Sylabus rok 2014/2015



Pobieranie 50.6 Kb.
Data20.06.2016
Rozmiar50.6 Kb.

Sylabus rok 2014/2015

Nazwa przedmiotu/modułu kształcenia:

Kino mistrzów w kulturze współczesnej: od Bergmana do Hasa

Nazwa w języku angielskim:

Masters of cinema in contemporary culture: from Bergman to Has

Język wykładowy:

polski

Kierunek studiów, dla którego przedmiot jest oferowany:

wykład ogólnouczelniany

Jednostka realizująca:

Instytut Filologii Polskiej i Lingwistyki Stosowanej UPH, Zakład Polskiej Literatury Dawnej, Tradycji Kulturowej i Edytorstwa

Rodzaj przedmiotu/modułu kształcenia (obowiązkowy/fakultatywny):

wybór z oferty

Poziom modułu kształcenia (np. pierwszego lub drugiego stopnia):

studia II stopnia

Rok studiów:

2 (II stopnia)

Semestr:

3

Liczba punktów ECTS:

3

Imię i nazwisko koordynatora przedmiotu:

dr Marcin Pliszka

Założenia i cele przedmiotu:

Celem przedmiotu jest przedstawienie wybitnych osiągnieć sztuki filmowej, jak również poszerzenie wiedzy z zakresu historii kultury europejskiej.

Forma i typy zajęć:

wykłady (18 godz.), w obrębie wykładu projekcje filmowe z płyty cyfrowej (czyli możliwość zajęć w każdej sali). POŁĄCZENIE WYKŁADU WERBALNEGO Z PROJEKCJĄ - tego wymaga metodyka zajęć.




Efekty kształcenia




WIEDZA




Terminologia z zakresu filmoznawstwa oraz antropologii i socjologii kultury, także historii kultury.







Wiedza z zakresu historii kultury europejskie. Konteksty filozoficzne.







Konteksty interdyscyplinarne sztuki filmowej. Film a historia idei.







UMIEJĘTNOŚCI







Sprawność w zakresie analizy oraz interpretacji dzieła filmowego. Studium narracji, środków stylistycznych, kompozycji, aluzji kulturowych.







Rozumienie sztuki filmowej w kontekstach ideowych i estetycznych.







Rozpoznanie żywotnej tradycji kultury i nawiązań do nich w sztuce filmowej.







KOMPETENCJE SPOŁECZNE







Student dzięki temu wykładowi ma kompetencje oraz sprawności analityczne w odniesieniu do sztuki filmowej na tle kultury europejskiej. Jest hermeneutycznie wrażliwym młodym Polakiem, Europejczykiem, inteligentem.







Wymagania wstępne i dodatkowe:

Podstawowa znajomość kultury europejskiej. Wrażliwość i chęć pogłębiania wiedzy





Treści modułu kształcenia

1) – Język filmu; podstawowe zagadnienia z zakresu języka filmowego: kadr, plany, ujęcie, punkt widzenia kamery, elementy montaż. Przykład estetyki filmu noir; efekt chiaroscuro; skrzywiona perspektywa, zbliżenia, głębia ostrości itp.
2) POKAZ:

Ingmar Bergman, jego Szepty i krzyki (Viskningar och rop)), Szwecja, 1972, barwny. Twórcze echo ekspresjonizmu. Film metafizyczny: studium cierpienia i śmierci. Styl reżysera: zbliżenia, studium twarzy. Operator Sven Nykvist i twórcza rola koloru. Psychologizm gry aktorskiej: tradycje Stanisławskiego. (2 godz. PROJEKCJI komentowanej).
3) POKAZ:

Roman Polański i Lokator (Locataire), Francja-Polska, 1976, barwny. Roland Topor i twórcza adaptacja jego prozy. Operator Sven Nykvist: zbliżenia i półmrok kadru. Aktorskie medium: Isabelle Adjani, sam reżyser. Nadrealna estetyka grozy. Temat transformacji tożsamości. Romantyczne studium obcości jednostki (2 godz. PROJEKCJI komentowanej).
4) POKAZ:

Federico Fellini i Osiem i pół (Otto e mezzo), Włochy, 1963, czarno-biały. Autotematyzm; Guido (Marcello Mastroianni) jako alter ego Felliniego. Esej filmowy na temat sztuki. Estetyka oniryczna, sny. Eklektyczna scenografia. Muzyka: Nino Rota. (2 godz. PROJEKCJI komentowanej).
5) POKAZ:

Andriej Tarkowski i Zwierciadło (Зеркало), Rosja, 1975, barwny. Wyobraźnia romantyczna: metafizyka sztuki. Rola motta filmu. Tropy kulturowe. Nowatorska narracja: prywatny ogląd świata, tok skojarzeń mentalnych. Struktura obrazu: transformacja barw. Jan Sebastian Bach i jego Pasja według św. Jana w finale: synteza obrazu i muzyki. Sens teologiczny: trynitarny. (2 godz. PROJEKCJI komentowanej).
6) POKAZ:

Michelangelo Antonioni i Powiększenie (Blow-up), Wielka Brytania-Włochy, 1967, barwny. Julio Cortazar i twórcza adaptacja jego opowiadania Babie lato. Londyn i narodziny kontrkultury. Narracja: dynamika obrazów, rytm montażu, wieloznaczność. Między zagadką kryminalną a metafizyczną. Symbolika sceny finalnej. (2 g. PROJEKCJI komentowanej)
7) POKAZ:

Wojciech Has i Sanatorium pod klepsydrą, Polska, 1972, barwny. Bruno Schulz - kongenialna adaptacja jego prozy. Z ducha ekspresjonizmu i surrealizmu. Narracja oniryczna. Film jak senne halucynacje. Rola scenografii: Lidia i Jerzy Skarżyńscy. Studium zamierzchłej kultury żydowskiej. Studium jednostki oszukującej sensu bytu. (2 godz. PROJEKCJI komentowanej).
8) Film a kultura współczesna. Zagadnienie kultury uczestnictwa i przesyłu informacji. Konwergencja, zjawisko związane z rozwojem nowych technologii i przemianami kultury (stały przepływ treści między różnymi mediami). Opowiadanie transmedialne – przykład filmu Matrix (film animowany, gra komputerowa). Nowe formy aktywności odbiorcy sztuki.


UWAGI:

a. WYKŁAD ZGODNY Z PRAWEM. Wszystkie pokazy 14 filmów będą ZAMKNIĘTE - tylko dla słuchaczy wykładu­ (ze względu na prawa autorskie) i tylko dla dorosłych (filmy dozwolone od 18 lat) - pokazy ZGODNE Z PRAWEM.*

b. Pokazy komentowane - mające charakter studium warsztatowego. Filmy ze zbiorów PRYWATNYCH Wykładowcy.

c. Kryteria doboru filmów to: dostępność na nośniku cyfrowym oraz CZAS TRWANIA (stąd pominięto filmy wybitne a 3-godzinne, np. Satyricon lub Casanovę Felliniego czy Zmierzch bogów Viscontiego).
* Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z 4 lutego 1994 r., ze zmianami aż do 2010 r., opublikowana w „Dziennikach Ustaw”; tekst jednolity na internetowym „Portalu prawnym”, pod adresem: http://www.jaknajprosciej.pl/index.php/ustawy-w-pdf/ -

- Artykuł 27: Instytucje naukowe i oświatowe mogą, w celach dydaktycznych lub prowadzenia własnych badań, korzystać z rozpowszechnionych utworów w oryginale i w tłumaczeniu oraz sporządzać w tym celu egzemplarze fragmentów rozpowszechnionego utworu.

- Artykuł 34: Można korzystać z utworów w granicach dozwolonego użytku pod warunkiem wymienienia imienia i nazwiska twórcy oraz źródła. Podanie twórcy i źródła powinno uwzględniać istniejące możliwości. Twórcy nie przysługuje prawo do wynagrodzenia, chyba że ustawa stanowi inaczej.


[Wytłuszczenia: Antoni Czyż].

c.

© Opracowali: Prof. UPH dr hab. Antoni Czyż i dr Marcin Pliszka, Warszawa 2014 r.

Literatura podstawowa - najważniejsze zjawiska:

1.

  • Jerzy Plażewski: Język filmu. Warszawa 1982 (lub dowolne inne wydanie).

2.


  • Ingmar Bergman: Obrazy. Tłum. Tadeusz Szczepański. Warszawa 1993.

  • Tadeusz Szczepański: Zwierciadło Ingmara Bergmana. Gdańsk 1997 (i wyd. następne).

  • Andrzej Werner: Dekada filmu. Warszawa 1997 (rozdział: W blasku nocy, w mroku dnia. Bergman)

3.



  • Mariola Jankun-Dopartowa: Labirynt Polańskiego. Kraków 2003.

  • Grażyna Stachówna: Roman Polański i jego filmy. Warszawa-Łódź 1994.

4.



  • Charlotta Chandler: Ja, Fellini. Tłum. Hanna Igalson-Tygielska. Warszawa 1996.

  • „Kultura Filmowa” 1972, nr 7-8.

  • Maria Kornatowska: Fellini. Gdańsk 2003.

5.


  • Seweryn Kuśmierczyk: Księga filmów Andrieja Tarkowskiego. Warszawa 2012.

  • „Kwartalnik Filmowy” 1995, nr 9-10 (numer monograficzny, poświęcony twórczości Andrieja Tarkowskiego)

6.


  • Michelangelo Antonioni. Red. Bogusław Zmudziński. Kraków 2004.

  • Andrzej Werner: op. cit. (rozdział: Blow out. Antonioni).

  • Elżbieta Ostrowska: Poza horyzontem zdarzeń. O filmach Michelangelo Antonioniego. W tomie: Mistrzowie kina europejskiego. Red. Kazimierz Sobotka. Łódź 1996.

7.


  • Małgorzata Burzyńska-Keller: „Traktat o manekinach” według Schulza i Wojciecha Hasa. „Kwartalnik Filmowy” 2000, nr 31-32.

  • Iwona Grodź: Zaszyfrowane w obrazie. O filmach Wojciecha Jerzego Hasa. Gdańsk 2008.

8.


  • Henry Jenkins: Kultura konwergencji. Zderzenie starych i nowych mediów. Tłum. Małgorzata Bernatowicz i Mirosław Filiciak. Warszawa 2007.

Podstawą wiedzy praktycznej są projekcje filmowe.



Planowane formy/działania/metody dydaktyczne:

Wykład werbalny, projekcje filmowe, dyskusja.

Sposoby weryfikacji efektów kształcenia osiąganych przez studenta:


Kolokwium ustne lub praca pisemna

Forma i warunki zaliczenia:

Warunek uzyskania zaliczenia przedmiotu (wykładu): obecność na wykładach, zaliczone kolokwium lub praca pisemna

Bilans punktów ECTS:

Aktywność

Obciążenie studenta

Udział w wykładach

18 godz.

Samodzielne przygotowanie się do wykładów

25 godz.

Udział w konsultacjach godz. z przedmiotu

7 godz.

Samodzielne przygotowanie się do kolokwium

25 godz.

Sumaryczne obciążenie pracą studenta


75 godzin

Punkty ECTS za przedmiot

3 punkty ECTS






©snauka.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna
Komunikat prasowy
przedmiotu zamówienia
najkorzystniejszej oferty
Informacja prasowa
wyborze najkorzystniejszej
warunków zamówienia
istotnych warunków
sprawie powołania
Regulamin konkursu
udzielenie zamówienia
przetargu nieograniczonego
zamówienia publicznego
Nazwa przedmiotu
Specyfikacja istotnych
modułu kształcenia
Rozporządzenie komisji
studia stacjonarne
wyborze oferty
Zapytanie ofertowe
Szkolny zestaw
Ochrony rodowiska
ramach projektu
prasowy posiedzenie
trybie przetargu
obwodowych komisji
zagospodarowania przestrzennego
komisji wyborczych
komisji wyborczej
Program konferencji
Wymagania edukacyjne
Lista kandydatów
szkoły podstawowej
która odbyła
Województwa ląskiego
Decyzja komisji
przedmiotu modułu
poszczególne oceny
Sylabus przedmiotu
szkół podstawowych
semestr letni
Postanowienia ogólne
przedsi biorców
produktu leczniczego
Karta przedmiotu
Scenariusz lekcji
Lista uczestników
Program nauczania
Projekt współfinansowany
Informacje ogólne
biblioteka wojewódzka
semestr zimowy