w najlepszym wydaniu.


Opis długi (2)


Dwie kobiety mieszkające w Buenos Aires. Lucia (Sandra Ceccarelli) właśnie kolejny raz poroniła, ma poważne problemy ze zdrowiem, a w dodatku odkrywa, że mąż-lekarz (Cesar Bordon) ją zdradza. Ponieważ nie może dłużej pracować jako stewardessa, zaczyna udzielać lekcji gry na fortepianie. Jej pierwszą uczennicą jest Lea (Francesca Inaudi) – zupełne przeciwieństwo Lucii. Młoda, energiczna, kocha życie i niezależność. Pracuje w fabryce i spotyka się z przystojnym Marco (Guillermo Pfening), artystą tatuażu.

Początkowa niechęć między kobietami przeradza się w fascynację. Lea odrzuca oświadczyny Marca i postanawia wyjechać do Patagonii, by tam prowadzić badania nad ssakami morskimi. Zabiera ze sobą Lucię, która chce uciec od swoich problemów na sam kraniec świata.

„Drugie życie Lucii” to jak spotkanie Julianne Moore z „Godzin” z Audrey Tautou z „Amelii”. Ten subtelny dramat psychologiczny uwodzi świetnymi kreacjami aktorek, pięknymi zdjęciami surowej, skalistej Patagonii oraz delikatną, nastrojową muzyką.


Oświadczenie reżysera


DRUGIE ŻYCIE LUCII to opowieść o zdradzie, tej pozornej i tej rzeczywistej.

Zdrada zawsze polega na zawiedzionej obietnicy: lekarz, który nie leczy, stewardessa, która nie może latać, dziewczyna, która kocha zwierzęta i pracuje w rzeźni.

Film rozpoczyna się, kiedy Lucia odkrywa, że mąż ją zdradza. Jego zdrada w mniejszym stopniu polega jednak na romansie z Irene, a bardziej na oziębłości czy braku intymności w ich małżeństwie. Bruno zdradza żonę w ten sposób, że nie zwraca uwagi na jej cierpienie. Nie angażuje się w jej emocje, tylko wysyła ją do swojego kolegi, psychiatry.

Lucia również zdradza męża. Nie tylko poprzez relację z Leą, ale przede wszystkim dlatego, że odważa się oddać się życiu. Jej nagła zmiana, kiedy decyduje się porzucić Bruno i jego świat (a także terapię, która może przywiązać ją do łóżka) jest o wiele bardziej nie do przyjęcia niż zdrada łóżkowa, jak rozumie ją męskie patriarchalne społeczeństwo.

Również Lea zdradza Marco, jednak w mniejszym stopniu poprzez romans z Lucią, ale bardziej przez związek z edypalną postacią jej ojca. Jednocześnie sama też jest zdradzana przez ojca, nawet nie wie, który już raz.

Na koniec Lea zdradza także Lucię, ale nawet to stanowi z jej strony afirmację życia i zaproszenie do działania.

W największym skrócie, wszystkie postacie w filmie potwierdzają, że zdradzić kogoś albo być zdradzonym to prawdziwe piekło, ale dopiero zdradzenie samego siebie jest początkiem końca.


ekipa


reżyseria STEFANO PASETTO

scenariusz STEFANO PASETTO, VERONICA CASCELLI

zdjęcia GUILLERMO "BILL" NIETO

montaż ALESSIO DOGLIONE

dyrektorka artystyczna ROMINA DEL PRETE

kostiumy CHIARA FERRANTINI

muzyka ANDREA FARRI

produkcja GIAN FILIPPO MINERVINI, PIER ANDREA NOCELLA


obsada


Lucia SANDRA CECCARELLI

Lea FRANCESCA INAUDI

Bruno CESAR BORDON

Marco GUILLERMO PFENING

Dr. Rauch ARTURO GOETZ

Irene JULIETA CARDINALI

Mathilde ILDA BERNARD


Stefano Pasetto


Urodził się w Rzymie w 1970 roku. Po obronie pracy dyplomowej poświęconej Krzysztofowi Kieślowskiemu, studiował w Państwowej Szkole Filmowej w Rzymie.

Jego filmy krótkometrażowe (Sisters, I Don’t Need Anything, Once for Your Eyes... Once for Your Lips, The Joke) były pokazywane i nagradzane na najważniejszych festiwalach filmowych, między innymi w Cannes, Londynie, Rzymie czy Turynie. Wyreżyserował również serię filmów dokumentalnych dla RAISAT: Waiting in the Wings, Ancient Water oraz Italian Women Rebels of the 20th Century.

Stefano Pasetto zajmuje się reżyserią, montażem i pisze scenariusze. Jego pierwszym filmem pełnometrażowym był Tartarughe sul dorso z 2005 roku.

Bill Niento


Studiował na Universidad del Cine i jest jednym z najbardziej znanych argentyńskich operatorów. Pracował przy filmach takich jak Leonera, El bonaerense, Nacido y criado w reżyserii by Pablo Trapero; Lucía Cedrón Cordero de Dios; Ulises Rosell Sofacama; Alejandro Chomski Hoy y mañana oraz Alberti Carri Géminis.

Francesca Inaudi


Nominacja do Nastro d’Argento za film Dopo Mezzanotte reż. Davide Ferrario oraz za film N, Io e Napoleone reż. Paolo Virzi.

Wystąpiła między innymi w filmie Ja, Don Giovanni w reżyserii Carlosa Saury.


Sandra Ceccarelli


Córka Franco Ceccarelli, gitarzysty słynnej włoskiej grupy Equipe 84. Rozpoczęła karierę od roli w filmie Sergeti sergeti reż. Giuseppe Bertolucci. Studiowała na Akademii Sztuk Pięknych i pracowała jako ilustratorka. Po studiach aktorskich pracowała w teatrze, a następnie trafiła do filmu. Wystąpiła między innymi w Peopling the Palaces at Venaria Reale Petera Greenwaya.

Zdobyła między innymi Volpi Cup i Pasinetti Award na Festiwalu w Wenecji za film Luce dei miei occhi, Nastro d'Argento za film Il Più Bel Giorno della Mia Vita, czy nagrodę EFA za La Vita che Vorrei.


Arturo Goetz


Nagrodzony Srebrnym Kondorem za rolę drugoplanową w filmie Derecho de Familia reż. Daniel Burman, dwukrotnie nominowany do nagrody Argentyńskiej Akademii Filmowej za role w filmach El nido vacío by Daniel Burman i El asaltante reż. Pablo Fendrik. Wystąpił również w filmie Pokój Leo.

ul. św. Czesława 4a/13a, 61-582 Poznań, tel. +48 61 639 34 97, kom.: +48 515 270 800, fax: +48 61 625 68 21, e-mail: poczta@tongariro.pl, www.tongariro.pl




©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość