Strona główna

Projekt programu autorskiego


Pobieranie 447.78 Kb.
Strona11/12
Data17.06.2016
Rozmiar447.78 Kb.
1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   12

Gdy ktoś chce się z tobą bawić


To go zaproś do zabawy !

III Zakończenie

Wyciągnięcie wniosku z morału bajki .

Dzieci na dużych kartkach rysują dwa przeciwstawne wizerunki Prosiaczka


  • Prosiaczek smutny

  • Prosiaczek wesoły


KONSPEKT Z ZAKRESU BUDOWANIA SYSTEMU WARTOŚCI

Obszar edukacji moralnej
TEMAT: W krainie baśni – „Śpiąca Królewna”.
METODA: drama właściwa

FORMA: zespołowa i indywidualna
CEL GŁÓWNY:

Wdrażanie do działania w zespole , oraz praca nad wyeliminowaniem impulsywnego i agresywnego zachowania.


CELE SZCZEGÓŁOWE:
DZIECI – potrafią współpracować ze sobą ; dochodzić do kompromisów

  • potrafią podejmować właściwe decyzje

  • potrafią odróżnić dobro od zła

  • reagują właściwie na krzywdę drugiego człowieka



I .Wprowadzenie .
Ustawienie - Dzieci ustawione w kole .
Zabawa na powitanie :
Wróżka wita nas

Nauczycielka przebrana za wróżkę wita dzieci i zaprasza do swojego królestwa . Wszyscy stoją w kręgu trzymając się za ręce , wróżka mówi :

„Iskierkę przyjaźni puszczam w krąg niech wróci do moich rąk” i przekazuje uścisk dłoni dziecku stojącemu obok, dziecko to przekazuje uścisk następnemu aż iskierka obiegnie cały krąg. Następnie dzieci mogą wymyślić inne sposoby trzymania.

II Wprowadzenie.
1. Rozmowa nauczyciela z dziećmi .

Nauczyciel : Wiem , że wszyscy jesteście specjalistami od bajek.



  • Co możecie mi o nich powiedzieć ?

  • Dlaczego bajki tak się wszystkim podobają ?

Dzieci : Wypowiadają się o bajkach jako eksperci .
Nauczyciel : - Czy chcecie wziąć udział w zabawie o Śpiącej Królewnie ?

- Jak się zaczyna ta bajka ?

Dzieci : przypominają początek bajki ;

Bajka zaczyna się od narodzin Królewny.

Nauczyciel : Pamiętamy jednak że zła wróżka nie została zaproszona .

A czy wy chcecie być dobrymi wróżkami zaproszonymi na

chrzest małej królewny ?
2. Organizacja części właściwej zajęcia :

Każde dziecko decyduje kim chce być i jaki prezent przyniesie królewnie .

Dzieci rysują swoje prezenty na kartkach i zwijają je w rulony .
II Część właściwa.


    1. Dzieci siadają w kole pośrodku którego znajduje się kołyska .

Nauczyciel wciela się w rolę Króla .

Wchodzi do sali ; poddani wstają i witają przybyłego Króla .

Król dziękuje im za przybycie i przyniesione dary.

Każdy z przybyłych przedstawia się pozostałym np. :

- Jestem Wróżka lasów itp. pokazuje swój prezent , wyjaśniając co nim jest i składa go przy kołysce .

Król pyta czy ktoś ma jakieś specjalne życzenia dla dziecka , a jeśli tak to niech je wygłosi.

Wróżki i czarodzieje przyrzekają chronić małą królewnę od nieszczęść.


    1. Zabawa przy muzyce instrumentalnej wokół kołyski – wszyscy wykazują wiele radości z okazji narodzin małej Królewny.

    2. Wyobrażona zmiana miejsca : wszyscy znajdują się w sali tronowej . Król życzy sobie usłyszeć wiadomości na temat jego królestwa . Król słucha wiadomości , prosi o wyjaśnienie szczegółów . Być może padnie informacja o złej wróżce . Jeśli nie Król sam o nią pyta :

  • Dlaczego jest zła ?

  • Co robi ?

Król poddaje w wątpliwość jej złośliwość i prosi aby obecne na spotkaniu osoby pokazały, co złego czyni Wróżka?

( odgrywanie przykładów złego zachowania )

Nauczyciel: Co powinniśmy zrobić , aby nie dopuścić do przyjścia tutaj złej wróżki ?

Dzieci : padają różne sugestie dzieci.

- Może pomoże jeśli zespolimy wszystkie nasze siły, aby ją odstraszyć ?


  • Może stworzymy groźnego smoka , który odstraszy złą wróżkę ?

  • Może wypowiemy wspólnie jakieś groźne zaklęcie ?



SMOK :

a) dzieci pracują w grupach 3- 4 –osobowych , formując kształt smoka. Nauczyciel pomaga zadając dodatkowe pytania :



  • Jak się smok porusza ?

  • Jakie wydaje dźwięki?

  • Jak się zachowuje gdy jest zły?

b) Nauczyciel obserwuje pracę wszystkich , chwaląc efekty pracy każdej grupy .

c) Wszystkie dzieci pracuję nad uformowaniem jednego dużego smoka.

Wymagana jest współpraca wszystkich biorących udział w zabawie , zwłaszcza przy poruszaniu się smoka.

Tempo ruchu może być kontrolowane przez nauczyciela uderzeniami w bębenek . Wspólne uformowanie smoka musi się odbyć szybko , aby być przygotowanym na zjawienie się złej wróżki .


ZAKLĘCIE:

  1. Dzieci wymyślają różne zaklęcia , a następnie z ich elementów zostaje stworzone jedno wspólne.

  2. Zaklęcia zostają wypróbowane : najpierw są wypowiadane bardzo cicho a następnie coraz głośniej .


ROZMOWA; REFLEKSJA:

Dzieci wraz z nauczycielem zastanawiają się czy smok i zaklęcie to dobre sposoby na złą wróżkę.

Jakie mogą być jeszcze inne pomysły ?

Być może pojawią się takie sugestie , jak zabicie złej wróżki , uwięzienie jej itp.

Należy wówczas dzieciom uświadomić , że są to właśnie metody działania podobne do tych które stosują złe wróżki .
DYSKUSJA ;PERSWAZJA :

Nauczyciel aranżuje spotkanie ze złą wróżką ( sam występuje w jej roli , albo prosi kogoś z zewnątrz ), na którym dzieci próbują ją przekonać aby już nie była zła . Być może wróżka stwierdzi ,że lubi być złośliwa , że to jest najlepsza zabawa gdy inni przez nią cierpią i płaczą .

Dzieci rozmawiają z wróżką na temat złego i dobrego zachowania . Pod koniec rozmowy wróżka zgadza się , że należy zachowywać się wobec ludzi grzecznie i życzliwie, ponieważ na tym polega dobre postępowanie , które daje zadowolenie obu stronom .

Wróżka może poprosić dzieci o wymyślenie zaklęcia , które chroniłoby ją przed pokusą czynienia zła .


PRACA W ZESPOŁACH :

  1. Dzieci wymyślają „antypokusowe” zaklęcie , które może mieć formę wierszyka.

  2. Wszyscy stają w dużym kole trzymając się za ręce . cała grupa słuch wymyślonych przez kolegów zaklęć . Dzieci wypowiadając zaklęcia przelewają moc czynienia dobra na złą wróżkę , która mówi :

  • Czuję całe dobro przechodzące przez wasze ręce i wnikające we mnie. Czuję jak moja złość znika .

  • Czy możecie mi przypomnieć , co to jest dobro?

  • Co dobrego zrobiliście w ostatnich dniach?

(dzieci opowiadają o swoich dobrych uczynkach)
III Zakończenie.

Nauczyciel prosi , aby dzieci zapamiętały swoje „antypokusowe” zaklęcia , by mogły ich użyć , gdy im samym przyjdzie ochota zachować się źle wobec innych.



KONSPEKT Z ZAKRESU BUDOWANIA SYSTEMU WARTOŚCI

Obszar edukacji moralnej

TEMAT: Skrzaty i Elfy – czyli bajka o tym co mogą zrobić trzy Elfy

ładne jak aniołki , a złośliwe jak diabełki .

METODA: drama właściwa
FORMA: praca z całą grupą, i w małych zespołach
CEL GŁÓWNY:

Kształtowanie stosunków międzyludzkich przez alegorię ( wcielenie się w rolę skrzatów ; elfów) . Propagowanie przyjaźni działania pozytywnego zbiorowego.

Uwypuklenie wątku negatywnego , który w puencie możemy sprowadzić do dwóch powiedzeń :

„Nie czyń drugiemu co tobie niemiłe”

„Kto sieje wiatr , zbiera burzę”
CELE SZCZEGÓŁOWE:

DZIECI – potrafią być koleżeńskie w stosunku do rówieśników.


  • potrafią wcielić się w role zgodnie z instrukcją nauczyciela.

  • potrafią odróżnić dobro od zła

  • wiedzą że należy eliminować odruchy złośliwości , drwin i agresji w stosunku do innych.


I .Wprowadzenie .
Ustawienie - Dzieci ustawione w kole .
Zabawa na powitanie :

Przekazujemy sobie uśmiech

Dzieci siedzą w kole , zaczyna osoba prowadząca , objaśniając pokazuje dzieciom :


  • „Przesyłam uśmiech dziecku , które siedzi obok mnie po stronie prawej”

  • dotyka ramienia tego dziecka i patrząc mu w oczy uśmiech się.

Dzieci przekazują sobie uśmiech bez słów, dotykając lekko ramienia kolegi z prawej strony i uśmiechają się najpiękniej jak potrafią.

Zabawa integracyjna :

Nimfy i wojownicy

Zabawa przy muzyce . Uczestnicy dobierają się w pary. Jedna osoba jest wojownikiem trzyma w ręce np. patyczek ; druga jest nimfą ma np. założoną szarfę . Zabawie towarzyszy muzyka tak dobrana żeby tworzyła składankę muzyki lirycznej , spokojnej ( przy niej tańczą nimfy , a wojownicy zamierają bez ruchu ) , i muzyki dynamicznej , rytmicznej ( tu tańczą wojownicy ,a nimfy zamierają bez ruchu ). Muzyka zmienia się co jakiś czas.
II Część właściwa :

  1. Przedstawienie scenki - bajki

Nauczycielka przebrana za Szafrana - przywódcę skrzatów opowiada dzieciom przygodę swoich trzech towarzyszy :

1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   12


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość