Strona główna

Narkomania – narkotyki zagrożenie współczesnej młodzieży


Pobieranie 21.53 Kb.
Data19.06.2016
Rozmiar21.53 Kb.

Narkomania – narkotyki zagrożenie współczesnej młodzieży


referat
Od wielu lat ludzie walczą z różnego rodzaju uzależnieniami. Zapobieganie uzależnieniom jest, jak na razie, najskuteczniejszym sposobem niedopuszczenia do dramatycznych konsekwencji najgroźniejszych z plag naszej cywilizacji. Nasz kraj w wyniku „otwarcia się na zachód”, stał się jednym z ważniejszych rynków zbytu dla wszelkiego rodzaju środków uzależniających- od papierosów, alkoholi aż po narkotyki.

Narkotyki możemy podzielić z uwagi na pochodzenie:



  • substancje naturalne,

  • substancje półsyntetyczne,

  • substancje syntetyczne,

  • według kwalifikacji nomenklaturowej ( a w tym od rodzaju powodowanego uzależnienia: fizycznego, psychicznego).

Główne czynniki wywołujące skutki oddziaływania narkotyków to:

-wielkość i jakość przyjętej dawki,

-sposób zażywania,

-osobowość zażywającego,

-wcześniejszy kontakt i doświadczenie z narkotykami,

-środowiska w którym dochodzi do konsupcji.



Narkotyk jest to określenie substancji pochodzenia naturalnego lub syntetycznego którego przyjęcie przez istotę żywą powoduje zdegenerowanie jednego lub więcej czynności jej organizmu.

Uzależnienie określa stan w którym człowiek nie potrafi obyć się bez danej substancji. Możemy wyróżnić dwa rodzaje uzależnień:

fizyczne- rodzaj uzależnienia powodowanego przez opiaty, barbiturany, pociągającego za sobą objawy łaknienia gdy zaprzestanie się przyjmowania danej substancji,

psychiczne- narastającą potrzebę psychologiczną przyjęcia narkotyku, którego odstawienie może wywołać objaw złego samopoczucia, oraz stany lękowe.

Substancje działające opóźniająco na ośrodkowy układ nerwowy


Do podstawowych i powszechnie znanych należą: opium, morfina i heroina. Są to ogólnie znane środki pochodzenia naturalnego i półsyntetycznego przetworzenia maku oraz syntetyki z morfiny- barbiturany, leki uspakajające i hipnotyczne.

OPIUM- wysuszony sok mleczny niedojrzałych makówek maku lekarskiego; zawiera m.in. morfinę, narktynę i kodeinę; środek przeciwbólowy i uspakajający; częste zażywanie opium prowadzi do narkomanii. Opium jako samoistny narkotyk przyjmowany jest doustnie w postaci naparu, ale najczęściej przez inhalację, palony w specjalnych fajkach opiumowych.

MORFINA – alkaloid otrzymany z makówek i łodyg maku, główny składnik opium; farmakologicznie środek przeciwbólowy i uspakajający; jest narkotykiem. Morfina występuje w postaci białego proszku, w pigułkach a także w ampułkach pod postacią roztworów. Morfina podawana jest do organizmu w różny sposób- doustnie, przez inhalacje czy dożylnie.

HEROINA- farmakologiczny narkotyk; pochodna morfiny; działa przeciwbólowo i narkotycznie 6-7krotnie silniej od morfiny. Jej postać to biały proszek z beżowym odcieniem przypominający swoim wyglądem cukier puder. Charakteryzuje się wydzielaniem kwaśnego zapachu i gorzkawym smaku. Heroina wstrzyknięta do żyły powoduje natychmiastową reakcję w postaci przyjemnego samopoczucia i euforii. Heroina powoduje zawężenie źrenic, mdłości, zburzenia układy oddechowego i krążenia oraz zwiększenie ciepłoty ciała. Powoduje silną depresję psychiczną i następuje obniżenie aktywności funkcji życiowych organizmu. Następuje zanik jakichkolwiek zainteresowań.

Pochodne morfiny i morfinopodobne


Ogólnie zostały określone jako „morfina syntetyczna”. Niektóre są zanane pod nazwami handlowymi: Dolargan, Dolantin, Eukodal, Amidon, Phenantyl. Występują w postaci proszków, pastylek, syropów, czopków czy ampułek z płynami. Najczęściej podawane są doustnie, dożylnie lub doodbytniczo. Na rynku narkotycznym wśród morfinopodobnych występują: metadon i fentanyl. Działanie ich jest silnie toksyczne i powodują silne uzależnienie psychiczne i fizyczne.

Barbiturany


Najpopularniejsze to: Veronal i Luminal. Dostępne są w postaci pastylek, kapsułek, czopków lub w płynie. Narkomani te środki zażywają w połączeniu z innymi środkami jak np. z heroiną, amfetaminą lub alkoholem. Połączenie takie na organizm działa z siłą „uderzeniową”. Nadmiar zażywania powoduje silnie szkodliwe następstwa objawiające się zanikami pamięci, napadami czy nieskoordyowanymi odruchami. Przy dłuższym braniu tych środków następuje pozorna tolerancja organizmu i może prowadzić do przedawkowania, śpiączki, zaburzeń pracy serca i układu oddychania.

Środki o oddziaływaniu na ośrodkowy układ nerwowy


Ta grupa środków została podzielona na następujący sposób:

-liście krzewu kokainowego i kokainę’

-crack,

-khat,


-amfetaminy,

-różne substance i leki psychotropowe.



KOKAINA na rynku narkotycznym określana jest jako śnieg. Najczęstszym opakowaniem jest folia zgrzewana w woreczki. Do organizmu kokaina najczęściej podawana jest przez wdychanie nosem. Wprowadzana jest również przez wstrzykiwanie z domieszką heroiny. Innym sposobem podawania do organizmu jest inhalacja ogrzewanie alkoholowego roztworu i wdychanie par. Kokaina zawiera alkaloid, który wprowadzony do organizmu powoduje objawy upojenia ze stanem dobrego samopoczucia, działa silnie pobudzająco. Czasowo przyczynia się do lepszej koncentracji umysłowej, eliminuje chwilowo zmęczenie. Jednak po upływie pożądanego działania, powoduje zakłócenie systemu nerwowego. Objawia się to niespokojnym zachowaniem, wzrostem temperatury ciała, wzrostem ciśnienia tętniczego oraz nadmiernym wydzielaniem potu. Przy częstym wdychaniu nosem powoduje uszkodzenie błon śluzowych przegrody nosa wywołując egzemę.

CRAC popularna odmiana kokainy. Podaje się go paląc razem z tytoniem czy marihuaną lub w tzw. Fajkach wodnych. Łatwy jest w rozpowszechnianiu zwłaszcza wśród młodzieży szkolnej. Działanie jego objawia się nagłym pobudzeniem euforycznym trwającym do około 5 minut poczym euforia spada, ustępując uczuciu wielkiej mocy połączonej z pożądaniem seksualnym oraz halucynacjami. Przedawkowanie może prowadzić do silnego zatrucia w efekcie powodującego zgon.


KHAT jego zażycie powoduje efekt euforyczny porównywalny do działania amfetaminy, pobudza centralny układ nerwowy. Narkotyk ten pozwala na wydobycie energii potrzebnej do wykonywania konkretnej pracy fizycznej. Jego zażywanie, tak jak innych narkotyków, powoduje uzależnienie.

AMFETAMINY- do najbardziej znanych ze względu na skład i rodzaj wyróżnia się:

-amfetaminę,

-metamfetaminę,

-deksydrynę.

Amfetamina rozpowszechniana jest pod różnymi postaciami: proszku, pigułek, kapsułek i płynie. Do organizmu wprowadzana jest doustnie, dożylnie lub przez inhalację, często z domieszką środków psychotropowych lub odurzających. Zażywanie amfetaminy powoduje stan rozbudzenia organizmu znosząc zmęczenie i senność, pozornie zwiększając zdolność koncentracji. Powoduje również utratę łaknienia oraz pobudza seksualnie.

Substancje powodujące wywołanie zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego


Substancje określane jako halucynogenne lub psychodesleptyczne oddziaływują zakłócająco na działanie centralnego układu nerwowego. Podział tych substancji:

-konopie indyjskie,

-LSD-25,

-meskalina,

-psylocybina.

W ostatnim okresie doszły kleje, rozpuszczalniki i aerozole, które jako środki odurzające uzyskały szczególna popularność w kręgach nieletnich narkomanów, a które z racji sposobu zażywania zostały określone mianem środków wziewnych.


Najpopularniejsze odmiany narkotyków otrzymywanych z konopi indyjskich

MARIHUANA do organizmu głównie podawana jest z dymem palonych papierosów z czystej marihuany lub z domieszką innych tytoniów. Inna forma podawania to picie w specjalny sposób parzonej herbatki marihuanowej lub z domieszką alkoholi.


HASZYSZ charakteryzuje się mocnym zapachem. Do organizmu podawany jest w postaci dymu z papierosów lub fajki. Haszysz rozprowadzany jest w postaci tabliczek, placków, płytek czy „mydełek” o masie do 250 g, pakowany w woreczki lniane z naniesionymi różnymi znakami „firmowymi” producentów. Olej haszyszowy rozprowadzany jest w stałych opakowaniach mających kształt fiołek lub ampułek. Produkty konopi indyjskich w głównym stopniu uzależniają organizm psychicznie. Osoby biorące głównie te specyfiki doznają przyjemnych odczuć porównywalnych do upojenia alkoholowego. Po zażyciu następuje jako towarzysząca utrata koordynacji ruchowej, wzmożona wesołość i towarzyskość. Częste i systematyczne zażywanie marihuany czy haszyszu może doprowadzić do omamów halucynacyjnych, głębokich stanów lękowych, zaburzenia pamięci, czasu i odległości, zaburzeń pracy serca i krwioobiegu oraz pracy narządów i organów rodnych, aż do wyniszczenia układu immunologicznego organizmu.

LSD-25 rozprowadzany jest w postaci płynnej lub białego krystalicznego proszku, nie posiada smaku ani zapachu. LSD rozprowadzany jest pod postaciami maleńkich tabletek, cukiereczków lub bibułek nasączonych kroplą LSD. Najczęściej spotykane są tzw. Znaczki z różnymi obrazkami na arkuszach bibuły jeden piktogram oznacza „działkę”. W obecnej chwili znajduje popularność w kręgach młodych narkomanów w Polsce. Do organizmu wprowadzany jest przede wszystkim doustnie.

ŚRODKI WZIEWNE


Nie wszystkich narkomanów jak również młodzież stać na zakup pożądanego narkotyku. W celu osiągnięcia stanu oszołomienia czy podniecenia, sięgają oni po środki takie jak: eter, benzen, toluen, tri, aceton. Większość tych substancji wchodzi w skład lakierów, farb, past czy klejów. Do organizmu są wprowadzane za pomocą inhalacji oparów wydzielających się z tych produktów. Szkodliwe skutki działania tych środków na organizm to głównie zatrucie centralnego i obwodowego układu nerwowego, zaniki pamięci i znaczna ograniczoność w przyswajaniu nowych informacji, zapalenie nerwów, niezdolność logicznego myślenia, zaburzenia osobowości itp.

Narkoman przestaje potrzebować narkotyków tylko i wyłącznie wtedy, gdy osiągnie chwilowe zadowolenie i zaspokojenie potrzeby wzięcia, lecz zaczyna odczuwać fizyczny głód narkotyczny. Bardzo późno dowiadujemy się, że ktoś z bliskich jest narkomanem, a jeszcze gdy dowiadujemy się, że są to nasze dzieci, jest to jeszcze bardziej bolesne. Nie każdy kto zażył narkotyku staje się od razu narkomanem. Aby dojść od pierwszego razu do uzależnienia droga nie jest zbyt długa i poprzedzają ją pewne oznaki. Pamiętajmy aby w porę zareagować i niedopuścić do zagrożenia.


Opracował mgr Regina Wrona


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość