Strona główna

Projekt programu autorskiego


Pobieranie 447.78 Kb.
Strona6/12
Data17.06.2016
Rozmiar447.78 Kb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   12

METODA DENNISONA

- ,,GIMNASTYKA MÓZGU”:



Metoda Dennisona – czyli kinezjologia edukacyjna- to uczenie metodami aktywizującymi poprzez włączanie naturalnych mechanizmów integracji umysłu i ciała poprzez specjalnie zorganizowane ruchy.

Metodę tę coraz częściej stosuje się w terapii dzieci ze specyficznymi trudnościami w nauce czytania.



To uniwersalna metoda pozwalająca lepiej:

  • Pokonywać stresy i napięcia wynikające z trudności życia codziennego.

  • Komunikować się z innymi ludźmi, uczyć się i zdawać egzaminy

  • Przezwyciężać specyficzne trudności związane z nauką czytania np. dysleksja, dysgrafia i dysortografia

  • Pozwala niwelować zachowania niepożądane- np. agresja

Metoda oparta jest na prostych założeniach:




  1. Nauka jest naturalną, przyjemną sferą działalności kontynuowaną przez całe życie.




  1. W naszym ciele ukryte są blokady, które utrudniają naukę i uniemożliwiają łagodne przejście przez stres.

Paul Dennison opracował tę metodę, aby lepiej zintegrować pracę mózgu.

Aby człowiek miał pełny obraz otaczającego świata niezbędna jest integracja prawej i lewej półkuli mózgowej. Dzięki harmonijnej współpracy obu półkul mózgowych dzieci jak i dorośli z łatwością przyswajania sobie nowej wiedzy

i umiejętności. Brak równowagi miedzy nimi prowadzi do powstania różnego rodzaju zakłóceń.

Dziecko może mieć problemy np.:


  • W nauce czytania i pisania

  • Koncentracji uwagi

  • Wyrażaniem własnych emocji

  • Rozróżnianiem zachowań pozytywnych od negatywnych- np. agresja


Dlatego metoda ta jest bardzo pomocna w rozładowywaniu stresów, a co za tym idzie niweluje zachowania niepożądane np. agresję.

Metoda Dennisona może dawać następujące efekty:




  1. Usuwać blokady ukryte w naszym ciele

  2. Wprowadzać ciało i umysł w stan optymalny do przyswajania wiedzy

  3. Niwelować zachowania negatywne

4. Zwiększać koncentrację uwagi i stabilność.

Zestaw ćwiczeń Gimnastyki mózgu można podzielić na:



I Podstawowy schemat ćwiczeń wprowadzających


II Ćwiczenia na przekraczanie linii środka


III Ćwiczenia wydłużające
IV Ćwiczenia energetyzujące

ZESTAW ĆWICZEŃ METODĄ GIMNASTYKI MÓZGU DENISONA:
ZESTAW I- wstępny i wprowadzający


Ćw.1: Ruchy naprzemienne:





  • Krzyżowanie wyprostowanych ramion przed klatką piersiową tak, aby na zmianę wyżej była ręka lewa potem prawa.

  • Dotykanie lewą dłonią prawego łokcia i odwrotnie.

  • Dotykanie lewą dłonią prawego ucha i odwrotnie.

  • Dotykanie lewą dłonią prawego kolana i odwrotnie



Ćw.2 : Punkty na myślenie

Jedną ręką masuj punkty( miękkie miejsca pod obojczykami z lewej i prawej strony klatki piersiowej) a drugą rękę połóż na pępku.




Ćw.3 : Pozycja Cooc’ a

Stań, skrzyżuj nogi w kostkach, wyciągnij ręce przed siebie i przekręć dłonie grzbietami do siebie tak, aby kciuki skierowane były w dół. Teraz przełóż jedną rękę przed drugą tak, aby dłonie dotykały się wewnętrznymi stronami (kciuki są nadal skierowane w dół), skrzyżuj palce dłoni, zegnij ręce w łokciach i oprzyj ręce na piersi. Zamknij oczy, język połóż na podniebieniu. Oddychaj swobodnie.




ZESTAW II




Ćw.1: Ruchy naprzemienne

W ramach rozgrzewki i utrwalenia można powtórzyć wykonane w zestawie I ćwiczenia naprzemienne.




Ćw.2 : Leniwa ósemka

W pozycji stojącej wyciągnij przed siebie lewą rękę, zaciśnij pięść a kciuk skieruj do góry. Rysuj kciukiem w powietrzu po kształcie położonej ósemki ( znaku nieskończoności) wodząc oczami za ręką- głowa nieruchomo.

Ruch zaczynaj zawsze w lewo do góry. Powtórz to samo prawą ręką, a potem obiema rękami jednocześnie.

Ćw.3 : Słoń

Wyciągnij lewą rękę w przód, grzbietem dłoni do góry, głowę połóż na ramieniu wyciągniętej ręki. Nogi w kolanach lekko ugięte, mały rozkrok. Rysuj ręką w powietrzu obszerne leniwe ósemki ( ucho przyklejone do ramienia).

Całe ciało prostuj, następnie to samo zrób z prawa ręką. Pamiętaj, że kierunek pisania w lewo do góry.


Ćw.4 : Leniwa ósemka alfabetyczna

Najpierw narysuj kilka leniwych ósemek, a potem wpisz w kształt leżącej ósemki małe litery, alfabetu zachowując kierunek w lewo do góry.



ZESTAW III

Ćw.1: Motyl na suficie

Podnosimy do góry głowę. Nosem na suficie kreślimy leżące ósemki.

Zaczynamy w lewo do góry.

Ćw.2 : Kołyska

Usiądź na podłodze, ręce lekko ugięte oprzyj z tyłu utrzymując tułów podniesiony. Nogi zegnij w kolanach i podnieś stopy do góry. Usuń napięcie w jednym biodrze potem w drugim, robiąc nieduże ruchy nogami.



Ćw.3 : Rowerek

Podnieś ręce do góry, obejmij głowę dłońmi i podtrzymuj ją. Prawym łokciem dotykaj lewego kolana, potem lewym łokciem prawego kolana. Oddychaj rytmicznie.




Ćw.4 : Krążenie szyją

Zawieszamy ciężko głowę i krążymy nią zaczynając w lewą stronę



ZESTAW IV

Ćw.1: Przyciskanie dzwonka

Stań prosto, odstaw jedną nogę do tyłu stawiając ja na palcach. Na wydechu zegnij w kolanie nogę stojącą z przodu a piętę tylnej nogi staraj się postawić na podłodze. Na wdechu podnoś się prostując przednią nogę i podnosząc piętę tylnej nogi. Tylna noga powinna być wyprostowana. Zmień nogi.


Ćw.2: Sowa
Jedną ręką chwyć mocno mięśnie barku, głowę powoli odwracaj w lewo a potem w prawo, podbródek trzymaj prosto. Głową sięgaj maksymalnie w prawo i w lewo, aby rozluźnić mięśnie szyjne. Zrób wdech, gdy głowa jest w skrajnym położeniu tu gdzie ręka trzyma ramię, wydech w czasie obrotu głowy.

Powtórz trzymając drugą ręką drugie ramię.



Ćw.3: Aktywna ręka

Podnieś rękę do góry, chwyć ją drugą ręką. Podniesiona ręka stawia opór ręce trzymającej na wydechu w czterech kierunkach: w stronę głowy, do przodu, do tyłu, od ucha. Powtórz wszystko zmieniając ręce.



Ćw.4: Wypady

Rozstaw nogi szerzej od pleców, przekręć nogi tak by stopy były ustawione do siebie pod kątem prostym. Zegnij jedną nogę w kolanie i przenieś nogi, drugą nogę trzymaj prosto. Tułów trzymaj prosto. Zrób wypad na zgiętą nogę i odwróć głowę w stronę zgiętej nogi.




ZESTAW V



Ćw.1: Luźne skłony- sięganie po piłkę

Stań, skrzyżuj nogi w kostkach, zrób luźny skłon tułowia do przodu wyciągając ręce przed siebie- tak jakbyś sięgał po piłkę.


Ćw.2: Zginanie stopy
Usiądź, zegnij nogę w kolanie i połóż ją na udzie drugiej nogi, tak by zewnętrzna kostka dotykała uda. Końcami palców chwyć podstawę i miejsce mocowania mięśnia podudzia, następnie zginaj i prostuj stopę.

Ćw.3: Kobra

Usiądź, oprzyj dłonie na stole, trzymając plecy rozluźnione zacznij oddychać, tak jakby „od podstawy kręgosłupa”.



Ćw.4: Kapturek myśliciela

Dużymi palcami i kciukiem chwyć małżowinę uszną i masuj ją. Odciągaj ją do tyłu i ściskaj. Masaż zaczynaj od góry i przesuwaj się w dół do płatka ucha.





ZESTAW VI- końcowe ćwiczenia energetyzujące



Ćw.1: Energetyczne ziewanie

Dotknij końcami palców miejsca na zębach tuż przed miejscem gdzie łączy się dolna szczęka z górną, masując te miejsce, lekko otwórz usta, wyobraź sobie ,że ziewasz.



Ćw.2: Punkty pozytywu

Dotknij lekko końcami palców punktów, które znajdują się na czole, bezpośrednio nad oczami, równo po środku między linią włosów a brwi



Ćw.3: Punkty równowagi

Jedną rękę połóż na wgłębieniu u podstawy czaszki za uszami a drugą na pępku. Zmień położenie rąk.







Ćw.4: Oddychanie przeponowe

Zrób wdech nosem. Najpierw oczyść płuca, robiąc krótkie wydechy przez zaciśnięte wargi. Po tym wydech możesz robić nawet nosem. Połóż ręce na brzuchu, na wdechu ręce podnoszą się a na wydechu opuszczają się. Zrób wdech i licz do trzech, zatrzymaj oddech na trzy sekundy, wydychaj licząc do trzech, znowu zatrzymaj oddech na trzy sekundy. Powtórz całość jeszcze raz.



MUZYKOTERAPIA:

Muzykoterapia jest metodą terapeutyczną , w której muzyka stanowi swego rodzaju „lek” na wiele różnych „dolegliwości” małego człowieka.

Zajęcia z elementami muzykoterapii mają korzystny wpływ na zachowanie się dzieci nadpobudliwych, a w szczególności agresywnych.

Współczesne badania psychologów i pedagogów dowodzą, iż w środowisku przedszkolnym obserwuje się wzrastającą liczbę dzieci z zaburzeniami w rozwoju osobowości. Dzieci te mają trudności w dostosowaniu się do otoczenia , często sprawiają kłopoty wychowawcze nauczycielom i rodzicom. U wielu z nich stwierdza się nadpobudliwość psychoruchową, obniżone procesy hamowania, słabo kontrolują swoje zachowania, z trudem odróżniają to co dobre od złego.

W grupie dzieci z zaburzeniami nerwicowymi obserwuje się także dzieci z obniżoną aktywnością psychoruchową – sprawiają one wrażenie bardzo powolnych, ociężałych, biernych, niezdecydowanych i niesamodzielnych.

W istocie ich poziom umysłowy jest prawidłowy, a wolne tempo nauki wynika z przewagi procesów hamowania, które wytworzyły się jako mechanizm obronny z lęku przed porażką i niepowodzeniem.

Przyczyny reakcji nerwicowych i agresywnych mogą być różne. Powstają najczęściej wskutek niekorzystnych oddziaływań wychowawczych zarówno środowiska rodzinnego jak i wychowawczego. Wielu psychologów i pedagogów zaleca, aby w trakcie zajęć z dziećmi wprowadzać elementy muzykoterapii.

Muzykoterapia jest jedną z metod leczenia dzieci nadpobudliwych, agresywnych, zahamowanych psychoruchowo.

Zajęcia z muzykoterapii to układ zróżnicowany pod względem formy ćwiczeń ruchowych, oddechowych i wyobrażeniowych przy muzyce.

Każde z nich stymuluje do innego typu aktywności.

Zajęcia z muzykoterapii przebiegają w pięciu etapach:


  • Odreagowania

  • Zrytmizowania

  • Uwrażliwienia

  • Relaksacji

  • Aktywizacji


1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   12


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość