Strona główna

Miareczkowanie alkacymetryczne – instrukcja wykonywania cwiczenia Alkacymetria


Pobieranie 6.16 Kb.
Data19.06.2016
Rozmiar6.16 Kb.
MIARECZKOWANIE ALKACYMETRYCZNE – instrukcja wykonywania cwiczenia
Alkacymetria – oznaczanie w roztworze zawartości kwasów za pomocą miareczkowania mianowanym roztworem zasady lub oznaczanie zawartych w badanym roztworze zasad za pomocą miareczkowania mianowanym roztworem kwasu.

Miareczkowanie jest metodą analityczną służącą do wyznaczenia dokładnego stężenia roztworu. Polega na kontrolowanym dodawaniu jednej substancji do drugiej tak dobranych, że zachodzi między nimi reakcja chemiczna. Roztwór pierwszej substancji (titrant) znajduje się w biurecie, a roztwór drugiej substancji (analit) – w zlewce lub kolbie stożkowej umieszczonej pod biuretą. Titrant powinien reagować z analitem szybko i ilościowo. Punkt równoważnikowy miareczkowania pojawia się w momencie, gdy pewna porcja titranta przereaguje stechiometrycznie z odpowiednią ilością analitu zawartego w roztworze. Punkt końcowy miareczkowania określony jest przez urządzenie lub wskaźnik służący do oznaczania końca reakcji stechiometrycznej titranta z analitem. Jeżeli metoda oznaczania jest dobrze dobrana to pokrywa się on z punktem równoważnikowym.

Miareczkowanie kwasowo-zasadowe (alkacymetria) oparte jest na reakcji zobojętniania (kwasu zasadą lub zasady kwasem). W celu wykrycia punktu końcowego miareczkowania, do roztworu dodawany jest wskaźnik lub w trakcie dodawania titranta wykonywany jest pomiar pH. Wskaźnikami są roztwory, które zmieniają barwę w zależności od pH środowiska. Różne wskaźniki zmieniają barwę przy różnych wartościach pH, przy czym zmiana barwy odbywa się zwykle stopniowo w pewnym niewielkim zakresie pH.





Opis ćwiczenia – miareczkowanie w obecności wskaźnika

Pobrać 10 ml nieznanego kwasu do czystej erlenmajerki, w której będzie wykonywane oznaczenie. Dolać ok. 20 ml wody destylowanej. W biurecie umieścić 0,1000-molowy roztwór wodorotlenku sodowego.



Wykonać miareczkowanie nieznanego kwasu w obecności barwnego wskaźnika (fenoloftaleiny, oranżu metylowego). Podczas miareczkowania mieszać ręcznie roztwór. Erlenmajerkę umieścić na białej kartce, co ułatwi zaobserwowanie zmiany barwy roztworu. Odczytać objętość dodanego titranta, przy którym nastąpiła zmiana barwy roztworu. Z uzyskanych wyników obliczyć stężenie molowe nieznanego kwasu z dokładnością do czterech miejsc znaczących.

Usunąć pozostałości roztworu wodorotlenku z biurety przepłukując ją wodą destylowaną.


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość