Strona główna

Franciszek Jerzy Powiertowski ocd


Pobieranie 278.88 Kb.
Strona7/9
Data18.06.2016
Rozmiar278.88 Kb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9

9. Sława cnót i męczeństwa


Po odejściu br. Franciszka Powiertowskiego do wieczności ocena jego życia
i śmierci wydawana przez wspólnotę czerneńską była jednoznaczna: „pozostawił po sobie niezatarte wspomnienie”333, „był całkowicie oddany P. Jezusowi i kon­se­kwentnie dążył do (…) zjednoczenia z Bogiem. Łaska (…) działała w nim bardzo silnie…”334, „(…) złożył ze swego życia ofiarę Bogu na intencję Ukochanych
w Warszawie”335. Magister nowicjatu twierdził, że „nie miał wybitniejszego po­wołania – doskonalszego nowicjusza”336, a jego zastępca pisał, iż br. Franciszek zakończył życie w „(…) doskonałym akcie – i to habitualnym – miłości, całko­wi­tego oddania się Bogu, wypełnienia Bogiem każdej chwili, każdej myśli i każdego słowa, każdej czynności”337. Takie opinie były również w innych ośrodkach Kar­melu Terezjańskiego w Polsce338. Moc i zasięg tej opinii spowodowały, że wspólnota czerneńska wkrótce przygotowała i wydała, w dostępny sobie wów­czas sposób, Wspomnienia po br. Franciszku Powiertowskim, zaznaczając, że „(…) zapiski zostały zebrane na pociechę i pamiątkę Szlachetnej i Ukochanej Rodziny Zmarłego oraz [na] zachętę uczącej się młodzieży Karmelu”339.

Rodzony brat, za którego Franciszek szczególnie się modlił, po prze­czy­taniu Dzienniczka poprosił o spowiedź i przyjął Komunię św.340. Cała rodzina


br. Franciszka jest mocno przekonana, że to dzięki jego ofierze i wstawiennictwu
u Boga nikt nie zginął w czasie wojny i Powstania Warszawskiego341. Wanda Po­wiertowska, z domu Tańska, i jej córka Małgorzata, ocalenie swojego życia z rąk Gestapo w czasie wojny zawdzięczają wstawiennictwu swojego szwagra i ojca chrzestnego342. W całej rodzinie nadal istnieje przekonanie o skuteczności wsta­wiennictwa Jerzego przed Bogiem, tak iż wszystkie swoje trudne sprawy i pro­ble­my powierzają Bogu przez wstawiennictwo ich ukochanego Jurka343. Z wielkim szacunkiem przechowują nieliczne pozostałe po nim pamiątki344 oraz odpisy Wspomnień, obejmujące m.in. Dzienniczek i kilka listów.

Śmierć br. Franciszka była i nadal jest w różny sposób odnotowywana


w książkach345, czasopismach346, tygodnikach347, pismach okolicznościowych348.
W październiku 1989 roku w pobliżu miejsca jego śmierci został postawiony
i uroczyście poświęcony – z udziałem dużej ilości wiernych świeckich, karme­litów bosych, duchowieństwa diecezjalnego, sióstr zakonnych349 – pomnik350, przy którym składane kwiaty są oznaką pamięci i kultu prywatnego ze strony wiernych z najbliższej okolicy.

Długoletni magister nowicjatu w Czernej a zarazem naoczny świadek życia i śmierci br. Franciszka Powiertowskiego, o. Rudolf Warzecha, w swojej posłudze formacyjnej mówił nowicjuszom o br. Franciszku i stawiał go jako wzór do naśladowania.

Należy żywić nadzieję, że spełnią się do końca słowa zapisane we wstę­pie do Wspomnień oraz w Kronice Nowicjatu w Czernej: „Odszedł, by przed tronem Bożym był orędownikiem, tak swych Ukochanych na świecie, [jak] i rodziny zakonnej, a może kiedyś i wielu, wielu dusz…”351.


1 Jan Paweł II, List apostolski Tertio millennio adveniente, 10.11.1994, n. 37.

2 Tamże.

3 Zob. Sz.T. Praśkiewicz, Wierni Chrystusowi i Kościołowi. Męczennicy polskiego Karmelu
w pierwszym czterechsetleciu jego historii, Kuria Krakowskiej Prowincji Karmelitów Bosych, Kra­ków 2004, 10-16.


4 Zob. Akty urodzonych Parafii Wszystkich Świętych w Warszawie – 1915, n. 889, w: Ar­chiwum Parafii Wszystkich Świętych w Warszawie (APWŚW), sygn. AU 1915.

5 Zob. J. Powiertowski, Curriculum vitae, 11.03.1944, w: APKB, sygn. AP-FP; J. Po­wier­tow­ski, Wspomnienia, 14.11.03, rkps, 1, w: BPKPKBKr., sygn. FP.

Dziadek Hieronima Edwarda Powiertowskiego, Karol Finsztyk, był Niemcem wyznania ewan­gelickiego; po wyemigrowaniu ze swego kraju osiedlił się prawdopodobnie w okolicach Pułtuska, przyjął wyznanie rzymsko-katolickie i zawarł związek małżeński z Polką o imieniu Tekla. Do Pol­ski przywiózł ze sobą narzędzie swej pracy krawieckiej – maszynę do szycia. Z jego małżeństwa urodziło się tylko jedno dziecko, Karolina – matka Hieronima Edwarda Powiertowskiego.



6 Zob. Akta urodzonych Parafii św. Aleksandra 1917-1918, n. 19, w: Archiwum Parafii św. Ale­ksandra w Warszawie (APAW), sygn. AU 1917-1918.

Jerzy Kasprzycki pisze: „Obszerne zaciszne mieszkania sąsiadowały w jednym budynku z ru­chliwymi sklepami i czynnymi przez cały dzień gabinetami przedstawicieli ‘wolnych zawodów’


– jak mówiono – z pracowniami rzemieślników. Niemal w każdej bramie widziało się szyldzik, oznajmiający jakieś krawiectwo – damskie, męskie, wojskowe. Tylko wokół skrzyżowania Wilczej
z Kruczą egzystowało – i to nieźle – siedmiu krawców: męscy ‘Alex’, Wolf Warszawczyk, Ardyn, Caplicki, Czesław Zalewski, damski Powiertowski i prawdziwy artysta Chaim Gemajner, krawiec wojskowy, u którego ubierali się wyłącznie wyżsi oficerowie – od kapitana wzwyż” (J. Kasprzyc­ki, Korzenie miasta. Warszawskie pożegnania, I, Śródmieście Południowe, Wydawnictwo VEDA, Warszawa 1996, 296).

7 Zob. J. Powiertowski, Curriculum vitae, w: APKB, sygn. AP-FP.

8 Zob. Akty urodzonych Parafii Wszystkich Świętych w Warszawie – 1915, n. 889,
w: APWŚW, sygn. AU 1915.

9 Zob. Akta urodzonych Parafii św. Aleksandra 1917-1918, n. 19, w: APAW, sygn. AU 1917-
-1918; Akta urodzonych Parafii św. Aleksandra 1921, n. 438, w: tamże, sygn. AU 1921; Księga urodzonych Parafii św. Aleksandra 1927, n. 570, w: tamże, sygn. AU 1927; J. Powiertowski, Curri­culum vitae, w: APKB, sygn. AP-FP.

10 Zob. Akta urodzonych Parafii św. Aleksandra 1917-1918, n. 19, w: APAW, sygn. AU 1917-
-1918.

11 Zob. tamże.

12 Zob. tamże. Chrzestna była rodzoną siostrą Hieronima Edwarda Powiertowskiego.

13 Zob. J. Powiertowski, Curriculum vitae, w: APKB, sygn. AP-FP; J. Powiertowski, Wspom­nienia, rkps, 1, w: BPKPKBKr., sygn. FP.

14 Zob. E. Bielecka, Wspomnienia, 6.10.2003, rkps, 1, w: tamże.

15 Zob. tamże.

16 Zob. wpis Hieronima Edwarda Powiertowskiego do Pamiętnika Stanisławy Powiertowskiej, swojej rodzonej siostry, w archiwum prywatnym E. Bieleckiej w Warszawie.

17 Wacław Lachman (1880-1963) był dyrygentem wielu chórów i kompozytorem. W 1906 roku założył w Warszawie Towarzystwo Śpiewacze „Harfa”, w ramach którego działał m.in. chór męs­ki, do którego przynależał Hieronim Edward Powiertowski. O chórze wspomina Jerzy Franciszek w swoim liście do ojca pytając go, kiedy „Harfa” zaśpiewa podczas Mszy św. w Czernej. Zob.
J. Powiertowski, List do ojca, 27.05.1994, rkps, w: BPKPKBKr., sygn. FP.

18 Zob. E. Bielecka, Wspomnienia, rkps, 1, w: BPKPKBKr., sygn. FP.

19 Zob. tamże.

20 Zob. tamże.

21 J. Powiertowski, List do rodziny, 24.06.1944, w: Wspomnienia (M), 22-23 (Archiwum Pry­watne Jana Powiertowskiego w Mrągowie [APJP-M). Symbol „M” oznacza odpis pism br. Fran­ci­szka Powiertowskiego (Dzienniczka, listów do rodziny, notatek, myśli...) oraz pism na jego temat, objętych jednym tytułem „Wspomnienia”, i znajdujących się obecnie w posiadaniu Jana Po­wier­towskiego, najmłodszego brata.

22 Zob. tenże, Curriculum vitae, w: APKB, sygn. AP-FP.

23 Zob. Księga urodzonych Parafii św. Aleksandra 1927, n. 570, w: APAW, sygn. AU 1927.

24 Zob. J. Powiertowski, Curriculum vitae, w: APKB, sygn. AP-FP.

25 Zob. tamże.

26 Zob. Rudolf [Warzecha], Jak ścięty wiosenny kwiat…, w: „Głos Karmelu” 15/8 (1946) 34.

27 Zob. tamże.

28 Zob. J. Powiertowski, Formularz 2, w: APKB, sygn. AP-FP.

29 Zob. tenże, Curriculum vita, w: APKB, sygn. AP-FP; J. Powiertowski, Wspomnienia, rkps, 1,
w: BPKPKBKr., sygn. FP.

30 Zob. J. Powiertowski, Curriculum vitae, w: APKB, sygn. AP-FP.

31 Zob. tamże; J. Powiertowski, Wspomnienia, rkps, 1, w: BPKPKBKr., sygn. FP.

32 Zob. J. Powiertowski, Curriculum vitae, w: APKB, sygn. AP-FP; J. Powiertowski, Wspom­nienia, rkps, 1, w: BPKPKBKr., sygn. FP.

33 Zob. Liceum imienia Adama Mickiewicza w Warszawie 1897-1987, opr. J. Rossman, War­szawa 1987, 18; J. Powiertowski, Wspomnienia, rkps, 1, w: BPKPKBKr., sygn. FP.

34 Zob. J. Powiertowski, Curriculum vitae, w: APKB, sygn. AP-FP; J. Powiertowski, Wspom­nienia, rkps, 1, w: BPKPKBKr., sygn. FP.

35 Zob. J. Powiertowski, Curriculum vitae, w: APKB, sygn. AP-FP.

36 Zob. J. Powiertowski, Wspomnienia, rkps, 1, w: BPKPKBKr., sygn. FP.

37 Zob. tamże.

38 Zob. m.in. J. Powiertowski, List do rodziny, 24.06.1944, w: Wspomnienia (M), 23 (APJP-M).

39 Zob. tamże, 22.

40 Potwierdzają to członkowie jego rodziny oraz zachowane zdjęcia.

41 Zob. Liceum imienia Adama Mickiewicza w Warszawie 1897-1987, 18.

42 Zob. J. Powiertowski, Wspomnienia, rkps, 2, w: BPKPKBKr., sygn. FP.

43 Zob. tamże.

44 Zob. tamże.

45 Zob. J. Powiertowski, List do rodziny, 24.06.1944, w: Wspomnienia (M), 23 (APJP-M).

46 Zob. J. Powiertowski, Wspomnienia, rkps, 2, w: BPKPKBKr., sygn. FP.

47 Zob. Rudolf [Warzecha], Jak ścięty wiosenny kwiat…, w: „Głos Karmelu” 15/8 (1946) 34.

48 Zob. Akty urodzonych Parafii Wszystkich Świętych w Warszawie – 1915, n. 889 i adnotacja urzędowa, w: APWŚW, sygn. AU 1915.

49 Chrzest odbył się 29 czerwca 1941 roku w kościele parafialnym p.w. Wszystkich Świę­tych w Warszawie. Zob. Świadectwo urodzenia i Chrztu św. [Małgorzaty Powiertowskiej],
w: BPKPKBKr., sygn. FP.

50 Zob. M. Zimowski, Wspomnienia, 1.10.2003, 2, w: BPKPKBKr., sygn. FP.

51 Zob. J. Powiertowski, Wspomnienia, rkps, 2, w: BPKPKBKr., sygn. FP.

52 Zob. tamże.

53 „Lecz kiedy Jurek stanął na rozstajnych drogach, Święta [Teresa od Dzieciątka Jezus] upom­niała się o swą ‘zdobycz’” (Rudolf [Warzecha], Jak ścięty wiosenny kwiat…, w: „Głos Karmelu” 15/8 (1946) 34).

54 Zob. tamże, 33.

55 Tamże.

56 Zob. tamże.

57 Zob. tamże, 33-34.

58 Zob. tamże, 34.

59 Wskazują na to wspomnienia o. Rudolfa Warzechy, który bardzo dobrze poznał życie Jerzego w okresie nowicjatu poprzez duchowe rozmowy: „Wszak o tym [życiu zakonnym] nigdy jeszcze nie myślał” (tamże).

Być może sam Jerzy o tym mówił we wspólnocie opowiadając o historii swego powołania:


J. Powiertowski, Dzienniczek, 22.08, w: Wspomnienia (M), 56 (APJW-M).

60 Zob. Rudolf [Warzecha], Jak ścięty wiosenny kwiat…, w: „Głos Karmelu” 15/8 (1946) 34.

O tym epizodzie wspomina jego brat, Jan Powiertowski: „Nie przypominam sobie, aby Jurek skłaniał się do życia klasztornego i dopiero przypadkowe odezwanie się Feliksa, jego przyjaciela od najmłodszych lat, jakby wskazało mu drogę” (J. Powiertowski, Wspomnienia, rkps, 2,


w: BPKPKBKr., sygn. FP).

61 Zob. Rudolf [Warzecha], Jak ścięty wiosenny kwiat…, w: „Głos Karmelu” 15/8 (1946) 34.

62 Zob. tamże.

63 Zob. tamże.

64 Zob. tamże.

65 O. Józef od Matki Bożej z Góry Karmel (Jan Prus, 1900-1962) został mianowany przeło­żonym prowincjalnym, z upoważnienia Stolicy Apostolskiej, przez Zarząd Generalny Zakonu 28 czerwca 1942 roku. Zob. B.J. Wanat, Zakon Karmelitów Bosych w Polsce. Klasztory Karmelitów
i Karmelitanek Bosych 1605-1975
, Kraków 1979, 76.

66 Zob. Rudolf [Warzecha], Jak ścięty wiosenny kwiat…, w: „Głos Karmelu” 15/8 (1946) 34.

67 O. Rudolf Warzecha, dobrze znający historię powołania Jerzego, pisze, że „Niedługo po roz­mowie z O. Prowincjałem otrzymuje Jurek przyjęcie do Karmelu” (tamże).

68 Obłóczyny Jadwigi Jarochockiej – s. Marii od Ducha Świętego. Zob. Kronika [Klasztoru Sióstr Karmelitanek Bosych w Warszawie], I, 3r, w: Archiwum Klasztoru Karmelitanek Bosych
w Warszawie.

69 Obłóczyny Cecylii Oleg – s. Kazimiery od Aniołów Stróżów. Zob. tamże, 53v.

70 Obłóczyny Heleny Kamockiej – s. Teresity od Dzieciątka Jezus. Zob. tamże, 53r.

71 „W kilka dni po owym przyjacielskim spotkaniu proszą w pracowni Jurka do telefonu… (…) Jutro obłóczyny karmelitanki na Wolskiej. Przychodź! Będzie Prowincjał, pomówimy więc w spra­wie naszych powołań!” (Rudolf [Warzecha], Jak ścięty wiosenny kwiat…, w: „Głos Karmelu” 15/8 (1946) 34).

72 Por. J. Powiertowski, Wspomnienia, rkps, 2, w: BPKPKBKr., sygn. FP.

73 Zob. J. Powiertowski, Curriculum vitae, w: APKB, sygn. AP-FP.

74 „Od czasu do czas, jak Tatuś przepowiedział, łatam habity (…)”. J. Powiertowski, List do ojca, 27.05.44, rkps, w: BPKPKBKr., sygn. FR.

75 Zob. J. Powiertowski, Wspomnienia, rkps, 2, w: BPKPKBKr., sygn. FP.

76 Zob. Roczne dzieje Klasztoru Karmelitanek Bosych przy Krakowie fundowanego pod tytu­łem Seraf. M.N. Teresy św. y B.O.N. Jana od Krzyża w roku Pańskim MDCCXVII, 532, w: Ar­chiwum Klasztoru Karmelitanek Bosych w Krakowie, ul. Kopernika 44; J.R. Cieślińska OCD, Wspomnienia, 4.01.2004, rkps, 1, w: BPKPKBKr., sygn. FP; Cz. Gil, Karmelici Bosi w Wado­wi­cach, Kraków 2003, 199.

77 Zob. Kronika Klasztoru OO. Karmelitów Bosych w Czerny, 271, w: AKKB, sygn. AKC 6; Kronika Nowicjatu, 70v, w: AKKB, sygn. AKC 8.

78 Zob. O. Alfons Maria od Ducha Świętego (Józef Mazurek), w: K. Furmanik OCD, Księga Zmarłych Ojców i Braci Karmelitów Bosych Prowincji Polskiej i Prowincji Krakowskiej pw. Du­cha Świętego 1881-1997, Kuria Krakowskiej Prowincji Karmelitów Bosych, Kraków 1998, 113-117.

79 Zob. O. Bazyli od św. Anzelma (Stanisław Jabłoński), w: tamże, 216-218.

80 Zob. J. Powiertowski, List do rodziny, 15.04.1944, w: Wspomnienia (M), 19 (APJP-M).

81 Zob. B.J. Wanat, Zakon Karmelitów Bosych w Polsce, 325.

82 Zob. J. Powiertowski, List do rodziny, przed 9.04.1944, w: Wspomnienia (M), 16 (APJP-M).

83 Zob. tamże.

84 Zob. Constitutiones Fratrum Discalceatorum Ordinis Beatissimae Virginis Mariae de Monte Carmelo, [Constitutiones OCD 1928], n. 235, w: Regula et Constitutiones Fratrum Discalceatorum Ordinis Beatissimae Virginis Mariae de Monte Carmelo, Typis Polyglottis Vaticanis, Romae 1928, 71.

85 Zob. J. Powiertowski, List do rodziny, przed 9.04.1044, w: Wspomnienia (M), 16 (APJP-M).

86 Zob. Tabella temporaria Festorum mobiluim, w: Breviarium Romanum ex decreto SS. Concilii Tridentini restitutum S. Pii V Pontificis Maximi jussu editum aliorumque Pontificum cura recognitum Pii Papae X auctoritate reformatum pro Fratribus et Monialibus Discalceatis Ordinis
B. Virginis Mariae de Monte Carmelo
, pars verna, Typis Friderici Pustet, Ratisbonae 1931, 10*.

87 Zob. J. Powiertowski, List do rodziny, przed 9.04.1044, w: Wspomnienia (M), 16 (APJP-M).

88 Zob. tamże.

89 Zob. tenże, List do rodziny, 15.04.1944, w: Wspomnienia (M), 18 (APJP-M); Kronika No­wicjatu, 70v., w: APKB, sygn. AKC 8.

90 Zob. J. Powiertowski, List do rodziny, 15.04.1944, w: Wspomnienia (M), 18 (APJP-M).

91 Zob. tamże.

92 Potwierdza to list do rodziny z 15 kwietnia 1944 roku.

93 Zob. Kronika Nowicjatu, 70v, w: APKB, sygn. AKC 8; Kronika Klasztoru OO. Karmelitów Bosych w Czerny, 273, w: APKB, sygn. AKC 6.

94 Zob. Kronika Nowicjatu, 70v, w: APKB, sygn. AKC 8; Kronika Klasztoru OO. Karmelitów Bosych w Czerny, 273, w: APKB, sygn. AKC 6.

95 Tak podaje w liście do rodziny z 15 kwietnia 1944 roku.

96 Świadczy o tym porządek dnia, jaki Jerzy spisał dla swojego użytku. Zob. J. Powiertowski, Rozkład dnia, w: Wspomnienia (M), 35 (APJP-M).

97 Zob. J. Powiertowski, List do rodziny, 15.04.1944, w: Wspomnienia (M), 18 (APJP-M); tenże, Rozkład dnia, w: Wspomnienia (M), 35 (APJP-M).

98 Zob. Constitutiones OCD 1928, n. 54.

99 Zob. tamże, n. 189-198.

100 Zob. tamże, n. 150.

101 Zob. tamże, n. 33.

102 Por. tamże, n. 148.

103 Por. tamże, n. 147.

104 Zob. J. Powiertowski, List do rodziny, 15.04.1944, w: Wspomnienia (M), 19 (APJP-M).

105 Zob. tamże.

106 Zob. tenże, Dzienniczek, 14.08 i 16.08, w: Wspomnienia (M), 52-53 (APJP-M).

107 Zob. tamże, 2.08, 9.08, 16.08, 23.08, w: Wspomnienia (M), 45, 49, 53, 56 (APJP-M).

108 Zob. tamże, 9.08 i 10.08, w: Wspomnienia (M), 49-50 (APJP-M). Na temat życia i dzia­łalności o. Tomasza Pikonia zob. o. Tomasz Akwinas od Najsłodszego Serca Maryi (Józef Pikoń),
w: Furmanik K., Księga Zmarłych Ojców i Braci Karmelitów Bosych Prowincji Polskiej i Pro­win­cji Krakowskiej pw. Ducha Świętego 1881-1998, Kraków 1998, 140-143.

109 Zachował się tekst jego interwencji. Zob. J. Powiertowski, Kilka słów o Marii, w: Wspom­nienia (M), 28-30 (APJP-M).

110 Zachowała się prawdopodobnie tylko część jego interwencji podczas kolacji duchowej 18 sierpnia 1944 roku. Zob. J. Powiertowski, O śmierci, w: Wspomnienia (M), 31-32 (APJP-M); tenże, Dzienniczek, 18.08, w: Wspomnienia (M), 54 (APJP-M).

111 Tamże, 1.08, w: Wspomnienia (M), 43-44 (APJP-M).

112 Zob. tenże, Sposób sprawozdania duchowego przed o. Magistrem, w: Wspomnienia (M),
36 (APJP-M).

113 Z jego relacji wynika, że podczas całodziennej rekreacji skaleczył sobie przed południem nogę i po obiedzie pozostał w klasztorze. Zob. tenże, Dzienniczek, 8.08, w: Wspomnienia (M), 48 (APJP-M).

114 Zob. tamże.

115 Zob. tenże, List do rodziny, 15.04.1944, w: Wspomnienia (M), 19 (APJP-M); tenże, Roz­kład dnia, w: Wspomnienia (M), 35 (APJP-M).

116 Zob. tenże, List do rodziny, 24.06.1944, w: Wspomnienia (M), 23 (APJP-M).

117 Zob. tamże.

118 Zob. tamże.

119 Zob. tamże.

120 Zob. tenże, Dzienniczek, 8.08, w: Wspomnienia (M), 48-49 (APJP-M).

121 Tamże, 24.08, w: Wspomnienia (M), 57 (APJP-M).

122 „Przy pracy fizycznej bardzo mi trudno pamiętać na Boga” (tamże, 22.08, w: Wspomnienia (M), 56 (APJP-M).).

123 24 sierpnia zapisał w swoim dzienniczku: „Praca w obecności Chrystusa. Dzięki Ci, Jezu” (tamże, 24.08, w: Wspomnienia (M), 57 (APJP-M).).

124 Tamże, 23.08, w: Wspomnienia (M), 56 (APJP-M).

125 Zob. tamże.

126 Tamże.

127 Rudolf [Warzecha], Jak ścięty wiosenny kwiat…, w: „Głos Karmelu” 15/8 (1946) 36.

128 Zob. tamże. Na temat gospodarstwa klasztornego i dworu w Siedlcu zob. Cz. Gil OCD,
O. Rafał Kalinowski 1835-1907, Wydawnictwo Karmelitów Bosych, Kraków 1984, 215-218; P. Pen­cakowski, Historia i architektura dworu w Siedlcu, Kraków 1981-1982, w: Archiwum Generalne Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Duszy Chrystusa Pana, sygn. E – Domy Zgromadzenia, Siedlec, teka II, lata 1980; tenże, Dwór pokarmelicki w Siedlcu koło Krzeszowic. Dokumentacja naukowo-historyczna, Kraków 1991, 43 s. + 43 fotografie, w: tamże.

129 Według zapisu w kronikach klasztornych przebywali tam od 12 sierpnia 1944 r. Zob. Kronika Nowicjatu, 72v, w: APKB, sygn. AKC 8.


130 Zob. tamże.

131 Zob. tamże.

132 Zob. Rudolf [Warzecha],
1   2   3   4   5   6   7   8   9


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość