Strona główna

Postępowanie karne. Pyt. 7 Akt oskarżenia istota


Pobieranie 90.11 Kb.
Data17.06.2016
Rozmiar90.11 Kb.
Postępowanie karne.
Pyt.7 AKT OSKARŻENIA

Istota: Wniesienie aktu oskarżenia jest jednym ze sposobów zakończenia postępowania przygotowawczego. Akt oskarżenia jest skargą, która inicjuje postępowanie jurysdykcyjne w zakresie głównego jego przedmiotu.

W literaturze wskazuje się, że spełnia on:

  • funkcję impulsu procesowego – polegającą na tym, że skarga powoduje wszczęcie odpowiedniego postępowania;


- funkcję obligującą – zobowiązującą organ procesowy do wszczęcia postępowania i jego kontynuacji,
  • funkcję informacyjną– polegającą na tym, że skarga jest informacją dla organu procesowego o stanowisku stron, o ich zapatrywaniu się na kwestię faktów i kwestię prawa;


- funkcję bilansującą – która jest zestawieniem wyników postępowania przygotowawczego i określającą zakres przedmiotowy postępowania jurysdykcyjnego
W ciągu 14 dni od daty zamknięcia śledztwa albo od otrzymania aktu oskarżenia sporządzonego przez Policję w dochodzeniu, Prokurator sporządza akt oskarżenia lub zatwierdza akt oskarżenia sporządzony przez Policję i wnosi go do sądu albo wydaje postanowienie o zawieszeniu, umorzeniu lub uzupełnieniu śledztwa. W przypadku aresztowania tymczasowego termin ten wynosi 7 dni.
Rodzaje:

1. Zwykły akt oskarżenia

Zwykły akt oskarżenia jest sporządzany w sprawach rozpoznawanych w trybie zwyczajnym,



2. Uproszczony akt oskarżenia

Uproszczony akt oskarżenia może być sporządzony tylko w dochodzeniu. Jako pismo procesowe powinien w swej treści zawierać elementy, które są charakterystyczne dla zwykłego aktu oskarżenia. Uproszczenie tego aktu polega na tym, że akt taki nie musi zawierać uzasadnienia (art. 332 § 3 k.p.k.).



3. Akt oskarżenia z wnioskiem prokuratora o skazanie oskarżonego bez rozprawy

Prokurator może umieścić w akcie oskarżenia wniosek o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kary i środka karnego za występek zagrożony karą nieprzekraczającą 10 lat pozbawienia wolności bez przeprowadzenia rozprawy, jeżeli okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości, a postawa oskarżonego wskazuje, że cele postępowania zostaną osiągnięte (art. 335 § 1 k.p.k.).



4. Nowy i dodatkowy akt oskarżenia

Jeżeli w toku rozprawy wyszły na jaw nowe okoliczności i na ich podstawie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu inny czyn, oprócz objętego aktem oskarżenia, sąd może za zgodą oskarżonego rozpoznać nowe oskarżenie na tej samej rozprawie, chyba że zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania przygotowawczego co do nowego czynu (art. 398 § 1 k.p.k.).




5. Poprawiony i uzupełniony akt oskarżenia

Jeżeli akt oskarżenia nie odpowiada warunkom formalnym, wymienionym w art. 119, 332, 333 i 335 k.p.k., a także w art. 334 k.p.k., wówczas prezes sądu zwraca go oskarżycielowi w celu usunięcia braków w terminie 7 dni (art. 337 § 1 k.p.k.). Na powyższe zarządzenie prezesa sądu oskarżycielowi przysługuje zażalenie do sądu właściwego do rozpoznania sprawy. Jeżeli oskarżyciel nie wniesie zażalenia w powyższym terminie, wówczas jest on zobowiązany również w terminie 7 dni do wniesienia poprawionego lub uzupełnionego aktu oskarżenia (art. 337 § 1 w zw. z § 2 w zw. z § 3 k.p.k.).


6. Ustny akt oskarżenia

Formą aktu oskarżenia jest ustny akt oskarżenia związany z przedmiotowym rozszerzeniem oskarżenia, w doktrynie nazywanym procesem wpadkowym.

Ustny akt oskarżenia jest dopuszczalny, gdy:

  • okoliczności, które wyszły na jaw w toku postępowania, wskazują na to, że oskarżony popełnił dodatkowo jeszcze inny czyn nieobjęty oskarżeniem;

  • oskarżyciel zarzucił oskarżonemu ten inny czyn, nieobjęty oskarżeniem;

  • oskarżony wyraził zgodę na rozpoznanie nowego oskarżenia na tej samej rozprawie;

  • nie zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania przygotowawczego w celu zebrania materiału dowodowego co do nowego czynu nieobjętego aktem oskarżeniem (art. 398 § 1 k.p.k.).


7. Akt oskarżenia oskarżyciela posiłkowego subsydiarnego

Akt oskarżenia oskarżyciela posiłkowego subsydiarnego musi spełniać takie same rygory jak zwykły akt oskarżenia, z tym że jest on objęty przymusem adwokackim (art. 55 § 2 k.p.k.).


8. Akt oskarżenia oskarżyciela prywatnego

Akt oskarżenia oskarżyciela prywatnego jest sporządzany w sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego przez oskarżyciela prywatnego. Jest bardzo odformalizowany, bowiem może ograniczyć się tylko do oznaczenia osoby oskarżonego – względnie jego miejsca pracy, kwalifikacji prawnej czynu oraz do wskazania dowodów, na których opiera się oskarżenie (art. 487 k.p.k.). Taki akt oskarżenia może też być sporządzany przez samego oskarżyciela prywatnego; nie ma wymogu, by był sporządzany przez adwokata, czy radcę prawnego.



Warunki formalne:

  • Forma pisemna, szczegółowo przepisana przez kodeks

Akt oskarżenia powinien zawierać:

  • Oznaczenie oskarżyciela i jego adres

  • Oznaczenie sądu, do którego jest skierowany, i sprawy jakiej dotyczy

  • Dane osobowe oskarżonego

  • Dokładne określenie zarzuconego oskarżonemu czynu (czas, miejsce, sposób i okoliczności jego popełnienia oraz skutki, wysokość powstałej szkody)

  • Wskazanie, ze czyn popełniony został w warunkach recydywy

  • Kwalifikację prawną czynu (wskazanie przepisów ustawy karnej pod którą zarzucany czyn podpada)

  • Wskazanie sądu właściwego do rozpoznania sprawy i trybu postępowania

  • Uzasadnienie w którym należy przytoczyć fakty i dowody na których opiera się oskarżenie ( należy w miarę potrzeby wyjaśnić podstawę prawną oskarżenia i omówić okoliczności na które powołuje się oskarżony w obronie). Akt oskarżenia sporządzony przez Policję nie musi zawierać uzasadnienia

  • Listę osób, których wezwania oskarżyciel żąda

  • Wykaz innych dowodów, których przeprowadzenia na rozprawie głównej domaga się oskarżyciel

  • Datę i podpis sporządzającego akt oskarżenia


Z aktem oskarżenia przesyła się do sądu:

- akta postępowania przygotowawczego z załącznikami

- po jednym odpisie aktu oskarżenia dla każdego oskarżonego

- obowiązkowo dla wiadomości sądu lista ujawnionych osób pokrzywdzonych i ich adresy oraz adresy osób, które należy wezwać do sądu na żądanie oskarżyciela



Prokurator może też złożyć dwa dodatkowe wnioski:

- wniosek o zobowiązanie quasi-pozwanego cywilnie

-wniosek o skazanie i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kary lub środka karnego, bez przeprowadzenia rozprawy
Pyt. 8. POSTĘPOWANIE PRZED SĄDEM PIERWSZEJ INSTANCJI:
Kontrola aktu oskarżenia:
Formalna:

Jeżeli akt oskarżenia nie spełnia warunków formalnych a także jeżeli nie zostały spełnione warunki dotyczące terminów wymienione w art.334, prezes sądu zwraca go oskarżycielowi w celu usunięcia braków w terminie 7 dni. Na zarządzenie prezesa oskarżycielowi przysługuje zażalenie do sądu właściwego do rozpoznania sprawy. Jeżeli akt oskarżenia spełnia wymogi formalne, prezes sądu zarządza doręczenie oskarżonemu odpisu i wzywa go do składania wniosków dowodowych w terminie 7 dni od doręczenia mu odpisu aktu oskarżenia. Jeżeli akt oskarżenia zawiera wniosek o skazaniu bez rozprawy jego odpis doręcza się ujawnionemu pokrzywdzonemu. Sąd może też przekazać prokuratorowi sprawę w celu uzupełnienia śledztwa lub dochodzenia jeżeli akta sprawy mają istotne braki.


Merytoryczna:

Ochrona oskarżonego przed procesem sądowym w sytuacji, gdy z góry można się spodziewać uniewinnienia lub umorzenia procesu. Ma na celu niedopuszczenie do zaangażowania sądu i innych uczestników procesów w czynności od początku bezcelowe, do straty ich czasu i wydatków finansowych.


Przygotowanie rozprawy:

-rozprawę należy wyznaczyć i przeprowadzić bez nieuzasadnionej zwłoki

-prezes sądu może wnieść sprawę na posiedzenie ze względu na zawiłość sprawy jeżeli przyczyni się to do usprawnienia postępowania

-prezes sądu wydaje pisemne zarządzenie o wyznaczenie rozprawy głównej, w której wskazuje



  • Sędziego albo członków składu orzekającego

  • Dzień, godzinę i salę rozprawy

  • Strony i inne osoby, które należy wezwać na rozprawę lub zawiadomić o jej terminie

  • Inne czynności konieczne do przygotowania rozprawy

-sędziego albo sędziów powołanych do orzekania w sprawie wyznacza się w kolejności według wpływu sprawy oraz jawnej dla stron listy sędziów danego sądu lub wydziału

-jeżeli w akcie oskarżenia zarzuca się popełnienie zbrodni zagrożonej karą pozbawienia wolności do lat 25 lub dożywotniego pozbawienia wolności , wyznaczenia składu orzekającego dokonuje się na wniosek prokuratora lub obrońcy w drodze losowania, przy którym mają prawo być obecni

-prezes sądu po rozważeniu wniosków stron i podmiotu, który uzyskał korzyść majątkową na podstawie art.52k.k. lub z urzędu dopuszcza dowody i zarządza ich sprowadzenie na rozprawę

-pomiędzy doręczeniem zawiadomienia a terminem rozprawy głównej powinno upłynąć co najmniej 7 dni. W razie nie zachowania terminu rozprawa na wniosek oskarżonego lub obrońcy ulega odroczeniu

-rozprawa odbywa się jawnie, oprócz osób biorących udział w postępowaniu mogą być obecne tylko osoby pełnoletnie, nieuzbrojone (przewodniczący może jednak uchylić ten zakaz), środki masowego przekazu mogą być obecne jeżeli nie będą utrudniać prowadzenia rozprawy, a ważny interes uczestnika postępowania temu się nie sprzeciwia

-wyłączenie jawności; niejawna jest rozprawa o której mówi art.359 k.p.k(rozprawa dotycząca umorzenia postępowania z powodu niepoczytalności sprawcy na wniosek prokuratora i zastosowanie środka zabezpieczającego oraz sprawy o pomówienie lub znieważenie)



-przesłanki wyłączenia jawności rozprawy w całości lub w części:

*jeżeli jawność mogłaby wywołać zakłócenie spokoju publicznego

* jeżeli jawność mogłaby obrażać dobre obyczaje

* jeżeli jawność mogłaby ujawnić okoliczności, które powinny być zachowane w tajemnicy

* jeżeli jawność mogłaby naruszyć ważny interes prywatny lub interes państwa
Rozprawa odbywa się ustnie.

Przewodniczący sprawuje kierownictwo materialne rozprawą (wyznacza kierunek postępowania dowodowego, kieruje rozprawą i czuwa nad przebiegiem, dąży do tego, aby rozstrzygnięcie sprawy nastąpiło na pierwszej rozprawie głównej), oraz kierownictwo formalne (ustala porządek czynności, dba o zapewnienie uczestnikom procesu należnych ich uprawnień) oraz wydaje zarządzenia niezbędne do utrzymania na sali sądowej porządku
Sąd (skład orzekający) wydaje decyzje w formie postanowień we wszystkich pozostałych sprawach, które nie zostały przekazane do kompetencji przewodniczącego
Etapy rozprawy głównej:


  1. Rozpoczęcie rozprawy głównej:

-Zaczyna się wywołaniem sprawy (ogłoszenie jaka sprawa będzie rozpoznawana).

-Przewodniczący dokonuje bilansu osobowego (sprawdza obecność wezwanych osób oraz wyciąga konsekwencje procesowe z nieobecności niektórych uczestników procesu)

*W razie nieusprawiedliwionego niestawiennictwa oskarżonego, którego obecność jest obowiązkowa, przewodniczący zarządza natychmiastowe jego zatrzymanie i doprowadzenie, przerywa w tym celu rozprawę lub ją odracza.

*W razie niestawiennictwa powoda cywilnego do chwili rozpoczęcia przewodu sądowego, sąd pozostawia powództwo bez rozpoznania, chyba że powód złożył wniosek o rozpoznanie sprawy pomimo jego nieobecności

-Przewodniczący dokonuje bilansu instrumentalnego (sprawdza czy wszystkie dowody SA dopuszczone do procesu, chodzi o świadków, biegłych i dowody rzeczowe)

-Przewodniczący podejmuje również takie kwestie jak:

*wniosek o wyłączenie sędziego z powodu stosunku osobistego do stron

*zgłoszenie powództwa cywilnego

*zgłoszenie żądania przez pokrzywdzonego aby dopuszczono go do udziału w charakterze oskarżyciela posiłkowego

*zgłoszenie udziału przez przedstawiciela społecznego

*przyłączenie się do sprawy z oskarżyciela prywatnego innego pokrzywdzonego tym samym czynem

*złożenie wniosku o odroczenie rozprawy przez oskarżonego lub jego obrońcę (art.353k.p.k.)

*cofnięcie wniosku o ściganie przez pokrzywdzonego

-Rozpoczęcie rozprawy kończy się zarządzeniem opuszczenia sali rozpraw przez świadków. Biegli pozostają na sali, jeśli przewodniczący nie zarządzi inaczej.

-Prawo pokrzywdzonego: ma on prawo wziąć udział w rozprawie jeżeli się stawi i pozostać na Sali, choćby miał składać zeznania jako świadek. Sąd przesłuchuje go w pierwszej kolejności i może go zobowiązać do obecności na rozprawie lub jej części.


2.Przewód sądowy:
-Rozpoczyna się odczytaniem przez prokuratora aktu oskarżenia (za zgodą obecnych stron, a w wypadku obszernego uzasadnienia aktu oskarżenia bez ich zgody, można poprzestać na odczytaniu tylko podstaw oskarżenia) a jeżeli wniesiono odpowiedź na akt oskarżenia przewodniczący powinien po jego odczytaniu poinformować o jej treści

-Zadanie pytania czy oskarżony zrozumiał akt oskarżenia, jak nie, to mu się wyjaśnia

-Przesłuchanie oskarżonego:

*po odczytaniu aktu oskarżenia przewodniczący poucza oskarżonego o prawie składania wyjaśnień lub odpowiedzi na pytania oraz pyta go czy przyznaje się do zarzuconego mu czynu oraz czy chce złożyć wyjaśnienia

*dobrowolne poddanie się odpowiedzialności karnej- do chwili zakończenia pierwszego przesłuchania wszystkich oskarżonych, oskarżony któremu zarzucono występek, może złożyć wniosek o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie mu określonej kary lub środka karnego bez przeprowadzenia postępowania dowodowego. Sąd uwzględnia wniosek, jeżeli okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości i cele postępowania mimo tego zostaną osiągnięte, jeżeli nie sprzeciwia się prokurator oraz pokrzywdzony

*po swobodnym wypowiedzeniu się oskarżonego na wezwanie przewodniczącego, mogą mu zadawać pytania: oskarżyciel publiczny, oskarżyciel posiłkowy, pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego, oskarżyciel prywatny, jego pełnomocnik, powód cywilny, jego pełnomocnik, biegły, quasi-pozwany (416k.p.k.), obrońca, oskarżony, członek składu orzekającego (członkowie składu orzekającego mogą zadawać również pytania poza kolejnością)

-Przeprowadzenie dowodów popierających oskarżenie, potem dowody wnioskowane przez oskarżyciela posiłkowego lub powoda cywilnego, a na końcu dowody wnioskowane przez oskarżonego lub obrońcę, a czasem i prokuratora jeżeli przemawiają one na korzyść oskarżonego

-Oskarżony ma prawo być obecny nie tylko przy wszystkich czynnościach postępowania dowodowego na Sali sądowej ale także odbywających się poza salą, np. gdy odbywa się zapoznanie z dowodem rzeczowym lub oględziny poza budynkiem sądu (oskarżonego aresztowanego sprowadza się tylko wtedy gdy prezes sądu lub sąd uzna to za konieczne)
*Przesłanki usunięcia podejrzanego na pewien czas z sali sądowej:


  • Gdy obecność oskarżonego mogłaby oddziaływać krępująco na wyjaśnienia współoskarżonego albo na zeznania świadków lub biegłego.

  • Jeżeli oskarżony mimo upomnienia go przez przewodniczącego zachowuje się w sposób zakłócający porządek rozprawy lub godzący w powagę sądu


-Odczytanie protokołów:

  • Zeznań- jeżeli świadek bezpodstawnie odmawia zeznań lub oświadcza, że nie pamięta pewnych okoliczności lub przebywa za granicą (391 k.p.k.)

  • Innych protokołów przesłuchania świadków i oskarżonych (392 k.p.k.)

  • Innych protokołów takich jak np. oględzin, przeszukania i zatrzymania rzeczy, opinie biegłych, zakładów lub instytucji, dane o karalności (393 k.p.k.)

-Czynności poza rozprawą; jeżeli zapoznanie się z dowodem rzeczowym lub przeprowadzenie oględzin napotyka przez pełny skład sądu znaczne trudności. Sąd może zlecić przesłuchanie świadka w okręgu w którym przebywa, jeżeli świadek nie stawił się z powodu przeszkód trudnych do usunięcia. W tych czynnościach mają prawo brać udział strony, obrońcy i pełnomocnicy

-Żądanie dodatkowych dowodów: jeżeli w toku sprawy ujawnią się istotne braki postępowania przygotowawczego sąd może odroczyć rozprawę lub ja przerwać w tym celu aby oskarżyciel publiczny mógł zebrać dowody

-Rozszerzenie oskarżenia jeżeli w toku rozprawy wyszły na jaw okoliczności na podstawie których oskarżyciel zarzucił oskarżonemu inny czyn oprócz objętego aktem oskarżenia, sąd może za zgodą oskarżonego rozpoznać nowe oskarżenie na tej samej rozprawie

-W przypadku zmiany kwalifikacji prawnej oskarżony ma prawo do przygotowania się do obrony. Każda możliwość zmiany kwalifikacji prawnej powinna być zakomunikowana stronom. Może ona oznaczać także przekwalifikowanie przestępstwa na wykroczenie.

-Zarządzenie przerwy oznacza, ze po jej ustaniu rozprawa toczyć się będzie w dalszym ciągu. Inaczej jest w odroczeniu, które oznacza że rozprawa toczyć się będzie w nowym terminie od nowa. Przerwa może trwać nie dłużej niż 35dni, w postępowaniu uproszczonym 21dni a w przyspieszonym 14dni. Przesłanki zarządzenia przez przewodniczącego przerwy:


  • Dla sprawdzenia dowodu

  • Dla wypoczynku

  • Z innej ważnej przyczyny

-Zamknięcie przewodu sądowego; po przeprowadzeniu dowodów dopuszczonych w sprawie i po zapytaniu stron czy wnoszą o uzupełnienie postępowania dowodowego.
3.Głosy stron:

Przewodniczący po zamknięciu przewodu sądowego udziela głosu stronom, ich przedstawicielom oraz przedstawicielowi społecznemu, który przemawia przed obrońcą i oskarżonym.

Głos zabierają w kolejności:

-oskarżyciel publiczny

-oskarżyciel posiłkowy

-oskarżyciel prywatny

-powód cywilny

-quasi-pozwany

-obrońca oskarżonego

-oskarżony

*Przedstawiciele procesowi (przedstawiciele ustawowi) zabierają głos przed stronami.

*Treść, forma i czas głosu strony mogą być dowolne, byle wiązał się z przedmiotem procesu.

*Głos końcowy prokuratora powinien być omówieniem obiektywnym dowodów i kwalifikacji prawnej sprawy oraz zwracać uwagę na szkodliwość społeczną czynu zarzuconego oskarżonemu.

*Głos oskarżonego jest ostatni. Wydanie wyroku bez niego może powodować uchylenie wyroku przez sąd odwoławczy.

*Po wysłuchaniu głosów stron sąd udaje się na naradę.
4. Wyrokowanie:

*Narada nad wyrokiem

*Glosowanie: odbywa się całościowo nad poszczególnym kwestiami do rozstrzygnięcia wyroku. Orzeczenie zapada większością głosów.

*Sporządzenie wyroku na piśmie.



*Treść wyroku:

-oznaczenie sądu który go wydał, sędziów, ławników, protokolanta i oskarżycieli

-datę i miejsce rozpoznania sprawy i wydania wyroku

-dane oskarżonego

-opis i kwalifikacja prawna czynu zarzuconego oskarżonemu

-rozstrzygnięcie sądu

-wskazanie zastosowanych przepisów prawa

-rozstrzygnięcie co do kary i środków karnych


Rodzaje wyroków:

  • Skazujący- w razie skazania oskarżonego sąd uwzględnia albo oddala powództwo cywilne w całości lub w części

  • uniewinniający, w razie stwierdzenia okoliczności wymienionych w art. 171 pkt.1 i 2 k.p.k. sąd wydaje wyrok uniewinniający, chyba że sprawca w chwili czynu był niepoczytalny.

  • Umarzający- Jeżeli zostanie ustalone, że podejrzany dopuścił się czynu w stanie niepoczytalności, a istnieją podstawy do zastosowania środków zabezpieczających, prokurator po zamknięciu śledztwa kieruje sprawę do sądu z wnioskiem o umorzenie postępowania i zastosowanie środków zabezpieczających. Jeżeli postępowanie nie dostarczyło podstaw do wniesienia aktu oskarżenia, a nie zachodzą warunki określone w art. 324, umarza się śledztwo bez konieczności uprzedniego zaznajomienia z materiałami postępowania i jego zamknięcia.

  • warunkowo-umarzający- Przewidując możliwość warunkowego umorzenia postępowania albo możliwość orzeczenia kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, sąd może wznowić przewód sądowy celem odpowiedniego zastosowania art. 341 3;( Jeżeli sąd uzna za celowe ze względu na możliwość porozumienia się oskarżonego z pokrzywdzonym w kwestii naprawienia szkody lub zadośćuczynienia, może odroczyć posiedzenie, wyznaczając stronom odpowiedni termin. Na wniosek oskarżonego i pokrzywdzonego, uzasadniony potrzebą dokonania uzgodnień, sąd zarządza stosowną przerwę lub odracza posiedzenie).

  • Wyrok zaoczny wydany w trybie zaocznym- jeżeli oskarżony, któremu doręczono wezwanie, nie stawi się na rozprawę główną, sąd może poprowadzić postępowanie bez jego udziału, a jeśli nie stawił się również obrońca wydać wyrok zaoczny.

  • Wyrok nakazowy wydany w trybie nakazowym- kara ograniczenia wolności lub grzywna w wysokości do 100 stawek dziennych albo do 200 000 złotych. Sąd zasądza w całości roszczenie zgłoszone w powództwie cywilnym lub odszkodowanie pieniężne.

:

*Ogłoszenie wyroku czyli publiczne odczytanie wyroku przez przewodniczącego.



Pyt. 9. GRANICE ŚRODKA ODWOŁAWCZEGO:
Jest to zakres tego środka, czyli granice rozpoznania sprawy przez organ drugiej instancji.

Wyznaczają go trzy elementy:

*granice zaskarżenia- obszar orzeczenia, którego dotyczy środek odwoławczy. Są to elementy orzeczenia zaskarżone w środku odwoławczym tworzące zakres zaskarżenia.

*zarzuty odwoławcze- twierdzenia strony o uchybieniach popełnionych przez sąd pierwszej instancji.

*kierunek środka odwoławczego- stosunek środka odwoławczego do interesu prawnego oskarżonego. Środek odwoławczy może być wniesiony na korzyść lub niekorzyść oskarżonego. Oskarżony, jego obrońca oraz przedstawiciel ustawowy mogą wnieść środek odwoławczy tylko na korzyść oskarżonego. Inne strony (oskarżyciel posiłkowy, prywatny lub powód cywilny) mogą wnieść tylko na niekorzyść oskarżonego.

**zakaz reformationis in peius- zakaz pogorszenia sytuacji prawnej oskarżonego w procesie, gdy orzeczenia nie zaskarżono na niekorzyść, a zaskarżono na korzyść oskarżonego.


Granice środka odwoławczego wyrażają się w tym, że:

- Odwołujący się powinien wskazać zaskarżone rozstrzygnięcie lub ustalenie, a także podać, czego się domaga

- Jeżeli środek odwoławczy pochodzi od oskarżyciela publicznego, obrońcy lub pełnomocnika, powinien ponadto zawierać wskazanie zarzutów stawianych rozstrzygnięciu oraz uzasadnienie.

- Sąd odwoławczy rozpoznaje sprawę w granicach środka odwoławczego, a w zakresie szerszym o tyle, o ile ustawa to przewiduje.

- Sąd odwoławczy jest obowiązany rozważyć wszystkie wnioski i zarzuty wskazane w środku odwoławczym, chyba że ustawa stanowi inaczej.


Rozszerzenie rozpoznania poza granice środka odwoławczego jest możliwe gdy:

-stwierdzono bezwzględne przyczyny odwoławcze

-orzekanie jest na korzyść oskarżonego



-uchylono lub zmieniono przez sąd odwoławczy orzeczenie na korzyść współoskarżonych
PRZYCZYNY ODWOŁAWCZE- uchybienia, które stwierdzone przez organ odwoławczy powodują określone następstwa procesowe w stosunku do zaskarżonego orzeczenia.
Bezwzględne- wywołuje następstwa procesowe zawsze, organ odwoławczy musi je zawsze brać pod uwagę niezależnie od granic zaskarżenia:
1.sąd był nienależycie obsadzony lub którykolwiek z jego członków nie był obecny na całej rozprawie

  1. w wydaniu orzeczenia brała udział osoba nieuprawniona lub niezdolna do orzekania bądź podlegająca wyłączeniu na podstawie art. 40,

  2. sąd powszechny orzekł w sprawie należącej do właściwości sądu szczególnego albo sąd szczególny orzekł w sprawie należącej do właściwości sądu powszechnego,

  3. sąd niższego rzędu orzekł w sprawie należącej do właściwości sądu wyższego rzędu,

  4. orzeczono karę, środek karny lub środek zabezpieczający nieznane ustawie

  5. zapadło z naruszeniem zasady większości głosów lub nie zostało podpisane przez którąkolwiek z osób biorących udział w jego wydaniu,

  6. zachodzi sprzeczność w treści orzeczenia, uniemożliwiająca jego wykonanie,

  7. zostało wydane pomimo to, że postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało już prawomocnie zakończone,

  8. zachodzi jedna z okoliczności wyłączających postępowanie, określonych w art. 17 § 1 pkt 5, 6 i 8-11,

  9. oskarżony w postępowaniu sądowym nie miał obrońcy w wypadkach określonych w art. 79 § 1 i 2 oraz art. 80 lub obrońca nie brał udziału w czynnościach, w których jego udział był obowiązkowy,

  10. sprawę rozpoznano podczas nieobecności oskarżonego, którego obecność była obowiązkowa.

  11. rażąca niesprawiedliwość orzeczenia

13.błędna kwalifikacja prawna czynu zobowiązująca sąd odwoławczy do jej poprawienia niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów ale bez dokonywania jakichkolwiek zmian w ustaleniach faktycznych.
Względne- uchybienia, które wywołują następstwa procesowe tylko wtedy gdy było one treścią zarzutu strony w środku odwoławczym. Jeśli strona nie podniosła go w swej apelacji bądź zażaleniu, sąd przechodzi nad nim do porządku dziennego. Są to:

  1. obraza przepisów prawa materialnego,

  2. obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia,

  3. błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

  4. rażąca niewspółmierności kary lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego lub innego środka

  5. ujawnienie nowych faktów i dowodów po wydaniu orzeczenia ale przed jego uprawomocnieniem się

  6. zaniedbanie dokumentacji procesu, zwłaszcza nie sporządzenie lub złe sporządzenie wyroku


ŚRODKI ZASKARŻENIA:


  • ZYCZAJNE:

  1. APELACJA- środek odwoławczy od orzeczenia (wyroku) sądu I instancji do sądu II instancji. W praktyce apelację od wyroku sądu rejonowego (I instancja) rozpoznaje sąd okręgowy (II instancja), a od wyroku sądu okręgowego - sąd apelacyjny (II instancja).

- Od wyroku sądu pierwszej instancji stronom, podmiotowi określonemu w art. 416, a pokrzywdzonemu od wyroku warunkowo umarzającego postępowanie, wydanego na posiedzeniu, przysługuje apelacja, chyba że ustawa stanowi inaczej.

- Termin do wniesienia apelacji wynosi 14 dni i biegnie dla każdego uprawnionego od daty doręczenia mu wyroku z uzasadnieniem.

- Wyrok:
* Utrzymanie w mocy wyroku z pierwszej instancji
*Sąd może zmienić wyrok
*Uchylenie i przekazanie do ponownego rozpatrzenia albo umorzenie
*CECHY APELACJI
1. SKARGOWOŚĆ- musi wpłynąć wniosek
2. DEWOLUTYWNOŚĆ- oznacza, że środek odwoławczy musi być rozpatrzony przez organ wyższy, w przypadku zażalenia jest to dewolutywność względna.
3. SUSPENSYWNOŚĆ bezwzględna- złożenie środka odwoławczego wstrzymuje zaskarżone orzeczenie, względna są sytuacje kiedy nie wstrzymuje zaskarżonego wyroku.

4. ZAKAZ POGARSZANIA SYTUACJI OSKARŻONEGO- jeżeli apelacja została złożona wyłącznie na jego korzyść.




  1. ZAŻALENIE:

-zwyczajny środek odwoławczy od postanowień i zarządzeń sądu lub prokuratora. Wniesienie zażalenia powoduje, że postanowienie czy zarządzenie nie uzyskuje prawomocności i podlega kontroli sądu wyższej instancji.

-termin wniesienia zażalenia na postanowienie wynosi 7 dni od jego ogłoszenia lub od jego doręczenia.



-cechy zażalenia:

*suspensywność względna- zażalenie nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego postanowienia, jednak sąd może wstrzymać wykonanie postanowienia gdy ustawa tak przewiduje (art.290k.p.k.) lub gdy sąd lub prokurator uznał, że należy wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji (art.462k.p.k.)

*dewolutywność względna


  • NADZYCZAJNE:


1.KASACJA ZWYCZAJNA:

- w postępowaniu sądowym środek odwoławczy od orzeczenia sądu pierwszej lub drugiej instancji do Sądu Najwyższego. Kasacja umożliwia przeprowadzenie kontroli zaskarżonego wyroku z powodu naruszenia przepisów prawa. Kasacja może być wniesiona tylko od prawomocnego orzeczenia sądu odwoławczego, kończącego postępowanie sądowe.

-nie wstrzymuje wykonania kary

-nie można nią zaskarżyć jakiegokolwiek postanowienia sądu odwoławczego

-niedopuszczalne jest zaskarżenie zarządzenia



-jest dostępna dla wszystkich stron procesowych jeżeli spełniają one określone warunki:

*wyczerpanie toku instancji

*zaskarżenie rozstrzygnięcia naruszającego prawa odwołującego się lub szkodzącego jego interesom

*przymus adwokacko-radcowski (art.526 k.p.k.)

*uiszczenie opłaty od kasacji
-kasacja może być wniesiona tylko w razie zaistnienia:

* uchybień wymienionych w art. 439 lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia; kasacja nie może być wniesiona wyłącznie z powodu niewspółmierności kary (musi być również zarzut dotyczący kary)

* Kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. § 3. Kasację na niekorzyść można wnieść jedynie w razie uniewinnienia oskarżonego albo umorzenia postępowania z przyczyn wskazanych w art. 17 § 1 pkt 3 i 4 oraz z powodu niepoczytalności sprawcy.
-Niedopuszczalność kasacji:

* Kasację w stosunku do tego samego oskarżonego i od tego samego orzeczenia każdy uprawniony może wnieść tylko raz. Ponowne wniesienie jest niedopuszczalne.

* Niedopuszczalna jest kasacja od orzeczenia Sądu Najwyższego zapadłego w następstwie rozpoznania kasacji.

-Sąd Najwyższy może wydać postanowienie:

* pozostawia bez rozpoznania przyjętą kasację, jeżeli nie odpowiada ona przepisom wymienionym w art. 530 § 2 lub gdy przyjęcie kasacji nastąpiło na skutek niezasadnego przywrócenia terminu.

* W razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji.

* Jeżeli kasację wniesiono na niekorzyść oskarżonego, Sąd Najwyższy może zastosować środek zapobiegawczy, chyba że oskarżony był uniewinniony.

*rozpoznaje zażalenie na zarządzenie prezesa sądu odwoławczego odmawiające przyjęcia kasacji

*oddala kasacje

*uwzględnia kasację, wydając wyrok w całości na posiedzeniu

*uchyla wyrok i przekazuje do ponownego rozpatrzenia


2. KASACJA NADZWYCZAJNA

- Kasacje może wnieść ta strona, która wniosła wcześniej apelacje. Jest to tzw. nadzwyczajna kasacja uprawniony jest prokurator oraz rzecznik praw obywatelskich. Kasacje można wnieść w ciągu 30 dni od otrzymania wyroku Sądu drugiej instancji. Sąd może uwzględnić kasacje bądź ją uchylić.



3. WZNOWIENIE POSTĘPOWANIA:
- Postępowanie sądowe zakończone prawomocnym orzeczeniem wznawia się, jeżeli:
1) w związku z postępowaniem dopuszczono się przestępstwa, a istnieje uzasadniona podstawa do przyjęcia, że mogło to mieć wpływ na treść orzeczenia,

2) po wydaniu orzeczenia ujawnią się nowe fakty lub dowody nie znane przedtem sądowi, wskazujące na to, że:


a) skazany nie popełnił czynu albo czyn jego nie stanowił przestępstwa lub nie podlegał karze,
b) skazano go za przestępstwo zagrożone karą surowszą albo nie uwzględniono okoliczności zobowiązujących do nadzwyczajnego złagodzenia kary albo też błędnie przyjęto okoliczności wpływające na nadzwyczajne obostrzenie kary,
c) sąd umorzył lub warunkowo umorzył postępowanie karne błędnie przyjmując popełnienie przez oskarżonego zarzucanego mu czynu.
-Postępowanie wznawia się na korzyść oskarżonego, jeżeli w wyniku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego stracił moc lub uległ zmianie przepis prawny będący podstawą skazania lub warunkowego umorzenia.

- Postępowanie wznawia się na korzyść oskarżonego, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na mocy umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską.

- Wznowienie postępowania może nastąpić na wniosek strony lub z urzędu.

- Wniosek o wznowienie na korzyść złożyć może w razie śmierci skazanego osoba najbliższa.

- Postępowanie wznawia się z urzędu tylko w razie ujawnienia się jednego z uchybień

wymienionych w art. 439 § 1, przy czym wznowienie postępowania jedynie z powodów określonych w pkt 9-11 może nastąpić tylko na korzyść oskarżonego.

-Wznowienie nie może nastąpić z przyczyn wymienionych w art. 542 § 3, jeżeli były one przedmiotem rozpoznania w trybie kasacji.

- Niedopuszczalne jest wznowienie postępowania z urzędu na niekorzyść oskarżonego po upływie 6 miesięcy od daty uprawomocnienia się orzeczenia.

- W kwestii wznowienia postępowania orzeka sąd okręgowy, zaś w kwestii wznowienia postępowania zakończonego orzeczeniem sądu okręgowego - sąd apelacyjny. Sąd orzeka w składzie trzech sędziów.
Rodzaje orzeczeń:

- Orzekając o wznowieniu postępowania, sąd uchyla zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę właściwemu sądowi do ponownego rozpoznania. Od tego orzeczenia środek odwoławczy nie przysługuje.



- Uchylając zaskarżone orzeczenie, sąd może wyrokiem uniewinnić oskarżonego, jeżeli nowe fakty lub dowody wskazują na to, że orzeczenie to jest oczywiście niesłuszne albo też postępowanie umorzyć. Od wyroku uniewinniającego lub umarzającego postępowanie przysługuje środek odwoławczy.

Pyt. 10.

WYKROCZENIE- art. 1 Kodeksu wykroczeń - czyn bezprawny, zawiniony, społecznie szkodliwy, zagrożony naganą lub karą aresztu od 5 do 30 dni pozbawienia wolności, grzywną od 10zł do 5000zł.

  • może być przez działanie, zaniechanie, działanie i zaniechanie (zakłócanie porządku publicznego, nie zachowanie ciszy nocnej).

  • W odróżnieniu od przestępstw wykroczenie cechuje znaczne mniejszy ładunek społecznego niebezpieczeństwa, co oznacza łagodniejsze sankcje.

  • O odpowiedzialności za wykroczenia decydujące same elementy, którą stanowią o istocie przestępstwa, a więc:
    - wina;
    - bezprawność;
    - ustawowe zagrożenie karą;

  • Sprawy z zakresu wykroczeń rozpatruje sąd grodzki.


Pyt.11.

TRYBY POSTĘPOWANIA W SPRAWIE O WYKROCZENIA:

  1. Postępowanie zwyczajne:

  • Wszczęcie postępowania:

- podstawę stanowi wniosek o ukaranie złożony przez organ uprawniony do występowania w charakterze oskarżyciela publicznego w danej sprawie a także wniosek złożony przez pokrzywdzonego.

-Wniosek o ukaranie powinien zawierać:
1) imię i nazwisko oraz adres obwinionego, a także inne dane niezbędne do ustalenia jego tożsamości;
2) określenie zarzucanego obwinionemu czynu ze wskazaniem miejsca, czasu, sposobu i okoliczności jego popełnienia;
3) wskazanie dowodów;
4) imię i nazwisko oraz podpis sporządzającego wniosek, a także adres gdy wniosek pochodzi od pokrzywdzonego.

-Jeżeli wniosek o ukaranie nie odpowiada warunkom formalnym wskazanym w art. 57 § 2-4 k.p.w s o w., prezes sądu zwraca wniosek w celu usunięcia braków w terminie 7 dni.

  • Przygotowanie rozprawy:

-Prezes sądu, kierując sprawę na rozprawę, zarządza zawiadomienie o jej miejscu i terminie oskarżyciela, pokrzywdzonego i obwinionego oraz obrońcę i pełnomocnika, gdy zostali ustanowieni; zarządza on także wezwanie na rozprawę świadków oraz sprowadzenie innych dowodów.

-Zawiadomienie obwinionego o terminie pierwszej rozprawy powinno zawierać pouczenie o tym, że może on sprowadzić na rozprawę świadków i przedstawić inne dowody na swoją obronę lub wskazać je sądowi w takim czasie, aby dowody te mogły być przeprowadzone na rozprawie, nie później jednak niż w terminie 7 dni od doręczenia zawiadomienia, a także o przysługującym mu prawie do odmowy złożenia wyjaśnień lub udzielenia odpowiedzi na pytanie i do korzystania z pomocy obrońcy oraz o prawie przeglądania akt sprawy, jak również o obowiązku powiadomienia sądu o każdej zmianie miejsca pobytu lub zamieszkania na okres dłuższy niż 7 dni, a w razie pobytu za granicą - o konieczności wskazania w kraju adresu dla doręczeń i o konsekwencjach uchybienia tym obowiązkom

-Przy przygotowaniu do rozprawy stosuje się odpowiednio przepisy art. 348, 349, 350, 352 i 353 Kodeksu postępowania karnego

  • Rozprawa

-Rozprawa odbywa się ustnie i jawnie.

-Sąd wyłącza jawność całości lub części rozprawy, jeżeli jawność mogłaby obrażać dobre obyczaje, wywołać zakłócenie spokoju publicznego lub gdy ważny interes prywatny tego wymaga a także gdy wynika to z przepisów

-Rozprawę rozpoczyna wywołanie sprawy. Następnie sąd sprawdza, czy wszyscy wezwani i zawiadomieni o terminie rozprawy stawili się oraz czy nie ma przeszkód do rozpoznania sprawy.

-rozprawę odracza się, gdy oskarżyciel publiczny, oskarżyciel posiłkowy, pokrzywdzony lub obwiniony nie stawił się na nią i w aktach sprawy brak jest dowodu doręczenia im wezwania lub zawiadomienia

-sąd może, jeżeli uzna to za celowe, przeprowadzić postępowanie dowodowe, a w szczególności przesłuchać świadków, którzy stawili się na rozprawę.

-Przewód sądowy rozpoczyna się od odczytania wniosku o ukaranie, którego dokonuje oskarżyciel publiczny, jeżeli bierze udział w rozprawie, a w innym wypadku protokolant.

-Obwinionemu, świadkom i biegłym zarówno sąd, jak i strony zadają pytania bezpośrednio, chyba że sąd zarządzi inaczej.

-Do chwili zakończenia pierwszego przesłuchania na rozprawie obwiniony może złożyć wniosek o skazanie go w określony sposób bez przeprowadzania postępowania dowodowego

-Obwinionemu, świadkom i biegłym zarówno sąd, jak i strony zadają pytania bezpośrednio, chyba że sąd zarządzi inaczej.

-sąd może zarządzić przerwę nie dłuższą niż 21dni

  • Wyrokowanie

-wyrok może być: uniewinniający, umarzający postępowanie, o odstąpieniu od wymierzenia kary lub skazujący

-wyrok skazujący powinien zawierać opis czynu oraz kwalifikacje prawną, rozstrzygnięcie co do kary i środków prawnych

-okres zatrzymania odpowiedniego dokumentu na poczet wymierzonej kary aresztu lub grzywny zalicza się przyjmując, że 1 dzień zatrzymania równoważy 1 dzień kary aresztu lub 2 dni kary ograniczenia wolności lub 200 zł. grzywny.

2.Postępowania szczególne:
*Postępowanie przyspieszone:

    • stosuje się do osób niemających stałego miejsca zamieszkania lub miejsca stałego pobytu, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że rozpoznanie sprawy w postępowaniu zwyczajnym będzie niemożliwe lub znacznie utrudnione.

    • również do osób przebywających jedynie czasowo na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że rozpoznanie sprawy w postępowaniu zwyczajnym będzie niemożliwe lub znacznie utrudnione.

    • wobec sprawców wykroczeń o charakterze chuligańskim.

    • nie stosuje się wobec osób podlegających orzecznictwu sądów wojskowych

  • w postępowaniu przyspieszonym orzeka się tylko wówczas, gdy sprawca został ujęty na gorącym uczynku lub bezpośrednio po popełnieniu wykroczenia i niezwłocznie doprowadzono go do sądu.

  • Tryb ten może być zastosowany do wykroczeń popełnionych w związku z imprezą masową i wykroczeń przeciwko mieniu i urządzeniom użytku publicznego

  • Sąd bez zbędnej zwłoki przystępuje do rozpoznania sprawy

  • Obwiniony zobowiązany jest do pozostania do dyspozycji sądu

  • Termin do wniesienia środka odwoławczego-3 dni od dnia ogłoszenia rozstrzygnięcia lub 3 dni od doręczenia wyroku z uzasadnieniem

  • Sąd odwoławczy ma miesiąc na rozpoznanie sprawy


*Postępowanie nakazowe:

  • Sąd na posiedzeniu może wydać wyrok nakazowy w sprawach o wykroczenia, w których wystarczające jest wymierzenie nagany, grzywny albo kary ograniczenia wolności.

  • Sąd orzeka bez udziału stron.

  • Orzekanie w postępowaniu nakazowym może nastąpić, jeżeli okoliczności czynu i wina obwinionego nie budzą wątpliwości

  • Wydając wyrok nakazowy, sąd uznaje za ujawnione dowody dołączone do wniosku o ukaranie.

  • Wyrokiem nakazowym można orzec również środek karny.

  • Postępowanie nakazowe jest niedopuszczalne, jeżeli obwiniony jest kaleką bądź występują wątpliwości co do jego poczytalności


*Postępowanie mandatowe:

  • Postępowanie mandatowe prowadzi Policja bądź inne podmioty gdy przepis tak stanowi, np. inspektor pracy

  • W postępowaniu mandatowym można nałożyć grzywnę w wysokości do 500 zł, a w przypadku zbiegu przepisów 1000złotych

  • W postępowaniu mandatowym, w sprawach, w których oskarżycielem publicznym jest właściwy organ Państwowej Inspekcji Pracy, można nałożyć grzywnę w wysokości do 2 000 zł.

  • Jeżeli ukarany co najmniej dwukrotnie za wykroczenie przeciwko prawom pracownika określone w Kodeksie pracy popełnia w ciągu dwóch lat od dnia ostatniego ukarania takie wykroczenie, właściwy organ Państwowej Inspekcji Pracy może w postępowaniu mandatowym nałożyć grzywnę w wysokości do 5 000 zł.

  • W postępowaniu mandatowym, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, funkcjonariusz uprawniony do nakładania grzywny w drodze mandatu karnego może ją nałożyć jedynie, gdy:

1)schwytano sprawcę wykroczenia na gorącym uczynku lub bezpośrednio po popełnieniu wykroczenia,
2) stwierdzi popełnienie wykroczenia naocznie pod nieobecność sprawcy albo za pomocą urządzenia pomiarowego lub kontrolnego, a nie zachodzi wątpliwość co do osoby sprawcy czynu
- w tym także, w razie potrzeby, po przeprowadzeniu w niezbędnym zakresie czynności wyjaśniających, podjętych niezwłocznie po ujawnieniu wykroczenia. Nałożenie grzywny w drodze mandatu karnego nie może nastąpić po upływie 14 dni od daty ujawnienia czynu

  • Sprawca wykroczenia może odmówić przyjęcia mandatu karnego.

  • można nakładać grzywnę w drodze mandatu karnego:

  1. gotówkowego; wydawanego ukaranemu po uiszczeniu grzywny bezpośrednio funkcjonariuszowi, który ją nałożył;
    2) kredytowanego, wydawanego ukaranemu za potwierdzeniem odbioru; musi być dokonany w ciągu 7dni od daty jego przyjęci
    3) zaocznego; wobec wykroczenia gdzie sprawcy nie zastano na miejscu popełnienia czynu ale nie ma wątpliwości co jego osoby

  • W razie odmowy przyjęcia mandatu karnego organ, którego funkcjonariusz nałożył grzywnę, występuje do sądu z wnioskiem o ukaranie.



Pyt.12 UCZESTNICY POSTĘPOWANIA WYKROCZENIOWEGO:
1.Okarżyciel publiczny:

  • we wszystkich sprawach o wykroczenia jest Policja, chyba że ustawa stanowi inaczej.

  • W sprawach o wykroczenia przeciwko prawom pracownika określonych w Kodeksie pracy jest inspektor pracy

  • Organom administracji rządowej i samorządowej, organom kontroli państwowej i kontroli samorządu terytorialnego oraz strażom gminnym (miejskim) uprawnienia oskarżyciela publicznego przysługują tylko wówczas, gdy w zakresie swego działania ujawniły wykroczenie i wystąpiły z wnioskiem o ukaranie

  • W każdej sprawie o wykroczenie wniosek o ukaranie może wnieść prokurator, stając się oskarżycielem publicznym, może także wstąpić do postępowania wszczętego na podstawie wniosku o ukaranie wniesionego przez innego oskarżyciela.


2.Obwiniony i jego obrońca:

  • Obwinionym jest ten, przeciwko komu wniesiono wniosek o ukaranie w sprawie o wykroczenie.

  • Przysługuje mu tłumacz gdy nie zna języka polskiego

  • Do obwinionego stosuje się odpowiednio art. 74 § 1 i 2, art. 75, 76 i 175 Kodeksu postępowania karnego.

  • Musi mieć obrońcę, jeżeli:

1. jest głuchy, niemy lub niewidomy; 2. zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności.

  • Udział obrońcy w rozprawie jest obowiązkowy, a w posiedzeniu, jeżeli ustawa tak stanowi

  • Gdy wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, obwinionemu, który nie ma obrońcy z wyboru, wyznacza się na jego wniosek obrońcę z urzędu, wyznacza prezes sądu właściwego do rozpoznania sprawy.

  • Obrońcą może być adwokat albo radca prawny.


3. Pokrzywdzony, oskarżyciel posiłkowy i pełnomocnicy:

  • Pokrzywdzonym jest ten, czyje dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone lub zagrożone przez wykroczenie

  • Do pokrzywdzonego stosuje się odpowiednio art. 49 § 3 oraz art. 51k.p.k.

  • Pokrzywdzony może działać jako strona w charakterze oskarżyciela posiłkowego obok oskarżyciela publicznego lub zamiast niego.

  • W sprawach o wykroczenia ścigane na żądanie pokrzywdzonego, pokrzywdzony może samodzielnie wnieść wniosek o ukaranie jako oskarżyciel posiłkowy.

  • Niestawiennictwo prawidłowo powiadomionego pokrzywdzonego i oskarżyciela posiłkowego na rozprawę lub posiedzenie nie tamuje toku sprawy

  • Niestawiennictwo bez usprawiedliwienia prowadzi do umorzenia postępowania

  • Pokrzywdzony i oskarżyciel posiłkowy może korzystać z pomocy jednego pełnomocnika.


Pyt.12

KARY:

Kary są podstawową reakcją na przestępstwo czy wykroczenia. Do kar w prawie wykroczeń zaliczamy:

  • areszt od 5 do 30 dni - wymierza się w dniach

  • ograniczenie wolności (1 miesiąc skazany nie może bez zgody sądu zmienić miejsca stałego pobytu: ma obowiązek informować o przebiegu odbywania kary, musi wykonać pracę wskazaną przez sąd - polega na: nieodpłatnej i kontrolowanej pracy na cele społeczne w placówce służby zdrowia, opiece społecznej, organach lub instytucjach niosących pomoc charytatywną - w wymiarze od 20 do 40 godzin. Sąd może orzec potrącenie od 10 do 25% wynagrodzenia za pracę albo na Rzecz Skarbu Państwa, albo na inny cel społeczny - i w tym czasie ukarany nie może rozwiązać stosunku pracy. Sąd orzekając tą karę może zobowiązać ukaranego do naprawienia w całości lub części wyrządzonej szkody i przeproszenia pokrzywdzonego. Jeżeli skazany uchyla się, Sąd może zastosować inną karę zastępczą w przeliczeniu na grzywnę od 75 zł do 2250zł za 1 miesiąc,1 miesiąc ograniczenia wolności to 15 dni aresztu.




  • Środki karne:

-zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, At 29 (od 6 miesięcy do 3 lat)

-przepadek przedmiotów (narzędzia i przedmioty, które służyły popełnieniu czynu; przedmioty które pochodzą z wykroczenia - pośrednie i bezpośrednie). Przepadek przedmiotów nie będących własnością sprawcy orzeka się wtedy, gdy ustawa tak stanowi

-zakaz prowadzenia określonej działalności

-nawiązka (na rzecz pokrzywdzonego i instytucji, gdy przepis szczególny tak stanowi)

-obowiązek naprawienia szkody - przepis musi wskazywać w jaki sposób ma naprawić, naprawa lub przywrócenie do stanu poprzedniego

-podanie orzeczenia o ukaraniu do publiczne wiadomości w szczególny sposób



-inne środki karne określone przez ustawę szczególną, np. zakaz wstępu na imprezy masowe


  • Środki zabezpieczające na przykład umieszczenie w zakładzie zamkniętym, psychiatrycznym, zakładzie leczenia odwykowego, placówce leczniczo-rehabilitacyjnej.


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość