Strona główna

Komunikat Rady Głównej zzp I pp rp w sprawie stanowiska Prokuratora Generalnego opublikowanego w związku z Uchwałą z dnia 27 września 2012


Pobieranie 11.75 Kb.
Data19.06.2016
Rozmiar11.75 Kb.
Katowice 5 października 2012 r.

Komunikat Rady Głównej ZZP i PP RP w sprawie stanowiska Prokuratora Generalnego opublikowanego w związku z Uchwałą z dnia 27 września 2012.

Rada Główna ZZP i PP RP po zapoznaniu się ze stanowiskiem Prokuratora Generalnego opublikowanym w związku z uchwałą Rady Głównej Związku z 27 września 2012 r.


z zadowoleniem przyjmuje zasygnalizowaną przez autora wspólną troskę o prawidłowe funkcjonowanie Prokuratury, jednakże z przykrością zauważa, iż szereg zawartych
w tym stanowisku stwierdzeń - w szczególności tych polemicznych z treścią uchwały- nie znajduje potwierdzenia w rzeczywistości.

W pierwszej kolejności odnieść należy się do zawartego w cytowanym piśmie stwierdzenia: „Podkreślam przy tym, że przemawiając w Sejmie, posłużyłem się terminem „postępowania wyjaśniające-dyscyplinarne”, nie zaś „dyscyplinarne", jak podaje uchwała. Użyte przeze mnie określenie precyzyjnie oddawało istotę wspomnianych postępowań.”

Z żalem zauważamy, iż stenogram z posiedzenia Sejmu świadczy jednoznacznie o tym, że powyższe stwierdzenie nie odpowiada prawdzie. Prokurator Generalny, przemawiając przed Sejmem stwierdził bowiem: „W związku z tym poleciłem rzecznikowi dyscyplinarnemu Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku wszczęcie postępowania dyscyplinarnego w stosunku do prokuratorów formułujących wnioski
o wymiar kary i je akceptujących, tj. szefów tych prokuratur.”

Mając powyższe na uwadze Rada Główna po raz kolejny wyraża najwyższy niepokój wobec stwierdzenia Prokuratora Generalnego wypowiedzianego w Sejmie, iż polecił on rzecznikowi Prokuratury Apelacyjnej „wszczęcie postepowania dyscyplinarnego


w stosunku do prokuratorów formułujących wnioski o wymiar kary i je akceptujących”
w stosunku do Marcina P w innych sprawach. Podkreśla ponadto, iż brak jest podstaw do prowadzenia takiego postępowania, o ile wnioski te mieszczą się w granicach ustawowego zagrożenia karą. Rada Główna ZZP i PP RP po raz kolejny przypomina, że postępowanie dyscyplinarne nie jest zgodnie z obowiązującymi przepisami wszczynane przez rzecznika dyscyplinarnego ale przez niezawisły sąd dyscyplinarny dla prokuratorów, a polecenie Prokuratora Generalnego, jawi się niestety jako sprzeczne
z prawem.

Rada Związku z zaniepokojeniem zauważa zawarte w stanowisku Prokuratora Generalnego stwierdzenia w swoisty sposób dezawuujące pracę prokuratorów prokuratur rejonowych, poprzez wykazywanie, że „wśród spraw prowadzonych


w prokuraturach rejonowych, zakończonych skierowaniem aktu oskarżenia, aż 82,33% stanowiły dochodzenia, 14,66% stanowiły postępowania o przestępstwo z art. 178a Kodeksu karnego, umorzeniem z powodu niewykrycia sprawcy kończyło się w prokuraturach rejonowych 14,46% ogółu spraw zarejestrowanych, a 55,29% postępowań zakończonych aktem oskarżenia skierowano do sądów z wnioskiem
w trybie art. 335 Kpk.” Uznając za niecelowe wdawanie się w tej sprawie w szerszą polemikę Rada wyraża żal, że podane statystyki nie wskazują na ilość postępowań skomplikowanych, a będąc przekonana, że prokuratorzy sami dokonają właściwej oceny tych stwierdzeń, zauważa jedynie że sprawa Amber Gold również była dochodzeniem, ani Prokuratura Okręgowa w Gdańsku, ani sama Prokuratura Generalna wiedząc o jej istnieniu nie podjęły żadnych działań mających na celu jej przeniesienie na wyższy szczebel organizacyjny. Rada ma również nadzieję, że stwierdzenia powyższe nie są celowym zabiegiem autora, a jedynie wynikiem nie trafnie dobranej argumentacji.

Rada Główna ze zdziwieniem odnosi się do podjętych przez Prokuratora Generalnego rozważań na temat wadliwej struktury organizacyjnej Prokuratury. Są one bowiem prowadzone w oderwaniu od stanowiska Związku z dnia 27 września 2012 r.


W stanowisku tym Związek nie odnosił się do faktu, że jedynie 365 prokuratorów
w Kraju zajmuje się nadzorem. Faktem natomiast jest, że według szacunków Związku prawie 40 % ogółu prokuratorów nie zajmuje się prowadzeniem i bezpośrednim nadzorowaniem postępowań przygotowawczych. Potwierdzają to dane podane przez Ministerstwo Sprawiedliwości w projekcie ustawy Prawo o prokuraturze (69 %). Dane te są jednakże zaniżone, jako nie uwzględniające faktu, iż część prokuratorów funkcyjnych w prokuraturach rejonowych nie prowadzi prokuratorskiego referatu.

Jako zupełne nieporozumienie Związek traktuje twierdzenia jakoby Krajowa Rada Prokuratury w obecnym kształcie i składzie była reprezentacją środowiska prokuratorskiego. Niestety jej obecna struktura wskazuje, iż jest ona wyłącznie reprezentacją wąskiego środowiska prokuratur apelacyjnych i Prokuratury Generalnej. Stąd też od lat Związek postuluje wprowadzenie pełnej samorządności i demokracji


w ciałach przedstawicielskich, do której droga wiedzie poprzez wprowadzenie zasady równości głosu każdego z prokuratorów.

Z żalem również należy stwierdzić, iż Prokurator Generalny skupiając się na aspektach polemicznych nie odniósł się w swoim stanowisku do wielu ważnych problemów poruszonych w Uchwale Związku jak choćby: braku środków na biegłych, braku należytych i wykwalifikowanych sił Policji, które mogłyby sprostać prowadzeniu czynności w sprawach takich jak Amber Gold w prokuraturach rejonowych, zaciemniania rzeczywistego obciążenia prokuratorów poprzez uwzględnianie w statystykach obciążenia prokuratorów nie prowadzących postępowań w poszczególnych jednostkach, ferowania ocen co do popełnienia czynów dyscyplinarnych wbrew zasadzie domniemania niewinności, jeszcze przed rozstrzygnięciami sądu dyscyplinarnego i innych.

W sprawie postępowań zawieszonych Związek po raz kolejny zwraca uwagę na fakt, iż czynność zawieszenia postępowania jest czynnością procesową, a zatem taką odnośnie której nie można wydawać poleceń w zakresie jej treści. Zgodnie z ustawą nie istnieje również mechanizm „akceptowania” takiej decyzji wobec prokuratora przez przełożonego. Czynienie zatem zarzutu Prokuratorowi Rejonowemu, że zaakceptował wadliwą decyzję o zawieszeniu dochodzenia jest całkowicie bezpodstawne. Podobnież, za nieznajdujące oparcia w przepisach uznać należy podnoszone przez Prokuratora Generalnego publicznie zarzuty niesporządzenia planu czynności dochodzeniowych
i nieuczestniczenia w posiedzeniu sądu w sprawie zażalenia na postanowienie
o umorzeniu dochodzenia. Obowiązujące przepisy nie nakładają na prokuratora żadnego z tych obowiązków.

Rada Główna ZZP i PP RP w całości podziela pogląd Prokuratora Generalnego, iż „Prokuraturze nie potrzeba demagogicznych zarzutów i wyszukiwania rzekomych przewinień tam, gdzie ich nie ma.” Wyraża przy tym nadzieję, że ta maksyma pozwoli Prokuraturze poprawić nadwątlony przez niektóre media wizerunek, a wszelkie ewentualne nieprawidłowości w funkcjonowaniu będą rozwiązywane zgodnie


z istniejącymi procedurami.


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość