Strona główna

Media programme w europie nadciąga II wojna światowa. Francuscy, niemieccy, rosyjscy I polscy tajni agenci zostają wciągnięci w szpiegowską walkę na śmierć I życie


Pobieranie 147.87 Kb.
Data18.06.2016
Rozmiar147.87 Kb.


przedstawiają

historyczny serial szpiegowski

Szpiedzy w Warszawie

na podstawie powieści Alana Fursta „Szpiedzy w Warszawie”
scenariusz

Dick Clement i Ian La Frenais
reżyseria

Coky Giedroyć
Produkcja: Apple Film Production i Fresh Pictures dla BBC i TVP we współpracy z BBC Worldwide i MEDIA PROGRAMME

W Europie nadciąga II wojna światowa. Francuscy, niemieccy, rosyjscy i polscy tajni agenci zostają wciągnięci w szpiegowską walkę na śmierć i życie.
Pułkownik Jean-François Mercier (David Tennant), oficjalnie nowy attaché wojskowy w ambasadzie Francji w Warszawie, a tak naprawdę pracownik francuskiego wywiadu, zagłębia się w świat uprowadzeń, zdrad i intryg na salonach dyplomatycznych i w zaułkach miast.
Mercier w Warszawie współpracuje z Antonim Pakulskim (Marcin Dorociński), oficerem polskiego wywiadu, swoim dowódcą z 1920 roku, kiedy to obaj walczyli w wojnie polsko-bolszewickiej.
Życie prowadzącego podwójną grę Merciera dodatkowo skomplikuje spotkanie z piękną paryżanką polskiego pochodzenia, prawniczką w Lidze Narodów, Anną Skarbek (Janet Montgomery), na co dzień związaną z Rosjaninem podającym się za dziennikarza.
Przemierzając uliczki Pragi, Berlina, Warszawy, Rzymu i Paryża, poznając świat arystokracji, dziennikarzy, skompromitowanych biznesmenów, jak również kelnerów, sklepikarzy, intelektualistów, wielkich dam o nadszarpniętej reputacji oraz tajnych agentów Mercier z narażeniem życia działa w ukryciu w niezwykłym i skorumpowanym środowisku, w którym niektórych szpiegów rozpoznaje, ale inni zawsze pozostaną dla niego nieznani…


Szpiedzy w Warszawie”, historyczny serial szpiegowski na podstawie światowego bestsellera Alana Fursta pod tym samym tytułem, to pierwsza wspólna produkcja fabularna Telewizji Polskiej i BBC Worldwide. Scenariusz serialu napisali Dick Clement i Ian La Frenais, autorzy m.in. scenariusza do „The Commitments” Alana Parkera.


Szpiedzy w Warszawie”, 4 odcinki, w piątki od 11 stycznia w TVP1, godz. 20.30.

Juliusz Braun, Prezes Zarządu Telewizji Polskiej S.A.: To historyczny moment - Telewizja Polska, największy nadawca telewizyjny w regionie oraz BBC, najbardziej znana telewizja publiczna w Europie o najwyższych standardach jakościowych i etycznych, zrealizowały pierwszy wspólny projekt fabularny.
Reżyserką „Szpiegów w Warszawie” jest Coky Giedroyc, autorka m.in. nominowanego do BAFTY „The Virgin Queen”, reżyserka seriali „Holmes”, „Olivier Twist” oraz nominowanego do BAFTY i Złotego Globu „Black Pool”, a autorami scenariusza Dick Clement i Ian La Frenais, doświadczeni i wielokrotnie nagradzani scenarzyści, którzy napisali m.in. scenariusz do legendarnego już „The Commitments” Alana Parkera, filmu nagrodzonego Złotymi Globami w kategorii najlepsza komedia, czterema nagrodami BAFTA (w tym za najlepszy film, najlepszy scenariusz adaptowany i najlepszą reżyserię).
W roli głównej w serialu „Szpiedzy w Warszawie” wystąpił David Tennant („Doctor Who”, „Hamlet”, „Casanova”, „Fright Night”).  Tennant zagrał rolę Merciera i był partnerem Janet Montgomery („Black Swan”, „Merilin”), grajacej rolę Anny.  W pozostałych rolach wystąpili: Marcin Dorociński (“Róża”), Mirosław Zbrojewicz (“Chłopaki nie płaczą”) oraz Ann Eleonora Jørgensen (“The Killing”), Anton Lesser (“The Hour”), Burn Gorman (“Torchwood”, “Lark Rise to Candleford”), Tuppence Middleton (“New Tricks”, “Sinbad”) oraz Julian Harries (“EastEnders”).
Richard Klein, BBC4, Controller

Szpiedzy w Warszawie” to Alan Furst w najlepszym wydaniu – pełna napięcia, namiętna i zmysłowa historia miłosna, ukazana w kontraście do odgłosów coraz natarczywiej nadchodzącej wojny. Myślę, że David Tennant grający Merciera i Janet Montgomery jako Anna to ekscytujący sposób na odczytanie niezwykle przekonujących głównych postaci Fursta, jednocześnie jestem zachwycony, że Ian i Dick stworzyli tak fascynujący scenariusz.


Szpiedzy w Warszawie” to porywająca, ekscytująca i wnikliwa opowieść o nietypowym spojrzeniu na drugą wojnę światową, widzianą oczami bohaterów, którzy od początku wiedzą iż oni i ich rodacy będą musieli zmierzyć się z ciężarem nadchodzącego horroru: to dramatyczna opowieść najwyższej klasy i idealna dla BBC Four.
Renata Czarnkowska-Listoś, Dyrektor Agencji Filmowej TVP

Podwójne życie Jean-François Mercier’a - głównego bohatera mini serii „Szpiedzy w Warszawie” -  stwarza doskonałą możliwość opowiedzenia o fascynującym momencie w historii Polski z perspektywy wydarzeń europejskich. Stojąca w przededniu II Wojny Światowej Europa, stanowi jednak tylko tło dla pasjonującej opowieści o wielkiej miłości, przyjaźni i zdradzie. Tak skonstruowana fabuła, zrealizowana przez wybitnych - również polskich – twórców, pozwala wierzyć, że „Szpiedzy w Warszawie” będą cieszyli się olbrzymim uznaniem międzynarodowej widowni. Tym bardziej niezwykle cieszy fakt, że Agencja Filmowa TVP mogła produkcyjnie zaangażować się w tak unikalny i wartościowy projekt.
Piotr Radziszewski, Dyrektor TVP1

Bardzo mnie cieszy fakt, że po raz pierwszy w historii TVP mam możliwość nawiązania współpracy produkcyjnej z tak znamienitym partnerem jakim jest BBC. Serial „Szpiedzy w Warszawie”, stwarza unikalną możliwość opowiedzenia o fascynującej historii Polski z perspektywy wydarzeń europejskich. W serialu kręconym w Polsce przez wybitną międzynarodową ekipę wystąpią także polscy aktorzy. Mam nadzieję, że serial spotka się uznaniem międzynarodowej widowni.
Ben Donald, Executive Producer for International Drama:

To był mój pomysł, by zdjęcia zrealizować w Polsce. Potem namówiłem brytyjskiego producenta, żeby ten pomysł wykorzystał. To było jesienią 2011 roku, kiedy przyjechaliśmy oglądać lokacje. Wcześniej spotkaliśmy świetną polską firmę Apple Film Production i czuliśmy, że możemy naprawdę razem współpracować nad tym projektem, i tak się stało.
Zdjęcia do „Szpiegów w Warszawie” rozpoczęły się 11 kwietnia i trwały do czerwca 2012 roku. Zostały zrealizowane w całości w Polsce – w większości w Warszawie, ekipa zdjęciowa przeniosła się również na kilka dni do Chabówki koło Krakowa.
Współautorką scenografii jest Ewa Skoczkowska (nagroda Emmy za "Hindenburg: The Untold Story"), autorem zdjęć do serialu nominowany do BAFTY Wojciech Szepel (polskiej widowni znany m.in. z „Lekcji pana Kuki” i „Warszawy”, od lat pracujący również w Wielkiej Brytanii).
Współpraca pomiędzy stacjami została zainicjowana przez BBC Worldwide i Apple Film Production.
Produkcję zrealizowały Fresh Pictures i Apple Film Production dla BBC Worldwide i Telewizji Polskiej przy współpracy Programu Unii Europejskiej Media, a producentami są Richard Fell i Dariusz Jabłoński.
Richard Fell, Fresh Pictures, Head of Drama,:

Jesteśmy zachwyceni i szczęśliwi, że David i Janet zagrali w „ Szpiegach w Warszawie”.  Oboje są aktorami o tak wielkich możliwościach i talencie, że rozświetlą ekran jako Jean Francois i Anna, kochankowie, którym gwiazdy nie sprzyjają.
Dariusz Jabłoński, Apple Film Production, Prezes Zarządu:

To przyjemność i zaszczyt przygotowywać i realizować dla Telewizji Polskiej pierwszą w historii koprodukcję z BBC. Cieszę się, że TVP wraca do swojej najlepszej tradycji wspierania wysokogatunkowej produkcji filmowej. Za sukces pozwalam sobie uznać to, że nasi brytyjscy partnerzy po pierwszych dokumentacjach zdecydowali się zrealizować całość zdjęć do serialu w Polsce, z radością też widzimy w ekipie polskich twórców.


OBSADA
JEAN-FRANÇOIS MERCIER DAVID TENNANT

ANNA SKARBEK JANET MONTGOMERY

ANTONI PAKULSKI MARCIN DOROCIŃSKI

MAREK MIROSŁAW ZBROJEWICZ

KSIĘŻNA EWA MAGDALENA POPŁAWSKA

EDVARD UHL LUDGER PISTOR

JOURDAIN BURN GORMAN

‘HRABINA’/OLGA MUSSER ANN ELEONORA JØRGENSEN

MAKSIM MOSTOW PIOTR BAUMANN

GABRIELLE TUPPENCE MIDDLETON

DOKTOR LAPP ANTON LESSER

JULIUS HALBACH ADAM GODLEY

JOHANNES ELTER NICHOLAS MURCHIE

TRUDL MEL GIEDROYC

COLONEL LESSARD RICHARD LINTERN

GENERAL BEAUVILLIERS JULIAN GLOVER

LADY ANGELA HOPE FENELLA WOOLGAR

RODDY FITZWARE RICHARD TEVERSEN

ZOLLER JAN POHL

AUGUST VOSS RAD KAIM

MALKA ROZEN LINDA BASSETT

VIKTOR ROZEN ALAN CORDUNER

HELENA SKARBEK TUSSE SILBERG

DUFF COOPER JULIAN HARRIES

RENATA JOANNA KULIG

CECYLIA ANNA CZARTORYSKA


i inni



W wersji polskiej wystąpili (dubbing)
















Mercier




ANDRZEJ CHYRA

Anna Skarbek




ANNA DERESZOWSKA

Edvard Uhl




LEON CHAREWICZ

Olga Musser




MARTA KLUBOWICZ

Maxim Mostov




ARTUR DZIURMAN

Jourdain




ARTUR BACIŚ

Pani Dupin




ALEKSANDRA KONCEWICZ

Doktor Lapp




ANDRZEJ KOZAK

Malka Rozen




ANNA SENIUK

Viktor Rozen




MIŁOGOST RECZEK

Helena Skarbek




ANNA MILEWSKA

i inni








TWÓRCY
scenariusz Dick Clement, Ian La Frenais na podstawie powieści

Alana Fursta

reżyseria COKY GIEDROYc

zdjęcia WOJCIECH SZEPEL

montaż GARETH C SCALES



dźwięk HARRY BARNES

scenografia TOM BURTON

EWA SKOCZKOWSKA

muzyka ROB LANE



charakteryzacja KAREN BRYAN-DAWSON

kostiumy EDWARD GIBBON

kierownictwo produkcji ANDRZEJ BESZTAK



GRZEGORZ OLKOWSKI

producent wykonawczy Apple Film Production VIOLETTA KAMIŃSKA



IZABELA WÓJCIK

producent TVP PIOTR DEREWENDA

producent nadzorujący TVP RENATA CZARNKOWSKA-LISTOŚ

producent nadzorujący BBC JAMIE LAURENSON

producent nadzorujący ARTE France JUDITH LOUIS

producent nadzorujący BBC WW BEN DONALD

producent nadzorujący Fresh Picture ROY ACKERMAN

wsPółproducenci DICK CLEMENT



IAN LE FRENAIS
producent RICHARD FELL

DARIUSZ JABŁOŃSKI


serial powstał przy współpracy programu MEDIA
Produkcja Apple Film Production i

Fresh Pictures

dla TVP i BBC

we współpracy z BBC Worldwide




STRESZCZENIA
Odcinek 1

Jesień 1937. Coraz częściej mówi się o nadciągającej wojnie. Nowy attache wojskowy w Ambasadzie Francji w Warszawie, pułkownik Jean-François Mercier, śledzi działania prowadzone przez Niemców. Obserwuje ich dziwne działania na Śląsku. Od Edvarda Uhla, szpiega, który dla niego pracuje, otrzymuje plany techniczne nowej, ulepszonej wersji niemieckiego czołgu. Na bankiecie poznaje Annę Skarbek, piękną paryżankę polskiego pochodzenia, związaną z „białym” Rosjaninem Maxem. Gestapo uprowadza Uhla. Mercier i jego kierowca Marek odbijają go. Mercier dostaje nowe zadanie. Jako Albert Ducasse z Lozanny ma dostać się na teren Niemiec. Zaopatrzony w kamerę ma zarejestrować dziwne manewry niemieckich czołgów, o których dowiedział się od Uhla.


Odcinek 2

Mercier zbyt zajęty kręceniem filmu z niemieckich manewrów nie zauważa żołnierza Wehrmachtu, który odkrył jego obecność w lesie. Wykorzystuje moment nieuwagi Niemca i powala go na ziemię. Po dotarciu do Paryża zdaje relację ze swoich odkryć i deklaruje, że chce wrócić do Polski. Tam działa Doktor Lapp, który proponuje współpracę. Mercier jedzie do Belgradu, na konferencję Ligi Narodów. W pociągu jest także Anna Skarbek, piękna prawniczka Ligi Narodów. Pomiędzy Mercierem a Anną rozpoczyna się namiętny romans. Pakulski ostrzega Merciera, że jest śledzony. Mercier bagatelizuje to zbyt zajęty Anną i problemami rosyjskiego małżeństwa Rozenów, których zaczyna ścigać radziecki wywiad. W zamian za obietnicę wywiezienia Rozenów do Paryża otrzymuje informację, że wywiad sowiecki próbował nawiązać kontakt z kimś z wewnętrznej opozycji w centrum niemieckiego wywiadu. Max zostaje aresztowany i odesłany do Rosji. Anna przekonana, że to Mercier w ten sposób pozbył się konkurenta, zrywa z nim. Merciera uprowadzają agenci Gestapo…


Odcinek 3

Zaalarmowany Pakulski prowadzi śledztwo w sprawie porwania Merciera. W tym czasie Mercier odzyskuje przytomność w bagażniku auta stojącego w starej, zamkniętej fabryce. Gestapowiec Voss próbuje wycisnąć z Merciera, kogo jeszcze zwerbował i jakie informacje otrzymał od Rozenów. Mercier wykorzystuje nieuwagę przesłuchujących i doprowadza do wybuchu ich samochodu. Później budzi się w szpitalu, skąd pomaga mu uciec Pakulski. Mercier jedzie do czeskiego Cieszyna, by odnaleźć osobę wskazaną mu przez Lappa - niejakiego Halbacha. Razem ruszają do Niemiec na poszukiwanie Eltera. Ten zgadza się na współpracę. Na odprawie w MSZ w Paryżu przełożeni nie traktują poważnie informacji dostarczonych przez Eltera, są przekonani, że to dezinformacja niemieckich służb. Mercier spotyka się także z Rozenami i zabiera ich do swojej rodzinnej posiadłości.


Odcinek 4

W okolicy francuskiej posiadłości Merciera pojawiają się dwaj nieznajomi. Mercier zabija ich, musi jednaj znaleźć inną kryjówkę dla ukrywanych przez siebie Rozenów. Dostaje zadanie, by znów pojechać do Warszawy. Po rozmowie z Lappem do mieszkania Merciera wkrada się zabójca – Mercierowi udaje się zabić napastnika. Czyżby Lapp wyprowadził Merciera w pole podsuwając mu fałszywego agenta? Podczas konferencji Francji, Wielkiej Brytanii i Rosji w siedzibie francuskiego MSZ Mercier ze zdumieniem zauważa Maxa, który przyznaje się do tego, że jest sowieckim szpiegiem. Hitler i Stalin podpisują pakt o nieagresji. Mercier musi natychmiast wracać do Warszawy. Pakulski dogląda załadunku do specjalnego pociągu. Niemieckie oddziały napadają na Polskę. Pakulski i Mercier mają natychmiast wyruszyć pociągiem w stronę granicy rumuńskiej. Jednak Mercier ma inny plan: zamierza zabrać Annę, która jest na wsi u matki. Pociąg wyrusza w drogę, a Mercier pędzi samochodem po Annę, by ostatniej chwili dogonić pociąg. Anna jest zaskoczona widokiem Pakulskiego i innych żołnierzy, Mercier wyjaśnia jej, że to specjalny transport na zlecenie polskiego rządu. Podczas wielodniowej ucieczki zabierają do pociągu licznych uchodźców, zostają też napadnięci przez ukraiński oddział. Mercierowi udaje się zorganizować skuteczną obronę. Wreszcie docierają do rumuńskiej granicy.


CHARAKTERYSTYKA BOHATERÓW
JEAN-FRANCOIS MERCIER   

(DAVID TENNANT)

Pułkownik, wdowiec po czterdziestce, nowy attache wojskowy w Ambasadzie Francji w Warszawie, przystojny arystokrata w świecie walki wywiadów i intryg dyplomatycznych. Jego praca w dyplomacji to tylko przykrywka do wywiadowczej roboty. Podczas wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku walczył z Armią Czerwoną w polskim oddziale pod dowództwem Antoniego Pakulskiego. Zwieńczeniem jego działalności w Polsce jest przygotowanie na zlecenie polskiego rządu we wrześniu 1939 roku (wspólnie z Antonim Pakulskim) tajnego transportu. Podczas swojego pobytu w Warszawie nawiązuje namiętny romans

z Anną Skarbek.





ANNA SKARBEK  

(JANET MONTGOMERY)

Piękna paryżanka polskiego pochodzenia, pracuje jako prawniczka w Lidze Narodów. Jest związana z Maximem, Rosjaninem, który uciekł do Polski przed bolszewikami.

ANTONI PAKULSKI

(MARCIN DOROCIŃSKI)

Starszy oficer polskiego wywiadu. Współpracuje z Mercierem, oficjalnie nowym attache wojskowym w Ambasadzie Francji w Warszawie, a tak naprawdę pracownikiem francuskiego wywiadu. Z Mercierem znają się jeszcze z czasów wojny polsko-bolszewickiej – ten francuski arystokrata walczył wówczas w oddziale pod dowództwem Pakulskiego. W sytuacjach zawodowych bezwzględnie profesjonalny i skuteczny, Pakulski w życiu prywatnym nie stroni od rozrywek i jest czuły na niewieście wdzięki.

MAREK  

(MIROSŁAW ZBROJEWICZ)

Kierowca pułkownika Merciera, były sierżant Legionów Polskich, twardy stary wyga. Bezwzględnie oddany swojemu szefowi – w skrajnych sytuacjach nie przebiera w środkach.

EDVARD UHL  

(LUDGER PISTOR)

Blisko pięćdziesięcioletni mieszkaniec Breslau, jeden ze szpiegów pracujących dla Merciera. Nie jest zbyt odważny i najchętniej przerwałby swoją działalność, gdyby nie jego słabość do „hrabiny” Olgi, która każe mu regularnie przyjeżdżać do Warszawy.
JOURDAIN 

(BURN GORMAN)

Pracownik ambasady, zaledwie trzydziestoletni, śliski i ambitny karierowicz. Nie lubi Merciera i wykorzysta każdą okazję, by mu zaszkodzić.
HRABINA’ / OLGA MUSSER 

(ANN ELEONORA JORGENSEN)

Ciągle jeszcze bardzo atrakcyjna kobieta w średnim wieku. Bycie „Hrabiną” to jej kamuflaż. Współpracuje z Mercierem i z jego polecenia romansuje z Edvardem Uhlem.
MAXIM MOSTOV   

(PIOTR BAUMANN)

Biały Rosjanin, uchodźca. Po emigracji mieszkał w wielu krajach, potem osiadł w Warszawie. Zarabia jako dziennikarz polityczny. Jego prawdziwe zajęcie dalekie jest jednak od deklarowanego.
PRINCESS EWA

(MAGDALENA POPŁAWSKA)



Urodziwa arystokratka o kokieteryjnym sposobie bycia. Podczas nieobecności męża nie miałaby nic przeciwko romansowi z przystojnym Mercierem.

ZA KULISAMI: PRODUKCJA FILMU „SZPIEDZY W WARSZAWIE”
„Szpiedzy w Warszawie” to interesująca mieszanka różnych stylów i scen filmowych. Ktoś kiedyś opisał książki Alana Fursta jako połączenie „Tinker Tailor Soldier Spy” i „Casablanki”. To 'czarny' świat szpiegów, gdzie nikt nie jest tym, za kogo się podaje, a wszyscy odgrywają jakieś podwójne role i nie wiadomo, kto stoi po czyjej stronie. I podobnie jak w Casablance, świat ten jest pełen ludzi znużonych życiem, którzy pragną miłości, ale ta ostatnia wymyka im się.
Scenariusz napisali Dick Clement i Ian La Frenais, legendy telewizji i kina. Ich dorobek obejmuje szerokie spektrum – od [hitu brytyjskich sitcomów] „Whatever Happened to the Likely Lads”, „Porridge” i „Aufwiedersehen”, „Pet”, aż po adaptację „Archangel, The Rotters’ Club”, oraz filmy takie jak „The Commitment” i współpracę scenariuszową przy „Pearl Harbour” i „Bond” [1983 „Never Say Never Again”].
Scenarzyści są absolutnymi fanami książek Alana Fursta i stworzonego w nich świata, mają nawet wspólnego z pisarzem agenta. Ich reakcja na propozycję napisania adaptacji „Szpiegów w Warszawie” była błyskawiczna: Przeogromnie chcielibyśmy brać udział w adaptacji – ba, nawet żądamy naszego udziału!
Aby w jak najwierniejszy sposób oddać tamten świat, ekipa BBC chciała realizować zdjęcia w samej Warszawie, co nie było proste ze względu na zniszczenia miasta podczas II wojny światowej. Ben Donald, Executive Producer for International Drama: To było jesienią 2011 roku, kiedy przyjechaliśmy oglądać lokacje. Wcześniej spotkaliśmy świetną polską firmę Apple Film Production i czuliśmy, że możemy naprawdę razem współpracować nad tym projektem, i tak się stało. Jednym z najpoważniejszych powodów, które wpłynęły na decyzję o przyjeździe do Polski, było to, że byłem pewien i mogłem zapewnić swojego producenta, że znajdziemy tu prawdziwe istniejące lokacje, które mogą zagrać nie tylko Polskę, ale także Francję czy Niemcy – macie tutaj taki zakres architektury. Wiele ekip produkcyjnych odtwarza historyczną Europę, budując scenografię w studiach. Wy macie w Warszawie i w okolicach oraz w pozostałej części Polski magiczną architekturę. Dzięki temu nie musieliśmy pracować w studio.
Podobnie jak brytyjscy producenci, tak i reżyserka Coky Giedroyć twierdzi, że była zachwycona możliwościami zdjęciowymi warszawskiej Starówki. „Nakręciliśmy całą serię ujęć na Starówce, która wyszła pięknie i nieskalanie” mówi. „Mieliśmy wrażenie, jakbyśmy znaleźli się w stałej scenerii filmowej – dość niecodzienna lokalizacja do pracy filmowej, ale przez to niewyeksploatowana i nowa, co wywoływało ogromne emocje.”
Projekt ujął Giedroyć za serce podwójnie, ponieważ właśnie z Warszawy pochodzi jej rodzina. „Mój ojciec ma korzenie polsko-litewskie, dlatego w Polsce czuję się jak w domu” - uśmiecha się. „Mój dziadek mieszkał nawet w Warszawie w 1938, był prawnikiem i senatorem. Będąc na miejscu, odwiedziłam jego grób. Całe to doświadczenie było dla mnie osobiście niezwykłe. Co tydzień pisałam do mamy i taty o tym, co wówczas odkrywałam.”
Ojciec reżyserki, historyk Michał Giedroyć, również pomagał przy niektórych historycznych szczegółach produkcji. „Był świetny – przeczytał scenariusz, ponieważ zależało mi na realizmie postaci i miejsc, do których się odnosimy – szczególnie polskich oficerów i ambasady” - opowiada reżyserka. „Tata ma hopla na punkcie mundurów, więc podpowiedział mi pewne detale, aby wszystko wyglądało, jak należy. Na przykład, trzeba było przewidzieć pół centymetra białego kołnierzyka wystającego tuż nad mundurem. Powiedział, że „polski oficer zawsze tak się nosił. Wszyscy Polacy o tym wiedzą.”
Dzięki europejskiej obsadzie i akcji osadzonej między Polską, Niemcami, Francją i Czechosłowacją, międzynarodowy charakter „Szpiegów..” ma szansę wyróżnić serial spośród wielu innych i może nawet pobudzić apetyt na kolejne adaptacje powieści Fursta.

SCENARZYŚCI DICK CLEMENT I IAN LA FRENAIS
Jak natrafiliście na Alana Fursta i jego serię powieściową?

DICK: Ian dał mi jedną z jego książek – przypadkiem byli to „Szpiedzy w Warszawie”. Nigdy wcześniej Fursta nie czytałem. W rezultacie przeczytałem wszystkie powieści za jednym razem, z zapartym tchem. Następnie odkryliśmy, że mamy tego samego agenta, więc zaproponowałem, że zaproszę go na obiad. Obiad okazał się bardzo przyjemny. To było jakieś trzy i pół roku temu.


IAN: A potem miał miejsce ten niezwykły telefon, zupełnie nieoczekiwany. Jakiś facet z Londynu zadzwonił pytając o prawa do powieści. Nazywał się Roy Ackerman [dyrektor] z Fresh One. Nasz agent od razu powiedział: „Owszem, prawa byłyby dostępne pod warunkiem, że moi dwaj klienci, Dick Clement i Ian La Frenais napiszą scenariusz”. A Roy na to: „Świetnie!”. Okazało się, że jest na wakacjach w LA razem z rodziną. Więc ja „Możemy się spotkać?”. A nasz agent: „Możesz zjeść z nim jutro obiad”. To było niesamowite!
Do jakiego stopnia w adaptację był zaangażowany Alan Furst?

DICK: Bardzo często kontaktowaliśmy się z nim. Ale kiedy ostatnio zaproponowaliśmy przeczytanie scenariusza, odpowiedział: „Niekoniecznie – zdaję sobie sprawę, że trzeba sporo pozmieniać, gdy z powieści robi się scenariusz, ale ja wam ufam”. Bardzo miło. Przesłaliśmy mu także fotografie z planu i myślę, że to one dopiero zaostrzyły jego apetyt!


Czy film realizuje pomysł, który mieliście na samym początku?

DICK: Sądzę, że wygląda świetnie. Wywarł na nas ogromne wrażenie. To obraz równie bogaty, co posępny. Dokładnie też oddaje detale epoki. Ma w sobie naprawdę wszystko. Myślę, że Alanowi spodoba się bardzo.


A co szczególnego przyciągnęło Was do „Szpiegów w Warszawie”?

IAN: Zaintrygował nas ten okres. To zupełnie inny świat, świat pełen obaw o przyszłość. I zupełnie też inna Europa niż ta, którą znamy obecnie. Mam na myśli to, że gdy popatrzy się na mapy w powieści Alana, to zobaczy się kraje, które już w ogóle nie istnieją.


DICK: Uwielbiamy szczególnie okres przedwojenny również dlatego, że rzadko staje się tematem filmów.
A co sądzicie o bohaterze opowieści, Jean-François Mercierze?

DICK: Alan uważa, że cały sekret Merciera polega na tym, że jest francuskim arystokratą. Chodzi o to, że jest „chevalier”, czyli pochodzi ze szlacheckiego rodu. Cechuje go zupełnie inne nastawienie. Rozmawialiśmy o tym z Davidem [Tennantem] zanim zaczęliśmy zdjęcia. Rzecz w tym, że na postać Merciera składa się pochodzenie z zamożnej rodziny uzupełnione poczuciem humoru. Jest dżentelmenem rozsiewającym wokół siebie romantyczną, nieco staroświecką aurę, która czyni go bardzo atrakcyjnym dla współczesnych widzów.


Dla Davida to bardzo nietypowa rola, prawda?

IAN: Owszem – warto zobaczyć w filmie tę jego posępną kreację.


DICK: I w dodatku niełatwą. W filmie jest kilka scen, które wymagają stalowych nerwów i David gra tam znakomicie. Jest bardzo wiarygodny. David traktuje pracę bardzo poważnie, a to ma znaczenie, ponieważ odgrywany przezeń bohater zdaje sobie znacznie bardziej sprawę z nadchodzącej wojny, niż otaczający go ludzie, którzy myślą w kategoriach „daj spokój, jaka wojna...?”
Wasze wcześniejsze projekty były z reguły osadzone w czasach współczesnych. Jak zatem podobało Wam się pisanie o latach 30-tych?

IAN: Cóż, trzeba było strzec się anachronizmów; na przykład w scenariuszu wystrzegamy się słowa „koleś”. [śmiech]. A na poważnie, bardzo łatwo jest dać przemknąć się nowoczesnym wyrażeniom. Na przykładu słowu 'OK'. A to przecież takie powszechne! Albo „Pracuję nad tym...”


DICK: Chcieliśmy, aby brzmienie dialogów było jak najbardziej naturalne. Niezależnie od epoki, staramy się zawsze napisać coś, co aktorom będzie łatwo wygłaszać, a współczesnej widowni – słuchać.
IAN: Ale oczywiście w latach 30-tych mówiono inaczej. Na przykład rozmowa między kobietą a mężczyzną, którzy spotykają się po raz pierwszy, brzmiałaby o wiele bardziej formalnie niż w dzisiejszych czasach. W ogóle w podejściu mężczyzn do kobiet było wówczas więcej kultury osobistej. Ale z drugiej strony, jeśli dialog będzie brzmiał zbyt sztywno, wówczas zepsuje on całą resztę. Na szczęście aktorzy są świetni i udaje im się znakomicie prowadzić konwersację w takim stylu.
Thrillery szpiegowskie wydają się być ostatnio popularnym gatunkiem. Czy w waszej opinii mówi to nam coś o czasach, w których żyjemy?

DICK: Myślę, że tak. Mam nadzieję. Pojawiło się nagle większe niż kiedyś zainteresowanie tym okresem.


IAN: Tak, wśród czytelników i pisarzy wydaje się panować cudowna nostalgia za zimną wojną i podobnymi czasami. Myślę jednak, że prawdziwi szpiedzy muszą mieć wrażenie, że w dawnych dobrych czasach wszystko było proste. Znacznie prostsze niż wróg, z którym walczą teraz w „Wojnie z terrorem”. No i oczywiście technika jest zupełnie inna.
DICK: Bez komputerów, bez telefonów komórkowych...
IAN: Komórki nie ma jak okiem sięgnąć!
DICK: Nie znoszę tych końcowych scen we współczesnym kinie, gdy ktoś stuka w klawiaturę starając się wykonać przelew bankowy zanim inny odstrzeli jeszcze komuś innemu głowę. To naprawdę nie wygląda dobrze. Cofanie się w czasie jest znacznie bardziej pociągające.

JANET MONTGOMERY GRA ANNĘ SKARBEK
Co przyciągnęło Cię do „Szpiegów w Warszawie”?

Dla mnie był to fakt, że powieść daje zupełnie inną perspektywę spojrzenia na drugą wojnę światową. Owszem, jest to powieść szpiegowska i Alan Furst stworzył w niej grupę zupełnie fikcyjnych postaci, ale w tym scenariuszu jest bardzo dużo elementów autentycznych, z czego wiele osób nie zdaje sobie sprawy. Sam fakt, że na terenie Polski działali wywiadowcy, którzy wywarli spory wpływ na przebieg wojny oraz to, jak bardzo Polacy w tej wojnie ucierpieli... to jest historia, w której opowiadaniu także i ja chciałam wziąć udział.


Kim jest Anna Skarbek? Jakbyś ją opisała?

Anna to młoda, bardzo inteligentna kobieta pracująca w Lidze Narodów będącej swego czasu odpowiednikiem ONZ. Jest prawniczką, bardzo kobiecą i, zakładam, uwodzicielską. Potrafi flirtować, ale czyni to w sposób pewny siebie i dojrzały – właśnie dzięki swej inteligencji. Ma w sobie styl Helen Mirren – tę dojrzałość, jaką czasami mają w sobie kobiety, tutaj w osobie młodej dziewczyny.


W jakich okolicznościach spotyka ona Merciera, czyli postać graną przez Davida?

Mercier udaje się na przyjęcie i potrzebuje partnerki. W końcu zabiera Annę, z którą zapoznaje go przyjaciel. Natychmiast pojawia się między nimi wzajemne przyciąganie. Ona stara się to uczucie jednak zwalczyć, ponieważ jest w związku z innym mężczyzną, Maksymem Mostowem [którego gra Piotr Baumann].


Co Anna widzi w Mercierze?

Myślę, że dostrzega w nim bratnią duszę. Jest między nimi więź, której nie da się objaśnić, jeśli samemu czegoś podobnego się nie doświadczyło. Coś takiego, jak „jesteśmy dla siebie stworzeni”. Ale dostrzegam również, że i Maks jej się bardzo podoba. Jest nieco starszy i zadufany. Sądzę, że kiedy spotkali się po raz pierwszy, musiał natchnąć ją sporą wiarą w jej własne opinie. Poza tym rozkład ich związku musi być dla Anny bardzo bolesny. Jest rozdarta. Z jednej strony zakochała się w Mercierze, a z drugiej nadal kocha Maksa, ale w inny sposób.


Czy Annie można jednak zaufać?!

Właśnie – to jest jeden z elementów, które uwielbiam w „Szpiegach w Warszawie”. Ponieważ jest to thriller szpiegowski, nie wiemy nic o jej zamiarach. Nie wiemy też, co zamierza Mercier. Właśnie pomyślałam, że przed wojną wszyscy tak się czuli. Nie było wiadomo, komu można wierzyć.


A co wiesz o tym okresie historii?

Niewiele. Kiedy uczyłam się w szkole o drugiej wojnie światowej, odbywało się to z perspektywy brytyjskiej, czyli głównie mówiono o tym, co działo się w Wielkiej Brytanii podczas gdy wojna trwała gdzieś indziej – racjonowanie wszystkiego, mężowie odchodzący na wojnę i temu podobne. Warszawa była wówczas w samym centrum wydarzeń. Tylko niewielkie fragmenty miasta przetrwały wojnę. To naprawdę niesamowite.



Czy przeprowadziłaś jakiś research historyczny, przygotowując się do roli?

Tak. Mogę nawet powiedzieć, że ze wszystkich projektów, w których brałam udział, ten wymagał największych przygotowań merytorycznych. Przed rozpoczęciem zdjęć miałam kilka wolnych dni, więc wsiadłam w pociąg do Krakowa, potem wypożyczyłam samochód i pojechałam do Oświęcimia. Płakałam podczas całego zwiedzania. Nigdy wcześniej niczego podobnego nie widziałam.


Czy ta wizyta zmieniła jakoś Twoje nastawienie do tej sztuki?

Kompletnie. Wątek jest głównie osadzony w Warszawie, nad którą zbierają się wojenne chmury. Oczywiście, wiedziałem wiele o drugiej wojnie światowej, ale chciałam pojechać gdzieś, gdzie będę mogła poznać skutki wojny dla zwykłych ludzi – co na przykład oznaczało, gdy się zostało złapanym przez wroga, jakie są konsekwencje wojny. Jestem zadowolona, że tam pojechałam. Nie sądzę bowiem, że mogłam była w pełni wczuć się w sytuację bez tego doświadczenia.


Jesteś Brytyjką, ale większość Twoich ostatnich dzieł telewizyjnych i filmowych („Entourage”, „Human Target”, „Black Swan”) została wyprodukowana w Stanach. Gdzie jest zatem Twój dom?

Obecnie mieszkam w Los Angeles, ale po skończeniu prac nad „Szpiegami w Warszawie” przeprowadzam się do Nowego Jorku, gdzie będę pracować nad nową sztuką dla CBS [pod tytułem „Made in Jersey”]. Moja rodzina mieszka w Bournemouth, w Anglii i często wracam do domu, żeby się z nimi zobaczyć. Ponadto mam kilku dobrych przyjaciół w Londynie, którzy mnie przygarniają, kiedy tam mam zdjęcia.


Podobno Amerykanie często biorą Cię za Amerykankę?

Tak jest, i to bardzo często! Wiele razy tego doświadczyłam. To mi oczywiście pochlebia, ponieważ, mam nadzieję, oznacza, że znakomicie ich gram!


Czy prawdą jest, że zaczynałaś jako tancerka?

Tak. Miałam dość dziwną inicjację aktorską. Uczyłam się tańca w Stella Mann Dance College w Bedford w Anglii, gdzie studiowałam wszystko – od baletu i stepu po jazz. Studiując uświadomiłam sobie jednak, że nie chciałabym robić tego zawodowo. Po odejściu z akademii nie chciał mnie przyjąć żaden agent zajmujący się aktorami, ponieważ nie skończyłam szkoły teatralnej. Potem jednak wyprodukowałam sztukę z moim przyjacielem Gethinem Anthony, które obecnie gra w „Game of Thrones”. I udało mi się dzięki temu agenta znaleźć.


Alan Furst napisał także inne powieści z udziałem postaci ze „Szpiegów w Warszawie”. Czy chciałabyś zagrać coś więcej?

Absolutnie tak! Z ogromną ochotą! Alan napisał liczne różne powieści, zaś Dick Clement i Ian La Frenais, scenarzyści, którzy wykonali adaptację „Szpiegów…”, mają niewiarygodne dokonania, poczynając od programów telewizyjnych jak „Porridge” aż po filmy takie, jak „The Commitments”. Mam nadzieję, że będą mogli napisać coś dla nas więcej.




MARCIN DOROCIŃSKI GRA ANTONIEGO PAKULSKIEGO

Co interesującego było w scenariuszu „Szpiegów w Warszawie”, że zdecydował się Pan przyjąć rolę Antoniego Pakulskiego?
Propozycja zagrania w „Szpiegach w Warszawie” pojawiła się w idealnym dla mnie momencie: marzyłem by wystąpić w projekcie, który będzie tematycznie daleki od filmów „Róża” i „Obława”. Bardzo chciałem pokazać się publiczności z innej strony. Spodobało mi się też w jaki sposób scenariusz „Szpiegów” oddaje klimat czasów przedwojennych i jak naszkicowana jest intryga. Przede wszystkim jednak bardzo interesująca była postać Antoniego Pakulskiego - pułkownika kawalerii z charakterystycznym wąsikiem, jego charakter, sznyt, mundur, dowcip. Pakulski to postać z krwi i kości, wymarzony materiał do grania.

Proszę powiedzieć kilka słów o granej przez Pana postaci?
Pakulski to przedwojenny oficer, dla którego dane słowo, honor, kodeks postępowania są najważniejsze. Jest wierny swoim ideałom, broni Ojczyzny i przez to jest godnym wzorem do naśladowania. Mój bohater to człowiek uczciwy, szczery, odważny ale tez nie stroniący od przyjemności życia. Przyjaźni się z postacią graną przed Davida Tennanta – Pułkownikiem Mercierem. Razem walczyli w 1920 roku i od tego momentu są przyjaciółmi na dobre i na złe.
Co było dla Pana największym wyzwaniem w pracy przy serialu „Szpiedzy w Warszawie”?
Pół żartem pół serio to największym wyzwaniem było to, aby nie spaść z konia. Nie jeżdżę konno na co dzień, zatem była to dla mnie pewnego rodzaju trudność. Pan Jakub Czekaj, nasz nauczyciel jazdy konnej, już w trakcie pierwszej lekcji wypuścił nas na głęboką wodę. Było wesoło! Baliśmy się z Davidem, że jeśli nie daj Boże konie poczują zew i zaczną galopować to będzie po nas. Ale wszystko skończyło się happy endem. Niezwykła przygoda. A nawiasem mówiąc David jest uczulony na końską sierść, więc z jego strony to było prawdziwe bohaterstwo i poświęcenie.

Jak wspomina Pan pracę z brytyjską ekipą? Czym się różni kręcenie polskiego serialu od kręcenia serialu dla BBC?


Różnica nie była diametralna, ponieważ ekipa było w połowie polska i kręciliśmy w Polsce, zatem nie spostrzegłem niczego szczególnego. Wielu ludzi, którzy pracowali przy „Szpiegach w Warszawie” znałem już wcześniej. Lubię i cenię ich pracę, więc nie czułem się obco, tak jak to miało miejsce na planie w Anglii czy w Danii, gdzie pracowałem przy innych projektach.. Na planie czułem się jak w domu. David Tennant jest uroczym facetem. To profesjonalista pełną gębą. Kiedy przychodził na plan witał się z każdym, zawsze był uśmiechnięty. Wzór brytyjskiego dżentelmena. Myślę, że idealnie pasuje do roli szpiega. Przede wszystkim jednak to znakomity aktor, z którym fantastycznie rozumieliśmy się w trakcie realizacji poszczególnych scen.

A jak się Panu pracowało z Janet Montgomery?
Również bardzo dobrze, to zdolna i bardzo miła osoba. Cieszę się, że mogliśmy się poznać i zagrać razem w kilku scenach.



Dlaczego Pana zdaniem warto w piątki wieczorem zasiąść przed telewizorem i oglądać „Szpiegów w Warszawie”?
Ze względu na intrygującą i zaskakującą historię, ciekawie naszkicowane postaci. Interesujący jest również sam sposób realizacji– imponujące kostiumy, wnętrza, plenery przepięknie sfotografowane przez Wojciecha Szepela. Dawno nie było tak atrakcyjnie zrealizowanego przygodowego filmu w Polsce. Myślę, że oglądając „Szpiegów w Warszawie” będzie można się na chwilę oderwać, zapomnieć o codzienności i razem z Pułkownikiem Mercierem i Antonim Pakulskim przenieść się do przedwojennej Warszawy.

MIROSŁAW ZBROJEWICZ GRA MARKA
Grał Pan w bardzo wielu serialach, również w produkcjach międzynarodowych. Za chwilę premiera „Szpiegów w Warszawie”.. Jaki jest przepis na sukces serialowy?

Tutaj będzie troszeczkę inaczej niż w klasycznej telewizyjnej produkcji, bo to jest inny serial. Z tego co widziałem we fragmentach to wydaje mi się, że jest realizowany bardziej filmowo niż telewizyjnie. Ma świetną, specjalnie skomponowaną muzykę, doskonałe zdjęcia.. I daje to naprawdę niezwykłą atmosferę. Najważniejszy jednak jest scenariusz – a dawno nie czytałem tak wciągającej historii jak „Szpiedzy w Warszawie”. Mam nadzieję, że taki sam klimat i napięcie udało nam się uzyskać w filmie.


Co sprawiło, że przyjął Pan rolę Marka? Co było frapującego w tym scenariuszu?

To jest super rola dla aktora. Trochę taki James Bond. Są pościgi samochodowe, strzelaniny, wybuchy, bójki. Tyle tylko że samochody i pistolety są z 32 roku, a ganiamy się po przedwojennej Warszawie. A wszystko fantastycznie efektownie sfilmowane.


Proszę powiedzieć kilka słów o granej przez siebie postaci?

Marek to były legionista, prawdziwy twardy facet. Myślę że to mogłaby być trochę taka postać jak z „Dnia Szakala”. Jest kierowcą pułkownika Merciera – głównego bohatera filmu. Mało mówi, ale za to jest bardzo skuteczny – ciągle wyciąga z opresji swojego szefa, jest jego takim trochę Aniołem Stróżem... Myślę, że te legionowe doświadczenia pozwalają mu dobrze odnaleźć się w każdej sytuacji, i wyjść cało z każdej opresji. I rzeczywiście jest taka relacja miedzy Mercierem a Markiem polegająca na tym, że w każdym memencie on może na niego liczyć.


Co było największym wyzwaniem w pracy przy tym serialu?

Dla mnie największym wyzwaniem był język. Grałem parę razy w różnych zagranicznych produkcjach - szwedzkich duńskich, austriackich - ale nikt do tej pory nie oczekiwał ode mnie, że będę tak płynnie mówił po angielsku. Miałem swojego coacha, który bardzo mnie pilnował. Spore trudności stwarzała nam również technika czyli samochody, które niekoniecznie chciały jeździć. Kilka dni zdjęciowych w prawdziwym przedwojennym parowozie, w zimowym kostiumie również dało nam popalić. Ale to wszystko tak naprawdę techniczne drobiazgi, a najważniejsze, że naprawdę się nam świetnie pracowało.



Czym się różni praca przy brytyjskim serialu od pracy przy produkcji polskiej?

Jest więcej czasu, to podstawowa różnica. A to bezpośrednio przekłada się na jakość naszej pracy. Ekipa była świetnie zorganizowana i przygotowana, co daje aktorowi duży spokój, pozwala skupić się wyłącznie na swojej roli. Ciekawa również była praca z Coky Giedroyc – reżyserką serii, która ma przecież polskie korzenie Jak kręciliśmy sceny na Powązkach podeszła do mnie i powiedziała: „Wiesz, tu gdzieś leży ich dużo”. -„Ale kto?” – „Moja rodzina”. To również w jakiś sposób mobilizowało nas do większego skupienia na pracy.



Jak się Panu pracowało z Davidem Tennantem?

To jest super facet! Bardzo sprawny warsztatowo zawodowiec, ale przede wszystkim niezwykle miły człowiek. Muszę się przyznać, że ja go na początku nie kojarzyłem, bo niezbyt często oglądam telewizję. Dopiero w trakcie zdjęć zorientowałem się, że to naprawę bardzo popularny aktor. Prawdziwa gwiazda!


Wspominał Pan o lokomotywie – to był prawdziwy skład z lat 30-tych?

Tak. Zdjęcia były robione w Muzeum Kolejnictwa pod Krakowem, tam stoi kilkanaście parowozów, mają swoja zajezdnię. To jest naprawdę fascynujące jeżdżenie taką gigantycznym składem Wszystko było od początku do końca było uruchomione, wszystko było naprawdę, leciała para, gwizdek gwizdał. Mam nadzieję, że równie efektownie będzie wyglądało to w filmie.


Lubi Pan grać w filmach historycznych, w kostiumie?

Pewnie, że lubię, choć okazji niestety coraz mniej, bo takie filmy są znacznie droższe. Samo w sobie ciekawe jest już takie przenoszenie się w czasie. Kostium zawsze dobrze ustawia aktora - to jest inspirujące, to jest coś nowego, nakłada pewne ramy, w których trzeba się odnaleźć. Poszukać pewnych rzeczy, których się normalnie na co dzień się nie robi..


Najzabawniejsza chwila na planie „Szpiegów w Warszawie”?

Była scena kiedy Niemcy nas gonią w lesie. Wymyśliliśmy, że uciekając będę spadał ze skarpy. Ponieważ nie można było tego spróbować, to poszło na żywioł. Najpierw byłem zaskoczony, że tak długo lecę, i że tak śmiało rzuciłem się głową w dół. Na szczęście wyszedłem z tego cało, choć nie do końca. Okazało się, że na dole były pokrzywy w których wylądowałem i poparzyłem się okropnie. Nijak się nie dało tego charakteryzacją zamaskować, musieliśmy zrobić przerwę w zdjęciach i odczekać 20 minut aż to zeszło.


Dlaczego Pana zdaniem widzowie powinni obejrzeć „Szpiegów w Warszawie”?

Z kilku powodów: po pierwsze to świetna, wciągająca historia. Po drugie to dość interesujące zobaczyć jak Anglicy pokazują, naszą polską historię.. Niemniej ważne jest to, że BBC ma dość długą tradycję robienia tego typu filmów. Jak nikt inny potrafią tworzyć wspaniałe, pasjonujące filmy szpiegowsko – przygodowe. Ja sam dla BBC zagrałem w dwóch tego typu produkcjach historycznych. Myślę, że i tym razem im się to udało.



COKY GIEDROYC

REŻYSERIA


Urodzona w 1962 roku w Hongkongu, absolwentka Bristol University, spokrewniona z Jerzym Giedroyciem publicystą, twórcą i redaktorem paryskiej „Kultury”.
Autorka m.in. nominowanego do BAFTY „The Virgin Queen” oraz nominowanego do BAFTY i Złotego Globu „Black Pool”.
Coky Giedroyć wyreżyserowała wiele filmów, wliczając „Women Talking Dirty” czy „Stella Does Tricks”. Sławę przyniosły jej jednak przede wszystkim seriale telewizyjne, takie jak „Wuthering Heights”, „The Virgin Queen”, „Oliver Twist”, „Fear of Fanny” oraz „Carrie's War”.

WYBRANA FILMOGRAFIA

FILMY


2009 Wichrowe wzgórza

2006 Fear of Fanny

2004 Carrie's War

1999 Women Talking Dirty

1996 The Future Lasts a Long Time

1996 Stella Does Tricks


SERIALE

2013 Szpiedzy w Warszawie

2011 Czas prawdy

2010 Sherlock

2010 The Nativity

2007 Oliver Twist

2005 The Virgin Queen

2004 Blackpool

2003 William and Mary

2002 Helen West

2001-2003 Murder in Mind

1996 Milczący świadek

1996 Silent Witness
ALAN FURST

AUTOR POWIEŚCI

„SZPIEDZY W WARSZAWIE”

Urodzony w 1941 w Nowym Jorku, amerykański pisarz, okrzyknięty mistrzem powieści szpiegowskich, których akcja rozgrywa się tuż przed lub w trakcie II wojny światowej, autor bestsellerowych pozycji: „Night Soldiers”, „Dark Star”, „The Polish Officer” i wielu innych docenionych głównie za ich wartość literacką, tłumaczonych na osiemnaście języków, wydawanych na całym świecie.

Furst jest fenomenem wydawniczym – praktycznie stworzył gatunek historycznej powieści szpiegowskiej, która nie tylko sprzedaje się̨ w milionach egzemplarzy na całym świecie, ale jest też uwielbiana przez krytyków.
Wybitny amerykański autor powieści szpiegowskich.”

The New York Times
Furst zdumiewa czytelnika niebywałą elokwencją, a jego historie o czyhającym nocą i we mgle niebezpieczeństwie wciągają bez reszty.”

New York Daily News
Szpiedzy w Warszawie” to jedna z 13 niezwykłych opowieści szpiegowskich serii autorstwa Alana Fursta, opowiadającej o oporze wobec nazizmu.
Kiedy pod koniec lat 30-tych XX wieku światu zaczęła grozić II wojna światowa, mieszkańcy Europy stanęli w obliczu perspektywy utraty wolności, rodzin i życia. Wielu z nich podjęło decyzję o walce - nawet jeśli miała oznaczać́ śmierć́, była dla nich lepsza od kapitulacji.
Ci ludzie to żołnierze nocy, którzy zapełniają̨ powieści Alana Fursta. Wędrują̨ przez mgliste noce i skradają̨ się̨ uliczkami Pragi, Berlina, Marsylii, Warszawy, Rzymu, a przede wszystkim Paryża. Bohaterowie Fursta w taki czy inny sposób przyłączają̨ się̨ do ruchu oporu. Są̨ wśród nich upadli arystokraci, autorzy marnych filmów, dziennikarze, kapitanowie statków, przedsiębiorcy, jak i kelnerzy, sklepikarze, znudzeni intelektualiści, nadgryzione zębem czasu wytworne damy i pijani brytyjscy tajni agenci. Razem, z mniejszym lub większym udziałem, należą do podziemnej armii, której celem jest walka z hitlerowskim okupantem.
Połączenie inteligentnej narracji, z niedoskonałymi, ale romantycznymi i fascynującymi bohaterami, osadzonymi w wiernych realiach historycznych, uczyniło powieści Fursta idealnym materiałem do adaptacji telewizyjnej.
EWA SKOCZKOWSKA

SCENOGRAFIA


Polska scenografka. Laureatka nagrody Emmy w kategorii wybitne indywidualne osiągnięcie w oświetleniu i scenografii (wspólnie z operatorem Davidem Langanem).
Ma w dorobku wieloletnią współpracę z Allanem Starskim. Pracowała m.in. przy filmach „Lista Schindlera” Stevena Spielberga, „Proof of Life” Taylora Hackforda, na planach filmów Andrzeja Wajdy „Korczak” i „Pierścionek z orłem w koronie”, a także przy filmach „Femina” Piotra Szulkina, „Summer Love” Piotra Uklańskiego, „Pręgi” Magdaleny Piekorz oraz ostatnio „Ki” Leszka Dawida.

WYBRANA FILMOGRAFIA

2012 FELIX, NET I NIKA ORAZ TEORETYCZNIE MOŻLIWA KATASTROFA

2012 SUPERMARKET

2012 Szpiedzy w Warszawie serial TV

2011 KI

2009 LONDYŃCZYCY 2 serial TV

2008 O PRAWO GŁOSU

2008 WITHIN THE WHIRLWIND

2008 WW II. BEHIND CLOSED DOORS. STALIN, THE NAZIS

2006 FANAA

2006 SUMMER LOVE

2005 BLITZ: LONDON'S FIRESTORM film dok.

2005 HIROSHIMA Film dok. fabularyzowany

2004 PRĘGI

2003 D-DAY TO BERLIN Film TV

2003 THROUGH HELL FOR HITLER Film TV

2002 JULIA WRACA DO DOMU

2001 EDGES OF THE LORD

2000 PROOF OF LIFE

1997 SARA

1996 AUTOPORTRET Z KOCHANKĄ

1995 SORTEZ DES RANGS

1990 FEMINA

WOJCIECH SZEPEL

ZDJĘCIA
Polski operator, absolwent PWSFTviT, urodzony w 1970 roku w Gorzowie Wielkopolskim. W Polsce Szepel współpracował z Dariuszem Gajewskim, robił zdjęcia do „Lekcji pana Kuki”, „Warszawy” i „Alarmu”. Za granicą pracuje głównie w Wielkiej Brytanii i Niemczech, często współpracuje m.in. z BBC i Colonia Media/WDR.


Wojciech Szepel znalazł się wśród nominowanych do nagród BAFTA w sekcji Television Craft Awards.
Nominację w kategorii Najlepsze Zdjęcia otrzymał jako autor zdjęć do brytyjskiego filmu „White Girl” (produkcja BBC) opowiada historię o zderzeniu kultur.

WYBRANA FILMOGRAFIA

2012 ANLEITUNG ZUM UNGLUCKLICHSEIN

2012 THE SPIES OF WARSAW serial TV

2011 SKYDANCER film dokumentalny

2010 ANY HUMAN HEART serial TV

2010 DAS ALTESTE GEWERBE film dokumentalny

2010 SOME DOGS BITE

2009 DER JUNKER UND DER KOMMUNIST film dokumentalny

2009 MRS MANDELA film TV

2008 WHITE GIRL

2007 FRANKENSTEIN film TV

2007 LEKCJE PANA KUKI

2007 RECOVERY

2006 THE SOUNDS OF SILENTS film dokumentalny

2006 WUT film TV

2005 ERFROREN w TATORT film TV

2005 WHATEVER LOVE MEANS film TV

2004 DAS APFELBAUMHAUS

2003 KISS OF LIFE

2003 WARSZAWA

2002 ALARM

2002 MEIN ERSTES WUNDER

2000 CYGARO I PAPIEROSY film dokumentalny

1999 KONWÓJ film dokumentalny



DAVID TENNANT

(JEAN-FRANCOIS MERCIER)   


Uznany szkocki aktor teatralny, telewizyjny i filmowy. Urodzony w 1971 roku w Bathgate w Paisley, absolwent Royal Scottish Academy and Drama.
Zagrał główne role w wielu przedstawieniach Royal Shakespeare Company, w tym Touchstona w „Jak wam się podoba”, Romeo w „Romeo i Julii”, czy Antyfona z Syrakuz w „Komedii omyłek”.
Jego kreacja Hamleta (serial TV) była szeroko i głośno wychwalana zarówno przez krytyków, jak i widzów. Największą popularność przyniosła mu jednak rola doktora z serialu „Doktor Who”, a także rola Barty'ego Croucha Juniora z filmu „Harry Potter”.

WYBRANA FILMOGRAFIA

2012 SZPIEDZY W WARSZAWIE serial TV

2012 The Politician's Husband serial TV

2012 Nativity 2

2011 Postrach nocy

2005-2010 Doktor Who

2009 Hamlet

2009 St Trinian's 2

2008 Einstein and Eddington

2007 Recovery

2006 The Chatterley Affair

2005 Harry Potter i Czara Ognia

2005 Casanova serial TV

MARCIN DOROCIŃSKI

(ANTONI PAKULSKI)


Aktor filmowy, teatralny i telewizyjny. Jeden z najbardziej rozpoznawalnych i utytułowanych aktorów średniego pokolenia.
Trzykrotny laureat Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, Nagrody im. Zbyszka Cybulskiego i Złotych Kaczek, dwukrotnie nominowany do dorocznej nagrody Polskiej Akademii Filmowej, Orła. Ukończył Akademię Teatralną w Warszawie. Od 1997 należał do zespołu Teatru Dramatycznego, a obecnie jest aktorem Teatru Ateneum.
Na dużym ekranie zadebiutował w 1996 epizodem w „Szamance” Andrzeja Żuławskiego. Przełom w karierze nastąpił w 2005 roku za sprawą roli Despera w „Pitbullu” Patryka Vegi.

WYBRANA FILMOGRAFIA

2013 ANIOŁ

2013 DROGÓWKA

2012 JESTEŚ BOGIEM

2012 MIŁOŚĆ

2012 OBŁAWA

2012 SZPIEDZY W WARSZAWIE serial TV

2011 GŁĘBOKA WODA serial TV

2011 LĘK WYSOKOŚCI

2011 RÓŻA

2010 KVINDEN DER DROMTE OM EN MAND

2009 REWERS

2008 BOISKO BEZDOMNYCH

2007 EKIPA serial TV

2007 OGRÓD LUIZY

2007 TAJEMNICA TWIERDZY SZYFRÓW

2006 WSZYSCY JESTEŚMY CHRYSTUSAMI

2005 PITBULL


JANET MONTGOMERY

(ANNA SKARBEK)


Brytyjska aktorka filmowa i telewizyjna, urodzona w 1985 roku Bournemouth. Sławę przyniosły jej slashery, w których zagrała w 2009 roku: „Droga bez powrotu” i „Krwawe wzgórza”.

WYBRANA FILMOGRAFIA

2012 SZPIEDZY W WARSZAWIE serial TV

2012 Made in Jersey serial TV

2010-2011 Ekipa - serial TV

2010-2011 Człowiek-cel - serial TV

2011 Our Idiot Brother

2010 Czarny łabędź

2010 Dead Cert

2010 The Rapture

2009 Accused at



MIROSŁAW ZBROJEWICZ

(MAREK)
Aktor filmowy, teatralny i telewizyjny. Wykształcenie zdobył w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie, którą ukończył w 1981 roku.


Od 2003 roku jest związany z teatrem Studio w Warszawie. Występował również w wielu innych teatrach m.in. Lubuskim w Zielonej Górze, Pracowni w Warszawie, Powszechnym w Radomiu, Rozmaitości w Warszawie.
Zagrał w kilkudziesięciu filmach, odnosi również sukces na ekranie telewizora i podkłada głos w animacjach i grach komputerowych.

WYBRANA FILMOGRAFIA

2013 ANIOŁ

2012 PŁYNĄCE WIEŻOWCE

2012 SZPIEDZY W WARSZAWIE

2012 W SYPIALNI

2011 SZTOS 2

2009 MNIEJSZE ZŁO

2007 LEKCJE PANA KUKI

2006 PALIMPSEST

2003 TYGRYSY EUROPY serial TV

2003 WARSZAWA

2000 CHŁOPAKI NIE PŁACZĄ

2000 PIERWSZY MILION

1999 JAKOB THE LIAR

1999 PAN TADEUSZ

1998 MAŁŻOWINA

1997 KILER

1995 PUŁKOWNIK KWIATKOWSKI



1995 TATO


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość