Strona główna

Komunikat prasowy


Pobieranie 115.2 Kb.
Data18.06.2016
Rozmiar115.2 Kb.











RADA
UNII EUROPEJSKIEJ





PL




17315/12

(OR. en)


PRESSE 509

PR CO 70


KOMUNIKAT PRASOWY

3207. posiedzenie Rady



Wymiar sprawiedliwości i sprawy wewnętrzne

Bruksela, 6 i 7 grudnia 2012 r.



Przewodniczący Eleni MAVROU minister spraw wewnętrznych Cypru Loukas LOUKA minister sprawiedliwości i porządku publicznego Cypru




Główne wyniki posiedzenia Rady

Ministrowie spraw wewnętrznych zapoznali się z aktualną sytuacją w związku z ustanowieniem wspólnego europejskiego systemu azylowego (CEAS), w szczególności w odniesieniu do dyrektywy w sprawie procedur azylowych, rozporządzenia o Eurodac (bazie danych odcisków palców) i rozporządzenia Dublin II.

Koordynator UE ds. Zwalczania Terroryzmu przedstawił roczne sprawozdanie z realizacji strategii UE w dziedzinie walki z terroryzmem.

Rada przyjęła też konkluzje na temat ochrony lotnictwa przed zagrożeniami terrorystycznym.

Na wspólnej sesji ministrowie spraw wewnętrznych i sprawiedliwości omówili śródokresowy przegląd programu sztokholmskiego, który określa strategiczne wytyczne na lata 2010–2014 w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.

Komitet mieszany (UE oraz Norwegia, Islandia, Liechtenstein i Szwajcaria), spotykający się przy okazji posiedzenia Rady, zapoznał się z bieżącą sytuacją dotyczącą systemu informacyjnego Schengen (SIS II). Omówił również funkcjonowanie strefy Schengen na podstawie drugiego sprawozdania półrocznego w tej kwestii przedstawionego przez Komisję i przyjął do wiadomości sprawozdanie prezydencji w sprawie przeszkód w skutecznej wymianie informacji. Komitet odnotował również postępy w pracach nad wnioskiem dotyczącym dyrektywy w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem przez organy danych osobowych w trakcie postępowania związanego z przestępstwami.

Do istotnych punktów przyjętych bez dyskusji (punktów A) należą wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Bruksela I) (przekształcenie) i porozumienie polityczne osiągnięte z Parlamentem Europejskim w sprawie tzw. rozporządzenia Dublin II, które ustanawia procedury ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej. Ponadto Rada zatwierdziła porozumienie z Parlamentem Europejskim w sprawie budżetu UE na rok 2013projektu budżetu korygującego nr 6 na rok 2012.

Ministrowie sprawiedliwości uzgodnili podejście ogólne w sprawie trzech wniosków ustawodawczych:

  • dyrektywy wprowadzającej minimalne zasady w zakresie sankcji karnych za najpoważniejsze przestępstwa polegające na nadużyciach na rynku, a mianowicie za wykorzystywanie informacji poufnych oraz manipulacje na rynku („dyrektywa o nadużyciach na rynku”);

  • dyrektywy w sprawie zamrożenia i konfiskaty dochodów pochodzących z działalności przestępczej w UE. Dyrektywa ta ma ułatwić organom krajowym konfiskatę i odzyskiwanie dochodów, które przestępcy uzyskują z przestępczości transgranicznej i przestępczości zorganizowanej,

  • rozporządzenia w sprawie wzajemnego uznawania środków ochrony w sprawach cywilnych na wniosek osoby znajdującej się w niebezpieczeństwie, mającego na celu wzmocnienie praw ofiar.

Rada uzgodniła też wytyczne polityczne dotyczące dwóch proponowanych rozporządzeń: w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń sądowych w zakresie małżeńskich ustrojów majątkowych oraz w sprawie skutków majątkowych zarejestrowanych związków partnerskich.

Ministrowie przeprowadzili debatę nad wnioskiem dotyczącym ustanowienia europejskiego nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym, który ma ułatwiać transgraniczne dochodzenie wierzytelności w sprawach cywilnych i handlowych. W tej kwestii Rada również uzgodniła pewne wytyczne dotyczące kontynuacji prac.

Rada zapoznała się z aktualną sytuacją dotyczącą proponowanej dyrektywy w sprawie ochrony interesów finansowych Unii za pośrednictwem prawa karnego. Celem jest powstrzymanie oszustów, lepsze ściganie przestępstw przeciwko budżetowi UE i łatwiejsze odzyskiwanie sprzeniewierzonych funduszy unijnych i karanie za te przestępstwa.

Ministrowie przeprowadzili również debatę w sprawie proponowanego przeglądu rozporządzenia z 1995 roku w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i swobodnym przepływem takich danych (ogólne rozporządzenie o ochronie danych). Podsumowali również postępy w pracach nad powiązanym wnioskiem dotyczącym dyrektywy w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem przez organy danych osobowych w trakcie postępowania związanego z przestępstwami.

Ponadto Rada przyjęła nową strategię antynarkotykową UE na lata 2013–2020.

Rada przyjęła też do wiadomości aktualną sytuację w związku z przystąpieniem UE do europejskiej konwencji praw człowieka oraz dokonała przeglądu postępów poczynionych w drugiej połowie 2012 roku w dziedzinie e-sprawiedliwości.





SPIS TREŚCI1

UCZESTNICY Error: Reference source not found

OMAWIANE PUNKTY

Wspólny europejski system azylowy (CEAS) Error: Reference source not found

Roczne sprawozdanie z realizacji strategii UE w dziedzinie walki z terroryzmem Error: Reference source not found

Ochrona lotnictwa przed zagrożeniami terrorystycznymi Error: Reference source not found

Program sztokholmski Error: Reference source not found

Zamrażanie i konfiskata dochodów pochodzących z działalności przestępczej Error: Reference source not found

Wykorzystywanie informacji poufnych i manipulacje na rynku Error: Reference source not found

Środki ochrony w sprawach cywilnych Error: Reference source not found

Pakiet dotyczący ochrony danych Error: Reference source not found

Ochrona interesów finansowych UE Error: Reference source not found

Europejski nakaz zabezpieczenia na rachunku bankowym Error: Reference source not found

Małżeńskie ustroje majątkowe i skutki majątkowe zarejestrowanych związków partnerskich Error: Reference source not found

Strategia antynarkotykowa UE na lata 2013–2020 Error: Reference source not found

Przystąpienie UE do europejskiej konwencji praw człowieka (EKPC) Error: Reference source not found

E-sprawiedliwość Error: Reference source not found

Sprawy różne Error: Reference source not found

Komitet mieszany Error: Reference source not found

SIS II Error: Reference source not found

Zarządzanie strefą Schengen Error: Reference source not found

Przeszkody w skutecznej wymianie informacji Error: Reference source not found

Ochrona danych Error: Reference source not found

Sprawy różne Error: Reference source not found



INNE ZATWIERDZONE PUNKTY

WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI I SPRAWY WEWNĘTRZNE

  • Uznawanie orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych Error: Reference source not found

  • Rozporządzenie Dublin II Error: Reference source not found

  • Współpraca celna Error: Reference source not found

  • Solidarność i kwestie azylowe Error: Reference source not found

  • Zarządzanie operacyjne wielkoskalowymi systemami informatycznymi Error: Reference source not found

  • Handel ludźmi Error: Reference source not found

BUDŻET

  • Budżet UE na rok 2013 i projekt budżetu korygującego nr 6 na rok 2012 – potwierdzenie porozumienia Error: Reference source not found

ZATRUDNIENIE

  • Uruchomienie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji na potrzeby siedmiu państw członkowskich Error: Reference source not found

UCZESTNICY

Belgia:

Joëlle MILQUET wicepremier i minister spraw wewnętrznych

Annemie TURTELBOOM minister sprawiedliwości

Maggie DE BLOCK sekretarz stanu ds. azylu, imigracji i integracji społecznej, przy ministrze sprawiedliwości

Dirk WOUTERS stały przedstawiciel

Bułgaria:

Diana KOWACZEWA minister sprawiedliwości

Cwetan CWETANOW wicepremier i minister spraw wewnętrznych

Republika Czeska:

Jan KUBICE minister spraw wewnętrznych

Pavel BLAŽEK minister sprawiedliwości

Dania:

Morten BØDSKOV minister sprawiedliwości



Niemcy:

Sabine LEUTHEUSSER-SCHNARRENBERGER federalna minister sprawiedliwości

Ole SCHROEDER parlamentarny sekretarz stanu przy federalnym ministrze spraw wewnętrznych

Estonia:

Ken-Marti VAHER minister spraw wewnętrznych

Kristen MICHAL minister sprawiedliwości

Irlandia:

Alan SHATTER minister sprawiedliwości i równouprawnienia; minister obrony



Grecja:

Konstantinos KARAGOUNIS wiceminister sprawiedliwości, przejrzystości i praw człowieka

Patroklos GEORGIADIS sekretarz generalny ds. ochrony obywateli (Ministerstwo Ochrony Obywateli)

Hiszpania:

Fernando ROMÁN GARCÍA sekretarz stanu ds. wymiaru sprawiedliwości

Ignacio ULLOA RUBIO sekretarz stanu ds. bezpieczeństwa

Alfonso DASTIS QUECEDO stały przedstawiciel



Francja:

Philippe ETIENNE stały przedstawiciel



Włochy:

Paola SEVERINO DI BENEDETTO minister sprawiedliwości

Ferdinando NELLI FEROCI stały przedstawiciel

Cypr:

Eleni MAVROU minister spraw wewnętrznych

Loukas LOUCA minister sprawiedliwości i porządku publicznego

Łotwa:

Ilze PĒTERSONE-GODMANE sekretarz stanu, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych

Mārtiņš LAZDOVSKIS sekretarz stanu, Ministerstwo Sprawiedliwości

Inguss Kalniņš podsekretarz stanu ds. strategii przy Ministerstwie Sprawiedliwości



Litwa:

Tomas VAITKEVICIUS wiceminister sprawiedliwości

Evaldas GUSTAS dyrektor generalny Ministerstwa Spraw Wewnętrznych

Luksemburg:

François BILTGEN minister sprawiedliwości, minister ds. służby cywilnej i reformy administracji, minister szkolnictwa wyższego i badań naukowych, minister ds. komunikacji i mediów, minister ds. wyznań

Christian BRAUN stały przedstawiciel

Węgry:

Sándor PINTÉR minister spraw wewnętrznych

Tibor NAVRACSICS wicepremier, minister administracji publicznej i sprawiedliwości

Malta:

Chris SAID minister sprawiedliwości, dialogu i rodziny

Marlene BONNICI stały przedstawiciel

Niderlandy:

Fred TEEVEN sekretarz stanu ds. bezpieczeństwa i sprawiedliwości



Austria:

Beatrix KARL federalna minister sprawiedliwości

Walter GRAHAMMER stały przedstawiciel

Polska:

Michał KRÓLIKOWSKI podsekretarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości

Piotr STACHAŃCZYK sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji

Portugalia:

Paula TEIXEIRA DA CRUZ minister sprawiedliwości

Juvenal SILVA PENEDA sekretarz stanu przy ministrze spraw wewnętrznych

Domingos FEZAS VITAL stały przedstawiciel



Rumunia:

Ovidiu PUŢURA sekretarz stanu, Ministerstwo Sprawiedliwości

Marian TUTILESCU sekretarz stanu, szef Departamentu ds. Schengen, Ministerstwo Administracji i Spraw Wewnętrznych

Słowenia:

Senko PLIČANIČ minister sprawiedliwości i administracji publicznej

Robert MAROLT sekretarz stanu w ministerstwie spraw wewnętrznych

Słowacja:

Monika JANKOVSKÁ sekretarz stanu w ministerstwie sprawiedliwości

Ivan KORČOK stały przedstawiciel

Finlandia:

Anna-Maja HENRIKSSON minister sprawiedliwości

Marjo ANTTOORA sekretarz stanu, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych

Szwecja:

Beatrice ASK minister sprawiedliwości

Tobias BILLSTRÖM minister ds. migracji

Wielka Brytania:

Chris GRAYLING lord kanclerz, minister sprawiedliwości

Theresa MAY minister spraw wewnętrznych

Roseanna CUNNINGHAM wiceminister ds. bezpieczeństwa społecznego i zagadnień prawnych



Komisja:

Viviane REDING wiceprzewodnicząca

Cecilia MALMSTRÖM członek

Rząd państwa przystępującego reprezentowały następujące osoby:



Chorwacja:

Vladimir DROBNJAK stały przedstawiciel



OMAWIANE PUNKTY

Wspólny europejski system azylowy (CEAS)

Na podstawie dokumentu prezydencji (16853/12) Rada została poinformowana o stanie negocjacji w sprawie różnych wniosków ustawodawczych dotyczących wspólnego europejskiego systemu azylowego, nad którymi prowadzone są prace.

Sytuację w zakresie czterech dossier można opisać następująco:


  • Zakończyły się negocjacje między Radą a Parlamentem Europejskim w sprawie rozporządzenia Dublin II i Rada przyjęła to porozumienie polityczne bez dyskusji (jako punkt A).

W rozporządzeniu Dublin II ustanawia się procedury ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej. Nowe przepisy wprowadzą mechanizm wczesnego ostrzegania, gotowości i zarządzania kryzysowego. Mechanizm ten ma na celu ocenę praktycznego funkcjonowania krajowych systemów azylowych, wspieranie państw członkowskich w potrzebie i zapobieganie kryzysom azylowym. Koncentrowałby się on na podejmowaniu działań, które służyłyby raczej zapobieganiu kryzysom azylowym niż reagowaniu na skutki takich kryzysów, gdy już do nich doszło.

Jako uzupełnienie mechanizmu wczesnego ostrzegania, gotowości i zarządzania kryzysowego w zmienionym rozporządzeniu Dublin II, Rada przyjęła w marcu 2012 roku konkluzje (7485/12) w sprawie wspólnych ram prawdziwej i praktycznej solidarności z państwami członkowskimi, których systemy azylowe są szczególnie obciążone, m.in. z powodu mieszanych przepływów migracyjnych. Konkluzje te mają stanowić narzędzie budowania ogólnounijnej solidarności z państwami członkowskimi, które najbardziej odczuwają takie obciążenia lub które mają problemy ze swoimi systemami azylowymi.



  • Na posiedzeniu w dniach 25–26 października 2012 r. Rada potwierdziła porozumienie polityczne osiągnięte w odniesieniu do dyrektywy w sprawie warunków przyjmowania (14112/1/12). To porozumienie polityczne w pełni odzwierciedla wynik negocjacji z Parlamentem Europejskim. Gdy przedmiotowa dyrektywa zostanie oficjalnie przyjęta, państwa członkowskie będą musiały dokonać transpozycji tych przepisów do prawa krajowego w ciągu dwóch lat. Dania, Irlandia i Zjednoczone Królestwo nie są związane tą dyrektywą.

Więcej informacji znajduje się w dok. 14556/12.

  • W czerwcu 2012 r. Komisja przedstawiła nowy wniosek w sprawie zmienionego rozporządzenia o Eurodac (10638/12), które umożliwia organom ścigania uzyskanie dostępu do tej centralnej ogólnounijnej bazy danych odcisków palców do celów zwalczania terroryzmu i przestępczości zorganizowanej, po spełnieniu rygorystycznych warunków ochrony danych. W październiku Rada przyjęła swoje stanowisko w związku z negocjacjami z Parlamentem Europejskim; oczekuje się, że w nadchodzących dniach rozpoczną się rozmowy trójstronne, jak tylko Parlament przyjmie stanowisko w sprawie tego tekstu ustawodawczego.

  • Jeśli chodzi o dyrektywę w sprawie procedur azylowych, poczyniono dalsze postępy w negocjacjach z Parlamentem Europejskim w celu osiągnięcia porozumienia przed końcem roku. Negocjacje te odbyły się na podstawie zmienionego wniosku dotyczącego dyrektywy, który został przedstawiony przez Komisję w dniu 1 czerwca 2011 r. (11207/11). W dniu 27 listopada 2012 r. Komitet Stałych Przedstawicieli (Coreper) przyjął zmieniony pakiet kompromisowy. Obecnie negocjacje znajdują się w fazie końcowej i oczekuje się, że porozumienie zostanie osiągnięte przed końcem tego roku.

Przyjęto już cztery inne porozumienia i decyzje związane ze wspólnym europejskim systemem azylowym:

  • dyrektywę w sprawie kwalifikowania przewidującą lepsze, jaśniejsze i bardziej zharmonizowane normy identyfikowania osób wymagających ochrony międzynarodowej; dyrektywa ta została przyjęta w listopadzie 2011 roku, a weszła w życie w styczniu 2012 roku;

  • dyrektywę o pobycie długoterminowym przyjętą w kwietniu 2011 roku;

  • rozporządzenie ustanawiające Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu, który rozpoczął działalność wiosną 2011 roku;

  • decyzję podjętą w marcu 2012 roku, na mocy której ustanowiono wspólne unijne priorytety na rok 2013 dotyczące przesiedlenia oraz nowe przepisy dotyczące finansowania przez UE przesiedleń prowadzonych przez państwa członkowskie.

Jeśli chodzi o kontekst ogólny, Rada Europejska potwierdziła w swoich konkluzjach w czerwcu 2011 roku, że negocjacje dotyczące różnych elementów wspólnego europejskiego systemu azylowego powinny się zakończyć w 2012 roku (EUCO 23/11).

Zwalczanie terroryzmu

Roczne sprawozdanie z realizacji strategii UE w dziedzinie walki z terroryzmem

Koordynator UE ds. Zwalczania Terroryzmu przedstawił roczne sprawozdanie z realizacji strategii UE w dziedzinie walki z terroryzmem. W rocznym sprawozdaniu przedstawia się w zarysie najnowsze rezultaty w czterech filarach strategii (zapobieganiu, ochronie, ściganiu i gotowości) i wymienia dziedziny, w których mają zostać przyjęte środki (16471/12 + ADD1 REV1+ ADD2).

Przyjęta w grudniu 2005 roku „Strategia UE w dziedzinie walki z terroryzmem” określa ramy działań UE w tej dziedzinie (14469/4/05).

Ochrona lotnictwa przed zagrożeniami terrorystycznymi

Rada przyjęła konkluzje na temat ochrony lotnictwa przed zagrożeniami terrorystycznymi (17008/12). Konkluzje zostały przygotowane przez prezydencję na podstawie konkluzji z konferencji na temat ochrony lotnictwa przed zagrożeniami terrorystycznymi, która odbyła się w Nikozji w dniu 31 października 2012 r.



Program sztokholmski

Rada omówiła śródokresowy przegląd programu sztokholmskiego na podstawie dokumentu przygotowanego przez prezydencję. Większość delegacji zauważyła, że osiągnięte zostały znaczne postępy w realizacji niektórych celów programu sztokholmskiego i zwróciła się do Komisji o przedstawienie pozostałych wniosków przed końcem 2014 roku.

Prezydencja powiadomi Radę Europejską o tej debacie w najbliższym czasie.

Program sztokholmski (5731/10) to wieloletni strategiczny program prac w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Program przedstawia priorytety działań UE w tej dziedzinie na lata 2010–2014. Rada przyjęła go 30 listopada 2009 r., a Rada Europejska zatwierdziła go 10 i 11 grudnia 2009 r. (EUCO 6/09). Program stawia obywatela w centrum działań UE i dotyczy m.in. kwestii obywatelstwa, sprawiedliwości i bezpieczeństwa, jak również azylu, migracji i zewnętrznych aspektów wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych.

W swoich konkluzjach Rada Europejska postulowała o przeprowadzenie w 2012 roku śródokresowego przeglądu realizacji tego programu.

Zamrażanie i konfiskata dochodów pochodzących z działalności przestępczej

Rada uzgodniła podejście ogólne (17117/12) do projektu dyrektywy w sprawie zamrażania i konfiskaty dochodów pochodzących z działalności przestępczej w UE. Dyrektywa ta ma ułatwić organom krajowym konfiskatę i odzyskiwanie dochodów, które przestępcy czerpią z przestępczości transgranicznej i przestępczości zorganizowanej. To podejście ogólne stanie się podstawą negocjacji z Parlamentem Europejskim służących uzgodnieniu końcowej wersji tekstu dyrektywy.

Komisja przedstawiła wniosek w marcu 2012 roku (7641/12). Projekt dyrektywy ustanawia minimalne zasady na potrzeby państw członkowskich dotyczące zamrażania i konfiskaty mienia pochodzącego z działalności przestępczej za pośrednictwem konfiskaty bezpośredniej, konfiskaty równowartości, konfiskaty rozszerzonej, konfiskaty bez uprzedniego wyroku skazującego (w ograniczonej liczbie przypadków) oraz konfiskaty w stosunku do osób trzecich. Przyjęcie tego wniosku ułatwi zapewnienie wzajemnego zaufania i prowadzenie skutecznej współpracy transgranicznej.

Wykorzystywanie informacji poufnych i manipulacje na rynku

Rada uzgodniła podejście ogólne (16820/12) do wniosku dotyczącego dyrektywy w sprawie sankcji karnych za wykorzystywanie informacji poufnych i manipulacje na rynku („dyrektywa o nadużyciach na rynku”) (16000/11). To podejście ogólne stanie się podstawą negocjacji z Parlamentem Europejskim służących uzgodnieniu końcowej wersji tekstu dyrektywy.

Projekt dyrektywy wprowadza minimalne zasady w zakresie sankcji karnych za najpoważniejsze przestępstwa polegające na nadużyciach na rynku, a mianowicie za wykorzystywanie informacji poufnych i manipulacje na rynku. Dyrektywa nałoży na państwa członkowskie obowiązek zadbania o to, by takie zachowania były karalne jako przestępstwo.

Wniosek ten, przedstawiony przez Komisję w październiku 2011 roku, należy do szerszego pakietu środków, obejmującego dyrektywę w sprawie rynków instrumentów finansowych – MiFID (15939/11); rozporządzenie w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz obrotu poza rynkiem regulowanym – MiFIR (15938/11), a także rozporządzenie w sprawie wykorzystywania informacji poufnych i manipulacji na rynku – MAR (16010/11), które wprowadza wspólne ramy regulacyjne dotyczące nadużyć na rynku.

Irlandia postanowiła uczestniczyć w przyjęciu dyrektywy. Zjednoczone Królestwo i Dania nie będą brać udziału.

Środki ochrony w sprawach cywilnych

Rada osiągnęła porozumienie w sprawie podejścia ogólnego do proponowanego rozporządzenia w sprawie wzajemnego uznawania środków ochrony w sprawach cywilnych na wniosek osoby zagrożonej (17165/12).

Krajowe tradycje prawne w dziedzinie środków ochrony są wysoce zróżnicowane. W pewnych krajowych systemach prawnych środki ochrony są regulowane przez prawo cywilne, w innych – przez prawo karne, a w niektórych – przez prawo administracyjne. Celem tego wniosku (10613/11) jest ustanowienie ram prawnych, które zagwarantują, że wszystkie środki ochrony przyjęte w danym państwie członkowskim będą podlegały skutecznemu mechanizmowi uznawania, tak by zapewnić ich swobodny obieg w całej UE.

Proponowane rozporządzenie ma uzupełnić dyrektywę 2011/99/UE w sprawie europejskiego nakazu ochrony, która obejmuje nakazy ochrony w sprawach karnych (14517/11). Połączony zakres obu instrumentów powinien obejmować najwyższą możliwą liczbę środków ochrony dla ofiar.

Wniosek ten stanowi część pakietu legislacyjnego mającego na celu wzmocnienie ochrony ofiar przestępstw w UE. Pakiet ten zawiera także niedawno przyjętą dyrektywę ustanawiającą normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw (dyrektywa 2012/29/UE).

Zjednoczone Królestwo i Irlandia postanowiły brać udział w przyjęciu i stosowaniu tego instrumentu. Dania nie będzie w nim uczestniczyć.



Pakiet dotyczący ochrony danych

Rada przeanalizowała postępy osiągnięte w zakresie pakietu dotyczącego ochrony danych w trakcie prezydencji cypryjskiej. Ministrowie przeprowadzili debatę orientacyjną nad wnioskiem dotyczącym rozporządzenia w sprawie ogólnych unijnych ram ochrony danych na podstawie trzech zagadnień przedstawionych w sprawozdaniu z postępów przygotowanym przez prezydencję (16525/1/12 REV 1). Zagadnienia te odpowiadają trzem kwestiom horyzontalnym, które zostały poruszone na nieformalnym posiedzeniu ministerialnym w Nikozji w lipcu i które zostały następnie omówione przez organy przygotowawcze Rady, są to: akty delegowane i wykonawcze, obciążenia administracyjne oraz potrzeba większej elastyczności sektora publicznego.

Rada uzgodniła, że decyzja, które uprawnienia w przypadku aktów delegowanych i wykonawczych należy wykreślić i jakimi alternatywami należy je zastąpić, zostanie podjęta po zakończeniu pierwszej analizy tekstu projektu rozporządzenia.

Podczas dyskusji osiągnięto szeroki konsensus co do tego, że należy stosować podejście oparte w większym stopniu na ryzyku, aby zmniejszyć obciążenia administracyjne i, bardziej ogólnie, koszty przestrzegania przepisów przez przedsiębiorstwa. W związku z tym Rada poinstruowała odpowiednie organy przygotowawcze, by kontynuowały prace nad konkretnymi wnioskami oraz by stosowały wzmocnione podejście oparte na ryzyku w tekście projektu rozporządzenia.

Rada postanowiła też, że decyzja, czy i w jaki sposób rozporządzenie może zapewnić elastyczność sektorowi publicznemu państw członkowskich, zostanie podjęta po zakończeniu pierwszej analizy tekstu projektu rozporządzenia.

W styczniu 2012 roku w świetle szybkiego rozwoju technologicznego i globalizacji Komisja Europejska przedstawiła pakiet ustawodawczy w celu zaktualizowania i modernizowania zasad zapisanych w dyrektywie o ochronie danych z 1995 roku (dyrektywa 95/46/WE)1, aby zagwarantować na przyszłość przestrzeganie ochrony danych. Pakiet obejmuje komunikat dotyczący polityki przedstawiający cele Komisji (5852/12) i dwa wnioski ustawodawcze: rozporządzenie w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i swobodnym przepływem takich danych (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (5853/12) i dyrektywę w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych do celów zapobiegania przestępstwom, prowadzenia dochodzeń w ich sprawie, wykrywania ich i ścigania albo wykonywania kar kryminalnych oraz pokrewnych działań wymiaru sprawiedliwości (5833/12).

Wnioski te mają stworzyć silniejsze i bardziej spójne ramy ochrony danych w UE – poparte zdecydowanym egzekwowaniem – które umożliwią rozwój gospodarki cyfrowej na rynku wewnętrznym, zapewnią osobom fizycznym kontrolę nad ich własnymi danymi oraz wzmocnią pewność prawa i jego praktycznego stosowania dla operatorów gospodarczych i organów publicznych.

Ochrona interesów finansowych UE

Rada zapoznała się z aktualną sytuacją w odniesieniu do proponowanego wniosku dotyczącego dyrektywy w sprawie zwalczania nadużyć na szkodę interesów finansowych Unii za pośrednictwem prawa karnego. Celem wniosku (12683/12) jest odstraszanie oszustów, lepsze ściganie przestępstw przeciwko budżetowi UE i karanie za te przestępstwa, łatwiejsze odzyskiwanie sprzeniewierzonych funduszy unijnych, a przez to lepsza ochrona pieniędzy unijnych podatników.

W proponowanej dyrektywie przewidziano wspólne definicje niektórych przestępstw przeciwko budżetowi UE oraz wspólne terminy przedawnienia, w których w danej sprawie musi zostać uruchomiona procedura dochodzenia i ścigania, jak również minimalne sankcje, w tym pozbawienie wolności w najpoważniejszych przypadkach w celu wzmocnienia efektu odstraszającego. »Te wspólne przepisy powinny – zgodnie z wnioskiem Komisji – przyczynić się do zagwarantowania jednolitych warunków oraz usprawnienia dochodzeń i ścigania w całej UE.

W trakcie dyskusji niektóre państwa członkowskie argumentowały, że przed dalszym omawianiem wniosku należy określić podstawę prawną; «większość państw członkowskich twierdziła, że podstawą prawną wniosku powinien być art. 83 ust. 2, nie zaś proponowany przez Komisję art. 325 ust. 4. Rada zaleciła swoim organom przygotowawczym, by wyjaśniły tę kwestię.



Europejski nakaz zabezpieczenia na rachunku bankowym

Rada przeprowadziła debatę publiczną dotyczącą wniosku w sprawie rozporządzenia ustanawiającego europejski nakaz zabezpieczenia na rachunku bankowym i uzgodniła pewne wytyczne dotyczące dalszych prac (16350/12).

Proponowane rozporządzenie (13260/11) ma ułatwić transgraniczne dochodzenie wierzytelności przez stworzenie jednolitej europejskiej procedury prowadzącej do wydania europejskiego nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym („nakaz zabezpieczenia”). Europejska procedura zostałaby udostępniona obywatelom i przedsiębiorstwom jako alternatywa w stosunku do krajowych procedur, ale nie zastępowałaby tych procedur.

Przy pomocy nowej europejskiej procedury wierzyciel będzie mógł uzyskać nakaz zabezpieczenia, który posłuży do zablokowania środków posiadanych przez dłużnika na rachunku bankowym w państwie członkowskim, a zatem nie dopuści do wycofania przez dłużnika takich środków w celu udaremnienia starań wierzyciela służących odzyskaniu należności.

Uzgodniono następujące wytyczne dotyczące kontynuacji prac:


  • politycznym celem jest stworzenie nowej jednolitej europejskiej procedury wydawania europejskiego nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym;

  • proponowane rozporządzenie będzie miało zastosowanie tylko do spraw o wymiarze transgranicznym;

  • „efekt zaskoczenia” wiążący się z nakazem zabezpieczenia będzie istotnym elementem zagwarantowania przydatności tego narzędzia dla wierzycieli;

  • w proponowanym rozporządzeniu należy zapewnić odpowiednią równowagę między interesami wierzyciela a interesami dłużnika.

Małżeńskie ustroje majątkowe i skutki majątkowe zarejestrowanych związków partnerskich

Rada przeprowadziła debatę publiczną w sprawie dwóch proponowanych rozporządzeń: w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń sądowych w zakresie małżeńskich ustrojów majątkowych (8160/11), oraz w sprawie skutków majątkowych zarejestrowanych związków partnerskich (8163/11). Prezydencja odnotowała bardzo szerokie porozumienie w kwestii wytycznych politycznych (16878/12), służących osiąganiu dalszych postępów w pracach na szczeblu ekspertów.

Oba wnioski mają na celu ustanowienie w UE ram określających jurysdykcję i prawo właściwe w kwestii małżeńskich ustrojów majątkowych i skutków majątkowych zarejestrowanych związków partnerskich oraz ułatwienie uznawania i wykonywania orzeczeń sądowych i dokumentów urzędowych wśród państw członkowskich.

Oba wnioski uzupełnią przyjęte już na szczeblu unijnym instrumenty dotyczące spraw związanych z rodziną, takie jak rozporządzenie Bruksela II w sprawach małżeńskich i odpowiedzialności rodzicielskiej, rozporządzenie w sprawie obowiązków alimentacyjnych i rozporządzenie Rzym III w sprawie prawa właściwego dla rozwodów i separacji. Gdy oba te nowe rozporządzenia zostaną przyjęte, obywatele UE będą korzystać z pełnego zestawu instrumentów prawnych obejmujących kwestie międzynarodowego prawa prywatnego związane z rodziną.

Oba rozporządzenia podlegają specjalnej procedurze ustawodawczej na podstawie art. 81 ust. 3, jako że odnoszą się do środków dotyczących prawa rodzinnego o skutkach transgranicznych. Rada stanowi jednomyślnie po konsultacji z Parlamentem Europejskim.

Zjednoczone Królestwo i Irlandia postanowiły brać udział w przyjęciu i stosowaniu tych instrumentów. Dania nie będzie w nim uczestniczyć.



Strategia antynarkotykowa UE na lata 2013–2020

Rada przyjęła strategię antynarkotykową UE na lata 2013–2020 (16693/12), ponieważ obecna strategia antynarkotykowa UE (2005–2012) traci ważność pod koniec tego roku (15074/04).

Strategia antynarkotykowa UE zawiera nadrzędne ramy polityczne i priorytety unijnej polityki antynarkotykowej określone przez państwa członkowskie i instytucje UE. Nowa strategia jest ustrukturyzowana wokół dwóch zagadnień politycznych, czyli ograniczania popytu na narkotyki i ich podaży, oraz trzech tematów przekrojowych, którymi są a) koordynacja, b) współpraca międzynarodowa i c) badania, informacje, monitoring i ocena. Dwa kolejne związane ze strategią plany działania, które zostaną sporządzone przez odpowiednie prezydencje w roku 2013 i 2017, będą zawierały wykazy konkretnych działań wraz ze wskazaniem harmonogramu, odpowiedzialnych stron, wskaźników i narzędzi oceny.

Przystąpienie UE do europejskiej konwencji praw człowieka (EKPC)

Rada zapoznała się z aktualną sytuacją dotyczącą przystąpienia UE do europejskiej konwencji praw człowieka (16573/12).

Traktat lizboński stanowi podstawę prawną przystąpienia UE do EKPC. Artykuł 6 ust. 2 TUE przewiduje, że „Unia przystępuje do europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności”. Zgodnie z programem sztokholmskim jest to kwestia o kluczowym znaczeniu. W programie wezwano także do szybkiego przystąpienia do EKPC.

W czerwcu 2010 roku Rada przyjęła mandat negocjacyjny, a od tego czasu odbyło się kilka sesji negocjacyjnych.



E-sprawiedliwość

Rada zapoznała się ze sprawozdaniem Grupy Roboczej ds. e-Prawa (e-sprawiedliwość) z postępów poczynionych w tym półroczu w dziedzinie europejskiej e-sprawiedliwości (16575/12 + COR1). Ponadto Rada odnotowała również aktualny stan zweryfikowanego harmonogramu przyjętego w czerwcu 2011 roku (16580/12). Dokument ten przedstawia obecną sytuację w różnych obszarach działań w dziedzinie e-sprawiedliwości i nadal będzie przydatnym narzędziem do planowania przyszłych prac w nadchodzącym roku.

W listopadzie 2008 roku Rada przyjęła plan działania dotyczący europejskiego e-prawa1. Ten plan działania przedstawia wieloletni program prac w dziedzinie europejskiej e-sprawiedliwości i ustanawia strukturę służącą koordynacji wysiłków w zakresie e-sprawiedliwości na szczeblu UE.

Sprawy różne

W ramach spraw różnych Rada została poinformowana o aktualnej sytuacji licznych wniosków ustawodawczych, w tym:



  • dwóch wniosków w sprawie legalnej migracji, mianowicie w sprawie osób przenoszonych wewnątrz jednego przedsiębiorstwa i w sprawie pracowników sezonowych;

  • instrumentów finansowych dotyczących wymiaru sprawiedliwości na lata 2014–2020 w związku z wieloletnimi ramami finansowymi;

  • inicjatywy Królestwa Belgii, Republiki Bułgarii, Republiki Estońskiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Austrii, Republiki Słowenii i Królestwa Szwecji w sprawie europejskiego nakazu dochodzeniowego;

  • projektu dyrektywy dotyczącej prawa dostępu do adwokata w postępowaniu karnym oraz prawa do powiadomienia osoby trzeciej o zatrzymaniu.

Rada odnotowała prezentację Komisji w sprawie przyszłości Europolu i Cepolu, a prezydencja poinformowała Radę o ostatnich wydarzeniach w Syrii i odniosła się do pisma od Wysokiego Komisarza ONZ ds. Uchodźców.

Rada odnotowała aktualną sytuację w związku z procedurą przyjęcia decyzji Rady ustanawiającej wieloletnie ramy prac Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej na lata 2013–2017. Rada uzgodniła, że przed końcem roku przyjmie konkluzje, w których zwróci się do Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej z prośbą o kontynuowanie prac nad obecnym programem na rok 2013, podczas gdy przyjmowane są obecne wieloletnie ramy prac.

Irlandzki minister poinformował Radę o priorytetach Irlandii, która obejmuje wkrótce prezydencję UE, w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych.

W dziedzinie spraw wewnętrznych prezydencja irlandzka położy nacisk na wnioski ukierunkowane na walkę z terroryzmem i z przestępczością zorganizowaną, co przyczyni się do osiągania postępów w budowaniu Europy wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości dla wszystkich obywateli. Prezydencja będzie ściśle współpracować z Parlamentem, aby osiągnąć dalsze postępy w pracach nad wnioskami w sprawie wykorzystania danych dotyczących przelotu pasażera i w sprawie środka związanego z europejskim nakazem dochodzeniowym. Priorytetem będzie również dyrektywa w sprawie zamrożenia i konfiskaty dochodów pochodzących z działalności przestępczej.

W dziedzinie imigracji i azylu w tym półroczu zostanie położony nacisk na wnioski w sprawie osób przenoszonych wewnątrz jednego przedsiębiorstwa i w sprawie pracowników sezonowych, jak również na ukończenie tworzenia wspólnego europejskiego systemu azylowego.

W dziedzinie wymiaru sprawiedliwości prezydencja potraktuje priorytetowo środki służące propagowaniu działalności gospodarczej i wzrostu gospodarczego oraz będzie absolutnie promować tworzenie miejsc pracy w całej Unii. Priorytetem będzie wzmocnienie ram prawnych koniecznych do wspierania działalności gospodarczej o wymiarze transgranicznym. W osiągnięciu tego celu mają pomóc wnioski, takie jak wspólne europejskie przepisy dotyczące sprzedaży i nakaz zabezpieczenia na rachunku bankowym; prezydencja będzie działała na rzecz osiągnięcia postępów w związku z tymi środkami.

Osiągnięcie postępów w pracach nad pakietem dotyczącym ochrony danych będzie jednym z priorytetów prezydencji irlandzkiej. Poświęci ona zatem wystarczająco dużo czasu i uwagi na jego pomyślne wynegocjowanie.  

Irlandia priorytetowo potraktuje również środki wspierające prawa obywateli i praworządność. Będzie współpracować z Parlamentem Europejskim w związku z dyrektywą dotyczącą prawa dostępu do adwokata w postępowaniu karnym i dołoży wszelkich starań, by osiągnąć porozumienie w sprawie proponowanego rozporządzenia w sprawie wzajemnego uznawania środków ochrony w sprawach cywilnych. Prezydencja będzie również ściśle współpracować z Parlamentem Europejskim, aby osiągnąć postępy w związku z wnioskiem dotyczącym europejskiego nakazu dochodzeniowego w sprawach karnych.



Komitet mieszany

Przy okazji posiedzenia Rady komitet mieszany (UE oraz Norwegia, Islandia, Liechtenstein i Szwajcaria) omówił następujące zagadnienia:



SIS II

Komitet zapoznał się z bieżącą sytuacją dotyczącą wdrażania systemu informacyjnego Schengen II (SIS II), który ma zostać uruchomiony najpóźniej w pierwszym kwartale 2013 roku.

System informacyjny Schengen (SIS) jest bazą danych użytkowaną wspólnie przez organy graniczne, organy migracyjne i organy ścigania z krajów uczestniczących i zawiera informacje o osobach oraz o zagubionych lub skradzionych przedmiotach. Korzystanie z systemu SIS jest uwarunkowane przestrzeganiem restrykcyjnych zasad ochrony danych. System ten jest środkiem, który ma zrekompensować otwarcie wewnętrznych granic na mocy układu z Schengen, lecz jest także postrzegany jako zasadniczy czynnik bezpieczeństwa w UE. Komisja Europejska prowadzi obecnie prace nad rozwojem SIS drugiej generacji (SIS II).

Zarządzanie strefą Schengen

Komitet ogłosił drugie sprawozdanie półroczne Komisji z funkcjonowania strefy Schengen (1 maja – 31 października 2012 r.) (16423/12). Większość delegacji zgodziło się, że strefa Schengen funkcjonuje poprawnie, choć konieczne są pewne ulepszenia, jak również podkreśliła, że istotne jest regularne omawianie tych kwestii.

W czerwcu 2011 roku Rada Europejska stwierdziła, że należy ulepszyć wytyczne polityczne i współpracę w strefie Schengen, po to by zwiększyć zaufanie między państwami członkowskimi. Rada przyjęła w dniu 8 marca 2012 r. konkluzje (7417/12) w sprawie wytycznych co do zwiększenia ładu politycznego w ramach współpracy schengeńskiej. W konkluzjach Rada uzgodniła, że będzie omawiać tę sprawę na szczeblu ministerialnym raz w trakcie każdej prezydencji, i z aprobatą odniosła się do intencji Komisji, by składać regularne sprawozdania w tej sprawie.

Komisja przekazała swoje pierwsze sprawozdanie półroczne w maju 2012 roku, na okres od 1 listopada 2011 r. do 30 kwietnia 2012 r., a 23 listopada 2012 r. przyjęła drugie sprawozdanie na okres od 1 maja do 31 października 2012 r. W ostatnim sprawozdaniu podkreślono, że nie nastąpiły żadne istotne zmiany sytuacji w strefie Schengen, jak również przedstawiono właściwie aktualne informacje dotyczące granic zewnętrznych, migrantów, odpraw granicznych, nadzoru wideo w wewnętrznych strefach przygranicznych, umów o małym ruchu granicznym, ocen Schengem czy też dalszego stosowania wizowego systemu informacyjnego (VIS).



Przeszkody w skutecznej wymianie informacji

Komitet został poinformowany przez prezydencję o środkach wykonawczych przyjętych w celu ułatwienia wymiany informacji między organami ścigania.



Ochrona danych

Komitet odnotował postępy w pracach nad wnioskiem dotyczącym dyrektywy w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem przez organy danych osobowych w trakcie postępowania związanego z przestępstwami.



Sprawy różne

W ramach spraw różnych Komitet został poinformowany o aktualnej sytuacji licznych wniosków ustawodawczych, w tym:



  • rozporządzenia ustanawiającego europejski system nadzoru granic (EUROSUR);

  • omawianych obecnie wniosków ustawodawczych dotyczących strefy Schengen, a konkretnie mechanizmu oceny Schengen i kodeksu granicznego Schengen. Rada przyjęła podejście ogólne w odniesieniu do obydwu punktów na posiedzeniu w czerwcu (zob. 10760/12, s. 9–12);

  • wniosku zmieniającego rozporządzenie 562/2006 i konwencji wykonawczej do układu z Schengen – zmiany technicze;

  • projektu rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie 539/2001 wymieniającego państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu;

  • instrumentów finansowych WSiSW na lata 2014–2020 (wieloletnie ramy finansowe – sprawy wewnętrzne).

INNE ZATWIERDZONE PUNKTY

WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI I SPRAWY WEWNĘTRZNE

Uznawanie orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych

Rada przyjęła rozporządzenie w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (rozporządzenie Bruksela I), (PE-CONS 56/12).

Celem tego rozporządzenia jest ułatwienie i przyspieszenie wewnątrz UE obiegu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych, zgodnie z zasadą wzajemnego uznawania i z wytycznymi programu sztokholmskiego.

(Więcej informacji w komunikacie prasowym 16599/12).

Rozporządzenie Dublin II

Rada osiągnęła porozumienie polityczne w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia ustanawiającego kryteria i mechanizmy ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela kraju trzeciego lub bezpaństwowca (rozporządzenie Dublin II) (16332/12). Celem tego wniosku zmieniającego jest zwiększenie skuteczności systemu przez wprowadzenie mechanizmu wczesnego ostrzegania, gotowości i zarządzania kryzysowego, jak również zagwarantowanie lepszego zaspokajania potrzeb wnioskodawców.



Współpraca celna

Rada zatwierdziła strategię przyszłej współpracy w dziedzinie egzekwowania prawa celnego (16320/12) zgodnie z wymogami rezolucji 2012/C 5/011 przyjętej przez Radę w grudniu 2011 r. W strategii tej apeluje się o zintegrowane podejście do skutecznej współpracy wszystkich organów celnych w zakresie zwalczania przestępczości transgranicznej.

Organy celne powinny odgrywać główną rolę w kontrolowaniu przepływu towarów na obszarze wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, aby wzmocnić ochronę obywateli UE, jak również chronić unijną gospodarkę przed przemytem, oszustwami i innymi zagrożeniami powodowanymi przez przestępczość zorganizowaną na terytorium UE.

Solidarność i kwestie azylowe

W marcu Radzie przedstawiono aktualną sytuację w związku z wdrażaniem wspólnych ram prawdziwej i praktycznej solidarności z państwami członkowskimi, których systemy azylowe są szczególnie obciążone, m.in. z powodu mieszanych przepływów migracyjnych (16467/12).

W marcu 2012 roku Rada przyjęła konkluzje (7485/12) zawierające serię skoordynowanych środków, które wzmocnią solidarność UE z państwami członkowskimi borykającymi się z problemami w swoich systemach azylowych, jak również podkreślające potrzebę współpracy między państwami członkowskimi, instytucjami i agencjami w niesieniu pomocy.

W swoim trzecim sprawozdaniu rocznym w sprawie imigracji i azylu (10950/12) Komisja przedstawiła już zarys działań, prowadzonych na szczeblu unijnym i krajowym, na rzecz wspierania tych państw członkowskich, które są szczególnie nieproporcjonalnie obciążone, jeśli chodzi o kwestie azylowe.



Zarządzanie operacyjne wielkoskalowymi systemami informatycznymi

Rada przyjęła decyzję w sprawie zezwolenia Irlandii na udział w stosowaniu niektórych przepisów dorobku Schengen dotyczących ustanowienia Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (14987/12), takich jak system informacyjny Schengen drugiej generacji (SIS II) i wizowy system informacyjny (VIS).

Agencja została ustanowiona w październiku 2011 r. rozporządzeniem 1077/20111 i ma siedzibę w Tallinie w Estonii.

Handel ludźmi

Rada przyjęła do wiadomości drugie i końcowe sprawozdanie (13661/3/12) z wykonania dokumentu dotyczącego działań na temat wzmacniania zewnętrznego wymiaru UE w zakresie działań przeciwko handlowi ludźmi (6865/10).

W sprawozdaniu opisano dalsze działania po zaleceniach zawartych w pierwszym sprawozdaniu i  zaktualizowano informacje dotyczące działań zewnętrznych państw członkowskich związanych ze zwalczaniem handlu ludźmi, np. umów obowiązujących między UE a państwami trzecimi, regionami i organizacjami na szczeblu międzynarodowym. Przedstawiono również przegląd ostatnich działań zewnętrznych w tej dziedzinie, podjętych przez agencje Komisji i UE (Europol, Eurojust, Frontex, Agencję Praw Podstawowych i Cepol (Europejskie Kolegium Policyjne)). W sprawozdaniu proponuje się również działania na przyszłość.

Zob. też:


  • Strategia UE na rzecz wyeliminowania handlu ludźmi na lata 2012–2016 (11780/12)

  • Dyrektywa w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar (Dz.U. L 101 z 15.4.2011).

  • http://ec.europa.eu/anti-trafficking/index.action

BUDŻET

Budżet UE na rok 2013 i projekt budżetu korygującego nr 6 na rok 2012 – potwierdzenie porozumienia

Rada zatwierdziła porozumienie z Parlamentem Europejskim w sprawie budżetu UE na rok 2013 i projekt budżetu korygującego nr 6 na rok 2012 (17146/1/12 REV 1 + ADD 1 + ADD 2 + ADD 3 + ADD 4 + ADD 5 + ADD 6 + ADD 7 + 17145/1/12 REV 1). Niniejszym potwierdziła porozumienie osiągnięte między prezydencją cypryjską a przedstawicielami Parlamentu Europejskiego i Komisją w trakcie rozmów trójstronnych w dniu 28 listopada 2012 r. Jeśli Parlament Europejski zatwierdzi1 pakiet, budżet UE na rok 2013 i projekt budżetu korygującego nr 6 zostaną uznane za przyjęte.

Więcej informacji znajduje się w dok. 17397/12.

ZATRUDNIENIE

Uruchomienie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji na potrzeby siedmiu państw członkowskich

Rada przyjęła siedem decyzji dotyczących uruchomienia łącznie 24,3 mln EUR w ramach Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG), aby udzielić wsparcia na rzecz zwolnionych pracowników w Szwecji, Finlandii, Austrii, Rumunii, we Włoszech, w Danii i Hiszpanii.

Przyznano następujące kwoty:


  • 5,5 mln EUR na rzecz pracowników zwolnionych przez szwedzkiego producenta samochodów marki Saab, który zbankrutował z powodu spadku sprzedaży i zmniejszenia produkcji samochodów pasażerskich;

  • 5,3 mln EUR na rzecz byłych pracowników fińskiego producenta telefonów komórkowych marki Nokia, który postanowił przenieść produkcję z Finlandii poza Europę;

  • 5,2 mln EUR na rzecz zwolnionych pracowników austriackiego sektora mobilnej pomocy społecznej w następstwie decyzji regionu Styria w sprawie znacznego zmniejszenia zasobów przeznaczonych na pomoc społeczną;

  • 2,9 mln EUR na rzecz zwolnionych pracowników fabryki Nokii w Rumunii z powodu decyzji o przeniesieniu całej produkcji do Azji;

  • 2,7 mln EUR na rzecz zwolnionych pracowników włoskich producentów motorowerów i motocykli, którzy ucierpieli na znacznym spadku popytu na rynku krajowym i europejskim oraz na wzroście eksportu z Azji;

  • 1,4 mln EUR na rzecz byłych pracowników duńskiego producenta płytek obwodów drukowanych marki Flextronics, który musiał zamknąć fabrykę i przenieść produkcję sprzętu elektronicznego poza Europę z powodu rosnącej konkurencji ze strony producentów azjatyckich;

  • 1,3 mln EUR na rzecz zwolnionych pracowników hiszpańskiego sektora metalurgicznego.

___________________

1Dyrektywa 95/46/WE w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (Dz.U. L 281 z 23.11.1995).

1Dz.U. C 75 z 31.3.2009.

1Dz.U. C 5 z 7. 1. 2012.

1Dz.U. L 286 z 1.11.2011.

1Oczekuje się, że Parlament Europejski będzie głosował w sprawie tego kompromisu w dniu 13 grudnia.

17315/12



PL


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość