Strona główna

Projekt programu autorskiego


Pobieranie 447.78 Kb.
Strona4/12
Data17.06.2016
Rozmiar447.78 Kb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   12

Piosenkę o kotku


Co mruczy na płotku

Kiedy jesteś sam

Kiedy jesteś sam

Uśmiechnij się

Ludzie do ludzi

Wszyscy uczestnicy stoją w parach . Osoba prowadząca wydaje polecenia np.:


  • ręce do rąk – uczestnicy w parach podają sobie ręce ;

  • stopy do stóp – dotykają się stopami

  • plecy do pleców – dotykają się plecami

  • ludzie do ludzi – należy znaleźć sobie szybko nowego partnera

Osoba bez pary wydaje nowe polecenia np.:

  • kciuk do nosa – dotykają się nawzajem

  • łokieć do kolana ...

  • ludzie do ludzi ...

Statek

Osoba prowadząca opowiada dzieciom historię o dużym statku transportowym , który wypływa w daleką podróż przez bezkresny Ocean . Statek jest wyładowany różnymi towarami. Dzieci mają powiedzieć czym statek został załadowany. Dzieci siedzą w obrębie koła , każde z nich ma wymyślić jakiś towar ; każde następne przedstawić swój pomysł przypominając jednocześnie co mówili poprzednicy .

Wesoły wąż

Dzieci ustawiają się jedno za drugim . Pierwsze wykonuje jakiś ruch , pozostałe dzieci ustawione za nim naśladują ten ruch . Wąż porusza się w spowolnionym tempie . W momencie kiedy ruch zostanie odtworzony przez ostatnie dziecko w szeregu – dziecko pierwsze przechodzi na koniec a głową węża zostaje drugie dziecko .
Nimfy i wojownicy

Zabawa przy muzyce . Uczestnicy dobierają się w pary. Jedna osoba jest wojownikiem trzyma w ręce np. patyczek ; druga jest nimfą ma np. założoną szarfę . Zabawie towarzyszy muzyka tak dobrana żeby tworzyła składankę muzyki lirycznej , spokojnej ( przy niej tańczą nimfy , a wojownicy zamierają bez ruchu ) , i muzyki dynamicznej , rytmicznej ( tu tańczą wojownicy ,a nimfy zamierają bez ruchu ). Muzyka zmienia się co jakiś czas.


Miny

Ćwiczenie w parze na tle muzyki relaksacyjnej .

Siad płaski przodem do siebie , trzymanie się za ręce , koncentracja wzroku na partnerze , uśmiechanie się , wyrażanie uczuć przez dotyk , głaskanie .

Następnie jeden z partnerów zmienia wyraz twarzy , robiąc różne miny- wszystko to możliwie wiernie – powtarza partner . Po jakimś czasie następuje zmiana ról.


Bańki mydlane

Dzieci „ bańki mydlane” płynnie poruszają się po sali , w rytmie nastrojowej muzyki , uważając aby nikogo nie potrącić , bo jeżeli się to zdarzy to „bańka mydlana” pęka i opada na podłogę. Zabawa trwa aż skończy się muzyka . Można pogratulować tym dzieciom które pozostały „bańkami mydlanymi”


Mierzenie oddechów


Dzieci w parach . Jedna osoba trzyma kłębek wełny , druga jej koniec. Stają naprzeciw siebie. Na sygnał – start – osoba która trzyma koniec wełny nabiera jak najwięcej powietrza i cofając się śpiewa dźwięk np. „la”. . Ciągnie nitkę tak długo , jak długo brzmi głos . Następnie dzieci zmieniają się w parze.
Cień

Ćwiczenie w parach .Skoczna muzyka , jedna osoba wysuwa się na przód , tuż , tuż za nią podąża cień i naśladuje jej ruchy . Gdy urywa się muzyka , następuje zmiana ról : Osoba naśladowana staje się cieniem . Muzykę można przerywać często i nieregularnie .


SWEET COOKES - CIASTO

Zabawa przy muzyce wg . Klanza
Ustawienie : w zamkniętym kole , siedząc „po turecku” , ręce swobodne

Trzymanie : nie ma


  1. – ucieramy ciasto w makutrze ( 8 razy)

  2. – otrzepujemy ręce o siebie , o nogi

  3. wbijamy jajka raz z prawej , raz z lewej strony

sięgamy po jajko ponad ramieniem

rozbijamy jajko o ramię ( stuk)

wbijamy jajko do ciasta ( chlup)

skorupki jajka wyrzucamy za siebie ( siup)



4.– ugniatamy ciasto rękoma

5.– wałkujemy ciasto w różne kierunki

6.- ozdabiamy ciasto kremem z tubki ( szip)



7.– ozdabiamy sypiąc wiórki , bakalie , cukier ...

8.– częstujemy sąsiadów

ZABAWY RELAKSACYJNE:

Nie ulega wątpliwości, że na dorosłych jak i dzieci działa wiele źródeł wywołujących napięcie organizmu .Można wymienić dwa rodzaje napięć:



  • Napięcie fizjologiczne- jego źródłem są leki i niepokoje

  • Napięcie pochodzące z niezaspokojonych potrzeb psychicznych- które często wywołują agresję.

Napięcia przysparza zarówno środowisko szkolne jak i rodzinne. Niemało napięć przysparzać może ponadto środowisko rówieśnicze. Przeżywane emocje lęku, strachu, złości, gniewu, zazdrości, zawiści, niezadowolenia wywołać mogą w konsekwencji niekorzystny stan napięcia emocjonalnego.

Wszystko to stwarza potrzebę uczenia dzieci ćwiczeń i zabaw relaksacyjnych zmniejszających stan napięcia psychicznego, powodujących odprężenie i poprawiających samopoczucie.

Pojęcie relaksu w terminologii naukowej oznacza „........zwolnienie napięcia mięśni przy równoczesnym, świadomym obniżeniu aktywności myśli..........”.

Można wyróżnić kilka technik relaksacyjnych pomagających w obniżeniu napięcia.

Przedstawimy 3 z nich, wraz z rodzajami ćwiczeń i zabaw.


I TECHNIKA RELAKSACJI WEDŁUG JACOBSONA:

Jacobson opracował technikę relaksacji stopniowanej. Uczenie się relaksu , polega jego zdaniem na wykonywaniu określonych ruchów rękami, nogami, tułowiem, twarzą w celu napinania i rozluźniania kolejnych grup mięśniowych.

Zastosowanie techniki relaksacji Jacobsona do dzieci polega głównie na wykonaniu przez nie celowych ruchów wymagających przeplatania dwóch stanów: napinania i rozluźniania mięśni w czasie zabawy.

Oto 12 ćwiczeń, które można nazwać – Zabawą w silnego i słabego:




  1. Zegnij prawe ramię tak, by naprężyć biceps.

Jesteś silny, bardzo silny- naprężaj go mocno.

A teraz jesteś słaby- rozluźnij napięte mięśnie, połóż rękę na dywanie.



  1. To samo zrób tylko z lewą ręką.

  2. Naciśnij, jak możesz najsilniej, pięścią prawej ręki na klocek- plastikowy-położony po prawej stronie.

Jesteś silny, twoje mięśnie są napięte.

A teraz rozluźnij mięsnie, jesteś znów słaby, nie naciskaj już, czujesz ulgę, mięśnie rozluźniły się.



  1. To samo, tylko z pięścią lewej ręki. Odpocznij chwilę, leż i oddychaj

Spokojnie, równo ręce odpoczywają.

  1. A teraz silna i słaba będzie twoja prawa noga.

Włóż klocek pod kolano i mocno ściśnij nogę w kolanie, a teraz noga słabnie, rozluźniasz mięśnie, wypuszczasz klocek.

  1. To samo ćwiczenie , tylko z lewą nogą.

  2. A teraz zobaczymy, czy masz tyle siły, by napełnić brzuszek jak balon, mocno, a teraz wypuść powietrze, rozluźnij mięśnie , czujesz ulgę.

  3. Naciśnij mocno głowę na poduszkę, na której leżysz, głowa jest bardzo silna, naciskasz mocno, a teraz rozluźnij mięśnie, głowa już nie naciska na poduszkę, odpoczywa i czujesz ulgę.

  4. Jesteś niezadowolony i groźny, ktoś zniszczył twoją budowlę z klocków. Marszczysz mocno czoło, jeszcze mocniej, a teraz rozluźnij mięśnie, niech odpoczywają i są już gładkie.

  5. Twoje oczy też możesz mocniej i słabiej zaciskać powiekami. Spróbuj teraz zacisnąć mocno powieki, a potem je rozluźnij, odpocznij.

  6. A teraz zaciśnij mocno szczęki, zęby dotykają zębów. I górna i dolna szczęka jest silna. A teraz rozluźnij szczeki, poczujesz ulgę.

  7. Ułóż wargi tak jakbyś chciał powiedzieć „och”- lub zrób ryjek świnki. Napnij mocno mięśnie ust, a potem rozluźnij mięsnie.

Zabawa w silnego i słabego, jest wersją relaksacji wzorowaną na technice Jacobsona, może odegrać pozytywną rolę w terapii głównie dzięki kształtowaniu umiejętności odczuwania różnicy we wrażeniach płynących z mięśnia w stanie kontrakcji i mięśnia rozluźnionego. Relaksacja jest więc drogą wyciszania, łagodzenia uczuć negatywnych.



II TECHNIKA RELAKSACJI WEDŁUG WINTREBERTA:

Istotę metody Wintreberta stanowi wykonywanie ruchów biernych przez relaksatora na pacjencie leżącym na plecach z nogami wyprostowanymi a rękami ułożonymi wzdłuż tułowia. Oczy pacjenta muszą być zamknięte. Schemat ruchów biernych obejmuje kolejno:



  • Przedramię

  • Ramię

  • Bark ręki dominującej

  • Szyję

  • Twarz

  • Czoło

  • Oczy

  • Usta

  • Druga ręka w tej samej kolejności

  • Noga od stopy poprzez udo, kończąc na biodrze

Metodę tę można zmodyfikować na potrzeby dzieci, łącząc je w pary. Jedno z nich bawi się w masażystę, a drugie jest „pacjentem”. Po kilku powtórzeniach następuje zamiana ról. Oto kilka zestawów ćwiczeń:



1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   12


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość