Strona główna

Wyrzeczenie się szatana i wyznanie wiary


Pobieranie 20.77 Kb.
Data17.06.2016
Rozmiar20.77 Kb.
Chrzest 5

Wyrzeczenie się szatana i wyznanie wiary

1. Bohaterami całego obrzędu C dziecka są rodzice,

- choć znaki otrzymuje dziecko, aby je potem pogłębić.

2. Dzisiaj dyskutuje się o konieczności C dzieci,

- bo wtedy niby zabiera się wolność wyboru.

a) Takie myślenie nie jest prawidłowe.

b) Jeśli ktoś mówi, że C jest formą przemocy, tzn. że nie rozumie czym jest C.

c) Udzielić C dziecku to nie znaczy zmuszać dziecko do czegoś,

- ale dać dziecku pewną możliwość,

- zostają mu otworzone drzwi,

- zostaje mu dana łaska,

- ale oni pozostają całkowicie wolnymi do odrzucenia tego kiedy będą dorosłymi.

d) Nie widziałem nikogo kto byłby uwarunkowany w życiu przez to, że przyjął C.

e) Wymaga się wyznania wiary od rodziców,

- bo to zadanie do stwarzania okazji zostaje dana rodzicom.

3. Przykład. Co to jest C?

a) Jest jak ziarno.

- Ziarno ma swoje możliwości, które jednak tylko w pewnych warunkach rozwija się i staje się rośliną.

- Jeśli zostawimy ziarno samemu sobie to zostanie tylko ziarnem – możliwością, ale bez jej aktualizacji.

b) C jest to możliwość dana dziecku,

- że jeśli będzie chciało być chrześcijaninem, wtedy będzie mogło nim być.

c) Z drugiej strony nie można dać C jeśli nie będzie kogoś kto będzie nawadniał to ziarno.

- Stąd jest wezwanie do rodziców, aby wyznali wiarę, bo jest konieczne, aby ktoś się tym zajął.

4. Rodzice mają decydujący wpływ na życie dziecka.

a) Tak jak rodzice wybierają dla dzieci rzeczy najcenniejsze,

b) tak rodzice chrześcijańsce wybierają rzeczy najważniejsze:

- spotkanie z B,

- głęboki sens życia,

- powołanie do życia chrześcijańskiego które jest życiem cudownym i nadzwyczajnym,

- pomóc dziecku nauczyć się miłować jak nas umiłował J.

c) To rodzice mają robić jeśli uważają to za coś ważnego.

d) Dlatego już w momencie zawierania ślubu chrześcijańscy małżonkowie podejmują się zadania wychowania w wierze swoich dzieci

- to jest znak ważności, autentycznosci powołania do małżeństwa chrześcijańskiego.


5. Za rytem C jest ukryta cała inicjacja w życie chrześcijańskie – katechumenat.

- Ten obrzęd bezpośrednio poprzedza właściwy obrzęd C.

a) W kościele ten moment liturgii rozwijał się.

- Dziś jest to dialog pytań i odpowiedzi.

- U św. Cyryla Jerozolimskiego i innych Ojców Koscioła (III – V w.) ryt dokonuje się na zewnątrz.

- Katechumen zwrócony na zachód wyciągał rękę i wyrzekał się szatana tak jakby był obecny w osobie: poza Kościołem i wobec kogoś uważanego za obecnego.

b) Zatem nie chodzi o kogoś nieokreślonego, zło bliżej nie określone,

- ale przeciw szatanowi, przeciw konkretnej osobie.

c) Dlaczego w kierunku zachodu?

- Bo tam słońce, światło umiera, a zaczyna się noc, miejsce śmierci dnia

- miejsce zamieszania,

- miejsce gdzie brakuje światła, miejsce końca jasności.

d) Osoba pokazywała palcem kogoś konkretnego,

- potem osoba odwracała się w kierunku wschodu i szła w kierunku chrzcielnicy,

- aby być zanurzonym w wodzie patrząc w kierunku wschodu.

e) Wschód to miejsce, gdzie światło wschodzi.

- Słońce wschodzące z wysoka to J wg. pieśni Zachariasza z Łk.

- Wschód – miejsce światła, życia,

- to podróż w kierunku jasności.

f) Ten akt obrócenia się jest sercem rozważania,

- zwracało się, aby pójść i wyznać wiarę w Kościele,

- przechodząc z miejsca nieświętego do świętego.

g) W starożytności wyznanie wiary było wplecione w ryt zanurzenia.

- Najpierw był pytany czy wierzy w BO. Odpowiadał – wierzę i był zanurzany 1 raz, itd.


6. Wyrzekać się szatana, jego dzieł i jego pokus (spektakli, przedstawień) i kultu.

a) Wyrzekać się to słowo «re-nuntiare»

- oznacza nie ogłaszać już tego co było ogłaszane,

- nie wyznawać więcej czegoś co było wyznawane.

b) Po grecku oznacza:

- zerwać solidarność, zanegować związek,

- odrzucenie – czyli używać coś, a potem to wyrzucić.

- To coś co najpierw było dla nas dobre a teraz pokazuje się czymś złym, niemiłym, szkodliwym.

- To akt zerwania przymierza z rzeczami, które wyrządzają mi szkodę.

c) Ten akt pokazuje, że aby przyjąć wiarę potrzebne jest koniecznie zostawienie zła.

- Ale nie chodzi tylko o fizyczne zostawienie zła,

- lecz o nienawidzenie zła, mieć obrzydzenie do zła.

d) Nikt nie zostawia naprawdę wady, nałogu jeśli tak naprawdę nie znienawidzi go.

- Nikt nie zostawia krzywych ścieżek swoich ciemności, jeśli nie doświadczył, odczuł ich destrukcyjności i nie ma odrzucenia względem tego co mu wyrządziło szkodę.

- Chodzi o zerwanie układu.

e) Trzeba rozpoznać zawarty układ ze złem,

- że pozwoliliśmy wejść do naszego życia rzeczom niewłaściwym, pokrzywionym, szkodliwym, trwoniącym nasze dobro.

f) Nie chodzi o złamanie układu tylko jako czegoś co się zdarza, co jest obojętne.

- Ale chodzi o zerwanie poważne.
7. To przeżywa się później w sakramencie pokuty

- wyznanie swoich grzechów.

a) Wyrzeka się grzechu jako śmierci, błędu.

b) Dlatego trzeba nazwać konkretnie i wyrzec się po imieniu swoich grzechów.

8. W czasie C wyrzeka się całkowicie ojca wszelkiego zła, wszystkich jego dzieł i pokus.

a) Kim jest szatan?

- To oskarżyciel po hebrajsku.

b) sztan to sługa wątpliwości,

- ktoś kto podpuszcza człowieka oskarżając go,

- wprowadza człowieka w wątpienie w miłość B i w miłość od bliźniego.

- To palec zwrócony przeciwko nam,

- to ktoś kto się nam narzuca i jest obecny w sposób tajemniczy w naszej egzystencji.

- Mówi nam nieprawdziwe rzeczy o nas samych o bliźnich i o B.

c) Narzędziem jego pracy jest strach.

- Ten strach staje się jakby kręgosłupem naszej brzydoty i popycha nas do robienia grzechów.

- Posługuje się mentalnością małostkową otaczającego nas świata, aby nas zaprosić do bycia zamkniętymi w strachu (szukać zabezpieczenia w dobrach tego świata)

9. Trzeba wyrzec się tego wszystkiego.

a) Nie wystarczy nazwać je tylko pomyłką.

- Trzeba się ich wyrzec i znienawidzieć.

- Jeśli ktoś nie nienawidzi naprawdę zła to się z niego nie uwolni.

- Dopóki ktoś nie nienawidzi nałogu, wady, który zniszczył jego życie, wtedy z niego się nie uwolni, ale wróci w jego objęcia.

b) Trzeba złamać ukałd, tzn. jest coś w nas co jest sprzymierzone ze złem,

- coś co się w nas przyzwyczaiło do jedzenia tych śmieci, które zło nam daje do jedzenia.

- Ktoś musi poczuć ciężar tego zła i wreszcie go odrzucić.

c) My mamy styl życia pomieszania, dwuznaczny, nigdy tak naprawdę zdecydowanie, nie odcinania nigdy.

d) Przykład.

- Pomyśl o chirurgu, który nie wycina ci całego raka, ale zostawia kawałek wewnątrz.

- W ten sposób robimy ja i ty kiedy nie wyrzekamy się naprawdę zła.

10. Wyznanie wiary było czasem najdłuższym w przygotowaniu,

- bo biskup wyjaśniał całe wyznanie wiary.

a) W tym obrzędzie nie chodzi tylko o słowną deklarację,

- o pewne teoretyczne przekonanie,

- o wyrażenie przekonania, że B istnieje.

b) Wierzyć w hebrajskim – aman – skąd pochodzi nasze «amen» oznacza – oprzeć się.

- Wierzyć w B jako Ojca oznacza zdecydować konkretnie w swoim życiu według tego faktu.

- Wyznać wiarę w J jako Pana oznacza konkrentie być nieposłusznym innym panom w naszym życiu.

c) Problemem nie jest więc wierzyć, że B jest,

- ale problemem jest zawierzyć B, czynić akty wiary.

d) Kiedy więc ostatnio zawierzyłeś siebie B?

- kiedy ostatnio zaryzykowałeś z B?

- To znaczy wierzyć i to jest wyznanie wiary.
11. Dlaczego musi być wyrzeczenie się szatana ze strony rodziców?

- Dzieci będą miały wiarę jeśli zobaczą w rodzicach nie słowa, ale akty wiary i akty wyrzekania się zła,



- kiedy rodzice będą umieć powiedzieć nie dla złego, a powierzyć się woli B, będąc posłusznymi B, ufając B.



©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość