Strona główna

Roland Rowiński scenariusz: Małgorzata Sawicka Owsiany i Roland Rowiński


Pobieranie 46.32 Kb.
Data18.06.2016
Rozmiar46.32 Kb.


Magdalena Cielecka
Andrzej Chyra

Jan Frycz

Krzysztof Globisz

Gabriela Kownacka

Marta Chodorowska w roli tytułowej
Powiedz to, GABI

reżyseria: Roland Rowiński

scenariusz: Małgorzata Sawicka Owsiany i Roland Rowiński

II reżyser: Elżbieta Czajkowska

zdjęcia: Marian Prokop

scenografia: Joanna Doroszkiewicz

muzyka: Grzegorz Piotrowski - ALCHEMIK; PAKTOFONIKA

kostiumy: Jolanta Włodarczyk

charakteryzacja: Dorota Seweryńska

kierownik produkcji: Piotr Śnieg

producent: Kazimierz Rozwałka i Figaro Sp. z o.o.

DYSTRYBUCJA:

Kino Świat International Sp. z o.o.

ul. Belwederska 20/22

00-762 Warszawa tel. : (22) 840-68-01 do 05 fax.: (22) 840-68-06

www.kinoswiat.pl

O FILMIE

Film jest opowieścią o burzliwym uczuciu dojrzewającej dziewczyny do trzydziestokilkuletniego mężczyzny.

Gabi, ma szesnaście lat, urodę i wdzięk, ale także pewność siebie i wszystkie cechy dzieciaka, które wychowuje ulica. Życie nauczyło ją bezczelności i bezkompromisowego dążenia do celu. Pali papierosy, słucha hip hopu, nie zawsze jest uczciwa.

Jest jednak w niej młodzieńcza niewinność i poczucie własnej wartości.

Poznajemy ją w szczególnym momencie życia, kiedy przestaje być dzieckiem, jeszcze nie stała się kobietą. Oglądamy (trwający tylko jedną dobę) proces przemiany nieodpowiedzialnego, zbuntowanego dziecka w dziewczynę zdolną do refleksji i miłości.
Gabi, zakochana jest w Borysie (Andrzej Chyra) – mieszkającym w sąsiedztwie, starszym od niej o kilkanaście lat dziennikarzu. Jednak to nie jego wiek jest największym zmartwieniem Gabi. Borys ma atrakcyjną narzeczoną - Baśkę (Magdalena Cielecka).

Gabi regularnie zakrada się do mieszkania Borysa starając się potajemnie wniknąć w jego życie. Brak odwagi nie pozwala jej na odkrycie swoich emocji. Przebranie i udawanie kogoś, kim nie jest, ma być sposobem na zbliżenie do ukochanego mężczyzny. Pewnego dnia Borys przyłapuje ją w swoim domu. To spotkanie staje się dla Gabi wyjątkową szansą na nawiązanie bliższego kontaktu z człowiekiem, który dotąd nie zwracał na nią uwagi.

Losy Borysa splatają się dodatkowo z osobami zmieszanymi w wielką aferę korupcyjną, którą mają ujawnić media. Jego życie staje się zagrożone.
Fabuła filmu kończy się różnymi, alternatywnymi wersjami ukazującymi odmiennie losy naszych bohaterów. Ich życie splata się na różne sposoby. Reżyser inspirując się filmami Krzysztofa Kieślowskiego i Davida Lyncha prowadzi widza w niekonwencjonalny sposób do najważniejszych pytań o sens naszego życia i okoliczności rządzące naszymi losami. Jak duży wpływ mamy na to, co się z nami stanie? Czy istnieją tajemne siły, które pomagają nam w najważniejszych wyborach? Czy na pewno jesteśmy jedynymi panami naszego losu?
W filmie zobaczymy między innymi: Andrzeja Chyrę, Magdalenę Cielecką, Krzysztofa Globisza, Jana Frycza, Gabrielę Kownacką i Piotra Najsztuba.

Reżyserem i współautorem scenariusza (wspólnie z Małgorzatą Sawicką-Owsiany) jest Roland Rowiński. Autorem zdjęć - Marian Prokop.

Producentem filmu jest Kazimierz Rozwałka i Figaro Sp. z o.o..
Zdjęcia do filmu rozpoczęły się 30 czerwca 2002 roku i trwały 2 tygodnie.

O muzyce


Oryginalną oprawę dźwiękową filmu tworzą dwa odmienne nurty muzyczne. Tłem akcji jest subtelna muzyka jazzowa Grzegorza Piotrowskiego oraz zespołu Alchemik.

Dynamikę i buntowniczą naturę bohaterki filmu podkreślają zdecydowane rytmy i teksty kultowego wśród młodzieży, hiphopowego zespołu Paktofonika.

Odmienność muzycznych stylów zaprezentowanych w filmie, oddaje złożoną naturę życia bohaterów, akcentuje także różne możliwości ich interpretacji.

Grzegorz Piotrowski, saksofonista i kompozytor w roku 1997 założył zespół jazzowy Alchemik.

Na festiwalu Jazz nad Odrą ’97 Alchemik zdobył pierwszą nagrodę i tytuł „Nowej twarzy polskiego jazzu”, a nagrody indywidualne dla najlepszych solistów otrzymali: Grzegorz Piotrowski, Robert Luty i Łukasz Golec. Kilka miesięcy wcześniej zespół zajął drugie miejsce na Festiwalu Standardów Jazzowych w Siedlcach oraz kolejne drugie miejsce na Jazz Juniors ’97 w Krakowie, gdzie otrzymał nagrodę od programu 3 PR w postaci sesji nagraniowej w studio im. A. Osieckiej. Podsumowaniem tych triumfów był „Klucz do kariery” na Pomorskiej Jesieni Jazzowej ’97. Przed zespołem otworzyły się wrota do kariery międzynarodowej, bowiem we wrześniu 1998 roku Alchemik odniósł podwójne zwycięstwo na najbardziej dziś prestiżowym w Europie Międzynarodowym Konkursie Jazzowym


w Hoeilaart w Belgii, gdzie zdobył pierwszą nagrodę, a tytuł najlepszego solisty otrzymał pianista Marcin Masecki. Prócz oficjalnych nagród Alchemik zagrał trasę koncertową
w Belgii (wrzesień’98) oraz został zaproszony na festiwale jazzowe (lipiec ’99). Początek roku 2000 to udana trasa koncertowa po Polsce (20 koncertów) i wyjazd do: Düseldorfu, Brukseli, Luksemburga i Paryża. Podczas jesiennej trasy Alchemik koncertował w Warszawie, Cieszynie, Głogowie (festiwale), Wuppertalu, Düseldorfie (podczas Festiwalu Pięciu Kontynentów), Brukseli, Paryżu. Koniec października to koncerty w Bułgarii i wieńczący tę trasę udział w Sofia Jazz Festival. W corocznej ankiecie czytelników „Jazz Forum” 1999 roku Alchemik został zauważony w kategoriach: Nowa Nadzieja, Płyta Roku, Zespół Akustyczny Roku, natomiast w ankiecie krytyków „Polski Jazz lat 90-tych” zespół znalazł się w pierwszej dziesiątce najważniejszych wydarzeń jazzowych ostatniej dekady. To duży sukces, biorąc pod uwagę fakt, że pierwsza płyta pojawiła się w roku 1999.

Początek 2001 roku to koncerty w Szwecji (Jazz i Malmoe-Jeriko Jazz Club) i Austrii


(Szene Vien, Linz). W maju 2001 r. Grzegorz Piotrowski i Marcin Masecki zagrali serię koncertów z gwiazdą amerykańskiego jazzu, kontrabasistą Davidem Friesenem.

Paktofonika – repertuar zespołu należy do kanonu polskiej muzyki hiphopowej.

Założyli go w 1998 roku Magik (ex. K44), Rahim (ex. 3-X-Klan) oraz Fokus.

Na początku ich twórczość skupiała się wokół osiedlowych koncertów i licznych nagrań domowych kiepskiej jakości. Kilka utworów weszło w obieg lokalnych odbiorców i pocztą pantoflową informacje o składzie PFK rozchodzą się niemalże w całej Polsce. W wakacje 2000, zespół wystąpił w niemieckim mieście Witten, gdzie zarejestrował dwujęzyczny utwór "2KILO" oraz zawiązał współpracę i tym samym włączył się w skład międzynarodowej organizacji PROPS Entertaiment, zrzeszającej w swych szeregach ludzi z Europy i zza oceanu. Dwa lata twórczości Paktofoniki zostało uwieńczone albumem p.t. "Kinematografia", który pojawił się na rynku pod sam koniec starego tysiąclecia. W tydzień po premierze albumu Magik popełnił samobójstwo. PFK trwa nadal i rozpoczęła właśnie pracę nad kolejnym albumem, który powinien ujrzeć światło dzienne jeszcze w tym roku.



OBSADA

Marta Chodorowska – Gabi


Ukończyła II rok studiów na Akademii Teatralnej w Warszawie. Rola w filmie Rolanda Rowińskiego jest jej debiutem.


Andrzej Chyra – Borys

Aktor i reżyser teatralny. W latach 1987-88 występował w Teatrze Rampa w Warszawie, w latach 1989-90 w Teatrze Studyjnym w Łodzi. Aktor Teatru Rozmaitości w Warszawie.

W 1999 roku na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni otrzymał nagrodę za najlepszą pierwszoplanową role męską, za wyrazistą i sugestywną kreację Gerarda w filmie „Dług” Krzysztofa Krauze. Rola ta przyniosła mu popularność i uznanie krytyki. Od tego momentu jego kariera aktorska toczy się bardzo szybko i intensywnie.
Wybrana filmografia:

1993 – Kolejność uczuć (Benvollo)

1994 – Zawrócony (ksiądz)

1997 – Zaklęta (Karol)

1999 – Dług (Gerard Nowak)

1999 – Kallafiorr (Brando, współautor scenariusza)

2000 – Miasteczko (adwokat prowadzący rozwód Marka)

2000 – Twarze i maski, odc. 7 Świętoszek (reżyser Czerski)

2000 – Gra, w cyklu Wielkie rzeczy (Jerzy Jastrzębski)

2000 – Wyrok na Franciszka Kłosa (żandarm Kranc)

2001 – Pieniądze to nie wszystko (Wiesław Turkot, szwagier Adamczyka)

2001 – Przedwiośnie (przewodniczący na zebraniu komunistów)

2001 – Wiedźmin (Borch Trzy Kawki)

2001 – Zmruż oczy (ojciec)

w planach:

2002/03 – Krzyżacy, reż. B. Linda (Kuno von Lichtenstein)

2002/03 – Nikifor (Marian Włosiński)


Magdalena Cielecka - Baśka


Uznawana jest za jedną najzdolniejszych i najpiękniejszych polskich aktorek. Studiowała aktorstwo

w krakowskiej PWST. Jeszcze w czasie studiów zadebiutowała na deskach Starego Teatru rolą Dziecka w spektaklu "Ich czworo" Gabrieli Zapolskiej. Jest gwiazdą warszawskiego Teatru Rozmaitości i ulubioną aktorką znanego reżysera Grzegorza Jarzyny. Można ją było podziwiać w takich spektaklach, jak "Magnetyzm serca", "Bzik tropikalny", "Hamlet", "4.48 Psychosis".

W 1998 roku otrzymała prestiżową nagrodę im. Zelwerowicza za osiągnięcia aktorskie. Swoją przygodę z filmem rozpoczęła od wielkiego sukcesu. Barbara Sass powierzyła jej główną rolę w filmie "Pokuszenie". Magdalena Cielecka otrzymała za tę kreację nagrodę indywidualną na XX Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Rok później otrzymała za tę rolę nagrodę aktorską na festiwalu "Gwiazdy jutra" w Genewie.

W 2000 roku otrzymała Polską Nagrodę Filmową Orzeł (za rok 1999), za najlepszą główną role kobiecą, za rolę w filmie "Amok".


Wybrana filmografia:

1995 - Pokuszenie (Anna)

1997 - Sława i chwała, odc. 5-7 (Aniela)

1998 - Amok (Julia)

1999 - Jak narkotyk (Anna Piwkowska)

2000 - Egoiści (Anka)

2000 - Wieser (urzędniczka biura meldunkowego)

2000 - Zakochani (Zosia Karska)

2001 - Listy miłosne (Teresa Lenart)

Krzysztof Globisz - Redaktor

Wybitny aktor teatralny, laureat wielu prestiżowych nagród i wyróżnień teatralnych, między innymi: Nagrody im. Leona Schillera (1987), Złotej Maski dla najpopularniejszego aktora krakowskiego (2000). Od 1981 jest aktorem Teatru Starego w Krakowie. Od blisko dwudziestu lat regularnie grywa także w produkcjach filmowych i telewizyjnych, grał w filmach m.in. A. Wajdy, K. Kieślowskiego, K. Kutza,

R. Glińskiego, J. Bromskiego, F. Bajona, W. Pasikowskiego.
Wybrana filmografia:

1982 – Danton (Amar)

1985 – Tętno (Andrzej Poświatowski)

1987 – Krótki film o zabijaniu (Piotr)

1988 – Dekalog, Pięć w Dekalog (Piotr)

1988 – Crimen, odc. 4, 5, 6 (Wasyl, mąż Nastki)

1989 – Modrzejewska, odc. 5 i 6 (J. K. Tatarkiewicz)

1992 – Wszystko, co najważniejsze (Aleksander Wat)

1993 – Balanga (Sąsiad)

1993 – Tylko strach (Tomek)


1995 – Pułkownik Kwiatkowski (Mieczysław Moczar)

1997 – Kochaj i rób co chcesz (proboszcz Małecki)

1997 – Sława i chwała, odc. 5 i 6 (Walery Royski)

1999 – Córy szczęścia (klient Nataszy)

1999 – Jak narkotyk (ksiądz Stefan)

1999 – Operacja Samun (Grubas, oficer wywiadu)

1999 – Pan Tadeusz (major Płut)

2000 – To ja, złodziej (Gomez)

2000 – Weiser (Szymek Pałta)

2000 – Wyrok na Franciszka Kłosa (Rządek)

2001 – Eukaliptus (Billy)

2001 – Przedwiośnie (Władysław Barwicki)

2001 – Samo niebo (reżyser)

2002 – Anioł w Krakowie (anioł Giordano)

2002 – Kariera Nikosia Dyzmy (minister Jaszuński)

2002 – Pornografia (Hipolit)



Jan Frycz – Biznesmen

Wybitny aktor teatralny i filmowy. Aktor teatrów: Słowackiego w Krakowie, Narodowego i Polskiego w Warszawie. Od 1989 jest aktorem Teatry Starego w Krakowie. Twórca wielu bardzo interesujących ról dramatycznych i filmowych, między innymi w spektaklach: „Opisie obyczajów”, „Bracia Karamazow”, „Grzebanie”, w filmach telewizyjnych i kinowych: „Blisko, coraz bliżej”, „Pożegnanie jesieni”, „Dama kameliowa”, „Egoiści”, „To ja, złodziej”, „Tam i z powrotem”.


Wybrana filmografia:
1976 – Dagny (drukarz)

1978 – Zielona miłość (Paweł Budny)

1979 – Rycerz (panicz)

1981 – Wierne blizny (por. Stefan Madejski)

1982 – Blisko, coraz bliżej, odc 6-10 (Henryk)

1982 – Wielki Szu (Jarek)

1986 – Blisko, coraz bliżej od. 11-18 (Henryk)

1987 – Na srebrnym globie (Tomasz II)

1988 – Crimen, odc. 1, 3, 4, 6 (Stach Rosiński)

1990 – Pożegnanie jesieni (Atanazy Bazakbal)

1991 – Obywatel świata (Janek Borowski)

1992 – Czarne słońca (komendant)

1992 – Kawalerskie życie na obczyźnie (Herman)

1992 – Zwolnieni z zycia (Marek)

1993 – Dwa księżyce (Jeremi)

1993 – Pożegnanie z Marią (kierownik)

1994 – Dama kameliowa ( Armand Duval)

1994 – Spis cudzołożnic (doktor Jerzy Zgółka, mąż Marii Magdaleny)

1995 – Horror w Wesołych Bagniskach (Jerzy)

1995 – Łagodna (Jefimow)

1995 – Pestka (Józef)

1996 – Dzieci i ryby (Piotr Włodarczyk)

1996 – Nocne graffiti (Alex)

1997 – Kochaj i rób co chcesz (Werczak)

1997 – Sława i chwała, odc. 5-7 (Janusz Muszyński)

1999 – Egzekutor (Wiktor)

2000 – Egoiści (Filip)

2000 – To ja, złodziej (Cygan)

2000 – Zakochani (Alfred Bobicki)

2001 – Tam i z powrotem (Piotr)



Gabriela Kownacka - Aktorka

Popularna aktorka filmowa, telewizyjna i teatralna. Aktorka Teatru Narodowego w Warszawie

od 1999 roku, wcześniej grała na deskach stołecznych teatrów: Kwadrat (1975 – 78), Współczesnego (1978-84) i Studio (1984-99).
Wybrana filmografia:

1972 – Wesele (Zosia)

1976 – Trędowata (Rita Szylinżanka)

1977 – Pani Bovary to ja (Agata, sąsiadka)

1978 – Hallo Szpicbródka, czyli ostatni występ króla kasiarzy (Anita)

1980 – Bo oszalałem dla niej (Sylwia)

1980 – Urodziny młodego warszawiaka (Jadźka)

1981 – Dziecinne pytania (Bożena)

1981 – Spokojne lata (Iza)

1983 – Nadzór (Danusia „Wabik”)

1984 – Jak się pozbyć czarnego kota (Krystyna)

1985 – Kronika wypadków miłosnych (Olimpia)

1988 – Niezwykła podróż Baltazara Kobera (Gertruda)

1989 – Kapitał, czyli jak zrobić pieniądze w Polsce (Barbara Nowosad)

1992 – Sauna (Masza)

1992 – Zwolnieni z życia (Elżbieta)

1995 – Matki, żony i kochanki (Dorota)

1996 – Dzieci i ryby (Ewelina, przyjaciółka Anny)

1998 – Matki, żony i kochanki, seria II (Dorota)

1999 – Fuks (matka Aleksa)

1999 – Kilerów 2-óch (prezydentowa)

1999 – Rodzina zastępcza (Anka Kwiatkowska)


TWÓRCY



Roland Rowiński – reżyser i współautor scenariusza

Twórca wielu teatrów telewizji, między innymi „Wniebowstąpienie” wg A. Rudnickiego (Nagroda Ministra Kultury i Sztuki 1999), „Dwaj panowie z Werony” wg W. Szekspira, „Gorący oddech pustyni” wg G. Herlinga – Grudzińskiego, „Letni dzień” wg S. Mrożka, oraz licznych filmów dokumentalnych, w tym nagradzanych na festiwalach międzynarodowych.

Dotychczas wyreżyserował dwa filmy fabularne: „Zero życia” (nagroda za najlepszy debiut na festiwalu „Młodzi i film” w Koszalinie, 1988) i „Obywatel świata” (1991).
Marian Prokopwybitny operator filmowy, absolwent wydziału operatorskiego łódzkiej „filmówki”. Autor zdjęć i operator kamery w wielu filmach i spektaklach teatru telewizji. W 2001 roku otrzymał nagrodę za najlepsze zdjęcia na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, za film „Stacja”.
Filmografia (jako autor zdjęć):

1997 – Bandyta

1997 – Kochaj i rób co chcesz

1999 – Na dobre i na złe, odc. 1-13

2000 – Bellissima

2001 – Stacja



2002 – Wszyscy święci, w cyklu Święta polskie



©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość