Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Łodzi Instytut Studiów Podyplomowych i Doskonalenia Zawodowego



Pobieranie 129.69 Kb.
Data18.06.2016
Rozmiar129.69 Kb.
Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Łodzi

Instytut Studiów Podyplomowych i Doskonalenia Zawodowego

Studia podyplomowe - Socjoterapia

Projekt edukacyjny

„Socjoterapia jako sposób pracy
z dziećmi i młodzieżą
z zaburzeniami zachowania”

Aleksandra Gumola

Olga Kolczyńska

Łódź, 2010



Opis grupy
- Grupa prowadzona przez Olgę Kolczyńską i Aleksandrę Gumolę
- Grupa 7 osób, uczniowie Zespołu Szkół Specjalnych w Brzezinach, zespół edukacyjno terapeutyczny, klasa łączona od IV-VI , 4 uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym, 3 z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim.
Klasa nie potrafi wspólnie pracować, wykonywać zadania by osiągnąć wspólny cel, uczniowie „lepsi” wyśmiewają i wyzywają osoby bardziej upośledzone (nie chcą stanąć obok takiej osoby, nie podadzą jej ręki, ). Sprawiają duże problemy wychowawcze nauczycielom, uczniowie najgorzej zachowujący się mają najwyższy status w grupie.
Wszystkie dzieci pochodzą z rodzin patologicznych lub są nieakceptowani przez rodziców, u każdego dziecka występuje niska samoocena ( nie potrafią powiedzieć w czym są dobrzy, nie znają swoich mocnych stron), uczniowie nie potrafią do siebie mówić tylko krzyczą.

Cele:
- wzmacnianie poczucia własnej wartości

- integracja zespołu klasowego

- korygowanie obrazu siebie, własnych możliwości

- uświadamianie dzieciom, iż nie są winne sytuacji domowej i nie muszą powielać błędów swoich rodziców

- nauka tolerancji

Zajęcia
- prowadzone od 3 listopada 2009 r., raz w tygodniu, dwie godziny lekcyjne 14.30 -16.00

- odbywały się w Zespole Szkół Specjalnych w Brzezinach, w udostępnionej i przygotowanej do tego sali

- odbywały się zaraz po lekcjach, tak by uczniowie nie musieli na nie czekać (część uczniów była ograniczona ostatnim transportem do domu- uczniowie ci mieszkają poza Brzezinami w pobliskich miejscowościach)
Kontrakt do prowadzonych przez nas

zajęć socjoterapeutycznych

KONTRAKT


1. Spotykamy się raz w tygodniu.

2. Nie używamy siły fizycznej.

3. To o czym mówimy i jak się zachowujemy na zajęciach, zachowujemy w tajemnicy.

4. Nie obrażamy, nie krytykujemy, nie oceniamy uczestników grupy.

5. Dbamy o ciepłą i życzliwą atmosferę w grupie.

6. Każdy ma prawo powiedzieć co czuje.

7. Słuchamy siebie nawzajem.

8. Razem się bawimy i wykonujemy zadania.

9. Wzajemnie sobie pomagamy.

10. Rozpoczynamy i kończymy zajęcia wspólnie.



Scenariusze zajęć socjoterapeutycznych prowadzonych z grupą uczniów
Zespołu Szkół Specjalnych w Brzezinach


Zajęcia socjoterapeutyczne nr 1

3.11.2009

Poznajemy się.

Cele:


  • integracja grupy

  • kształtowanie umiejętności autoprezentacji

  • zapoznanie z celami socjoterapii

  • ustalenie i akceptacja zasad(spisanie kontraktu)

  • budowanie atmosfery życzliwości i bezpieczeństwa


Zadanie i jego przebieg

Czas na zadanie (min) + os prowadząca

1. Przedstawienie się prowadzących.

5 Olga i Ola

2. Podanie celów zajęć i objaśnienie ich charakteru.

5 Ola

3. Robienie wizytówek, zapisanie imienia, narysowanie swojego ulubionego przedmiotu (na wizytówce obok imienia).

10 Olga

4. Przedstawienie się przez uczestników w odniesieniu do wykonanych wizytówek.

10 wszyscy

5.Kłębek ( rzucam kłębek do wybranej osoby podaję swoje imię oraz mówię co lubię robić, ona powtarza o poprzedniku, mówi o sobie i rzuca dalej – tworzy się sieć połączeń. Sieć zwijamy, mówiąc co mnie łączy z poprzednikiem i odrzucamy kłębek)

10 Olga

6. Rozmowa o tym czym jest grupa i czego nam potrzeba by dobrze się w niej czuć - Co mi daje poczucie bezpieczeństwa , co jest ważne w grupie. Robimy burzę mózgu, spisujemy wszystkie pomysły na dużym kartonie, później każdy sam kartkami lepkami, zaznacza 3 najważniejsze dla niego.



10 wszyscy

7. Każdy sam odczytuje- W grupie lubię…, W grupie chciałbym…, Dobrze się czuję w grupie, kiedy…

5 wszyscy

8. Przerwa, poczęstunek.

5

9. Propozycja zasad kontraktu, sprawdzenie czy uwzględnia on wcześniej podane określone potrzeby i ewentualne ich dopisane w formie nowych zasad. Odczytywanie zasad stworzonego kontraktu, poddanie go do akceptacji .

10 Ola

10. Zadanie dla grupy, wspólne spisanie kontrakty na dużym kartonie, ozdobienie go, zapieczętowanie odciskiem dłoni( każdy uczestnik odpowiada za wykonanie jednego z elementów pracy).

20 wszyscy

11.Zabawy integracyjne z chustą animacyjną ( Kolory, Kto lubi …/ Kto ma…- Spadochron, Sałatka owocowa )

10 Olga

12.Relaksacja

5 Ola

13.Wprowadzenie i objaśnienie drzewa z ludzikami, będącego wizualizacją samopoczucia po zajęciach i pomocą do nazwania emocji i opowiadania o nich.

Podsumowanie, z czym wychodzą, jak się czują.





5 Olga


Podsumowanie


  • 6 os z 7 obecnych na pierwszych zajęciach

  • Nie starczyło czasu na zabawy z chustą

  • Potrzeba mniej zajęć a więcej czasu na rozmowę

  • Zaobserwowałyśmy, który z dzieciaków jaką rolę w grupie pełni / przyjmuje

  • Dzwonki są dla nich ewidentnym sygnałem na przerwę, nie przeskoczymy tego – robić przerwy przy dzwonku

  • 2godziny lekcyjne to w zupełności wystarczający dla nich czas zajęć – więcej byłoby za dużo, szczególnie, ze są zmęczenia po zajęciach i chcą mieć już wolne.




  • Weronika- początkowo z dużą rezerwą, próbowała siadać z tyłu, poza grupą, wolała się przyglądać z daleka; kiedy zobaczyła, że inni się angażują i ona starała się nie być gorsza, zaczęła się starać
    ze względu na wizytę u lekarza bardzo się niecierpliwiła i pod koniec zajęć nie mogła już usiedzieć



  • Bartek- przyszedł – choć nikt się nie spodziewał, bo miało go nie być na zajęciach, to jednak przyszedł – dołączył w trakcie zajęć. Zrobiło to wrażenie na reszcie, że nie musiał bo miało go nie być a przyszedł



  • Artur- był dość wycofany na tle grupy, siadał raczej z tyłu itp., trzymał się Weroniki, widać było, ze Bartek jest dla niego liderem, swoje odpowiedzi układał pod Bartka, zawsze sprawdzając czy to co mówi spotyka się z jego aprobatą



  • Kamil- widać było, ze Bartek jest dla niego liderem, swoje odpowiedzi układał pod Bartka, zawsze sprawdzając czy to co mówi spotyka się z jego aprobatą



  • Łukasz - widać było, ze Bartek jest dla niego liderem, swoje odpowiedzi układał pod Bartka, zawsze sprawdzając czy to co mówi spotyka się z jego aprobatą



  • Dominika – chętna do zadań i zadowolona, że może w nich uczestniczyć, że jej się udaje. Początkowo grupa próbowała ją wyręczać, mówiąc za nią, ale potem zrozumieli że jak da jej się szansę to sama potrafi i wykona zadanie – nabrali trochę cierpliwości.

Zajęcia socjoterapeutyczne nr 2

10.11.2009

Pomagamy innym i pozwalamy pomóc sobie.
CELE:

  • Lepsze poznanie siebie nawzajem / integracja

  • Rozbudzanie otwartości relacji i budowanie poczucia bezpieczeństwa w grupie / parach

  • Przypomnienie zawartego kontraktu

  • Trenowanie umiejętności współdziałania w grupie

  • Umacnianie poczucia własnej wartości

Zadanie i jego przebieg

Czas na zadanie (min) + os prowadząca




  1. Rundka powitalna (z czym przychodzą - jaki mają humor, czy chcą opowiedzieć o czymś co się wydarzyło, a jest dla nich ważne..)

10 Ola



  1. Przypomnienie zawartego na poprzednim spotkaniu kontraktu

5 Olga

  1. Poznanie/ integracja/ mówienie o sobie : Zabawy z chustą animacyjną:

  • Ruchoma chusta (w kręgu podajemy sobie chustę na „stop” zatrzymujemy, następnie każdy kolejno wymienia jedna rzecz która kojarzy mu się z tym kolorem na którym trzyma prawą rękę; później biegniemy dookoła chusty, zatrzymujemy, każdy mówi rzecz o danym kolorze, którą lubi)

  • Spadochron ( stojąc w kręgu trzymamy obiema rękami chustę i wachlujemy nie w górę i w dół, prowadzący zadaje pytania : Kto ma brata?, Kto lubi lody? Itp., osoby które lubią lody puszczają chustę i przebiegają pod chustą zamieniając się miejscami). Najpierw animuję ja, potem uczestnicy wymyślają pytanie.

10 Olga



  1. Podział na pary

  • Każdej osobie przyklejamy do pleców karteczkę z narysowanym przedmiotem (każda para przedmiotów narysowana jest innym kolorem). Uczestnicy znajdują się po kolorze rysunku. Następnie bez użycia słów maja za zadanie pokazać sobie ten przedmiot- jedna osoba pokazuje, druga zgaduje i na odwrót.
    Pary: Bartek- Dominka, Artur-Weronika, Łukasz-Natalia-Kamil

15 Ola




  1. Budowanie zaufania – w parach w których są otrzymują zadanie. 1os ma zawiązane oczy, druga ją prowadzi (po prostu gdzieś po korytarzy do innej Sali, ale mają po drodze kilka przeszkód do ominięcia/ będziemy zmniejszać ich kontakt tzn. najpierw idą pod rękę, potem trzymając się za rękę, potem tylko dotykając się dłońmi).Najlepiej by zmienili się potem i wrócili tą samą trasa do sali – jeśli nie to trzeba zawiązać oczy osobie sprawniejszej, tak by była zdana na tą słabszą, była zmuszona jej zaufać bo od niej wszystko zależy.

25 Olga



  1. Ukazanie ważności każdej osoby w grupie i potrzeby współpracy by grupa osiągała swój cel.

    Budowa wieży



(w dotychczasowych parach otrzymują zadanie, które wykonują razem:

  • 2 os - wybór kloców o danym kolorze i wielkości (Dominika, Weronika)

  • 2 os - dostarczanie kloców w wyznaczone miejsca, wedle określonych zasad ( nie mogą używać rąk, nie mogą podnieść klocków sami, tylko podaje mu ot ta druga osoba z pary (Łukasz, Bartek)

  • 2 os - budowa wierzy z klocków , kryterium wieża musi być stabilna(Artur, Natalia)

  • 1 os - kontrolowanie czy każda grupa wykonuje swoje zadanie poprawnie + możliwość podpowiedzi im (Kamil)

Każdy opowiada czy i co było trudne w jego zadaniu i jak mu się pracowało w parze, jakie widzi tego plusy, jak wzajemnie oceniają pracę poszczególnych grup zadaniowych i szefa

20+ 15 =35

Ola




  1. Podsumowanie zadania – omówienie jak ważne było zadanie każdej grupy i że gdyby ktoś czegoś nie zrobił, zabrakłoby któregoś z etapów, to wieża by nie powstała lub była zła. Odwołanie się do tego, ze w gr każdy jest ważny i potrzebny z tym kim jest i co umie, podkreślenie jak ważne jest wspólne działanie i współpraca.

5

Ola




  1. Runda zamykająca (z czym wychodzi? – czy i co mu się podobało, jak się, czuł itp. - Ludzikowe drzewo

10 Olga


Podsumowanie:

  • 1 nowa osoba (Natalia) – dopilnować by podpisała kontrakt!! Bo nam umknęło przy jego przypomnieniu., nieobecna na pierwszych zajęciach, 2 os brakowało (Artur i Kamil)

  • Początkowo wszyscy nastawieni są negatywnie wobec proponowanych zadań – „Pani nie chcę, ja nie umiem, nie poradzę sobie itp. Kiedy uda ich się nakłonić do podjęcia zadania, przekonują się, ze potrafią sobie poradzić i wychodzi im to. Owocowało to zainteresowaniem, radością i chęcią kontynuowania zadania – za każdym razem chcieli raz jeszcze i raz jeszcze, pytali nawet czy na kolejnych zajęciach będzie to samo.

  • Przy podziale na pary (specjalnie przez nas zaplanowane) Weronika początkowo nie chciała być z Dominiką, Natalia koniecznie chciała być z Weroniką nie chciała być w gr z chłopakami ( Bartek i Łukasz)

  • Bartek jest sumieniem grupy- często powołuje się na przestrzeganie kontraktu, przypomina

  • Weronika – angażuje się w zadania, traktuje je serio, stara się bardzo (już inaczej niż ostatnio – byłą też bardziej skoncentrowana na zadaniu i „obecna”)

  • Natalia -prezentowała sobą postawę buntowniczą, a zarazem często wycofaną. Przejawiała chęć i pomysły/ własną inicjatywę, ale potem nie chciała powiedzieć, zrobić itp. Jej zachowanie trochę rozprężało pracę grupy (kradło nam to też czas).

  • Podczas rundki otwierającej Bartek i Weronika otworzyli się i powiedzieli o osobistych sprawach (ważne to!)

  • Wszyscy zdawali się być bardzo zadowoleni z zajęć, szybko im upłynęły, nawet nie zorientowali się kiedy. Byli wręcz trochę zawiedzeni że już się kończą. Zastanawiali się dlaczego nie ma Artura i Kamila, stwierdzili, że mają czego żałować, że ich nie było.

  • Łukasz – bardziej niż ostatnio, podczas tych zajęć był skoncentrowany na tym co się dzieje, mniej się wyłączał i rozpraszał


Zajęcia socjoterapeutyczne nr 3

17.11.2009

Jestem ważny.

CELE:


  • budowanie przekonania u każdego z nich: „potrafię, poradzę sobie”

  • otwieranie ich na mówienie o sobie (zaczynając od bezpiecznych rzeczy co lubię itp.) na forum grupy;
    by pozwolić dać się innym poznać; kontrować przekonanie „nie mam nic ciekawego do powiedzenia”, „jestem nudny nikt nie będzie mnie słuchał”, „nie mam nic do powiedzenia – nikogo to nie obchodzi”, „moja osoba i to co lubię nikogo nie obchodzi”

  • pokazanie, że potrafią działać jako grupa i osiągać cel

  • skupienie się na każdej osobie z grupy – pozytywne informacje zwrotne z grupy + grupa robi coś miłego dla tej osoby


Zadanie i jego przebieg

Czas na zadanie (min) + os prowadząca

  1. Rundka powitalna (z czym przychodzą - jaki mają humor, czy chcą opowiedzieć o czymś co się wydarzyło, a jest dla nich ważne..)

15
Ola



  1. Podpisanie kontraktu przez tych, którzy tego jeszcze nie zrobili (Natalia ...? )





Olga

  1. Ukazanie ważności każdej osoby w grupie i potrzeby współpracy by grupa osiągała swój cel.

    Budowa wieży


    (w dotychczasowych parach otrzymują zadanie, które wykonują razem:

  • 2 os Wybór kloców o danym kolorze i wielkości (Dominika, Weronika)

  • 2 os Dostarczanie kloców w wyznaczone miejsca, wedle określonych zasad (trzeba pomyśleć… np. że nie mogą używać rąk, lub nie mogą podnieść klocków sami, tylko podaje mu ot ta druga osoba z pary (Łukasz, Bartek)

  • 2 os Budowa wierzy z klocków , kryterium wieża musi być stabilna(Artur, Natalia)

  • 1 os Kontrolowanie czy każda grupa wykonuje swoje zadanie poprawnie + możliwość podpowiedzi im (Kamil)

Każdy opowiada czy i co było trudne w jego zadaniu i jak mu się pracowało w parze.

15+ 10 =25

Ola + Olga



  1. Podsumowanie zadania – omówienie jak ważne było zadanie każdej grupy i że gdyby ktoś czegoś nie zrobił, zabrakłoby któregoś z etapów, to wieża by nie powstała lub była zła. Odwołanie się do tego, ze w gr każdy jest ważny i potrzebny z tym kim jest i co umie, podkreślenie jak ważne jest wspólne działanie i współpraca.

5

Ola + Olga



  1. Mówienie o sobie:

  2. Mapa siebie

  3. Gdybym mógł być zwierzakiem chciałbym być?
    Zabawa w zwierzaki.

10

15

Olga



  1. Relaksacja (odgłosy zwierząt itp. w puszczy)

5 Ola

  1. Runda zamykająca (z czym wychodzi? – czy i co mu się podobało, jak się, czuł itp. -drzewo ludzików

10
Olga

*  Przygotować: klocki-ja, karty o sobie - ja, muzyka do relaksacji + sprzęt - Ola, karteczki ze zwierzakami- Ola






Podsumowanie:

  • Nie było dwóch osób Dominiki, która była chora i Artura, który wydaje się unika zajęć. Artur jest bardzo zamknięty w sobie, nie chce mówić nic o sobie.

  • Dzieciaki zaczynają chętnie nastawiać się do zadań. Budowanie wieży potraktowali bardzo poważnie. Pozwoliłyśmy dobrać im się w pary, bez pary został Łukasz, a dzięki temu został kierownikiem budowy.

  • Wchodzą chętnie w swoje role, zaczynają się bawić we własnym gronie.

  • Potrzeba więcej czasu na rozmowy, podczas omawiania kolejnych zadań Bartek, Weronika i Kamil opowiadają o tym co im się przydarzyło(rozgadują się)

  • Następnego dnia przyszedł do szkoły Artur, dzieciaki robiły mu wyrzuty, że nie przyszedł na zajęcia, a było fajnie, niech żałuje. Jest to bardzo krzepiące dla nas.

  • Weronika unikała budowania wieży, ale świetnie się bawiła podczas zadania mapa i zwierzaki, myślimy iż unika kontaktu z Natalią, z którą była w grupie.

  • Bartek i Artur świetnie się zgrali przy przenoszeniu i segregowaniu klocków, współpracowali, próbowali trochę oszukiwać, ale po ostrzeżeniu zaprzestali. Są coraz bardziej otwarci.

  • Natalka chętnie wykonuje zadania już nie oponuje , że nie potrafi, ale wciąż nie wypowiada się i nie ma dobrego kontaktu z grupą.

  • Łukasz mimo swojego ”zakręcenia” odnajduje się w grupie, staje się maskotką grupy.


Zajęcia socjoterapeutyczne nr 4

24.11.2009

Jesteśmy grupą działamy wspólnie.

CELE:


  • wzmacnianie poczucia własnej wartości poprzez określenie swoich mocnych stron

  • szukanie pozytywów u każdego członka grupy

  • tworzenie miłej i przyjaznej atmosfery

  • pokazanie, że potrafią działać jako grupa i osiągać cel

  • skupienie się na każdej osobie z grupy – pozytywne informacje zwrotne z grupy + grupa robi coś miłego dla tej osoby




Zadanie i jego przebieg

Czas na zadanie (min) + os prowadząca




  1. Rundka powitalna (z czym przychodzą - jaki mają humor, czy chcą opowiedzieć o czymś co się wydarzyło, a jest dla nich ważne..)

15 wszyscy




  1. Pisanie na kartkach swoich mocnych stron, prezentacja na forum grupy.

15 wszyscy

  1. Ukazanie istoty pracy grupowej, wszystkie osoby pełnią określoną rolę w grupie aby wykonać zadanie wszyscy uczestnicy muszą pracować by grupa osiągała swój cel.

  2. Wykonanie sałatki owocowej, każdy uczestnik wykonuje określoną czynność, każdy obiera i kroi swój owoc. Mieszanie sałatki.

  3. Wspólne nakrywanie do stołu, zapalanie świec(tworzenie nastroju),

  4. Wypowiedzi członków grupy jak czuli się w swojej roli, jak oceniają pracę grupy.

  5. Pisanie pozytywnej informacji o każdym członku( każdy o każdym), wręczanie osobom ich kartek, odczytywanie swoich pozytywów.

  6. Sprzątanie naczyń.

  7. Runda zamykająca (z czym wychodzi? – czy i co mu się podobało, jak się, czuł itp. -drzewo ludzików).

20 wszyscy
10 wszyscy

15 wszyscy

10 wszyscy

10 wszyscy





Podsumowanie

  • Nieobecny Łukasz z powodu choroby, ale i tak jest sukces, bardzo nas to cieszy.

  • Okazało się, że chłopcy świetnie radzą sobie z obieraniem i krojeniem owoców, Natalia szybko się wycofała .

  • Starałyśmy się stworzyć niezwykłą atmosferę i bardzo pozytywnie to na nich wpłynęło ponieważ gdy pisali kartki dla siebie, byli naprawdę skoncentrowani, wczuli się. Większości była potrzebna pomoc przy pisaniu, ale udało się, każdy napisał pozytyw o każdym. Było bardzo miło.

  • Artur zaczął opowiadać o sobie.

  • Natalka wciąż małomówna, grupa ją ponagla, by mówiła coś.

  • Weronika wykazywała powagę.

  • Dominika jest poważna, bardzo udziela jej się atmosfera.

  • Kamil zaczął się rozgadywać i zdradził klasowy sekret.

  • Bartek jak zwykle aktywny.

Zajęcia socjoterapeutyczne nr 5

1.12.2009

Jak można rozwiązać konflikt?



Zadanie i jego przebieg

Czas na zadanie (min) + os prowadząca

1. Krąg – wszyscy siedzą na podłodze i opowiadają co dobrego albo złego przytrafiło im się w minionym tygodniu.

10 Olga

2. Zabawa „ imię z gestem” Wszyscy stają w kręgu, jedna osoba jest w środku, wymienia swoje imię i wykonuje wymyślony przez siebie gest. Następnie wszyscy powtarzają imię i gest. Wszyscy przedstawiają się po kolei.

15 Ola

3.Zabawa w uczucia. Prowadzący wymienia nazwy uczuć(dzieci pomagają)następnie wszyscy równocześnie, a potem każdy sam przedstawia stan emocjonalny(gestem).

4.Zabawa „zrobiłem” . Każde dziecko dostaje kartkę z napisanym swoim imieniem, od którego odchodzą promienie. Na ramionach wypisują co dobrego zrobiły i dla kogo, nawet drobne przysługi. Potem przedstawiają to co napisały zaczynając od słów: Najbardziej dumny jestem bo...

5. Przerwa


30 Olga i Ola

6.Rozwiązujemy konflikt. Każde dziecko ma swoją maskotkę . Na początku witają się, mówią sobie miłe rzeczy na przywitanie. Następnie prowadzący odgrywają scenkę, konflikt zaistniały w klasie w minionym tygodniu. Bartek z Arturem chcieli od Kamila papierosy, on im nie dał i powiedział, że nie będzie już nic przynosił i nie chce chodzić z nimi palić. W odpowiedzi został wyzwany, skopany i zastraszony przez kolegów. Po odegraniu scenki wszyscy próbują znaleźć lepsze rozwiązanie konfliktu. Odgrywanie kolejnych scenek.

7. Omówienie scenek jak każdy czuł się w swojej roli, wyciągnięcie wniosków.



20 Olga i Ola

7.Pisanie kartki do Mikołaja, o czym marzę , co pragnę dostać.

8. Prezentacja kartek.



15 Ola

9.Zajęcia kończy krąg przy świecach i kadzidełku. Każdy mówi co mu się najbardziej podobało na zajęciach.

15 wszyscy

























Podsumowanie

  • Nieobecny Łukasz z powodu choroby.

  • Zajęcia przebiegły zaskakująco, ponieważ scenka z konfliktem w naszym przekonaniu miała wpłynąć na załagodzenie konfliktu, natomiast Bartek i Artur wszystkiego się wyparli, Bartek powiedział, że Kamil uraził jego uczucia, bo wyzwał go od Cyganów, a on nie pozwoli, by ktoś miał go za gorszego z tego powodu, że faktycznie jest Cyganem.

  • Natalia, Weronika, Dominika i Kamil odegrali zakończenia scenek, powiedzieli co czuli, szczególnie Kamil to przeżył.

  • Kamil na początku był zapatrzony w Bartka, zrobił wielki krok poczuł się niezależny, odłączył się od przywódcy, musiał zapłacić za to cenę , ale zdobył poparcie reszty grupy.

  • Weronika poparła słabszego to bardzo cieszy.

  • Dominika opowiedziała o swoich marzeniach bardzo poważnych, to zaskoczyło grupę.

  • Natalia wciąż małomówna.

  • Bartek i Artur obawiamy się, że nie wyciągneli wniosków .

Ewaluacja zajęć


  • Uczniowie przychodzili na zajęcia raczej chętnie. Stopniowo oswajali się z formą zajęć. Dzięki temu , iż zajęcia współprowadziła Olga Kolczyńska, której wcześniej nie znali mieli motywację, by zaprezentować się od jak najlepszej strony.

  • Realizacja celów:

- Na dwóch pierwszych zajęciach dominowała postawa niechęci do stawianych zadań, padały uzasadnienia, że nie dadzą rady, nie umieją, ale już na kolejnych zajęciach chętnie „wchodzili „ w nowe sytuacje. Można wnioskować, iż uwierzyli we własne możliwości, wzrosło ich poczucie własnej wartości. Szczególnie widać to na przykładzie Kamila Kubiaka, który był pod dużym wpływem Bartka Ciecierskiego. Nie wypowiadał się od siebie, powtarzał sądy kolegi, na pierwszych zajęciach cała grupa prosiła go by wpisał jeden punkt kontraktu, na podsumowaniach zajęć padało stwierdzenie : Ja nie wiem.

Po czwartych zajęciach „ postawił” się koledze pokazał, że ma własne zdanie, stracił przez to kolegę, ale zyskał poparcie grupy i przekonał się, że jego opinia może się liczyć dla innych.

- Grupa była podzielona na dwa obozy „mądrzejszych i głupszych”, gdyż uczniowie lekko upośledzeni nie akceptowali umiarkowanie i znacznie upośledzonych kolegów. Celem było zintegrowanie zespołu, co po części się udało. Myślimy, że gdybyśmy miały więcej czasu cel zostałby osiągnięty. Dzieci bliżej się poznały, zauważyli pozytywne cechy u siebie. Istotne było to , iż zaczeli wspólnie wykonywać zadania. Niestety jak wynika z rozmów z nauczycielami uczącymi w tej klasie, nie miało to przeniesienia na zajęcia szkolne. Jednak wychowawca zauważył poprawę w relacjach uczniów. Klasa wyraziła opinię, iż nie chce być dzielona na zajęciach pozalekcyjnych.

- Dokładałyśmy starań, by uwrażliwić grupę na to, iż każdy ma prawo do własnego zdania, każdy jest inny, a przez to wyjątkowy, jedyny w swoim rodzaju. Myślimy, iż zasiałyśmy w nich ziarno tolerancji.

- Najtrudniejszym zadaniem okazało się dotarcie do dzieci, na

tyle by otworzyły się i ujawniły „domowe sekrety”. O ile

zaczęły mówić o sobie, swoich odczuciach, to niestety nie

poruszyliśmy tematów związanych z sytuacją domową.

Stwierdziłyśmy, że nie są na to jeszcze gotowi, a bałyśmy się

ich spłoszyć.


  • Trudności, blokady, zakłócenia jakie wystąpiły podczas pracy z grupą.

Podczas realizacji zajęć wystąpiło zakłócenie techniczne, otóż na dźwięk dzwonka na przerwę dzieci reagowały automatycznie, bez względu na to na jakim etapie działań byliśmy trzeba było robić przerwę.

Bardzo trudne okazało się takie zadziałanie, które spowodowało by otworzenie się dzieci.

Nie udało się zmienić ich postaw na innych zajęciach, jedynie wychowawczyni starała się współpracować i na jej lekcjach nastąpiła poprawa zachowań uczniów.

  • Wnioski do dalszej pracy:

- Pracować na mocnych stronach uczniów.

- Wdrażać każde dziecko w realizację działań klasowych dając mu zadania na miarę jego możliwości.

-Wspólnie z uczniami opracowywać kontrakt obowiązujący na zajęciach i konsekwentnie przestrzegać ustalonych zasad.

- Integrować klasę przy każdej nadarzającej się okazji.

-Dbać o miłą atmosferę na zajęciach, stwarzać warunki dające dzieciom poczucie bezpieczeństwa.

- Wykorzystywać sytuacje z życia codziennego by uczyć ich tolerancji.

Dawać każdemu dziecku czas na realizację zadań, wspierać w działaniu.


Czym jest dla mnie socjoterapia?

 

 

    Socjoterapia to świeże spojrzenie na ludzi, to nadzieja, że każdy człowiek jest w głębi dobry. Dużo łatwiej jest żyć z taką świadomością, że warto pomagać innym, gdyż wystarczy dotrzeć do pokładów ich człowieczeństwa, a wtedy ich życie może się zmienić na lepsze. Bardzo poważny wstęp, ale taki mi się nasunął. Zastanawiał się czy rozpoczynać od definicji socjoterapii, ale skoro ma być to osobista wypowiedź, to nie ma to sensu, bo zapewne Violu znasz teorię dużo lepiej ode mnie.



     Socjoterapia to dla mnie poważne wyzwanie, ponieważ wpadłam w rutynę przez 10 lat pracy jako nauczycielka. Teraz widzę, że nie zastanawiałam się nad tym co robiłam, a socjoterapia zmusza do myślenia. Nie da się człowieka wepchnąć w szablon i nakleić mu etykietki. Po pierwsze trzeba wejść z nim w kontakt, nawiązać nić porozumienia, a potem dać mu się otworzyć. Jest to bardzo ciężka praca wbrew pozorom, jak niektórym się wydaje. Trzeba być bacznym obserwatorem i uważnym słuchaczem, by niczego nie przegapić. Należy uważać by nie oceniać pochopnie drugiego człowieka i nie robić odniesień do siebie samego. Socjoterapeuta  musi analizować zachowanie, emocje klienta by określić jaki ma uraz. Brzmi to jak diagnoza medyczna, dlatego tym bardziej mnie to obciąża. Potem trzeba skupić się na dobraniu treści kontrującej , którą należy wykorzystać przy każdej nadarzającej się okazji. Mam nadzieję, że z czasem nauczę się sprawnie tworzyć sytuacje, ponieważ na razie zajmuje mi to dużo czasu. Ważne jest dla mnie, że nie można się nudzić będąc socjoterapeutą, gdyż każdy człowiek jest inny. Zmusza to jednak do ciągłych refleksji nad klientem i nad sobą. Po pierwsze trzeba się ciągle doskonalić, szukać informacji by pomóc innym, a poza tym bierzesz na siebie ciężar, który trzeba gdzieś zrzucić, by nie zwariować. Pracuję z dziećmi, przez te lata, niektóre już marnie skończyły, ktoś popełnił samobójstwo, inny się zaćpał, albo zapił i straciłam nadzieję, że mogę pomóc komuś na tyle, by zmienić coś w jego życiu. A socjoterapia to jest ta furtka, którą trzeba znaleźć i ją otworzyć. Poznałam parę sposobów jak można  to zrobić, będę się starać wciąż szukać nowych kluczy.

 

 



         Aleksandra Gumola

 




©snauka.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna
Komunikat prasowy
przedmiotu zamówienia
najkorzystniejszej oferty
Informacja prasowa
wyborze najkorzystniejszej
warunków zamówienia
istotnych warunków
sprawie powołania
Regulamin konkursu
udzielenie zamówienia
przetargu nieograniczonego
zamówienia publicznego
Nazwa przedmiotu
Specyfikacja istotnych
modułu kształcenia
Rozporządzenie komisji
studia stacjonarne
wyborze oferty
Zapytanie ofertowe
Szkolny zestaw
Ochrony rodowiska
ramach projektu
prasowy posiedzenie
trybie przetargu
obwodowych komisji
zagospodarowania przestrzennego
komisji wyborczych
komisji wyborczej
Program konferencji
Wymagania edukacyjne
Lista kandydatów
szkoły podstawowej
która odbyła
Województwa ląskiego
Decyzja komisji
przedmiotu modułu
poszczególne oceny
Sylabus przedmiotu
szkół podstawowych
semestr letni
Postanowienia ogólne
przedsi biorców
produktu leczniczego
Karta przedmiotu
Scenariusz lekcji
Lista uczestników
Program nauczania
Projekt współfinansowany
Informacje ogólne
biblioteka wojewódzka
semestr zimowy