Strona główna

Kultura – złożona całość obejmująca wiedzę, wierzenia, sztukę, prawo, moralność, obyczaje I wszystkie inne zdolności I nawyki zdobyte przez człowieka jako członka społeczeństwa. Relatywizm kulturowy


Pobieranie 51.46 Kb.
Data20.06.2016
Rozmiar51.46 Kb.

KULTURA –
złożona całość obejmująca wiedzę, wierzenia, sztukę, prawo, moralność, obyczaje i wszystkie inne zdolności i nawyki zdobyte przez człowieka jako członka społeczeństwa.
Relatywizm kulturowy – sprowadza się do formuły, zgodnie z którą nie istnieje żadna ponad kulturowa hierarchia wartości, która mogłaby posłużyć do oceny czy jakaś kultura jest lepsza czy gorsza, a także nie pozwala oceniać zjawisk wewnątrz kultury.
Def. Historyczna kładzie nacisk na tradycję, dziedziczenie jako mechanizm tworzenia kultury i określają ją jako dorobek pokoleń.
Def. Psychologiczna – uwypuklają psychiczne mechanizmy kultury, a nie dorobek pokoleń.
Def. Struktalistyczna – kładzie nacisk na całościowy charakter każdej kultury. Każda kultura składa się z elementów zespolenia, które przybierają charakter systemu.
Def. Genetyczna – kultura to produkt społecznego współżycia i stworzona przez relacje społeczne części środowiska, które nie jest naturą.

Typy kultury:

APOLIŃSKI – dominanta w systemie wartości to umiar w życiu i charakterze



DIONIZYJSKI – po to żeby zdobyć uznanie w tym społeczeństwie trzeba było być nieumiarkowanym. By zostać wodzem trzeba było spalić jak najwięcej swojego dobytku.

Koncepcja Freuda – wiedeński psychiatra opiera się na dwóch fundamentach:

U Freuda ludzie traktowani są przedmiotowo, procesy psychiczne są nieświadome, procesy świadome stanowią jedynie poszczególne akty i części życia społecznego.


ID – poziom nieuświadomionych popędów
EGO – treści naszych świadomości
SUPEREGO – ten element kultury, który interpretujemy

SOCJOLOGICZNE ROZUMIENIE RELIGI:
1. Religia jest dewiacją (pozytywiści) –
jest fazą w rozwoju ludzkości. W każdym społeczeństwie istnieją elementarne rytuały religijne, bowiem podłoże wierzeń religijnych występuje w każdym społeczeństwie.
2. Socjologia funkcjonalistyczna – religia powstaje w stanie wzburzenia emocjonalnego.
Durkhein – religia jest najbardziej podstawowym faktem społeczeństwa wiąże się z rozkładem społeczeństwa
Joachim Wach – doświadczenie religijne jest dane wszystkim ludziom jest wspólne całej ludzkości.
Rozróżniamy 3 postacie doświadczenia:
I Postać teoretyczna – w grę wchodzi albo mit albo doktryna
II Postać praktyczna – kult może być jedną z postaci
III Postać organizacyjna – kościół lub sekta
Socjologiczne def. religii dzielą się na:
a) podmiotowe –
odwołują się do podmiotu czci autora
b) funkcjonalne:
1. Socjologiczna (wg Durkmein’a) –
religia jest systemem powiązanych ze sobą wierzeń i praktyki. Odnosząca się do rzeczy świętych. Te wierzenia i praktyki łączą wszystkich wyznawców w jedną wspólnotę moralną zwaną kościołem.
2. Psychologiczna (wg Fronn’a) – religia to każdy system myśli i działań podzielany przez pewną grupę, dostarczający jednostce układu orientacji i przedmiotu czci, których potrzeba stanowi pierwotne wyposażenie psychiki ludzkiej.

Typy wiary:
1. Animizm –
wiara w duchy otaczające człowieka w środowisku
2. Animatyzm – niektóre przedmioty martwe obdarzone są życiem
3. Fetyszyzn – nadnaturalna moc pewnych przedmiotów materialnych
4. Totemizm – wiara w zwierzęcego przodka plemienia, wiąże się z 2 regułami:
a) obowiązuje zakaz zabijania i konsumowania zwierząt
b) obowiązuje zakaz zabijania i konsumowania podczas uroczystości totemicznej.
5. Politeizm – wiara w wielu bogów, niekiedy dochodzi do czci jednego boga, a czasami do zachowań (np. bóg wojny)
6. Monoteizm – jeżeli jest 1 bóg a istnieje zło to albo boga nie ma albo zło jest bogiem.
7. Monolatia – etap przejściowy pomiędzy politeizmem a monoteizmem, wiara w wielu bogów ale czcimy tylko jednego.


NARÓD
Trzecia koncepcja RENAU
– naród to codzienny plebiscyt, codziennie potwierdzamy narodowość.
Modele tworzenia się narodu:
europejski – państwo to naród:

- Model zachodnio europejski – naród tworzy państwo, najpierw wykształcają się poprzez relacje społeczne więzi narodowe, które prowadzą do tego że mamy do czynienia z państwem /głównym motorem w tym modelu jest mieszczaństwo i szlachta/

- Model wschodnioeuropejski – naród jest równoważny z ludem a siłami narodotwórczymi jest chłopstwo i inteligencja
Azjatycko afrykański – państwo to wiele narodów /sztuczny podział Afryki/

/Chiny, Indie, Japonia – naród, kultura, religia/


Definicja genetyczna narodu – powstanie narodu i wspólne cechy kultury

Definicja strukturalna – cechy, które na ogół charakteryzują jakiś naród /materialne, polityczne, kulturowe, świadomościowe/.
Definicja i czynniki w podejściu do badania narodu:
I Pierwotność grup etnicznych wobec narodu
– żeby być grupą etniczną należy:
a) własna nazwa pozwalająca określić i wyrazić istotę wspólnoty
b) wiara w mit wspólnych przodków
c) posiadanie wspólnej pamięci historycznej
d) elementy wspólnej kultury
e) poczucie więzi z pewnym terytorium określanej mianem ojczyzny
f) poczucie solidarności między grupowej
II Podejście obiektywistyczne – naród wyróżniany jest na podstawie konkretnych atrybutów
III Podejście subiektywistyczne – nacisk na tożsamość oraz sposób w jaki dana grupa ją określa
IV Naród traktowany jest jak wytwór procesów komunikacyjnych właściwych danej społeczności
V Podejście instrumentalistyczne – naród jest konstruktem ideologicznym stworzony przez nacjonalizm
VI Podejście instytucjonalne – przywiązuje się wagę do instytucji rządowych
VII Podejście konstruktywistyczne – naród to skutek tworzenia przez ludzi ich własnych świadomości, granic pomiędzy różnymi całościami społecznymi ważnymi dla budowania hierarchii całościowych.
Cechy nacjonalizmu:

a) naród nie jest po prostu związkiem ludzi, bezwarunkowo najważniejszym jest, naturalnym i zobowiązującym jednostkę do lojalności

b) przynależność jednostki do narodu nie jest sprawa jej wolnego wyboru ale urodzenia
c) naród stanowi jedyne źródło prawowitej władzy politycznej

d) naród jest niepowtarzalną indywidualnością która nigdy nie powinna zniknąć ani się roztopić w brew tradycjom zjednoczeniowym

e) interesy narodu są bezwzględnie nadrzędne w stosunku do wszelkich innych

f) naród jest z swojej istoty homogeniczny, jego stan naturalny to jedność i solidarność


g) to co rodzinne jest dla danego narodu swojskie i przez to samo jest lepsze od cudzoziemszczyzny

Typologia nacjonalizmu:
a) etniczny
b) obywatelski
Cztery poziomy decydujące Ernest Gelnera:
- naród nie musi istnieć
- sprzeciw wobec wolontarystycznej koncepcji narodów

- nacjonalizm nie daje się pogodzić z teorią mulitikulturalizmu

- nacjonalizm dystansuje się od moralizmu

Zachodni typ nacjonalizmu /cechy/:

- celem było stworzenie narodu w samej rzeczywistości wyłącznie politycznej bez sentymentów do przeszłości

- wykształcenie się klasy średniej pod wpływem renesansu i reformacji

- rozwój miast


Wschód i Europa środkowa:
-
wizja idealnego narodu lub państwa oparta na mitach przeszłości i poczuciu misji cywilizacyjnej

- koncepcja ludu zastępuje obywatelstwo, wspólnotowość zastępuje indywidualizm

- słaby wpływ renesansu

- żywi się kompleksem wobec zachodu


- akceptacja przedmiotowego podejścia do jednostki

GLOBALIZACJA:
- procesy które czynią świat społeczny jednym

- procesy powiązane zależnościami ekonomicznymi, finansowymi, strategicznymi i kulturalnymi

- procesy nowe formy organizacji ekonomicznych i politycznych o charakterze narodowym
- procesy narodowe, przejmują atrybuty suwerenności państw

- nowe ruchy społeczne /ruch praw człowieka, ginpis/

- powstanie kategorii społecznych i zawodowych oderwanych od konkretnego miejsca /kiedyś tą kategorią byli dyplomaci, teraz praca na odległość – przez internet/

4 Scenariusze globalizacji wg Henerca:
a) scenariusz globalnej homogeniczności – cały świat taki sam

b) scenariusz nasycenia kulturowego – replika zachodu pogłębiona

c) scenariusz deformacji kulturowej – zapożyczenia kulturowe o bardzo płytkich treściach /tanie seriale/

d) amalgamacja kulturowa – to co powstaje w wyniku globalizacji jest efektem dialogu



4 Wizje globalizacji wg Robertsona:
a) globalna wspólnotowość – świat jest mozaiką zamkniętych odgraniczonych wzajemnie wspólnot /antyglobaliści, islamiści/

b) ogólnoludzki konsens wokół wspólnych wartości ideałów


c) globalne stowarzyszenie – forma korporacji a nie wspólnoty wartości na straży której stoi światowy żandarm –USA

d) zanik państw narodowych, unifikacja regionalna, a potem globalna pod egidą wspólnej organizacji rządowej


STRATYFIKACJA SPOŁECZEŃSTWA
Modele funkcjonowania społeczeństwa:
1. stratyfikacja –
nierówny podział korzyści ekonomicznych, prestiżu, a także we władzy; jest funkcjonalnie niezbędne i dlatego jest konstytucyjną cechą społeczeństwa.
2. Funkcjonalnie niezbędna bo w każdym społeczeństwie potrzebny jest mechanizm skłaniający ludzi do zajmowania pozycji społecznie ważnych i wymagających przygotowania
3. Istnienie tego mechanizmu sprawia że najważniejsze pozycje są zajmowane przez najbardziej kwalifikowane osoby tj. najzdolniejsze i najlepiej przygotowane
Dlatego nie wszystkie społeczeństwa są funkcjonalne – z nierównymi szansami lub możliwościami zdobycia funkcjonowania przygotowania do pozycji funkcjonalnie ważnej.
PERSPEKTYWA PODZIAŁU SPOŁECZEŃSTWA:
Klasa społeczna – wielkie grupy ludzi, które różnią się od siebie miejscem w historycznie określonym systemie produkcji społeczeństwa. Różnią się swym stosunkiem przeważnie zalegalizowanym i utworzonym w przeciwieństwie do środków produkcji, różnią się rolą w społecznej organizacji pracy, a więc sposobami otrzymywania i rozmiarami tej części bogactwa społecznego, którą posiadali. Klasy społ. To takie grupy ludzi z których jedna ma możliwość przywłaszczenia sobie pracy innej. Dzięki temu że zajmują różne miejsca w określonym układzie ekonomicznym.
Podział klas:
- niepracujące, pracujące
- korzystające z pracy najemnej i nie korzystające
- posiadające i nie posiadające
TRENDY:
1.
Zmienił się wzór kontroli kapitału i przemysłu, zmienił się wraz z rozwojem wielkich S.A. zarządzanych w sposób biurokratyczny przez płatne zawodowe kierownictwo
2a) struktura klasowa odwrotnie niż oczekiwał Marks nie uległa polaryzacji lecz zróżnicowaniu
2b) ogromnie za to wzrosła w stosunku do proletariatu liczebność znaczenie klas średnich
3. Nie relatywny a absolutny materialny poziom życia proletariatu uległ poprawie co jest sprzeczne z oczekiwaniami Xix teoretyków którzy powiedzieli że będziemy mieć do czynienia z ubożeniem proletariatu
4. Znacznie wzrosły obywatelskie i polityczne prawa pracowników czego konsekwencją było zwiększenie siły politycznej klasy robotniczej w odniesieniu do kapitału
Nierówności społeczne:
- zróżnicowanie wyzwań religijnych
- feminizm
- różne orientacje seksualne
Panowanie klasowe:
1. Kiedy mamy do czynienia z powszechną kontrolą nad środkami pracy, procesem pracy i produktem pracy
2. Kiedy ta kontrola jest zagwarantowana podstawowymi normami prawa państwowego
To nie to samo co polityczne decyzje elity władzy:
a) polega na uczestnictwie w formułowaniu bieżących programów politycznych
b) na tłumaczeniu tych programów na język praktyczny ustaw i zarządzeń.
c) uchwaleniu i egzekwowaniu na najwyższym szczeblu tych ustaw i zarządzeń
Lewica – tradycyjnie reprezentuje niepracujących odwołuje się do klas uciskanych charakteryzuje się cechami:
1. Wrogość do własności prywatnej i wiara we własność społeczną jako idealną alternatywę
2. Kontrola państwa nad zjawiskami społecznymi i ekonomicznymi
3. Wrogość do wszystkich klas oprócz proletariatu
4. Wrogość do elity we wszystkich jego formach jak również do dostojeństwa władzy
5. Wiara w ideał społeczeństwa bezklasowego bez przywilejów protekcji i zasady dziedziczności
6. Wiara w demokracje a przynajmniej w jej udział w rządzeniu
7. Wiara w naturalne prawa człowieka połączona z przymierzem sprawiedliwości społeczeństwa
8. Wiara w postęp dokonujący się dzięki rewolucji bądź reformie
9. Tendencje egalitarne wynikające z poglądu na sprawiedliwość społeczną
10. Antyracjonalizm
11. Wiara w państwo opiekuńcze oraz kontrola państwa nad szkolnictwem, lecznictwem i ważnym zasobami społecznymi.
Prawica:
1. Konserwatywne doktryny dotyczące natury społeczeństwa. Nacisk na zwyczaj i tradycję o podstawie więzi społecznej.
2. Teorie powinności obywatelskich ujęte są w kategorii uprawomocniania a nei umowy zgody i sprawiedliwości
3. Negatywny stosunek do rozdziału pomiędzy prawem a moralnością
4. Konserwatyzm kulturowy – wzory zachowań
5. Zasada dziedziczności
6. Własność prywatna jest nie tylko naturalnym uprawnieniem każdego człowieka bo jest też niezbędnym filarem życia społecznego
7. Elementarne wartości i niezastąpiona wartość jednostki w opozycji do społeczeństwa
8. Kładzie nacisk na naukę przedsiębiorstw, wolny rynek i gospodarkę kapitalistyczną jako jedyny system produkcji, który da się pogodzić z ludzką wolnością i który potrafi zaspokoić doczesne potrzeby człowieka
9. Zakłada ludzką umowność


PROBLEMATYKA WIEDZY I POLITYKI


Władza wynika z nierówności społecznych: Gradacyjne i Tychotoniczne – dzielą ludzi wg. kryterium władzy /ktoś ma tyle władzy więcej niż ktoś ma mniej.

Poddajemy się władzy gdy:

  • Nie możemy zapłacić ani zrewanżować się za otrzymane dobra, usługi

  • Nie potrafimy, czy zdaję nam się że Nie potrafimy znaleźć alternatywnego źródła dóbr i usług

  • Nie możemy lub wydaje nam się że nie możemy obejść się bez tych dóbr i usług

  • Nie mamy możliwości wymuszenia tych dóbr i usług

Spełniając te cztery warunki możemy mówić o relacji władzy, to nie dotyczy władzy politycznej, jest znacznie szersza.

Zdobyć i utrzymać władzę.



Drugi podział na podst. Beniamina Konstantyna:

  • Starożytna koncepcja polityki - człowiek był wolny do polityki, możliwość uczestniczenia

  • Nowożytna koncepcja polityki – człowiek jest wolny od polityki, nikt nie sprawdza czy był na wyborach, chce żeby polityką zajmowali się zdolni menadżerowie

Kilka def. Polityki:

    • Botlera – polityka jest sztuką uzyskiwania tego co możliwe /negocjacje/

    • Izak Izeri - polityka jest sztuką rządzenia ludźmi metodą oszukiwania ich

    • A. Hitler - polityka jest sztuką prowadzenia aż do końca walki narodu o jego miejsce na ziemi

    • Weber – dwa rodzaje etyki /przekonań i życia codziennego/

Trzy typy legitymizacji władzy:

  • Charyzmatyczna –o władzy decyduje autorytet osobowy

  • Tradycjonalna – oparta na autorytecie osobowym /bo tak było od zawsze, wynika z istnienia dynastii

  • Legalna – odwołuje się do bezosobowej normy

Socjologia polityczna:

  • Konflikt społeczny, może pojawić się w każdej sferze życia.

  • Problemy legitywizacji – pojawiają się z nakładaniem na siebie kompetencji władz

  • Względna degrywacja społeczna i nierówność społeczna, ponieważ w jakich środowiskach odbijamy swoją pozycję społeczną degrywacyjną.

  • Zachowania wyborcze – ilość reguł próbujących określić co wpływa na fakt udziału w wyborach i na co głosować.

  • Wyłanianie się ruchów społecznych.

  • Procedury zdobywania poparcia społecznego odwołują się do analizy programu partii

  • Procedury i mechanizmy walki o władzę w jakim systemie się funkcjonuje

Dobro wspólne celem polityki:

  • Utrzymanie niepodległości i suwerenności kraju

  • Bezpieczeństwo wewnętrzne i zewnętrzne

  • Integralność terytorialna

  • Rozwój gospodarczy i cywilizacyjny, dwa elementy /uruchomić zestaw umów międzynarodowych, tworzyć ustawodawstwo które temu rozwojowi sprzyja/

  • Wolność jednostki

  • Przeciwdziałanie marginalizacji społecznej, które opiera się na działaniu państwa opiekuńczego


IDEOLOGIA


Ideologia – słowo powstało w XVIII w. – nauka i ideach, ogólnie ideologia to: system wartości o charakterze niereligijnym, a dużym wpływie społecznym

  • Ideologia to wszelki pogląd na świat

  • Ideologia to głównie społeczeństwo

  • Próba odpowiedzi na pytanie jaki powinien być świat

  • Zawierają krytykę i program przebudowy świata

  • Rzadko są bezstronne

Kryteria używania tego określenia w stosunku do zjawisk społecznych.

Ideologia:

  • Wszelka artykulacji rozpowszechnionych wierzeń i poglądów

  • Już nie wszelka, a tylko taka która cechuje się pewnym stopnie spójności i systematyzacji

  • Odnosi się do pewnych dziedzin życia społecznego, pełni w nim jakąś szczególną funkcję

Ideologie uniwersalne głoszą że będzie dobrze wszystkim. Ideologia odwołuje się do najbardziej drastycznych idei. Idea jest zjawiskiem uniwersalnym Idea pojawia się dopiero w szczególnym momencie w społeczeństwie wewnętrznie zróżnicowanym, post-tradycyjnym. Jest systemem przeciwnym do nauki, ale system ten powinien być potwierdzony tezą. Ideologii nie sprawdza się- w ideologie się wierzy.

Teoretycy ideologii: Karol Marks, K Manchajm- uważał że jest jedna pozycja świata, która umożliwia widzenie świata poza ideologią- inteligencja.



Definicje społeczeństwa ideologicznego:

  • Funkcje społeczne- niezależnie od tego czy ideologia jest prawdziwa przyczynia się do solidarności duchowej.

  • Świadomość celów – ideologia ma na celu wypełnić ludzkie życie sensem.

Psychologiczne funkcje ideologii:

  • Zaspakajają potrzeby jednostki

  • Rozładują napięcie które powstaje w ludzkiej psychice wówczas gdy traci ona poczucie bezpieczeństwa

Struktura ideologii – nie jest zbiorem poglądów, ale systemem poglądów, którego porządek wyznaczony jest przez niewielką ilość postulatów.

Trzy rodzaje zdań: orzekające, wartościujące, dyrektywy działania.



Szczególny rodzaj wyrażania ideologii /typy/:

  • Mówimy w tedy gdy wszyscy członkowie klasy społecznej wyznają w odróżnieniu od innych taką a nie inną ideologię

  • O ideologii mówimy gdy ona najpewniej i najlepiej wyraża sytuację historyczną, mentalność, potrzeby, tradycje, choć może w odróżnieniu od pierwszego przypadku nie znajdować posłuchu.

  • Ideologia stanowi najbardziej aktywne sformułowanie interesów danej klasy społecznej, które zostaną uświadomione dopiero w przyszłości.



ZMIANY SPOŁECZNE

1.Wzrost który podąża od prostoty do złożoności

2.Od chaosu do artykulacji

3.Od jednolitości do specjalizacji

4.Od płynności do organizacji

Założenia ewolucjonizmu:

1.Deterministyczny rozwój wszelkich stron społeczeństwa jest tylko etapem zdeterminowanym przez poprzedni.

2.Fatalizm- rozwój jest nieuchronny i nieodwracalny

3.Finalizm- rozwój zmienia w pewnym określonym kierunku

4.Progresywizm- każdy następny stan jest lepszy od poprzedniego

5.Uniforizm- przedmiotem rozwoju jest społeczeństwo ludzkie jako całość

6.Jednoliniowość- rozwój zawsze biegnie tym samym torem, przechodzi te same fazy.

Społeczeństwo rozwija się wg stadium:

-Teologiczne w rozumowaniu świata, ludzi odwołuje się do sił nadprzyrodzonych

-Metafizyczne odwołuje się do ogólnych pojęć np. natura

-Pozytywne odwołuje się do faktów i obserwowanych zależności między nimi



Typy społeczeństw:

-militarne: odwraca się od niego

-industrialny: zmiana do niego

Cechy społeczeństw:

1.Podstawą rozwoju w społeczeństwie militarnym jest obrona w społeczeństwie industrialnym- produkcja i handel

2.Społeczeństwo militarne jest ściśle scentralizowane a społeczeństwo industrialne jest zdecentralizowane

3.Społeczeństwo militarne- samowystarczalność ekonomiczna, społeczeństwo industrialne- powiązane z innymi warstwami

4.Społeczeństwo militarne jest zorientowane kolektywistycznie, społeczeństwo industrialne indywidualistycznie

5.Społeczeństwo militarne przymus i represja, społeczeństwo industrialne regulacja przez dobrowolne kontakty

6.Społeczeńśtwo militarne- system wartości to lojalność, posłuszeństwo, dyscyplina a system industrialny to niezależność, inicjatywa, innowacyjność.

Solidarność:

od mechanicznej do społecznej, znacznie zatomizowane, mały stopień integracji czy współzależności ludzi, swoistość społeczeństwa wymaga przymusu i kar,



Solidarność organiczna:

Wtopienie jednostek w porządek społeczny, wysoki stopień integracji społecznej, spoistość społeczna utrzymywana przez korporacje zawarte w umowach i kontaktach



Proces ewolucji:

-rosnąca gęstość zatrudnienia, zaludnienia, moralna.


SYSTEMY SPOŁECZNE


Rezultat stanów różnych komponentów:

1.podstawowy element np. liczba i różnorodność jednostek oraz ich działań

2.relacje pomiędzy tymi elementami, to jest rodzaj więzi społecznej, poczucie wspólnoty, zależność, powiązania pomiędzy jednostkami i relacje pomiędzy działaniami tych jednostek

3.funkcje elementów w systemie jako całość, role, zawód pełniony przez jednostkę, podejmowanie pewnych działań dal zachowania ładu społecznego, kryteria włączania jednostki i selekcji np. poziom wykształcenia, płeć ,wiek. Podsystemy- jednorodność systemów np. warunki kulturalne, bliskość innych systemów społecznych, położenie geopolityczne



Zmiany systemu społecznego:

-składu elementów np. migracje, zmniejszenie ilości ludności, niż demograficzny

-zmiana w strukturze np. pojawienie się nierówności społecznej, krystalizacja władzy, nowe zdefiniowanie zasad współpracy

-funkcja np. zanik ekonomicznej funkcji rodziny

-zamiana granic np. łącznie się grup, wchłonięcie jednej grupy przez drugą

-zmiana w relacjach systemów

-zmiana w środowisku np. skażenie środowiska, zanik równowagi.

Konflikt- jest nie tylko czymś naturalnym ale też wspomaga spójność integralną społeczeństwa.


Przedmiot konfliktu:

1.kompleksowy 2.o wartości ekonomicznej 3.o władzę

Dynamika konfliktu:

1.dynamiczny- zakłada zmienność struktury systemu a więc systemu jako całości (rewolucja)

2.stabilny- zmienność tylko wewnątrz systemu (reforma)

Dynamiczny wyjaśniający- w tym modelu to konflikty wyjaśniają zmiany systemu

Dynamiczno opisowy- konflikty są wyjaśniane przez odwołanie się do zmian systemu

Dynamiczno mieszany- konflikty są wyjaśniane przez własności struktury systemu i jego zmienności i same jednocześnie wyjaśniają zmienność systemu

Stabilny wyjaśniający- konflikty wyjaśniają utrzymywanie się danej struktury

Stabilny opisowy- konflikty wyjaśnia się poprzez własności struktury systemu jednak nie prowadzą do rozpadu systemu

Stabilny mieszany- konflikty wyjaśnia się poprzez odwołanie do własności struktury jak i trwanie własności struktury wyjaśnia się poprzez odwołanie do systemu

Model integracji:

1.zgodnie z nim normy i wartości są podstawowymi elementami życia społecznego

2.życie społeczne pociąga za sobą wzajemne powiązania i zobowiązania. W modelu konfliktu: życie społeczne obejmuje w dużym stopniu sprzeczne naciski

3.społeczeństwa są z konieczności spójne o różnym poziomie spójności. W modelu konfliktu temu stwierdzeniu odpowiada stwierdzenie że życie społeczne musi powodować podziały

4.życie społeczne zależy od solidarności społecznej. W modelu konfliktu życie społeczne powoduje opozycję, wykluczenie i wrogość

5.istota życia społecznego oparta na wzajemności i współpracy. W modelu konfliktu: życie społeczne w konieczny sposób wytwarza konflikt strukturalny

6.systemy społeczne opierają się na zgodności. W modelu konfliktu: życie społeczne opiera się na siatce sprzecznych interesów grupowych

7.za naturalne uznaje się że społeczeństwo uznaje prawowitą władzę. W modelu konfliktu: ostateczną instancją każdej władzy jest przemoc

8.systemy społeczne są zintegrowane. W modelu konfliktu: systemy społeczne są źle zintegrowane i pełne sprzeczności

9.systemy społeczne dążą do trwania. W modelu konfliktu: systemy społeczne dążą do zmiany.



Podsumowanie:

1.Konflikty które nie dot wartości instytucji rdzennych przyczyniają się do utrzymania i wzmocnienia spójności

2.Pojęcia porządku i stanu dezorganizacji społecznej są analityczne, każde ma sens tylko wtedy gdy rozpatrywane jest w kontekście swego przeciwieństwa

3.Sprzecznośc interesów przyczyniają się do ustalenia pewnego ładu w systemie rozwagi historycznej.

4.Równowagę należy rozpatrywać jako szczególny przypadek nierównowagi społecznej a nie odwrotnie.

5.Model integracji i konflikty są równie istotne w analizie społeczeństwa, mają jednak inne przedmioty do których się odnoszą.

6.Przecinające się konflikty społeczne podtrzymujące spójność systemu stanowią o pluralistycznym systemie społeczeństwa.

7.Jeżeli dominuje nakładanie się na siebie konfliktów społecznych systemu społecznego to prowadzi to do rewolki i zniesienia znanego kształtu społeczeństwa.



Jednolity model społeczeństwa:

1.Względność zmian systemu społecznego, zmienność nie jest ciągła.

2.Sprzeczności są szczególnie istotne na etapie dojrzałości rozwijającego się systemu.

3.Im dłuższy jest okres którego dot analiza systemu tym ważniejsze jest badanie z punktu widzenia sprzeczności i konfliktu.

4.Granice tożsamości systemu decydują o tym które konflikty w jego ramach są twórcze a które niszczące.

5.Wielość różnorodnych przecinających się konfliktów wzmacnia spójność całego systemu.

6.Istnienie konfliktu zakłada w miarę spójnego systemu w którym ma miejsce bo integracja funduje system. Z definicji zakłada istnienie różnych części które mają być integrowane.

7.Równowaga jest tylko i niczym innym jak rozwiązanie sprzeczności pewnego etapu rozwoju systemu.

8.Zmiany w społeczeństwie globalnym uwarunkowane są przemianami w materialnych postawach społeczeństwa.

9.Zmienność i równowaga to dialektyczne etapy procesu społecznego uwarunkowanego stałym wzrostem produkcyjnych sił społeczeństwa.



Społeczeństwo Otwarte:

-powszechnie polega się na racjonalnej refleksji w których stosunki między ludźmi mają charakter abstrakcyjny i bezosobowy

-indywidualizm jest wartością ale nie czymś powszechnym, dobrowolność

-fragmentaryczna i stopniowa technologa zmian w społeczeństwie



Społeczeństwo Zamknięte:

-brak racjonalnej refleksji jako czynnika kształtującego instytucję i zachowania

-kolektywizm plemienny

-silna obecność różnych tabu a także skłonności do interpretowania zbiorowości przez analogię do biologicznego organizmu



Postmodernizm- nowa epoka, która definiuje się przeciw/wobec racjonalistycznej tradycyjnej definicji oświecenia i wg całej tradycji wywodzącej się od Sokratesa.

1.mocna metafizyka tzn że istnieje w świece ład (intelektualny, moralny)

2.na mocnej epistemologii tzn że ład możemy opisać przy pomocy rozumu i w oparciu o doświadczenia

Rodzaje podejrzeń: konwencjonalność norm, kryteria prawdy są nie do ustalenia, nie ma naturalności.









©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość