Strona główna

Śniadanie ze scotem


Pobieranie 68.86 Kb.
Data18.06.2016
Rozmiar68.86 Kb.


prezentują


ŚNIADANIE ZE SCOTEM


reżyseria

Laurie Lynd

produkcja



Paul Brown

w rolach głównych



Tom Cavanagh

Ben Shenkman

Noah Bernett

95 minut/Kanada


OPIS FILMU


Scot jest nietypowym chłopcem. Ubiera się kolorowo, piecze naleśniki w kształcie liter swojego imienia, a kiedy jest mu smutno, śpiewa kolędy niezależnie od pory roku. Jest trochę jak Billy Elliot, który wolał taniec zamiast boksu. Scot jest jednak bardziej otwarty, spontaniczny i nic sobie nie robi z tego, co ludzie powiedzą.
Kiedy mama Scota umiera i trwają poszukiwania jego taty, chłopiec niespodziewanie trafia pod opiekę Sama i Erica – pary ze wieloletnim stażem. Eric, kiedyś zawodnik NHL, jest przekonany, że wszelkie przejawy odmienności mogą powodować tylko kłopoty. Obawia się, że Scot może nadszarpnąć jego wizerunek „twardziela”. Postanawia więc nauczyć chłopca grać w hokeja – prawdziwie męski sport…

Czy Scot znajdzie u Sama i Erica swój wymarzony dom? Czy Ericowi uda się zmienić chłopca, czy może zaakceptuje Scota takiego, jakim jest?


Zobacz Śniadanie ze Scotem – niezwykły film o wyjątkowym chłopcu.

Dlaczego warto obejrzeć?


  • Doskonała komedia z gatunku świątecznego kina familijnego – idealna alternatywa dla tego, co proponuje w święta polska telewizja.

  • Genialny mały aktor, rozbraja swoją rolą.

  • Pierwszy w historii film poruszający problem ukrywania przez sportowców swojej odmiennej orientacji.

WIĘCEJ O FILMIE


Scenariusz do filmu Śniadanie ze Scotem został napisany na podstawie powieści Michaela Downinga o tym samym tytule. Opowiada on historię pewnej bardzo „heteryckiej” gejowskiej pary – Eryka (Tom Cavanagh) – byłej gwiazdy NHL zdegradowanej na stanowisko komentatora sportowego, oraz Sama (Ben Shenkman), prawnika, któremu sąd przyznał tymczasową opiekę nad osieroconym niedawno Scotem (Noah Bernett), jedenastoletnim chłopcem, który jak na chłopca zachowuje się dość nietypowo...

Film został bardzo dobrze przyjęty przez władze NHL i drużynę hokejową Toronto Maple Leafs. Po raz pierwszy w historii zarząd profesjonalnej ligi sportowej wyraził zgodę na wykorzystanie swojego loga oraz barw w filmie o tematyce gejowskiej. W trakcie wywiadu dla Toronto Star, Tom Cavanagh wyznał: „Powinniśmy docenić władze NHL i całą drużynę za to, że zgodzili się na nakręcenie tego filmu”.

W jednym z wywiadów dla New York Times Bernadette Mansur, rzecznik prasowy NHL powiedziała: „Z naszego punktu widzenia jest to historia opowiadająca o losach nowoczesnej rodziny, która radzi sobie, jak umie, aby wychować młodego chłopca. Naszą intencją nie było przygotowanie jakiegoś politycznego manifestu i będziemy trzymać się tej decyzji przez cały czas”.

Śniadanie ze Scotem to drugi film fabularny Lauriego Lynda. Wszystkie jego wcześniejsze produkcje – trzy filmy krótkometrażowe: Together and Apart, RSVP i zdobywca nagrody Genie, The Fairy Who Didn’t Want to Be a Fairy Anymore, oraz pierwszy film fabularny, House ­­– były wyświetlane na festiwalach Tiff i Sundance. Lynd nakręcił również dwa filmy, które pojawiły się na Sprockets International Children’s Film Festival: Virtual Mom oraz mini serial dla BBC, I was a Rat. Ostatni z wymienionych tytułów zdobył nagrodę publiczności oraz został wyróżniony jako najlepszy program dla dzieci w 2002 r. na Banff International Television Festival.

Śniadanie ze Scotem to piąty film, który współtworzyli producent Paul Brown (I Love a Man in Uniform, the Assistant, Soul Survivor, Virtual Mom, Zeyda and the Hit Man) oraz reżyser Laurie Lynd. Ich pierwszym wspólnym dziełem był zdobywca wielu nagród, krótkometrażowy fim The Rat z 1991 roku.

W filmie Śniadanie ze Scotem pojawiają się również gwiazdy takie jak Graham Greene, Megan Follows, Fiona Reid, Colin Cunningham, Sheila McCarthy, Anna Silk, Benz Antoine, Shauna MacDonald, Robin Brule, Kathryn Haggis, Travis Ferris and Jeananne Goossen.



Śniadanie ze Scotem to współczesna komedia opowiadająca historię pewnej „alternatywnej” rodziny poszukującej domowego ciepła i miłości.

KRÓTKIE STRESZCZENIE


Dla Erica (Tom Cavanagh) hokej jest całym życiem. W wieku trzydziestu lat w wyniku kontuzji musiał pożegnać się z karierą w lidze NHL. Zajął się czymś równie mocno związanym ze światem sportu – został komentatorem. Kiedy partner Erica, Sam (Ben Shenkman) oznajmia mu, że obaj będą musieli zaopiekować się tymczasowo małym chłopcem, jego perfekcyjny dotąd świat zaczyna się walić. W tym momencie na scenie pojawia się Scot (Noah Bernett) – porzucony przez rodziców jedenastolatek, który wygląda i zachowuje się całkowicie odwrotnie, niż jak przystało na młodego mężczyznę – zupełne przeciwieństwo Erica. Zaskoczeni wyjątkowo wrażliwym usposobieniem chłopaka, Eric i Sam próbują delikatnie zniechęcić go od używania pachnących kremów do rąk i rzeczy w kolorze różowym. Pragną zainteresować go bardziej „normalnymi” zajęciami, do jakich z pewnością należy gra w hokeja. Kiedy okazuje się, że Scot nie jest urodzonym zawodnikiem, Eric zaczyna zastanawiać się nad tym, czy rzeczywiście warto rezygnować ze swojej własnej tożsamości tylko po to, aby inni mogli nas „zaakceptować”.

DŁUGIE STRESZCZENIE


Eric (Tom Cavanagh) and Sam (Ben Shenkman) są w związku już cztery lata. Eric, były zawodnik drużyny hokejowej Maple Leaf pracuje teraz jako komentator sportowy. Sam jest radcą prawnym. Mieszkają razem w cichej dzielnicy Toronto, ukrywając swój związek przed światem.

Wszystko zmienia się w chwili, gdy Sam dowiaduje się, że była dziewczyna jego brata Billy’ego (Colin Cunningham) zginęła, zostawiając mu pod opieką swojego syna, Scota (Noah Bernett). Pech chciał, że żądny przygód Billy przebywa obecnie gdzieś w Ameryce Południowej i chłopiec pozostaje praktycznie bez opieki.

Podczas gdy Fundacja Pomocy dla Dzieci i firma ubezpieczeniowa starają się skontaktować z Billym, Sam ma stać się dla Scota tymczasowym opiekunem. Pomimo wyraźnego sprzeciwu Erica (nigdy nie lubił dzieci), Sam decyduje się wziąć na siebie tę odpowiedzialność – przekonuje swojego partnera, że „to tylko na jakiś czas”.

W tym momencie poznajemy Scota – uroczo „przegiętego” jedenastolatka, będącego całkowitym przeciwieństwem męskiego Erica. Scot lubi kolorowe ubrania, na ręku nosi brzęczącą bransoletkę matki, uwielbia musicale i bożonarodzeniowe kolędy. Nie tego spodziewali się Eric i Sam.

W całym domu zaczyna panować wielkie zamieszanie. Eric i Sam starają się pogodzić z ekscentrycznymi upodobaniami chłopca i szybko dochodzą do wniosku, że jest on bardziej „gejowski” niż oni sami. Każdy z nich zmuszony jest zrewidować własne postrzeganie siebie i świata widząc, jak chłopiec w ogóle nie przejmuje się tym, kim jest i jak się zachowuje, a nawet jest z tego dumny.

W szkole Scot szybko zjednuje sobie nowych przyjaciół. Udaje mu się nawet zaprzyjaźnić z miejscowym osiłkiem.

Eric jest przekonany, że jeszcze nie wszystko stracone i zapisuje chłopca do dziecięcej drużyny hokejowej. Sam zostaje asystentem trenera. W końcu mają ze Scotem wspólne zainteresowania i coraz bardziej się zaprzyjaźniają. Kiedy okazuje się, że Scot lepiej czuje się w jeździe figurowej niż z kijem hokejowym, Eric zaczyna się zastanawiać, czy rzeczywiście warto rezygnować ze swojej własnej tożsamości tylko po to, aby inni mogli nas zaakceptować.

BIOGRAFIE AKTORÓW



TOM CAVANAGH jako Eric McNally


Tom Cavanagh jest znany głównie z roli Eda Stevensa w serialu Ed, dzięki której dostał nominację do Złotego Globu oraz nagrodę TV Guide Award w kategorii „Ulubiony aktor w nowym serialu telewizyjnym”. Podobnie spektakularny sukces odniósł grając w serialu telewizyjnym Love Monkey (u boku Bena Shenkmana) oraz Scrubs. Wśród najnowszych filmów z udziałem Toma znajdują się m.in. Edgar Floats czy Yogi Bear.

Tom Cavanagh wystąpił również w wyprodukowanym przez NBC serialu Providence oraz filmie Anya’s Bell. Zagrał także w dramacie rodzinnym Northern Lights (w którym wcielił się w rolę brata Diane Keaton), filmie przygodowym Magic in the Water oraz thrillerze Mask of the Death. Pojawił się również w czołówce takich filmów jak The Dukes, Honeymoon, Movin’ On Up oraz Car 54. Cavanagh zagrał również w filmie Bang, Bang, You Are Death opowiadający o przemocy w szkole. Scenariusz do niego powstał na podstawie sztuki o tym samym tytule. Film został obsypany nagrodami, a Tom zdobył Daytime Emmy Awards.


BEN SHENKMAN jako Sam Miller


Ben Shenkman pojawił się w mini serialu Angels of America emitowanym przez HBO, otrzymał nominację do Złotego Globu oraz Emmy. Mogliśmy zobaczyć go w filmach takich jak Blue Valentine, Solitary Man, Brief Interviews with Hideous Men, Americanese, Must Love Dogs u boku Diane Lane i Johna Cusacka oraz Just Like Heaven, razem z Reese’m Witherspoonem i Markiem Ruffalo. Wśród innych produkcji z jego udziałem można wymienić Personal Velocity, Roger Dodger, Requiem for a Dream, Jesus’ Son oraz Pi. Wystąpił również w wielu serialach telewizyjnych, m.in. Law & Order, Ed oraz Love Monkey; niejednokrotnie pojawił się u boku swojego filmowego partnera ze Śniadania ze Scotem, Tomem Cavanagh’em.

Ben otrzymał nominację do nagrody Tony Award za swój występ w broadwayowskim hicie Proof, rywalizując o nią z koleżanką z planu filmowego Angels of America, Mary-Luise Parker. Otrzymał główną rolę w spektaklu Sight Unseen, który również został wystawiony na Broadwayu.


NOAH BERNETT jako Scot


Noah Barnett urodził się w 1995 roku i w wieku 8 lat zadebiutował w filmie Gothica u boku takich sław jak Halle Berry i Robert Downey Jr. oraz innej znanej produkcji, Burning Mussolini. W dorobku tego młodego aktora można znaleźć wiele ciekawych tytułów. Wystąpił w produkcjach telewizyjnych tj. Last Exit, Superstorm, Fatal Trust, Prank Control oraz Dr. Bethune. Ostatnio zakończyły się prace nad ostatnim filmem z jego udziałem – Dr. Jekyll and Mr. Hyde. Będzie można zobaczyć go również w nowej telewizyjnej produkcji Binky, gdzie wcielił się w rolę siostrzeńca Janeane Garofalo.

Noah pojawił się kilka razy także na dużym ekranie, bierze udział w naprawdę ciekawych przedsięwzięciach filmowych i gra na skrzypcach w Montreal’s Junior String Orchestra. Jest młodym wynalazcą, uwielbia mówić i grać w piłkę, jeździć na rowerze, łyżwach, deskorolce, pływać, wspinać się na skałce, jeździć na snowboardzie, grać w szachy, ping ponga i oczywiście grać w hokeja.


JEANANNE GOOSSEN jako Nula


Nowa twarz w świecie show biznesu, Jeananne Goossen jest znana głównie ze swojej roli w hicie telewizyjnym Falcon Beach, gdzie wcieliła się w postać Courtney True. Pojawiła się również w kilku odcinkach Rent-a-golie oraz Angela’s Eyes. Śniadanie ze Scotem to pierwszy film pełnometrażowy, w którym zagrała. Kolejny, The Vow, ukaże się w 2012 roku.

MEGAN FOLLOWS (adwokat)


Megan Follows znana jest na całym świecie ze brawurowej roli Ani Shirley w filmie Ania z zielonego wzgórza, którego scenariusz powstał na podstawie książki L.M. Montgomery. Za swoje dwa pierwsze filmy otrzymała nagrodę Gemini Awards w kategorii „Najlepsza aktorka”, za trzeci nominację również w tej kategorii. Pierwszy film, Ania z zielonego wzgórza otrzymał nagrodę Emmy w kategorii „Najlepszy film dla dzieci”. Aktorka pracuje obecnie nad telewizyjną produkcją Booky Makes her Mark, pojawiła się również w serialu Crossing Jordan oraz CSI: Miami. Megan otrzymała kolejną nominację do nagrody Gemini Awards za swoją rolę w serialu telewizyjnym Open Heart reżyserii wspomnianego już Laurie’go Lynda.

Aktorka wystąpiła również w wielu znanych produkcjach. Zagrała główną rolę w filmie Allana Kinga Termini Station, za który otrzymała nominację do nagrody Genie w kategorii „Najlepsza aktorka”. Pojawiła się w filmie Silver Bullet , ekranizacji powieści Stephena Kinga, A Time of Destiny i Deep Sleep Georgy’a Navy, oraz w kanadyjskim filmie niezależnym Reluctant Angel. Zagrała także w nowszych produkcjach, takich jak Christmas Child oraz A Foreign Affair.

Megan Follows wystąpiła gościnnie w wielu produkcjach telewizyjnych popularnych również w Polsce tj. CSI, Ostry dyżur, Z archiwum X, oraz amerykańskich serialach Law & Order, Robson Arms, The Division, Strong Medicine, The Fugative, Made in Canada oraz The Outer Limits. Była również bardzo znaną twarzą serii Second Chances.

SHEILA McCARTHY (dyrektor szkoły)


Za rolę w kanadyjskim klasyku I’ve Heard the Mermaids Singing oraz The Lotus Eaters Sheila McCarthy otrzymała nagrodę Genie. Pojawiła się również w Being Julia, Confessions of a Teenage Drama Queen oraz znanym w Polsce Pojutrze.

McCarthy zagrała również w emitowanym przez CBS serialowym hicie Little Mosque on the Prairie. Wystąpiła na dużym ekranie i scenie w filmach takich jak Virtual Mom i I was a Rat (reżyserem obydwu jest Laurie Lynd), Roxana, Missing, Winderland, Road to Avonela oraz Street Legal. Otrzymała nominacje do nagrody Gemini za rolę w filmach Emily of New Moon oraz Dudley the Dragon.


GRAHAM GREENE (trener hokeja)


Członek plemienia Oneida, Graham Greene jest najbardziej znany ze swojej oscarowej roli mędrca Kopiącego Ptaka w filmie Tańczący z wilkami Kevina Costnera. Greene zasłynął również z roli w filmie Transamerica (w głównej roli Felicity Huffman), który otrzymał aż pięć nominacji do Oscara. Niebawem zobaczymy go również w sequelach filmów tj. Spirit Bear, The Stone Child, Pushing Up Daisies, All Hat oraz A Lobster Tail.

Występował na deskach wielu teatrów, zarówno w Wielkiej Brytanii i Kanadzie. Zagrał epizodyczne role w Running Brave, Revolution, Powwow Highway oraz Thunder Heart. Wcielił się w głównego bohatera w filmie Clearcut oraz Benefit of the Doubt; widzowie pamiętają go zapewne z komediowej roli w Maverick. Zagrał ostatniego z Indian, któremu udało się przetrwać zagładę plemienia w filmie The Last of His Tribe. Pojawiał się również w telewizyjnych produkcjach Northern Exposure oraz Red Green Show. Wystąpił już w bardzo popularnej mini-serii Into the West. Obecnie jest traktowany jako gwóźdź programu na festiwalu w Stratford.


BIOGRAFIE CZŁONKÓW EKIPY FILMOWEJ



LAURIE LYND – reżyser


Laurie Lynd to doceniany wśród krytyków reżyser i pisarz, którego dzieła wyświetlane są m.in. na Toronto International Film Festival. Jest autorem mini serialu I was a Rat emitowanego przez telewizję BBC, którego producentem jest (podobnie jak w przypadku Śniadania ze Scotem) Paul Brown. Serial I was a Rat otrzymał bardzo pozytywne recenzje w większości prestiżowych dzienników i magazynów, m.in. The Times („uczta dla oczu”), The Daily Mail („wspaniale opowiedziana historia”), The Observer („talent widać na każdym kroku”) oraz The Sunday Times, w którym określono go mianem „zabawnego, oryginalnego i pełnego uroku” filmu, który trzeba obejrzeć. I was a Rat został wyświetlony na otwarciu Sprockets International Children’s Film Festival; w 2002 r. zdobył również nagrodę w kategorii „Najlepszy program dla dzieci” na Banff International Television Festival. Lynd otrzymał nominację do nagrody Gemini w kategorii „Najlepszy dyrektor” oraz „Najlepszy serial telewizyjny”.

Jego pierwszy film pełnometrażowy nosił tytuł House. Scenariusz przygotował sam Lynd oraz Daniel MacIvor. Film był wyświetlany m.in. na festiwalu TIFF, Sundance oraz London Film Festivals; brał również udział w przeglądach w Tokyo i Mannheim. Wyreżyserowany przez niego musical komediowy The Fairy Who Didn’t Want to be a Fairy Anymore (z udziałem Daniela MacIvora i Holly Cole) zdobył w Kanadzie nagrodę Genie w kategorii „Najlepszy dramat krótkometrażowy”), nagrodę Silver Hugo na Chicago International Film Festival oraz wyróżnienie na Seattle International Film Festival. Jego kolejny film, krótkometrażowy dramat RSVP, w którym wystąpiła m.in. diwa operowa Jessye Norman został także wyświetlony na festiwalach TIFF, sundance oraz Museum Of Modern Art’s New Directors/New Films. Lynd był również producentem wielokrotnie nagradzanego musicalu na temat homofonii, The Maiking of „Monsters”.

Obecnie Lynd pracuje nad scenariuszem do filmu będącego adaptacją filmową powieści Geoffa Rymana Was, oraz reżyseruje musicalową komedię Move Over Moon do której muzykę napisały Kate & Amma McGarrigle. Wśród wyreżyserowanych przez niego produkcji telewizyjnych można znajdują się m.in. emitowany w MTV Noah’s Arc oraz Open Heart z Megan Follows w roli głównej, który ma na koncie aż pięć nominacji do nagrody Gemini, w tym w kategorii „Najlepszy film telewizyjny” oraz „Najlepsza aktorka”. Lynd nakręcił również docenioną przez krytyków adaptację sztuki Diane Flacks i Richarda Greenblatta pt. Sibs oraz kilka odcinków kultowego Queer as Folk, CTV’s Degrassi: The Next Generation; jest także autorem obrazu Virtual Mom z Sheilą McCarthy i Debbie Reynolds w rolach głównych.

PAUL BROWN – producent


Pierwszy film Paula Browna, I Love a Man in Uniform reżyserii Davida Wellingtona miał swoją premierę na Festiwalu Filmowym w Cannes; zdobył również nagrodę Genie w kategoriach “Najlepszy actor” oraz “Najlepszy aktor drugoplanowy”. Krótko potem jego kolejne dzieło, dramat Soul Survivor (reż. Stephen Williams) został wyświetlony na międzynarodowym przeglądzie filmów w Cannes. W jego kultowej produkcji The Assistant reżyserii Daniela Petrie, której scenariusz powstał na motywach powieści zdobywcy nagrody Pulitzera Bernarda Malamuda, wystąpiły dwie nominowane do Oscara gwiazdy: Armin Mueller-Stahl (Shine) i Joan Plowright.

Wśród jego najbardziej znanych produkcji telewizyjnych znajdują się: Zeyda and the Hitman, czarna komedia w której można zobaczyć sławy takie jak Judd Hirsch, Gil Bellows, Danny Aiello oraz zdobywczyni Oscara Mercedes Ruehl,. Paul Brown był także współproducentem obrazu I was a Rat reżyserii Laurie’go Lynda, gdzie w rolach głównych zagrali Tom Conti, Brenda Fricker i Ned Beatty; film ten zdobył nagrodę publiczności w prestiżowym Sprockets Film Festival for Children oraz dwa cenne wyróżnienia na Banff Film and Television Festival. Paul był producentem seriali Fast Food High, Mow (telewizja CTV), What Katy Did (projekt produkcji brytyjsko-kanadyjskiej) oraz Virtual Mom reż. Laurie’go Lynda, w którym w głównych rolach wystąpiły Debbie Reynolds i Sheila McCarthy, obydwie nominowane do nagrody Gemini w kategorii „Najlepsza aktorka”.

Brown pracuje obecnie nad produkcją serialu telewizyjnego Sold! emitowanego w telewizji CTV. Uczęszcza również do Canadian Film Centre. W 1990 r. założył firmę Miracle Pictures Inc. zajmującą się produkcją wysokiej jakości filmów dla telewizji.

SEAN REYCRAFT – scenarzysta


Sean Reycraft pisuje dla trzech najpopularniejszych kanadyjskich programów telewizyjnych. Ostatnimi czasy zastępuje showrunnera Boba Martina (znanego z broadwayowskiego The Drowsy Chaperone) w trzecim sezonie emitowanego na internetowych kanałach TMN/Sundance serialu Slings & Arrows. Wcześniej pracował również przy produkcji znanego zwłaszcza wśród młodzieży serialu Degrassi: The Nexy Generation. Otrzymał nominację do nagrody Gemini oraz pracował przy produkcji dwóch sezonów serialu The Eleventh Floor emitowanego na antenie CTV.

Do jego najnowszych dzieł należy niewątpliwie sztuka One Good Marriage wystawiana w Toronto, Montrealu, Nowym Jorku, Waszyngtonie, Irlandii i Anglii. Wśród innych napisanych przez niego sztuk znajdują się m.in. Roundabout, Throat (znalazła się w dziesiątce najlepszych wyróznionych przez Writers Guild of Canada) i Pop Song (zwycięzca Canadian Chalmers Play Award).


MICHAEL DOWNING – pisarz


Opowiadania, recenzje i eseje Michaela Downinga są publikowane w magazynach i dziennikach tak popularnych jak New York Times, Wall Street Journal, Washington Post, Toronto Globe and Mail, Boston Globe, Commonweal, Harvard Magazine, Christian Science Monitor, Newsday, Boston Phoenix i innych. Śniadanie ze Scotem to jego czwarta powieść, która otrzymała honorową nagrodę Amerykańskiego Stowarzyszenia Bibliotecznego oraz znalazła się na liście najlepszych książek o tematyce gejowskiej plebiscytu portalu Amazon.com. W magazynie Newsday napisano o niej następujące słowa: „Dowcipna, wzruszająca, zabawna, poruszająco wnikliwa… To bardzo świeże spojrzenie na motyw rodzicielstwa, rodziny i związku oraz kwestię, komu bardziej wypada używać tuszu do rzęs”. Oto tytuły pozostałych powieści Downinga: Spring Forward: The Annual Madness of Daylight Saving Time, Perfect Agrement oraz Shoes Outside The Door: Desire, Devotion, Excess At The San Francisco Zen Center.

HOWARD ROSENMAN – producent wykonawczy


Howard rozpoczął swoją karierę pracując w teatrze. W 1968 r. otrzymał posadę asystenta dyrektora – Sir Michaela Benthalla – będąc świadkiem powrotu na Broadway Katherine Hepburn w słynnym musicalu Coco Andre Previna. Później zajął się produkcją reklam telewizyjnych a w 1973 r. podjął się współpracy z telewizją ABC przy filmie Death Scream.

W 1993 r. Howard został prezesem Brillstein-Grey Entertainment. Wśród jego największych projektów filmowych znajdują się tytuły tj. Ressurection, Lost Angels, Gross Anataomy, Shining Through, Father Of The Bride czy Buffy The Vampire Slayer. Był producentem wykonawczym filmów The Main Event, My First Mister oraz bardzo ciepło przyjętego przez krytyków Celluloid Closet, który zdobył pięć nominacji do nagrody Emmy. Obraz zdobył również nagrodę Peabody Award w kategorii „Wybitne dziennikarstwo”.


NADINE SCHIFF – producent wykonawczy


Nadine Schiff rozpoczęła swoją karierę jako dziennikarka telewizyjna. Następnie zaczęła pracować w branży filmowej jako wiceprezes założonej przez Michaela Douglasa Stonebridge Entertainment. Była współtwórcą scenariusza i producentką filmu Made in America z Whoopi Goldberg i Tedem Dansonem w rolach głównych. Była producentem towarzyszącym filmu Red Corner z Richardem Gere’m w roli głównej. Pracowała również przy produkcji programów telewizyjnych – The Wedding Dress dla stacji CBS oraz Live from Baghdad dla HBO. Obecnie współpracuje z Randy’m Jacksonem przy produkcji programu reality show pt. Dinner Party dla Warner Bros. Nadine wydała dotąd trzy książki: Career Makeovers for the Working Woman, The Secret Language of Girlfriends (napisana wspólnie z Karen Neuberger) oraz Your Personal Assistant (której współautorem jest Barbara Guggenheim). Ostatni z wymienionych tytułów ukazał się w sklepach w 2007 r.

SUSAN SHIPTON – montażysta


Susan Shipton jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych twarzy w świecie filmów niezależnych. Współpracowała z całym sztabem znanych reżyserów, jak na przykład Atom Egoyan i István Szabó. Była mątażystką nominowanych do Oscara filmów Atoma Egoyana, tj. The Sweet Hereafter, Where The Truth Lies, Ararat, Felicia’s Journey, Exotica oraz The Adjuster. Dla Richarda Kwietniowskiego zmontowała film Love and Death on Long Island; dla Roberta Lantosa i Istvána Szabó nominowaną do Oscara komedię Being Julia (Annette Benning została nominowana w kategorii “Najlepsza aktorka”). Wśród jej pozostałych dzieł można wymienić: I Love a Man in Uniform (reż. David Wellington), Long Day’s Journey into Night, Blessed Stranger, Possible Worlds (reż. Robert Lepage), White Room, When Night is Falling (reż. Patricia Rozema) oraz Virtual Mom (reż. Laurie Lynd). Do jej dorobku zawodowego należą również obrazy: Foolproof, Full Of It, A Cool Dry Place, The Awakening, The Lotus Eaters oraz Rockett. Susan była również montażystką docenianego przez krytyków filmu Hindside. Pracuje również nad swoim własnym filmem fabularnym będącym adaptacją powieści Helen Humphrey Wild Dogs.

TAMARA DEVERELL – scenograf


Najbardziej znane filmy w których realizacji brała udział Tamara to Charlie Bartlett z Antonem Yelchinem i Robertem Downey’em Jr. w rolach głównych oraz Firehouse Dog z Joshem Hutchersonem and Brucem Greenwoodem. Była również scenografem na planie filmów Blizzard, Bollywood/Hollywood oraz Masala. Brała także udział w produkcji wielu filmów emitowanych w stacjach telewizyjnych, m.in. Suburban Madness, Coast To Coast, Eloise At Christmastime, Eloise At The Plaza, Sounder, Dead Aviators, Caracara, Mind Games, Shadow Zone: My Teacher Ate My Homework, Lulu, Eclipse, The Burning Season oraz Feast Of All Saints. Pracowała na planie serialu Wonderfalls, Kevin Hill oraz Degrassi: The Next Generation.

Tamara sukcesywnie doskonaliła swój warsztat podczas produkcji filmów Death to Smoochy, X-men, Existenz, 54, Mimic, Crash, Canadian Bacon oraz serialu telewizyjnego Liberty Street.


DAVID MAKIN – operator filmowy


David pracuje w telewizji oraz przy produkcji utworów filmowych. Ma na swoim koncie udział w realizacji programów i filmów takich jak Skulls 3, Held Up, What Leonard Comes Home To, Mad Tv oraz The Martin Short Show. Filmem zaczął interesować się już w wieku 9 lat, kiedy razem z bratem zaczął kręcić filmy na taśmie o szerokości 8mm. Kontynuował edukację na American Film Institute, ucząc się praktycznej strony zawodu poprzez towarzyszenie ojcu (również operator) na planie filmowym. Początkowo pracował jako asystent; dopiero po jakimś czasie został głównym operatorem, zajmując się początkowo kręceniem reklam. W ten sposób otworzył sobie drogę do kariery w telewizji i zaczął pracować jako operator serialu komediowego The Kids in the Hall. Następnie pracował na planie filmu Brain Candy, House (reż. Laurie Lynd), The Wrong Guy, Dog Park oraz Micky Blue Eyes (w głównej roli Hugh Grant).

ALEXANDER REDA – projektant kostiumów


Zdobywca nagrody Gemini za projekty kostiumów do mini serialu Hemingway vs. Calaghan. Alexander Reda był twórcą kostiumów również w telewizyjnych produkcjach tj. Jeff Ltd., Regenesi oraz The Newsroom. Zasłynął również swoimi projektami w filmach Beat Cop, Sex, Lies & Obsession, The Familiar Stranger, Jailbait (MTV), My Louisiana Sky (z Juliet Lewis) oraz The Last Debate (w którym wystąpił Peter Gallagher). Zaprojektował kostiumy do serialu telewizyjnego Little Man oraz asystował przy filmie Atoma Egoyana The Sweet Hereafter. Zanim pojawił się na planie Śniadania ze Scotem, zaprojektował kostiumy do pierwszego w jego karierze filmu fabularnego, My Name is Italiano.

ŚNIADANIE ZE SCOTEM


NOWATORSKA KOMEDIA PIERWSZEJ KLASY

NHL UDZIELA POPARCIA DLA FILMU


Toronto, 6 lutego 2007 r. Dystrybutorzy Miracle Pictures i Capri Releasing poinformowali o pojawieniu się na rynku nowej komedii Śniadanie ze Scotem. Reżyserem filmu jest Laurie Lynd (‘I Was a Rat’, ‘Noah’s Arc’), natomiast twórcą scenariusza będącego adaptacją powieści Michaela Downinga – Sean Reycraft.

To zabawna i wzruszająca historia, w której autorzy starają się znaleźć odpowiedzi na pytania dotyczące funkcjonowania współczesnej rodziny oraz ukazać, jak wiele dorośli mogą nauczyć się od dzieci. W rolach głównych pojawią się m.in. Tom Cavanagh (‘Ed’, ‘Scrubs’), Ben Shenkman (‘Just Like Heaven’, ‘Angels in America’) oraz Noah Bernett (‘Gothica’). Producentem obrazu był Paul Brown, natomiast producentami wykonawczymi Howard Rosemann i Nadine Schiff. Dystrybucją w Kanadzie zajmują się Miracle Pictures oraz Capri Releasing. Przy produkcji filmu pomagały również organizacje tj. Telefilm Canada, The Ontario Media Development Corporation, The Harold Greenberg Fund and Movie Central.

Pierwsze ujęcia do filmu zostały nakręcone w grudniu 2006 r. w Toronto oraz okolicach miasta.

Śniadanie ze Scotem to historia bardzo „heteryckiej” gejowskiej pary – Sama (Ben Shenkman), który jest zawodowym prawnikiem oraz Erica (Tom Cavanagh), byłego gracza hokejowego w lidze NHL, który zajmuje się obecnie komentatorstwem sportowym. Ich życie zmienia się diametralnie kiedy muszą wcielić się w rolę tymczasowych opiekunów dla 11-letniego Scota (Noah Bernett). Scot jest bardzo wrażliwym, zakochanym w różowym kolorze chłopcem. Początkowo Sam i Eric nie są przekonani co do tego, czy będą w stanie poradzić sobie w sytuacji opiekunów i poważnie zastanawiają się nad tym, czy aby na pewno powinni zabrać chłopca pod swój dach. Ich nastawienie zmienia się jednak, kiedy lepiej poznają Scota i jego niezwykłą umiejętność bycia sobą w każdej sytuacji oraz nieprzejmowania się tym, co myślą na jego temat inni ludzie.

Film ten stanowi bardzo wnikliwe spojrzenie na kwestię homoseksualizmu w środowisku sportowym oraz społecznej niechęci do akceptacji gejowskich bohaterów. Wyrażenie zgody na wykorzystanie w filmie loga NHL oraz imion zawodników drużyny Toronto Maple Leafs było niewątpliwie olbrzymim krokiem naprzód ze strony Narodowej Ligii Hokeja.

- Jestem zaszczycony, że mam okazję pracować nad filmem tak nowatorskim, zabawnym i poruszającym ważne kwestie. Bazując na fabule doskonałej powieści Michaela Downinga udało nam się stworzyć niesamowitą historię. Obiecujący film, obiecujący reżyser, dobrze się zapowiadający, 11-letni aktor. Mnóstwo dobrej zabawy – powiedział Paul Brown.

NEW YORK TIMES


31 grudnia 2006 r.

Konserwatywna liga i wielki krok w stronę akceptacji


NHL wyraziło zgodę na wykorzystanie przez twórców filmu Śniadanie ze Scotem swojego loga oraz symbolów i barw drużyny Toronto Maple Leafs.

Artykuł Seleny Roberts


Czy gra w hokeja może mieć dla gracza także podtekst seksualny?

Czy niebieski kolor linii na boisku nie jest przypadkiem jednym z odcieni tęczy – symbolu aktywistów gejowskich?

Nie. Narodowa Liga Hokeja od niepamiętnych czasów skupiała na sobie uwagę tylko i wyłącznie olbrzymich mięśniaków, którzy lubią się od czasu do czasu poobijać i są bardzo dumni ze swojej męskości.

Wyrażając zgodę na wykorzystanie swojego loga w filmie o tematyce gejowskiej, NHL stało się pierwszą na świecie ligą, a Toronto Maple Leafs pierwszą drużyną, która opowiedziała się „za” czynnym udziałem osób homoseksualnych w wydarzeniach sportowych. Decyzja ta odbije się to na pewno na tym, w jaki sposób homofoniczne środowiska sportowe traktują homoseksualistów na całym świecie.

- Coś niesamowitego – powiedział David Kopay, były hokeista, który po skończeniu kariery sportowej w 1972 r. napisał książkę opisującą jego wspomnienia z tamtego okresu. David jest gejem. – Myślę, że słowo „postępowy” jest dziś takim nowym modnym powiedzonkiem. Jesteśmy niewątpliwie świadkami buntu przeciwko nietolerancji, która zdążyła silnie zakorzenić się w środowiskach sportowych.

Śniadanie ze Scotem to historia byłego zawodnika drużyny Leafs, którym razem ze swoim życiowym partnerem musi zaopiekować się 11-letnim chłopcem, „nastoletnim Quentinem Crispem”, jak określono go w recenzjach książki Michaela Downinga, na podstawie której powstał scenariusz do filmu.

Scenariusz – jeden z setek innych, które NHL otrzymuje każdego tygodnia do zatwierdzenia – trafił do zarządu ligi oraz właścicieli drużyny i został bardzo wnikliwie przeczytany.

Mówiąc krótko, NHL nie miało żadnych uwag. Kiedy scenariusz otrzymał również akceptację od władz drużyny Leafsów, można było zacząć pracę nad produkcją filmu.

- Wszyscy opowiedzieli się za przyjęciem scenariusza – powiedziała rzeczniczka prasowa NHL, Bernadette Mansur.

Początkowo ten spektakularny gest władz NHL okazał się niemałym rozczarowaniem. „Brokeback Mountain” czy „Brokeback Rink”, co za różnica? Antygejowscy aktywiści włączyli swój gejdar, zaczęła narastać fala oporu. Okazuje się, że w dzisiejszych czasach każdy film ma jakieś ukryte, pro-gejowskie przesłanie (jak na przykład animowana opowieść dla dzieci „Happy Feet: Tupot małych stóp”) a bohaterowie przekazują widzom tajny komunikat w rodzaju „oglądaj mnie, a będziesz gejem”.

Na stronie internetowej o wdzięcznym tytule The James Hartline Report pojawił się ostatnio wpis popierający całe sztaby bloggerów, którzy uważają decyzję zarządu NHL za skandaliczną: „Jeśli zastanawialiście się kiedykolwiek nad tym, jak daleko może posunąć się radykalni aktywiści pro-gejowscy, których celem jest atak na tradycyjną instytucję rodziny, powinniście obejrzeć Śniadanie ze Scotem”.

NHL nie uchyla się od swojej decyzji, choć każdego dnia odbiera dziesiątki listów ze słowami protestu. – Niektórzy ludzie nie rozumieją chyba, w czym tkwi sedno całej sprawy. Z naszego punktu widzenia, jest to po prostu historia pewnej nowoczesnej rodziny, która radzi sobie, jak umie, aby wychować młodego chłopaka. Naszą intencją nie było przygotowanie jakiegoś politycznego manifestu i będziemy trzymać się tej decyzji przez cały czas – powiedziała Bernadette Mansur.

Stanowisko NHL w tej sprawie ma niebagatelne znaczenie. Wielu polityków, artystów oraz kobiet-sportowców przyznało się oficjalnie do swojej orientacji seksualnej. Nigdy jednak nie zdarzyło się, aby o swoim homoseksualizmie bez skrupułów opowiadał któryś z bardziej lub mniej znanych graczy NBA, NHL czy NFL.

Tego tematu praktycznie w ogóle się nie porusza. Homoseksualista rzadko może liczyć na jakiekolwiek wsparcie kolegów z drużyny, poza tym zostałby automatycznie potępiony przez społeczeństwo.

Koledzy z boiska nie mają oporów przed tym, by się przytulać, trzymać za ręce będąc w większej grupie czy grać razem w pokera w przebieralni.

Czy zachowywaliby się tak, gdyby wyszło na jaw, że jeden z ich kolegów jest gejem?

Większość graczy przyznało się, że orientacja seksualna kolegów z drużyny nie ma dla nich większego znaczenia. To bardzo ważne, że władze sportowe popierają takie podejście do tej palącej kwestii.

Obecnie coraz częściej władze klubów uczulają sportowców na to, aby w tej sprawie wykazywali się odpowiednią wrażliwością. Ci, którzy otwarcie naśmiewają się ze swoich kolegów, otrzymują nagany; w sporcie bowiem agresja słowna może wpłynąć bardzo niekorzystnie na psychikę człowieka. Każdy zawodnik sportowy jednakowo odbiera obelgi typu „królowa”, „pedał” czy „ciota” – jest to komunikat jednoznacznie wskazujący na to, że ktoś jest niemęski i delikatny z natury – zupełnie tak, jakim według stereotypów jest homoseksualista.

- Jest to utożsamiane ze słabością – powiedział Kopay. – Dodam tylko, że to całkowicie mylne skojarzenie.

Ozzie Guillén, menadżer drużyny baseballowej White Sox został oficjalnie upomniany za używanie obelg o bardzo antygejowskim wydźwięku wobec swoich zawodników. Dwa tygodnie temu NFL pozwało wspomagającego drużyny Pittsburgh, Joey’a Portera, za zakwestionowanie orientacji seksualnej Kellena Winslowa Jr. na kwotę 10,000 dolarów.

Podczas oficjalnych przeprosin Porter wyznał, że nie miał zamiaru obrażać homoseksualistów. Chodziło mu tylko o dopieczenie Winslowowi.

Żadne pieniądze nie naprawią jednak obecnej sytuacji. Zaakceptowanie pro-gejowskiego filmu przez NHL nie sprawi, że nagle homofobia zniknie ze świata sportu. Wysiłki władz klubów sportowych również nie przyczynią się do tego, że jakaś gwiazda zechce narażać swoją reputację i akceptację ze strony kolegów z drużyny.

- Ten dzień kiedyś nadejdzie… - powiedział Kopay. – Małymi krokami, ale na pewno.

NHL nie obawia się iść z duchem czasu. Nie usłyszysz już kawałków Village People granych w przerwie meczu czy graczy śpiewających chórem „I wish I knew how to quit you”.

Decyzja NHL nie zmieni może zbyt wiele, ale Tom Cavanagh – gwiazda Śniadania ze Scotem – grający geja występującego w oficjalnym stroju ligowym drużyny na pewno nada jej słusznego rozgłosu.

- Nigdy nie przypuszczałem, że kiedykolwiek pozwolą nam wykorzystać w filmie oficjalne stroje Leafów – powiedział Cavanagh w wywiadzie dla Toronto Star.

- Należy pogratulować NHL oraz drużynie podjęcia dobrej decyzji. Pokazuje to jednoznacznie, że gdyby któryś z graczy kiedykolwiek chciał się ujawnić, nie byłby to dla nich jakiś wielki problem.

Jeśli tak faktycznie jest, fikcyjne szczęśliwe zakończenie filmu może wydarzyć się kiedyś faktycznie w rzeczywistości. Sportowcy kochają szczęśliwe zakończenia, i nie mam tu wcale na myśli tego, że są delikatni czy coś w tym stylu.

E-mail: selenasports@nytimes.com

Obsada


Eric McNally Tom Cavanagh

Sam Miller Ben Shenkman

Scot Noah Bernett

Greg Graham Benz Antoine

Nula Jeananne Goossen

Ryan Burlington Dylan Everett

Joey Alexander Franks

Carla Vanessa Thompson

Billy Colin Cunningham

Mia Anna Silk

Barbara Warren Megan Follows

Mildred Monterossos Fiona Reid

George Jr. Travis Ferris

Andrea Burlington Kathryn Haggis

Ms. Patterson Sheila McCarthy

Ms. Paul Robin Brule

Joan Shauna MacDonald

Hank Benjamin Morehead

Bud Wilson Graham Greene

Ekipa filmowa


Producenci wykonawczy: Howard Rosenman

Nadine Schiff

Producent: Paul Brown

Reżyseria: Laurie Lynd

Scenariusz: Sean Reycraft

Na podstawie powieści: Michael Downing

Kierownik produkcji: Stephen Traynor

Zastępca producenta: Anne Mackenzie

Montaż: Susan Shipton

Zdjęcia: David Makin

Scenografia: Tamara Deverell

Kostiumy: Alexander Reda

Muzyka: Robert Carli

Casting: Forrest and Forrest Casting (Kanada), Karen Margiotta (USA)

Stylista fryzur: Amanda Milne

Make-up: Stephen Lynch

Manager ds. lokacji: Tim Owen

Dyrektor artystyczny: Jason Graham

Fotosista: Ken Woroner

Reklama: Lisa Shamata




ul. św. Czesława 4a/13a, 61-582 Poznań, tel. +48 61 639 34 97, kom.: +48 515 270 800, fax: +48 61 625 68 21, e-mail: poczta@tongariro.pl, www.tongariro.pl




©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość